Ciemny motyw
Polska
Katalog   /   Sport i rekreacja   /   Rowery i akcesoria   /  Rowery
Rowery 

Rowery: cechy, typy, rodzaje

Rok modelowy

Rok, do którego producent odnosi rower (dokładniej linia modelowa, w której znajduje się ten model).

Znaczenie tego parametru polega na tym, że linia modelowa jest aktualizowana co roku, a dwa rowery o tej samej nazwie, ale z różnych lat, mogą znacznie różnić się charakterystyką i wyposażeniem. Jednocześnie nowe modele (2022 roku, 2021 roku) zwykle kosztują więcej, podczas gdy starsze (2020 roku, 2019 roku itd.) sprzedawane są po obniżonych cenach.

Należy mieć na uwadze, że późniejszy rok produkcji niekoniecznie oznacza bardziej zaawansowane parametry – producenci mogą je zmieniać w kierunku uproszczeń. Tak więc model 2018 roku może nie ustępować rowerowi z 2021 roku.

Zastosowanie

W naszych czasach istnieje wiele rodzajów rowerów spełniających określone potrzeby. Do jazdy na asfalcie są przeznaczone rowery miejskie, fitness (wersja uniwersalna łączy w sobie komfort miejskich i możliwość jazdy w trudnych terenach górskich) oraz szosowe. Do trudnych terenów lepiej zwrócić uwagę na górskie (wyróżnia się różne typy: crossowe, downhill/freeride, trial/street/dirt), trekkingowe (oddzielne podgatunki przełajowe i szutrowe (gravel)). I oczywiście osobną niszę zajmują rowery elektryczne, rowery BMX i zyskujące na popularności fatbike.

- Rower elektryczny. Rowery wyposażone w silniki elektryczne i baterie. Sposób korzystania z takiego sprzętu może być różny: w niektórych modelach tylko pomaga rowerzyście zmniejszając wysiłek na pedałach, w innych pozwala na jazdę w ogóle bez pedałów, jak na hulajnodze elektrycznej (więcej szczegółów w "Tryby pracy"). Z założenia większość tych pojazdów jest najbliższa rowerom miejskim (patrz wyżej), jednak zdarzają się wyjątki – w szczególności niektóre modele łączą możliwości roweru el...ektrycznego i fatbike’a (patrz wyżej). W każdym razie napęd elektryczny zapewnia dodatkową wygodę i zmniejsza koszt wysiłku podczas jazdy; i nawet rozładowana bateria nie jest straszna dla takiego roweru - można kontynuować jazdę w zwykły sposób, na pedałach. Rowery elektryczne są jednak cięższe niż tradycyjne rowery i są znacznie droższe.

- Fatbike (MTB). Rodzaj roweru górskiego zaprojektowany specjalnie do łatwego i szybkiego pokonywania przeszkód trudnych dla innych rowerów, takich jak luźny śnieg, piasek lub nieprzejezdne błoto. Przede wszystkim wyróżniają się wyjątkowo szerokimi oponami (patrz „Szerokość opon”) oraz zmniejszonym ciśnieniem, co poprawia przyczepność. Podczas jazdy po luźnej nawierzchni opony te nie przewracają się, a mniejszy nacisk na podłoże pozwala rowerzyście na jazdę bez utykania.

- Miejski. Zgodnie z nazwą ta klasa rowerów została stworzona do jazdy po mieście; oznacza to zwykły ruch na drogach o gładkiej nawierzchni, bez żadnych „warunków ekstremalnych”. Modele tego typu są często wyposażone w akcesoria mające na celu zwiększenie komfortu jazdy i zwiększenie możliwości roweru – np. siodełka sprężynowe, bagażniki/kosze, osłony łańcucha itp. (patrz „Zawartość dostawy”). Jednocześnie rowery miejskie słabo sprawdzają się na długich trasach i w trudnych warunkach, dlatego można je polecić zwolennikom spokojnej jazdy po mieście.

- Fitness. Rowery tego typu są opcją pośrednią między rowerami górskimi (MTB) a rowerami miejskimi (patrz wyżej dla obu tych typów). Z jednej strony, rowery fitness zapewniają „sportową”, nachyloną pozycję jazdy i dużą liczbę biegów, z drugiej strony — w konstrukcji nie ma amortyzacji, mogą się zapewniać dodatkowe „sztuczki”, takie jak bagażnik lub kosze na kierownicy, a koła są duże (zwykle 28”). Pozwala to na rozpędzanie się do dość dużych prędkości, przy czym rowery są bardziej odporne na nierówności drogi i zwiększone obciążenia niż klasyczne rowery szosowe. Jak sama nazwa wskazuje, głównym celem takich modeli jest fitness – jazda w celu przywrócenia i utrzymania kondycji fizycznej. To jednak nie koniec historii, rowery tego typu można wykorzystać również w innych rolach – np. do podróżowania po mieście, jeśli w takich wyprawach liczy się prędkość, a klasyczny rower miejski jest do tego zbyt wolny.

- Górski (MTB). Skrót od MounTain Bike. W tym przypadku uwzględniane są dwa rodzaje rowerów. Pierwszy to „klasyczny” górski. Przeznaczony jest głównie do jazdy w trudnym terenie bez szczególnych obciążeń typowych dla odmian specjalistycznych (patrz niżej). Ten typ charakteryzuje się grubą, solidną ramą, szerokimi kołami, oponami z głębokim bieżnikiem. Rozmiar koła to najczęściej 26". Wiele z tych modeli nadaje się do jazdy po płaskiej drodze; oczywiście tutaj są one gorsze od modeli szosowych (patrz poniżej), jednak jeśli musisz jeździć zarówno po autostradzie, jak i poza asfaltem, lepiej wybrać właśnie MTB. Drugi rodzaj to modele, które pod względem specyfikacji są podobne do wyspecjalizowanych (patrz niżej), jednak z tego czy innego powodu nie pasują do określonej klasy - na przykład ze względu na dużą wagę (w przypadku podobieństwa do rowerów przełajowych), słabe nadawanie się do skoków wzwyż (dirt) itp.

- Górski (przełajowy). Rodzaj roweru górskiego przeznaczony do wyścigów przełajowych. Niektóre odcinki tras biegowych są nieco prostsze niż podobne elementy w zawodach typu downhill czy trial (patrz poniżej), jednak same tory są bardzo zróżnicowane. Dlatego rower tego typu musi łączyć w sobie szybkość, zwrotność, „przyczepność” do podłoża oraz wygodę na podjazdach i zjazdach. W praktyce osiąga się to dzięki zastosowaniu lekkich materiałów do ram (aluminium, tytan, węgiel, patrz „Materiał ramy”), opon z głębokim bieżnikiem, amortyzacji hard tail lub pełnego zawieszenia z funkcją blokady (patrz „Zawieszenie”, „Blokada tylnego zawieszenia”) itp.

- Górski (downhill/freeride). Specjalistyczny rower górski przeznaczony do szybkiego zjeżdżania w dół po trudnych górskich trasach. Rodzaje takich zjazdów różnią się rodzajem nawierzchni: na zjazdach wykorzystuje się przygotowane wcześniej trasy, podczas gdy bardziej ekstremalny freeride odbywa się na kompletnym terenie. Jednak zarówno dla tych, jak i dla innych rowerów charakterystyczne cechy są wspólne: są to szerokie koła i spora waga. To ostatnie wynika ze wzmocnionej konstrukcji: podczas zjazdów waga nie odgrywa decydującej roli, jednak obciążenia pojazdu są bardzo duże, co wymaga zwiększonej wytrzymałości i maksymalnej niezawodności wszystkich części. Przełącznik biegów z reguły jest jeden - tylko na kasecie (tylny), odpowiednio prędkości jest kilka. Ale zawieszenie na obu kołach (patrz „Amortyzacja”) jest prawie obowiązkowe. - Górski (Trial/Street/Dirt). Ten rodzaj roweru górskiego jest pod wieloma względami podobny do BMX (patrz poniżej): jego głównym przeznaczeniem jest wykonywanie różnego rodzaju trików. Zawody Trial to więc przejście specjalnie przygotowanego pasa różnych przeszkód; w tym przypadku głównym kryterium oceny nie jest szybkość, jednak precyzyjność i dokładność. Street to akrobatyczna jazda po mieście, w której przeszkody pełnią elementy ulic i budynków – krawężniki, balustrady, schody itp. A w Dirt triki wykonuje się w powietrzu, podczas skoków wykonywanych ze specjalnych skoczni ziemnych. Rowery do wszystkich tych rodzajów jazdy mają z reguły małą ramę i jedną prędkość - zapewnia to niezbędną zwrotność i "responsywność" pojazdu. Niektóre modele mogą być wyposażone w przednią amortyzację, inne (zwykle do Trial) w całkowicie sztywne zawieszenie (patrz „Amortyzacja”).

- Trekkingowy. Rowery przeznaczone do długodystansowych podróży po różnego rodzaju drogach – zarówno po twardych nawierzchniach, jak i po drogach gruntowych i innych nierównych terenach. Zewnętrznie są najbardziej podobne do rowerów szosowych, szutrowych i przełajowych, a jednak w rzeczywistości łączą właściwości modeli górskich, szosowych i miejskich. Tak więc większość rowerów trekkingowych ma nieco bardziej masywną i solidną ramę niż rowery szosowe, co umożliwia mniej lub bardziej skuteczne poruszanie się po utwardzonych drogach. Kierownica może być prosta lub gięta (patrz „Kształt kierownicy”). Ponadto wiele modeli jest wyposażonych w przednie bagażniki (patrz „Wyposażenie”) lub przynajmniej mocowania do nich; ponadto konstrukcja często zawiera błotniki, podnóżek i inne dodatkowe wyposażenie, które zapewnia dodatkowy komfort podczas długodystansowych wycieczek rowerowych.

- Szutrowy (gravel). Rowery łączące cechy pojazdó szosowych, miejskich i górskich; w rzeczywistości są to urządzenia zaprojektowane z myślą o wygodzie jazdy zarówno po szosie, jak i w terenie. Kluczowym punktem w tym przypadku jest właśnie komfort: rower szutrowy nie jest tak szybki jak rower szosowy i nie tak zaawansowany w zdolnościach przełajowych jak MTB, jednak jest bardziej wszechstronny i komfortowy na różnego rodzaju nawierzchniach. Pamiętaj, że szczegółowe kryteria dotyczące rowerów szutrowych mogą się różnić w zależności od producenta. Jednak we wszystkich tego typu modelach można wyróżnić cechy wspólne: jest to połączenie giętej kierownicy ze stosunkowo wysoką pozycją siedzącą, dość grubymi miękkimi oponami i hamulcami tarczowymi. Zauważamy też, że na pierwszy rzut oka rowery szutrowe są podobne do opisanych poniżej przełajowych, jednak to wrażenie jest mylące: rower przełajowy to przede wszystkim urządzenie sportowe.

- Przełajowy. Najogólniej rzecz biorąc odmianę tę można opisać jako zmodyfikowaną wersję rowerów szosowych (patrz wyżej), charakteryzującą się zwiększoną zdolnością przełajową i nadającą się do jazdy w terenie - po trawie, piasku, żwirze itp. Zewnętrznie bardzo podobne do tradycyjnych rowerów szosowych, jednak rowery przełajowe różnią się od nich szerszymi i grubszymi kołami oraz mniejszym pochyleniem rowerzysty podczas siadania. Ponadto kolarstwo przełajowe jako dyscyplina sportu zakłada, że zawodnicy muszą pokonać część dystansu pieszo, z rowerem na ramieniu. W związku z tym produkowane są również rowery specjalistyczne do takich wyścigów z myślą o łatwości noszenia na ramieniu (szeroka rama, ukryte wewnątrz ramy linki-trakcja). A od modeli szutrowych (patrz wyżej) przełajowe różnią się przede wszystkim tym, że są zaprojektowane nie tyle z myślą o wygodzie, co o szybkości i zdolności przełajowej.

- Szosowy. Specjalistyczna klasa rowerów przeznaczonych do pokonywania długich dystansów po płaskich drogach. Modele szosowe zapewniają „leżącą” pozycję rowerzysty (z dużym pochyleniem do przodu) dla lepszej aerodynamiki, są wyposażone w wąskie koła i kierownicę o charakterystycznym zakrzywionym kształcie (patrz „Model kierownicy”), a także nie mają żadnych amortyzatorów (patrz „Amortyzacja”). Dzięki temu zapewniona jest duża prędkość ruchu przy minimalnych oporach, na dobrych nawierzchniach rowery szosowe są lepsze niż jakikolwiek inny model na długie wyprawy (dość powiedzieć, że ten typ roweru jest używany w wyścigach kolarskich na dużą skalę jak Tour de France). Jednocześnie wszystkie korzyści pojawiają się tylko na gładkich, suchych drogach. W związku z tym, biorąc pod uwagę stan większości dróg w krajach WNP, ten typ roweru ma dość wąskie przeznaczenie i jest przeznaczony głównie do specjalistycznych zawodów i maratonów rowerowych na specjalnie wyselekcjonowanych trasach.

- BMX. Rowery przeznaczone do jazdy w stylu BMX (Bicycle Moto Cross - motocross rowerowy). Istnieje kilka odmian BMX, jednak wszystkie charakteryzują się dużymi obciążeniami konstrukcyjnymi i trikami akrobatycznymi, które są prawie niedostępne dla innych typów rowerów. W związku z tym modele BMX mają niską i bardzo mocną ramę, szerokie koła o małej średnicy (dla dobrej przyczepności i dużego momentu obrotowego) i najczęściej jeden bieg (dla łatwości prowadzenia i niezawodności). Mogą być również wyposażone w dodatkowe urządzenia – na przykład oś przedniego koła wysunięta w obie strony, którą sportowiec wykorzystuje jako podnóżek podczas wykonywania trików. Zwróć uwagę, że BMX są słabo przystosowane do normalnej jazdy szosowej, ich przeznaczeniem są akrobacje.

- Trójkołowy. Rowery z podwójnymi tylnymi kołami. Podobny schemat jest znany wielu głównie z dziecięcych trójkołowców, jednak w tym przypadku chodzi o pełnowymiarowe pojazdy dla dorosłych. Dzięki trzem kołom rower nie przewraca się na bok nawet przy całkowitym postoju; to znacznie ułatwia użytkowanie, takie modele są odpowiednie nawet dla tych, którzy z tego czy innego powodu mają trudności z utrzymaniem równowagi na dwóch kołach. Schemat trójkołowy jednak słabo nadaje się do jazdy z dużą prędkością, wyczynów kaskaderskich lub jazdy w terenie, a pod względem konstrukcyjnym i użytkowym takie pojazdy są najczęściej podobne do miejskich.

Tryb pracy

Tryby pracy silnika obsługiwane przez rower elektryczny(patrz „Zastosowanie”).

- Hybryda - wspomaganie pedałowania. Tryb pracy, w którym silnik elektryczny „wspomaga” rowerzystę, zmniejszając wysiłek pedałowania. Innymi słowy, użytkownik nadal musi pedałować, ale wymaga to znacznie mniej wysiłku niż jazda bez silnika elektrycznego. Ten tryb można zaimplementować nawet przy stosunkowo niskiej mocy silnika, dzięki czemu znajduje się w prawie wszystkich rowerach elektrycznych, m.in. w najprostszych.

- Wspomaganie elektryczne + hybryda. Rowery, które oprócz wspomagania pedałowania (patrz wyżej) są również zdolne do pracy w pełnoprawnym trybie wspomagania elektrycznego - gdy rower porusza się tylko dzięki pracy silnika elektrycznego. Taka jazda jest maksymalnie komfortowa, nie wymaga od użytkownika żadnego wysiłku fizycznego – tak naprawdę w tym trybie rower zamienia się w elektryczny motorower. Należy jednak pamiętać, że do efektywnego wspomagania elektrycznego potrzebne są dość mocne silniki, co wpływa na koszty i stawia odpowiednie wymagania dotyczące pojemności baterii. Zwracamy również uwagę, że w niektórych niedrogich modelach tryb wspomagania elektrycznego jest „czysto symboliczny”, działa normalnie tylko na płaskiej drodze po wstępnym przyspieszeniu pedałowaniem.

Grupa wiekowa

Grupa wiekowa, dla której przeznaczony jest rower. Ten parametr w naszym katalogu jest wskazywany tylko dla modeli nastoletnich; brak określenia grupy wiekowej oznacza, że pojazd należy do „dorosłych” (rowery dziecięce umieszczone są w osobnej kategorii katalogu).

Rowery młodzieżowe przeznaczone są dla dzieci w wieku od 10 do 14 lat, dla których rowery dziecięce są już małe, ale dorosłe wciąż za duże. Takie rowery są podobne w konstrukcji do dorosłych i różnią się od nich głównie nieznacznie zmniejszonymi wymiarami - w szczególności średnica kół (patrz poniżej) w nich zwykle nie przekracza 24" (są wyjątki, ale niezwykle rzadkie).

Przeznaczenie

Przeznaczenie określa „płeć” roweru, jego specjalizację dla płci rowerzysty. W naszym katalogu parametr ten jest wskazywany tylko dla wyspecjalizowanych damskich modeli (i modeli młodzieżowych dla dziewczynek). Takie maszyny różnią się od „zwykłych” (uniwersalnych) rowerów pewnymi niuansami konstrukcyjnymi przewidzianymi dla wygody żeńskiej części populacji. Tak więc w wielu z tych modeli rama jest obniżona, co pozwala wygodnie jeździć nawet w spódnicy lub sukience. Również rowery damskie mogą mieć specjalną konstrukcję - w jasnych kolorach, wzorach itp.; w szczególności modele do BMX i trial (patrz „Zastosowanie”) w tym przypadku różnią się nie tyle konstrukcją, co designem.

Zauważ, że sensowne jest szukanie „damskiego” roweru, jeśli większy komfort i/lub odpowiedni design ma fundamentalne znaczenie dla rowerzysty. W innych przypadkach całkiem możliwy jest wybór modeli uniwersalnych.

Maksymalne obciążenie

Maksymalne obciążenie, jakie może wytrzymać rower - innymi słowy, największa waga, jaką może udźwignąć podczas normalnego użytkowania. Oczywiście przy obliczaniu obciążenia bierze się pod uwagę zarówno wagę samego rowerzysty, jak i dodatkowego ładunku, który on ze sobą wozi.

Dopuszczalne obciążenie zdecydowanie nie może zostać przekroczone: nawet jeśli rower nie pęknie natychmiast, obciążenia pozaprojektowe mogą osłabić konstrukcję i w każdej chwili może dojść do wypadku. Zwracamy również uwagę, że pożądane jest posiadanie pewnej rezerwy wagowej - co najmniej 15 - 20 kg: może to być przydatne w przypadku transportu ciężkich ładunków i zapewni dodatkową gwarancję w sytuacjach awaryjnych (np. gdy koło wjedzie w dołek). Biorąc pod uwagę, że średnia waga osoby dorosłej wynosi około 70 – 80 kg, rowery o dopuszczalnym obciążeniu do 100 kg można zaliczyć do kategorii „lekkich”, od 100 do 120 kg – do kategorii średniej, powyżej 120 kg – do „ciężkich”.

Rozmiar ramy

Rozmiar ramy odnosi się do odległości od punktu mocowania siodełka do punktu mocowania suportu (osie z zębatkami i pedałami). Głównymi parametrami decydującymi o wyborze roweru według rozmiaru ramy są wzrost użytkownika, przeznaczenie roweru oraz zamierzony styl jazdy.

Najważniejszym czynnikiem jest wzrost użytkownika. Ogólnie rzecz biorąc, im wyższy użytkownik, tym większa powinna być rama. Uniwersalny wzór na obliczenie konkretnego rozmiaru jest następujący: długość nogi od pachwiny do pięty w centymetrach należy pomnożyć przez 0,6, a następnie podzielić przez 2,5, aby uzyskać przybliżony rozmiar ramy w calach. Ale w charakterystyce marek rama może być również wskazywana w zwykłej formie do pomiaru rozmiarów XXS, XS, S, M, L, XL i XXL.

Należy jednak pamiętać, że ta wartość jest bardzo umowna i przybliżona, może być stosowana tylko w przypadku prostych rowerów, które nie są przeznaczone do jazdy ekstremalnej (na przykład rowery miejskie, patrz „Przeznaczenie”). Jeśli wybierasz bardziej specjalistyczny model (górski, szosowy, BMX), lepiej odnieść się do tabel dla odpowiedniego typu, ponieważ rozmiary dla jednej wysokości mogą się znacznie różnić w zależności od przeznaczenia. Ponadto różni producenci mają również różną g...eometrię ramy i metody pomiaru, dlatego dla jak najdokładniejszego doboru zaleca się korzystanie z własnych tabel producentów.

Zwróć uwagę, że optymalny rozmiar ramy nie jest bezwzględny - w większości przypadków dla tej samej wysokości, "sąsiadujące" rozmiary są całkiem odpowiednie. I tutaj warto zwrócić uwagę na zamierzony styl jazdy. Uważa się, że małe, dobrze kontrolowane ramy są lepsze do ekstremalnej opcji, a większe i stabilne ramy są lepsze do długiego, cichego ruchu.

Zalecany wzrost

Zalecany przez producenta wzrost użytkownika jest obliczany z uwzględnieniem kilku parametrów. Jednym z nich jest średnica koła, a drugim i ważniejszym — rozmiar ramy. Jeśli z rozmiarem koła wszystko jest proste - jest okrągłe i zawsze takie samo, to rozmiar ramy komplikuje wybór. Różne typy rowerów mają swój własny kształt ramy, więc nawet ten sam rozmiar może być odpowiedni dla różnego wzrostu. I nie wspominając o cechach producenta, który lubi robić wszystko dla siebie, a nie ogólnikowo. Dlatego rozmiar ramy każdego roweru ma swój rozmiar i lepiej wybierać rower osobiście „siodłając” go. Jeśli nie jest to możliwe, nasz paragraf powie Ci, na jaki wzrost, według producenta, jest zaprojektowany ten zestaw (rama + koło) roweru.

Materiał ramy

- Stal. Stal wyróżnia się dużą wytrzymałością i sztywnością, pod względem odporności na odkształcenia jest zauważalnie lepsza od innych stopów i gorsza tylko od włókna węglowego. Jednocześnie takie ramy dobrze tłumią drgania, są niedrogie, a w przypadku awarii można je łatwo naprawić. Stal jest jednak ciężka, trzy razy cięższa niż aluminium i dwa razy cięższa niż tytan; dlatego takie ramy można znaleźć głównie w niedrogich rowerach górskich i miejskich, dla których duża waga nie jest krytyczna. Należy również pamiętać, że materiał ten jest podatny na korozję w przypadku uszkodzenia powłoki ochronnej.

- Stal chromowo-molibdenowa (Cro-Mo). Zaawansowana wersja opisanej powyżej stali. Same stopy chromowo-molibdenowe charakteryzują się dużą wytrzymałością i niezawodnością, a wykonane z nich ramy mogą mieć różne grubości ścianek (w zależności od obciążenia, któremu poddawany jest dany obszar) - pozwala to nieznacznie obniżyć wagę. Z tego powodu stopy Cro-Mo znajdują się nawet w dość zaawansowanych rowerach szosowych, a także są popularne w modelach trekkingowych. Jednocześnie takie ramy są znacznie droższe niż „zwykłe” stalowe.

- Aluminium. Właściwie w rowerach nie używa się czystego aluminium, ale różnych stopów na jego bazie. Różnią się nieco charakterystyką, jednak mają szereg cech wspólnych, z których główną jest niska waga połączona z dobrymi właściwościami...wytrzymałościowymi. Z tego powodu stopy aluminium są szeroko stosowane w rowerach szosowych, a także w modelach górskich klasy turystycznej (patrz „Przeznaczenie”). Główną wadą tych materiałów jest ich sztywność: gorzej tłumią drgania niż stal, dlatego słabo nadają się do modeli bez amortyzacji (patrz niżej), a przy silnym uderzeniu taka rama raczej pęknie niż się wygnie.

- CFRP. Kompozyt z włókna węglowego wiązany żywicą. Stosowany jest w rowerach z wyższej półki, ponieważ jest bardzo drogi, ale ma bardzo dużą wytrzymałość połączoną z niską wagą. Co więcej, właściwości CFRP umożliwiają wzmocnienie wytrzymałości nie tylko w określonych obszarach, ale w określonych kierunkach, co przyczynia się do jeszcze większej niezawodności. Zwróć uwagę, że ramy z CFRP mogą być zarówno jednoczęściowe (monolityczne), jak i składające się z kilku elementów – w tym ostatnim przypadku poszczególne elementy są połączone metalowymi częściami, co obniża koszt, ale sprawia, że konstrukcja jest podatna na korozję. Należy również pamiętać, że jakość CFRP ogólnie zależy od półki cenowej roweru, a stosunkowo niedrogie ramy mogą być wrażliwe na silne uderzenia punktowe. Ten materiał jest prawie niemożliwy do naprawy.

- Tytan. Dość zaawansowany materiał, który łączy w sobie wysoką wytrzymałość, elastyczność (która zapewnia miękkie tłumienie drgań), odporność na korozję i bardzo niską wagę. Koszt takich ram jest jednak dość wysoki, dlatego stosuje się je głównie w rowerach górskich i szosowych klasy premium.

- Stop magnezu. Materiał ten wyróżnia się przede wszystkim bardzo niską wagą (kilkakrotnie lżejszą od aluminium), a jednocześnie posiada dobre właściwości sztywności i elastyczności, dobrze tłumi drgania, a jego cena jest stosunkowo niska. Jednocześnie stopy magnezu charakteryzują się szeregiem istotnych wad. W szczególności nie wytrzymują wstrząsów, zwłaszcza punktowych, a także są niezwykle wrażliwe na korozję nawet przy niewielkim uszkodzeniu powłoki ochronnej, dlatego takie ramy są bardzo wymagające w konserwacji i przechowywaniu.

Amortyzacja

Obecność lub brak systemu amortyzacji w rowerze oraz rodzaj tego systemu.

- Brak amortyzacji (sztywny). W takich modelach koła są mocowane bezpośrednio do sztywnych elementów ramy, nie ma żadnych urządzeń tłumiących. Dzięki temu konstrukcja roweru jest prosta, waga niewielka, rowerzysta jak najbardziej odczuwa wszystkie cechy powierzchni drogi, a także osiąga maksymalną efektywność pedałowania, co jest ważne np. dla modeli szosowych (patrz „Przeznaczenie”). Jednocześnie sztywność konstrukcji to miecz obosieczny. Z jednej strony, „wyczucie drogi” jest ważne dla BMX i niektórych odmian modeli górskich (patrz „Przeznaczenie”); z drugiej strony, brak amortyzacji znacznie zwiększa obciążenie zarówno konstrukcji, jak i samego rowerzysty, prowadząc do zwiększonego zużycia, zmęczenia i pewnego ryzyka uszkodzeń na nierównych drogach.

- Amortyzacja przedniego widelca (hard tail - twardy ogon). Najpopularniejszy rodzaj amortyzacji w rowerach dla dorosłych (patrz „Grupa wiekowa”), zwłaszcza typu miejskiego i górskiego (patrz „Przeznaczenie”). Jak sama nazwa wskazuje, te rowery mają tylko amortyzator na przednim widelcu, podczas gdy tylne koło jest sztywno zamocowane. Obecność amortyzatora nieco zwiększa ciężar konstrukcji i komplikuje jej konserwację, jednak zalety takiego schematu wyraźnie pokrywają się z wadami: hardtaile łączą dobrą sterowalność, „wyczucie drogi”...i komfort jazdy, w tym i w trudnym terenie.

- Tylny widelec. Rowery, w których amortyzowane jest tylko tylne koło, natomiast przednie koło jest sztywno zamocowane. Tylny amortyzator został zaprojektowany tak, aby zapewnić dodatkowy komfort podczas uderzania w różne nierówności, a brak przedniego amortyzatora zmniejsza całkowity koszt pojazdu. Ta opcja występuje głównie w modelach miejskich, w tym w rowerach elektrycznych (patrz „Przeznaczenie”); w pozostałych odmianach zastosowanie tylnej amortyzacji nie jest praktyczne.

- Pełne zawieszenie (full suspension). Rowery wyposażone w amortyzatory na obu kołach - widelec z przodu i specjalne zawieszenie z tyłu. Takie modele są najwygodniejsze do jazdy w trudnym terenie, ponieważ najlepiej tłumią drgania odczuwane przez rowerzystę i zapewniają najlepszą przyczepność na nierównym terenie. Jednocześnie obecność tylnego amortyzatora „zjada” część energii pochodzącej z pedałów i trzeba poświęcić więcej energii na jazdę. Aby tego uniknąć, wiele rowerów z pełnym zawieszeniem może mieć blokady przedniego i tylnego zawieszenia (patrz poniżej), ale pełne zawieszenie w każdym przypadku komplikuje konstrukcję, zwiększa jego wagę i cenę. Dlatego ten rodzaj amortyzacji jest stosunkowo rzadki, głównie w niektórych typach rowerów górskich (w szczególności do cross-country i freeride; patrz „Przeznaczenie”).

Rodzaj amortyzacji (widelec)

Rodzaj amortyzacji przedniego widelca (jeśli jest dostępny, patrz „Amortyzacja”). Wszystkie systemy amortyzacji w rowerach działają w dwóch kierunkach: tłumienie drgań i amortyzacja. W związku z tym mają dwa główne elementy: damper i amortyzator. W zależności od cech konstrukcyjnych tych elementów rozróżnia się następujące rodzaje amortyzacji:

- Elastomerowo-sprężynowa. W tym przypadku rolę amortyzatora pełni elastyczna sprężyna, a rolę dampera — drążek wykonany z elastycznego, dobrze ściśliwego materiału, tzw. elastomeru. Ten typ pojawił się jako rozwinięcie konwencjonalnych sprężynowych systemów amortyzacji, jest trwalszy, ale słabo przystosowany do niskich temperatur – elastyczność elastomeru w takich warunkach spada, co negatywnie wpływa na charakterystykę systemu.

- Olejowo-sprężynowa. Systemy wykorzystujące sprężynę jako amortyzator i wkład olejowy jako damper. Taka konstrukcja jest nieco odporniejsza na niskie temperatury niż elastomerowo-sprężynowa i generalnie ma dość dobre właściwości, dzięki czemu jest szeroko stosowana w różnego rodzaju rowerach. Główną wadą jest wyższy (średnio) koszt.

- Olejowo-powietrzna. Systemy kombinowane składające się z cylindra tłumiącego z powietrzem i wkładu olejowego pełniącego funkcję dampera. Pojawiły się jako rozwinięcie „czystych” systemów powietrznych, które miały poważną wadę: nawet przy wys...okiej jakości obsługi uszczelki dość szybko się zużywały, co mogło uszkodzić amortyzator. Systemy powietrzno-olejowe są trwalsze i łatwiejsze w utrzymaniu, a przy tym są dość wydajne i lekkie. To ostatnie jest szczególnie cenne w przełajach (patrz „Przeznaczenie”), gdzie wymagane jest połączenie amortyzacji z niską wagą pojazdu.

Skok widelca

Skok przedniego widelca w rowerach z amortyzowanym zawieszeniem (patrz "Amortyzacja"). Z grubsza mówiąc, skok widelca to maksymalna odległość, o jaką widelec może się skurczyć po ściśnięciu podczas tłumienia. Im dłuższy skok widelca, tym lepsza amortyzacja i bardziej miękka jazda, ale nie wszystkie rowery wymagają długiego skoku. Nawet w ramach tego samego typu (patrz „Przeznaczenie”), w zależności od konkretnego zastosowania i stylu jazdy, optymalne wartości skoku widelca będą różne – na przykład rowery górskie do freeride wymagają dobrej amortyzacji, a do cross-country, przeciwnie, duży skok widelca byłby przesadą.

Ogólnie rzecz biorąc, jeśli nie planujesz ekstremalnej jazdy przełajowej lub kolarstwa, ten parametr nie jest krytyczny. Jednak wybierając rower do poważnych aktywności w tym czy innym rodzaju jazdy na rowerze, warto doprecyzować zalecane wartości skoku widelca (ze specjalnej literatury lub u profesjonalistów) i upewnić się, że pożądany model do nich pasuje.

Blokada widelca

Możliwość wyłączenia systemu amortyzacji przedniego widelca (jeśli jest dostępny, patrz "Amortyzacja"). Choć amortyzacja również tłumi wstrząsy, zapewniając komfort jazdy, ma też dość poważną wadę – zmniejsza efektywność przenoszenia energii z pedałów na koło. Wyłączenie tłumienia może znacznie poprawić wydajność w warunkach, w których łagodzenie drgań jest mniej ważne niż dobra wydajność pedałowania, na przykład podczas jazdy po płaskiej drodze lub podczas jazdy pod górę.

Materiał widelca

- Aluminium. W tym przypadku aluminium jest najprostszą i najbardziej bezpretensjonalną opcją. Do jego zalet można zaliczyć niewielką wagę; przy braku amortyzacji jednak kierownica z takim widelcem jest bardzo podatna na drgania, a pod względem trwałości aluminium ustępuje nieco stali.

- Stal. Kolejna stosunkowo prosta opcja, która jednocześnie jest uważana za bardziej zaawansowaną niż opisane powyżej aluminium i znajduje się nawet w dość drogich rowerach klasy profesjonalnej. Wynika to z faktu, że stal jest zauważalnie mocniejsza i trwalsza, ponieważ nie jest tak podatna na „zmęczenie metalu”. Co prawda, takie widelce ważą trochę więcej niż aluminiowe.

- Stal chromowo-molibdenowa. Odmiana stali o bardziej zaawansowanych właściwościach niż bardziej tradycyjne gatunki. Wśród głównych zalet takich stopów są wysoka wytrzymałość i niezawodność; jednocześnie dzięki tym właściwościom poszczególne elementy widelców mogą być cieńsze, a same widelce lżejsze od zwykłej stali. Główną wadą stali Cro-Mo jest jej dość wysoki koszt.

- CFRP. Lekkie i wytrzymałe widelce z CFRP skutecznie tłumią małe nierówności na jezdni pod kołami roweru i lekko sprężyste na małych dziurach, zapewniając w ten sposób amortyzację na wyboistych drogach. Widelec z CFRP ułatwia projektowanie przodu roweru. Najczęściej występuje w rowerach szosowych i szutrowych (gravel), rzadziej — w fatbike’ach terenowych. Wrażliwy punkt — widelce z CFRP pękają n...a skutek silnego uderzenia punktowego.

Rodzaj amortyzacji (zawieszenie tylne)

Rodzaj amortyzacji tylnego zawieszenia w rowerach typu full suspension (patrz „Amortyzacja”). Dziś dostępne są takie opcje:
  • Elastomerowo-sprężynowa.
  • Olejowo-sprężynowa.
  • Olejowo-powietrzna.
  • Powietrzna.
Pierwsze trzy opcje zostały szczegółowo opisane powyżej w paragrafie „Rodzaj amortyzacji (widelec)”. W systemach powietrznych, jak sama nazwa wskazuje, elementem roboczym jest powietrze, które pełni rolę zarówno dampera, jak i amortyzatora. Jest to bardzo wygodne ze względu na możliwość zmiany sztywności zawieszenia poprzez regulację ciśnienia w układzie – im wyższe ciśnienie, tym sztywniejsza amortyzacja. Jednak takie amortyzatory są podatne na szybką awarię z powodu zużycia uszczelek i wymagają dokładniejszej pielęgnacji niż podobne pod wieloma względami powietrzno-olejowe.

Skok tylnego zawieszenia

Skok tylnego zawieszenia w modelach z pełnym zawieszeniem (patrz "Amortyzacja"). Ten parametr generalnie ma te same cechy, co skok przedniego zawieszenia – więcej szczegółów znajdziesz w odpowiednim paragrafie powyżej.

Blokada tylnego zawieszenia

Możliwość wyłączenia systemu amortyzacji tylnego koła w rowerach z pełnym zawieszeniem (patrz „Amortyzacja”). Aby uzyskać więcej informacji na temat znaczenia tej funkcji, zobacz „ Blokada widelca ”; tutaj zauważamy, że najczęściej te dwie funkcje są połączone.

Składany

Możliwość złożenia roweru. Funkcja ta znacznie ułatwia przechowywanie i transport - bez problemu przewieziesz rower w bagażniku samochodu, pociągu itp. Jednocześnie składana konstrukcja nieuchronnie traci na wytrzymałości w porównaniu z jednoczęściową nieskładaną, dlatego takie rowery są dość rzadkie i przeznaczone są do nieskomplikowanych warunków, takich jak jazda po mieście.

Amortyzacja w sztycy podsiodłowej

Obecność w konstrukcji roweru oddzielnego amortyzatora pod siodełkiem. Amortyzacja w sztycy podsiodłowej znacznie redukuje wibracje i wstrząsy odczuwane przez rowerzystę, co jest szczególnie ważne podczas jazdy po nierównym terenie.

Sztyca siodła

Model sztycy siodła stosowanej w rowerze.

Zazwyczaj ta informacja jest wskazywana, gdy jako sztyca siodłą jest używana część wysokiej jakości. Znając nazwę, możesz znaleźć jej szczegółowe cechy i opisy; jest to mało prawdopodobne przy prostej, codziennej jeździe, ale może być przydatne w zastosowaniach profesjonalnych.

Średnica koła

Średnica nominalna kół rowerowych. Z reguły ten paragraf faktycznie wskazuje rozmiar opon rowerowych dostarczonych w zestawie, a dokładniej — zewnętrzną średnicę opon.

Średnica kół jest tradycyjnie podawana w calach. W przypadku rowerów o różnym przeznaczeniu i grupach wiekowych (patrz paragrafy powyżej) istnieją pewne standardy rozmiaru. Tak więc modele górskie dla dorosłych wyposażone są głównie w koła o średnicy 26", rowery szosowe i miejskie - w koła o nieco większej średnicy (najczęściej 28"), a BMX w większości - w koła o znacznie mniejszej średnicy; rowery dla dzieci i młodzieży mają mniejsze koła niż podobne dla osób dorosłych.

Przy pozostałych warunkach równych, większe opony lepiej utrzymują prędkość i radzą sobie z małymi nierównościami na drodze; stosunkowo małe koła są bardziej „przyczepne”, zapewniają wyższy moment obrotowy i lepszą przyczepność. To jest powód opisanej powyżej różnicy w rozmiarach kół pomiędzy rowerami do różnych celów. Takie niuanse przydadzą się, jeśli wybierasz pojazd spośród kilku modeli o podobnej charakterystyce, ale o różnych średnicach kół. Tutaj warto zastanowić się nad cechami planowanego zastosowania. Na przykład do jazdy po mieście i szosie - po twardej nawierzchni bez żadnych nierówności i zmian wzniesień - lepiej wybrać większe koła, a na drogi gruntowe z wzlotami i upadkami - mniejsze.

Zwróć też uwagę, że opony są wymienne, i wiele r...owerów umożliwia montaż opon o „nienatywnym” rozmiarze – np. 29” w modelu z kołami 28”. Należy również pamiętać, że koła (opony) tego samego rozmiaru mogą różnić się średnicą wewnętrzną. Te niuanse są szczegółowo opisane w dedykowanych źródłach.

Szerokość opon

Nominalna szerokość opon standardowo dostarczanych w zestawie z rowerem.

Przy pozostałych warunkach równych, szersza opona zapewnia większą powierzchnię styku, co poprawia przyczepność, zwiększa możliwości przejazdu i ułatwia jazdę na trudnych nawierzchniach, takich jak piasek, błoto itp. Jednak zwiększa to również opór, na skutek czego szersze opony wymagają większego wysiłku przy przyspieszaniu i gorzej utrzymują prędkość. Tak więc ten parametr jest zwykle wybierany przez producentów z uwzględnieniem zastosowania (patrz wyżej) i innych cech roweru. Tak więc modele górskie i kaskaderskie (BMX) mają szerokie koła (rowery fatbike mają jeszcze szersze), miejskie — węższe, a najbardziej „eleganckie” są opony do szybkich rowerów szosowych wysokiej klasy.

Warto powiedzieć, że w razie potrzeby „rodzime” opony można zastąpić szerszymi lub węższymi. Oczywiście zbyt duża lub zbyt mała szerokość jest niedopuszczalna, ale wciąż jest tu pewna swoboda wyboru. Możesz dowiedzieć się więcej na ten temat w dedykowanych źródłach.

Opona

Model opon dostarczanych w standardowym zestawie z rowerem. Różne opony mają różne cele i właściwości; znając model opony, możesz doprecyzować te punkty i sprawdzić, na ile odpowiadają Twoim życzeniom. Jest to szczególnie ważne przy wyborze pojazdu do poważnej jazdy na rowerze.

Materiał obręczy

Materiał, z którego wykonane są obręcze kół dostarczanych w standardowym zestawie roweru.

- Stal. Najprostszy i najczęstszy materiał na obręcze. Łatwa w produkcji, niedroga i prosta w naprawie - chociaż stal wygina się stosunkowo łatwo przy silnym uderzeniu, równie łatwo można ją wypoziomować. Jednocześnie charakteryzuje się dużą wagą i podatnością na korozję, a wydajność hamulców szczękowych na stali (patrz „Hamulec przedni”, „Hamulec tylny”) jest stosunkowo niska. W rezultacie obręcze stalowe są używane głównie w niedrogich rowerach.

- Aluminium. Podobnie jak w przypadku ramy, chodzi nie o czyste aluminium, a o stopy na nim oparte. Wszystkie te materiały charakteryzują się połączeniem niskiej wagi z dużą wytrzymałością, a także większą wydajnością podczas pracy z hamulcami szczękowymi niż stal. Wadą można nazwać twardość: jeśli stal pod wpływem uderzenia się ugina, to stop aluminium raczej pęknie, a obręcz nie będzie już możliwa do naprawy. Jednak taki cios powinien być bardzo silny i ogólnie właściwości wytrzymałościowe aluminium są wystarczające do zastosowania w różnych typach rowerów, m.in. do ekstremalnych rodzajów jazdy (patrz „Przeznaczenie”).

- CFRP. Materiał oparty na włóknie węglowym zamkniętym w plastikowej masie. Główną zaletą CFRP jest ich wyjątkowo niska waga w połączeniu z wysokimi właściwościami wytrzymałościowymi. Jednocześnie materiał ten bardzo słabo wytrzymuje obciążenia udarowe, może pęknąć pod wpływem przeciętnego...wstrząsu, który bez konsekwencji ucierpiałyby zarówno aluminium, jak i stal; CFRP trudno naprawić. Co więcej, jest dość drogie w produkcji, no i sam ten materiał ma wysoką cenę. W rezultacie CFRP jest używane dość rzadko, głównie w szybkich rowerach szosowych (patrz „Przeznaczenie”) najwyższej klasy.

Obręcz

Rodzaje obręczy zależą od liczby mostków poziomych w konstrukcji.

- Pojedyncza. Najprostszy rodzaj obręczy, podobny w przekroju do łacińskiej litery U. Stosowany głównie w rowerach klasy podstawowej.

- Podwójna. Taka obręcz różni się od pojedynczej obecnością dodatkowego poziomego mostku. Mówiąc obrazowo, przypomina tę samą literę U, ale z podwójnym dnem. Cechy tej konstrukcji są takie, że jest w stanie zapewnić zwiększoną wytrzymałość nawet przy mniejszej wadze niż pojedyncza. Podwójne obręcze są trudniejsze w produkcji, a przez to droższe. Stosowane są głównie w rowerach, gdzie wymagana jest duża odporność na obciążenia – w szczególności w odmianach górskich (patrz „Przeznaczenie”) do freeride’u i cross-country.

- Potrójna. Dalszym rozwinięciem idei podwójnej obręczy jest konstrukcja z dwoma dodatkowymi poziomymi mostkami. Zapewnia to jeszcze większą wytrzymałość, jednak waga dość zauważalnie wzrasta. Ponadto początkowo przewidziano drugi mostek w celu wzmocnienia powierzchni bocznej, aby uniknąć uszkodzeń podczas pracy hamulców szczękowych (patrz „Hamulec przedni”, „Hamulec tylny”); jednak obecnie najmocniejsze hamulce są tarczowe hamulce, a problem ten traci swoje znaczenie. Dlatego potrójne obręcze są dość rzadkie.

Szprychy

Model szprych stosowanych w kołach rowerowych z zestawu.

Ta informacja prawdopodobnie nie będzie potrzebna do prostego codziennego użytku. Dlatego model szprych wskazywany jest głównie w najbardziej zaawansowanych rowerach przeznaczonych do użytku profesjonalnego, gdzie znaczenie mogą mieć najdrobniejsze szczegóły wyposażenia.

Hamulec przedni

Rodzaj hamulca montowanego na przednim kole roweru. Pierwsze słowo w nazwie hamulca oznacza miejsce przyłożenia siły hamowania, drugie – cechę konstrukcyjną całego układu hamulcowego.

- Szczękowy mechaniczny (hamulec V-brake). Hamulce szczękowe to hamulce, które działają poprzez dociskanie klocków hamulcowych do obręczy koła. Termin „mechaniczny” oznacza, że siła jest przenoszona z uchwytu na klocki za pomocą elastycznej linki. Wspólnymi zaletami wszystkich hamulców szczękowych są prostota, lekkość, niski koszt, dobra wymienność części, a także minimalne obciążenie piasty i szprych. Mocno jednak zużywają one klocki i obręcz, wymagają okresowych regulacji i tracą skuteczność w przypadku zabrudzenia, oblodzenia lub wygięcia obręczy. Ponadto siła hamowania obręczy jest ogólnie niska. Trakcja mechaniczna charakteryzuje się, z jednej strony, prostotą i niskim kosztem, z drugiej — nieco gorszą sprawnością i responsywnością niż hydrauliczna. W szczególności V-brake to rodzaj mechanicznych hamulców szczękowych, w których wzajemne ułożenie ramion przypomina literę V. Jednocześnie dolna część każdego ramienia jest przymocowana do piwotów widelca, klocki znajdują się po środku, a górne części są połączone linką, po zaciśnięciu której się skracają. Takie hamulce są typowe głównie dla modeli górskich MTB i podobnych zastosowań (patrz „Przeznaczenie”).

- Szczękowy mechaniczny (U-brake). Cechy wszystki...ch mechanicznych hamulców szczękowych są szczegółowo opisane powyżej. Ten typ jest również nazywany hamulcem U-brake, ponieważ ramiona z klockami mają kształt odwróconej litery U. Jak sama nazwa wskazuje, hamulce te działają na zasadzie kleszczy: ramiona są połączone osią obrotową pośrodku, a po ich zaciśnięciu linką z jednej strony klocki skracają się po drugiej stronie. Uważa się, że te hamulce są najbardziej odpowiednie do rowerów miejskich i szosowych, a także BMX (patrz „Przeznaczenie”).

- Tarczowy mechaniczny. W systemach tarczowych hamowanie odbywa się poprzez dociskanie klocków nie do obręczy koła, ale do specjalnej tarczy hamulcowej sztywno przymocowanej do jej osi. Siła hamowania, podobnie jak w szczękowych mechanicznych (patrz wyżej), przenoszona jest na klocki za pomocą specjalnej linki. Główne zalety systemów tarczowych to zauważalnie większa moc niż w szczękowych, a także lepsza modulacja (o modulacji patrz "Szczękowy hydrauliczny" powyżej). Ponadto są mniej wrażliwe na warunki atmosferyczne (ponieważ tarcza jest dość wysoka i brudzi się mniej niż obręcz), bez problemu potrafią przenosić „ósemki” na obręczach, a elementy systemu wolniej się zużywają i nie są tak wymagające w dostosowaniu. Wadami są większa waga, wysoki koszt, skłonność do przegrzewania, wzrost obciążenia szprych i piasty koła, a także trudności w naprawie - to ostatnie pogarsza fakt, że różne modele nawet tego samego producenta często nie są kompatybilne w częściach. Jednak mimo wszystko hamulce tarczowe są szeroko stosowane w rowerach do jazdy ekstremalnej, zwłaszcza w modelach klasy średniej i wyższej.

- Tarczowy hydrauliczny. Odmiana hamulców tarczowych (patrz wyżej), w której do przeniesienia siły z uchwytu na klocki jest używana nie linka, ale układ hydrauliczny - szczelna konstrukcja wypełniona płynem i zawierająca układ tłokowy. Jedną z głównych zalet hydrauliki jest doskonała modulacja, pozwalająca na bardzo precyzyjną kontrolę siły hamowania. Taki napęd jest jednak bardziej skomplikowany i droższy niż mechaniczny, a w przypadku uszkodzenia obwodu i wycieku płynu hydraulicznego hamulce stają się bezużyteczne. Dlatego układy hydrauliczne są stosunkowo rzadko stosowane, głównie w rowerach profesjonalnych.

- Szczękowy hydrauliczny. Całkiem specyficzny rodzaj hamulców, łączący w sobie hydrauliczną zasadę działania i szczękowe ułożenie klocków hamulcowych. Cechy hamulców szczękowych zostały szczegółowo opisane powyżej w "Szczękowy mechaniczny (V-brake)", a cechy hydrauliki - w "Tarczowy hydrauliczny". Opcja ta służy do obniżenia kosztów hamulców hydraulicznych przy zachowaniu ich głównych zalet - przede wszystkim dokładności w sterowaniu siłą hamowania. Pod względem wydajności jednak takie hamulce są nadal zauważalnie gorsze od hydraulicznych hamulców tarczowych, dlatego rzadko się je stosuje, głównie w niektórych modelach rowerów miejskich i trekkingowych (patrz „Przeznaczenie”).

- Bębnowy. Hamulce działające za pomocą specjalnego bębna, wewnątrz którego zamontowane są klocki hamulcowe; w rowerach rolę bębna może pełnić bezpośrednio piasta koła lub specjalna część piasty. W każdym razie klocki są dociskane do bębna od wewnątrz, a cała konstrukcja hamulca jest zamknięta. To jedna z głównych zalet tej opcji: mechanizm jest zabezpieczony przed brudem, czynniki zewnętrzne, takie jak brud czy śnieg, praktycznie nie wpływają na wydajność hamulców. Ponadto do zalet mechanizmów bębnowych należy zaliczyć fakt, że praktycznie nie wymagają konserwacji, nie zużywają felgi i nie tracą sprawności przy jej zginaniu. Takie hamulce jednak okazują się dość nieporęczne, a pod względem wydajności są gorsze od szczękowych, a tym bardziej tarczowych odpowiedników. Dlatego ta opcja znajduje się głównie w rowerach miejskich.

- Rolkowy. Odmiana hamulców bębnowych (patrz wyżej), w których klocki hamulcowe są dociskane do bębna dzięki specjalnemu mechanizmowi - rolce. W takim przypadku bęben hamulcowy jest często wykonywany oddzielnie od piasty. Takie rozwiązania powstały jako próba połączenia zalet hamulców tarczowych i bębnowych w jednym mechanizmie i częściowo się udało: systemy rolkowe są znacznie mocniejsze od klasycznych systemów bębnowych, są dobrze zabezpieczone przed kurzem i brudem, praktycznie nie wymagają konserwacji i działają wydajnie nawet z zakrzywioną obręczą. Waga, wymiary i cena takich hamulców jednak okazały się bardzo znaczące, pogarszają one jazdę i nagrzewają się przy ciągłym użytkowaniu; a ochrona przed zanieczyszczeniami nie jest tak dobra jak w systemach bębnowych.

Model hamulca przedniego

Model hamulca używanego na przednim kole roweru.

Znając konkretną markę komponentów układu hamulcowego, możesz znaleźć do niego dokumentację techniczną lub, na przykład, zapoznać się z recenzjami i opiniami o tych hamulcach w Internecie. Aby uzyskać więcej informacji na temat rodzajów hamulców na tylne koło, patrz „Hamulec przedni”.

Wirnik przedni

Wirnik przedni.

Wirnik przedni do hamulca tarczowego to perforowana metalowa płyta przymocowana do piasty koła. Spadek prędkości roweru następuje na skutek ściśnięcia tarczy hamulcowej klockami, które wprawiane są w ruch poprzez pociągnięcie linki (w układach mechanicznych) lub za pomocą obwodu hydraulicznego (w hydraulicznych hamulcach tarczowych). Średnica przedniego wirnika może wahać się od 140 do 220 mm. Im wyższa liczba, tym skuteczniej działa hamulec.

Hamulec tylny

Rodzaj hamulca tylnego zamontowanego w rowerze. Oto główne typy obecnie stosowanych hamulców:

- Szczękowy mechaniczny. W hamulcach mechanicznych siła potrzebna do ściśnięcia klocków jest przenoszona z uchwytu przez ciąg w postaci metalowej linki. Takie konstrukcje są prostsze i tańsze od hydraulicznych, ponadto nie boją się uszkodzeń, ale dają gorszą modulację i responsywność. Hamulce szczękowe to hamulce, które działają poprzez dociskanie klocków hamulcowych do obręczy koła. We współczesnych rowerach istnieją dwa główne typy takich hamulców - V-brake i U-brake - różniące się konstrukcją dźwigni; te pierwsze są używane głównie w rowerach górskich i podobnych pojazdach, drugie — w rowerach szosowych i BMX. Główne zalety mechanizmów szczękowych to prostota, lekkość, niski koszt, kompatybilność z niemal każdym kołem, a także minimalne obciążenie piasty i szprych. Takie hamulce jednak mocno zużywają klocki i obręcze, wymagają okresowych regulacji, a ich skuteczność jest stosunkowo niska, a jeszcze bardziej zmniejsza się przy brudnych, oblodzonych lub zakrzywionych felgach.

- Tarczowy mechaniczny. Rodzaj hamulców mechanicznych (patrz wyżej), w których klocki podczas hamowania są dociskane do specjalnej tarczy hamulcowej (wirnika) sztywno przymocowanej do piasty koła. Hamulce te są znacznie wydajniejsze od hamulców szczękowych, nie są tak wrażliwe na zabrudzenia i pozostają w pełni sprawne nawe...t przy zakrzywionej obręczy. Wady systemów tarczowych obejmują większą wagę i koszt, zwiększone obciążenie piasty i szprych oraz trudności w naprawie.

- Tarczowy hydrauliczny. Hamulce tarczowe (patrz wyżej), w których siła jest przenoszona na klocki nie za pomocą linki, jak w systemach mechanicznych, ale za pomocą obwodu hydraulicznego. Są najbardziej zaawansowaną opcją pod względem wydajności: zastosowanie tarczy zapewnia wysoką skuteczność hamowania, a hydraulika zapewnia doskonałą modulację i umożliwia dokładne odmierzanie siły na uchwycie. Jednocześnie takie systemy nie są tanie, a do ogólnych wad hamulców tarczowych dochodzi wrażliwość na uszkodzenia: naruszenie szczelności obwodu prowadzi do wycieku płynu i awarii hamulców.

- Szczękowy hydrauliczny. Całkiem specyficzny rodzaj hamulców, łączący w sobie hydrauliczną zasadę działania i obręczowe ułożenie klocków hamulcowych. Cechy hamulców szczękowych zostały szczegółowo opisane powyżej w "Szczękowy mechaniczny", a cechy hydrauliki - w "Tarczowy hydrauliczny". Opcja ta służy do obniżenia kosztów hamulców hydraulicznych przy zachowaniu ich głównych zalet - przede wszystkim dokładności w sterowaniu siłą hamowania. Pod względem wydajności takie hamulce jednak są nadal zauważalnie gorsze od hydraulicznych hamulców tarczowych, dlatego rzadko można je znaleźć w niektórych modelach rowerów miejskich i trekkingowych (patrz „Przeznaczenie”).

- Bębnowy. Hamulce, w których klocki są dociskane od wewnątrz do specjalnego bębna; w tym przypadku rolę tego bębna zwykle odgrywa sama piasta koła. Jedną z zalet takich systemów jest to, że prawie cały mechanizm jest ukryty wewnątrz bębna i chroniony przed kurzem i brudem, dzięki czemu praktycznie nie wymaga konserwacji. Dodatkowo hamulce bębnowe nie zużywają obręczy i mogą działać nawet przy zgiętym kole. Takie systemy są jednak dość nieporęczne, a ich wydajność jest mniejsza niż hamulców szczękowych i tarczowych. Dodatkowo tylny hamulec bębnowy może być używany z pojedynczą kasetą lub piastą planetarną (patrz niżej) - hamulce te nie są kompatybilne z klasycznymi przerzutkami kasetowymi z wieloma gwiazdami.

- Rolkowy. Odmiana opisanych powyżej hamulców bębnowych, w której klocki są dociskane do bębna dzięki tzw. mechanizmowi rolkowemu. W takim przypadku bęben z reguły jest wykonywany oddzielnie od piasty. Dzięki temu udało się osiągnąć wyższą wydajność (porównywalną z hamulcami tarczowymi) przy zachowaniu głównych zalet obwodu bębnowego - bezpretensjonalnej konserwacji, dobrej ochrony przed zabrudzeniami i niezależności od zniekształceń obręczy. Hamulce rolkowe nie są jednak tanie, a poza tym mają szereg wad - w szczególności pogarszają jazdę pod górę i umożliwiają cofnięcie się koła po zaciągnięciu hamulca. No i takie systemy są słabo kompatybilne z klasycznymi przełącznikami prędkości.

- Pedałowy. W rzeczywistości - odmiana opisanego powyżej hamulca bębnowego, sterowana nie uchwytem, ale pedałami: hamowanie odbywa się poprzez naciskanie pedałów w przeciwnym kierunku. Ta metoda sterowania znacznie upraszcza konstrukcję, eliminując niepotrzebne uchwyty i drążki. Jednocześnie pod pewnymi względami nie jest zbyt wygodny i praktyczny. Tak więc skuteczność hamulców zależy bezpośrednio od położenia pedałów - dla maksymalnej skuteczności powinny one być w momencie rozpoczęcia hamowania w pozycji poziomej, a w pozycji pionowej mogą pojawić się trudności. Ponadto, gdy łańcuch spada, rowerzysta zasadniczo traci hamulec. W związku z tym mechanizmy pedałowe są stosowane stosunkowo rzadko – głównie w rowerach miejskich, które nie są przeznaczone do szczególnie szybkiej jazdy.

Model hamulca tylnego

Model hamulca używanego na tylnym kole roweru.

Znając konkretną markę komponentów układu hamulcowego, możesz znaleźć do niego dokumentację techniczną lub, na przykład, zapoznać się z recenzjami i opiniami o tych hamulcach w Internecie. Aby uzyskać więcej informacji na temat rodzajów hamulców na tylne koło, patrz „Hamulec tylny”.

Wirnik tylny

Wirnik tylny.

Element układu hamulca tarczowego mocowany do piasty tylnego koła roweru. To do niego dociska się klocki po naciśnięciu dźwigni hamulca. Zastosowanie wirnika zapewnia wysoką skuteczność hamowania. Jest tym wyższa, im większa średnica tylnego wirnika. Wirniki tarczowe są dostępne w rozmiarach 140, 160, 180, 185, 203 i 220 mm.

Model piasty przedniej

Model piasty stosowany w przednim kole roweru.

Piasta to centralny element koła, przez który przechodzi oś obrotu. Od jej cech zależy specyfika zachowania roweru, w szczególności zdolność poruszania się siłą inercji, bez pedałowania. Znając model piasty przedniej, możesz wyjaśnić jej cechy zgodnie z dokumentacją producenta, znaleźć opinie innych użytkowników itp., aby określić, jak ten model Ci odpowiada.

Model piasty tylnej

Model piasty stosowany w tylnym kole roweru. Zobacz „Model piasty przedniej”, aby uzyskać szczegółowe informacje.

Liczba biegów

Liczba prędkości (biegów) przewidzianych w konstrukcji roweru. Każdy bieg ma swoje tzw. przełożenie – w tym przypadku można je opisać jako liczbę obrotów, jakie wykonuje napędzane koło zębate (tylne, na kole) na jeden obrót koła prowadzącego (związanego z pedałami).

Różne wartości przełożeń będą optymalne dla różnych warunków: np. wysokie przełożenia zapewniają dobrą prędkość, ale słabo nadają się do pokonywania przeszkód, ponieważ siła nacisku na pedały znacznie wzrasta, a ich prędkość maleje. Udowodniono naukowo, że rowerzysta rozwija maksymalną moc przy prędkości pedałowania rzędu 80-100 obr./min. Tak więc obecność kilku prędkości w rowerze pozwala optymalnie dostosować go do różnych trybów ruchu i cech torów, aby zapewnić optymalny wysiłek na pedałach i częstotliwość ich obrotu. Na przykład na gładkim asfalcie najlepiej jeździć na wysokim biegu, a pokonując wzniesienie lub wjeżdżając na polną drogę można go obniżyć, aby skutecznie pokonywać opory.

Liczba biegów w klasycznych układach jest bezpośrednio związana z liczbą kół zębatych w systemie (suporcie z pedałami) i kasecie (na tylnym kole); można ją uzyskać mnożąc dwie liczby - np. 3 zębatki w układzie i 6 na kasecie dają 18 biegów. Jednak są też tzw. piasty planetarne - mają po jednej zębatce, a zmiana biegów odbywa się za pomocą mechanizmu wbudowanego w tylną piastę.

Pamiętaj, że optymalna liczba biegów zależy od przeznaczenia roweru (patrz wyżej) i nie zawsze jest konieczne posia...danie kilku biegów. Tak więc w modelach górskich, w zależności od specjalizacji, może być od 8 do 30 biegów, w modelach szosowych - w zakresie od 20 do 30, a niektóre niedrogie rowery miejskie i większość BMX w ogóle nie mają systemu zmiany biegów.

Piasta planetarna

Obecność piasty planetarnej w konstrukcji roweru, a dokładniej — tylnego koła roweru.

Taka piasta jest montowana bezpośrednio na osi koła; nazwa „planetarna” opisuje rodzaj mechanizmu znajdującego się wewnątrz. Przeznaczenie takiej piasty jest takie samo jak w przypadku kasety (patrz niżej) z kilkoma kołami zębatymi: zapewnia zmianę przełożeń. Jednocześnie sama kaseta najczęściej ma jedną zębatkę i nie uczestniczy w zmianie przełożeń (chociaż zdarzają się wyjątki, gdzie piastę planetarną uzupełnia kaseta z kilkoma zębatkami).

Piasta planetarna ma zarówno zalety, jak i wady w porównaniu z klasyczną kasetą z wieloma zębatkami. Jedną z kluczowych zalet jest zamknięcie mechanizmu: nie ma na niego wpływu wilgoć i zanieczyszczenia, praktycznie nie wymaga konserwacji, a przy przestrzeganiu zasad użytkowania może działać bardzo długo. Jeśli zmiana przełożeń odbywa się tylko dzięki piaście planetarnej, rower nie potrzebuje dodatkowych rolek do łańcucha i zużywa się mniej. Ponadto łańcuch w takich modelach jest stale w jednej pozycji, co pozwala na założenie na nim pełnej ochrony (i chroni ona nie tylko łańcuch, ale także odzież rowerzysty). Ponadto zalety piast planetarnych to łatwość regulacji, odporność na upadki boczne, łatwość regulacji, łatwość zmiany przełożeń (wystarczy jedna przerzutka) oraz brak przełożeń zamkniętych i „przeciwnych”.

Takie systemy jednak są znacznie droższe i cięższe niż klasyczne przerzutki o...podobnej jakości; są trudniejsze do naprawy, utrudniają wymianę koła i regulację różnic prędkości, jeśli początkowa wartość tych ostatnich z jakiegoś powodu nie odpowiada rowerzyście. Różnica prędkości między najniższym a najwyższym biegiem piasty planetarnej jest zauważalnie niższa; jedynymi wyjątkami są drogie profesjonalne piasty, ale nie wszystkie. Utrudnia to wspinanie się po stromych zboczach (przełożenie może nie być wystarczająco niskie) i szybką jazdę, gdzie potrzebne są wysokie przełożenia, m.in. podczas schodzenia. W związku z tym piasty planetarne słabo nadają się do pagórkowatego lub nierównego terenu. Jednak przełożenie można zwiększyć, uzupełniając rower o klasyczną przerzutkę speed (z kasetą z wieloma zębatkami) - jednak ten dodatek usuwa wiele oryginalnych zalet pisty planetarnej, takich jak niewrażliwość na zabrudzenia i stała pozycja łańcucha.

Zębatek w układzie

Liczba zębatek (kół zębatych) o różnych rozmiarach w systemie rowerowym. System w tym przypadku oznacza suport z pedałami, który przenosi ruch na łańcuch, a z niego na tylne koło. Im więcej zębatek zainstalowanych w systemie, tym większy wybór prędkości (więcej szczegółów w „Prędkości”), ale z wielu powodów liczba ta prawie nigdy nie przekracza 3. Jedno koło zębate jest zwykle umieszczane w modelach jednobiegowych; wyjątkiem są rowery z planetarną tylną piastą, w których mechanizm zmiany biegów znajduje się w tylnym kole i nie jest połączony z układem.

Zębatek w kasecie

Liczba zębatek (kół zębatych) o różnych rozmiarach w kasecie rowerowej. Kaseta to część tylnej piasty, która bezpośrednio współpracuje z łańcuchem, czyli koło zębate lub zestaw kół zębatych przymocowanych do piasty. W klasycznych systemach zmiany biegów od liczby zębatek w kasecie bezpośrednio zależy liczba biegów (więcej szczegółów w „Prędkości”); jedna zębatka jest używana w rowerach jednobiegowych lub w piastach planetarnych (zobacz „Zębatek w układzie”, aby uzyskać więcej informacji).

Model kasety

Model kasety - systemu przekładni tylnego koła - montowanej na rowerze. W zależności od modelu kasety różnią się cechami i mogą należeć do różnych klas, od podstawowej do profesjonalnej. Znając model kasety, możesz bardziej szczegółowo zapoznać się z jej funkcjami (na podstawie oficjalnej dokumentacji, recenzji, opinii użytkowników itp.). Jest to szczególnie ważne przy wyborze roweru do profesjonalnej jazdy na rowerze.

Model korby

Model korby zamontowanej w rowerze.

Korba to mechanizm łączący pedały i zębatki przedniego suportu. Z jego pomocą przekazywana jest energia nacisku nóg rowerzysty na pedały. Korby są wykonane z hartowanej stali, aluminium, tytanu lub włókna węglowego i mogą być jednoczęściowe solidne lub puste wewnątrz. Znając konkretną markę korby, możesz znaleźć do niej dokumentację techniczną lub, na przykład, zapoznać się z recenzjami i opiniami o tej części w Internecie.

Model suportu

Model suportu standardowo zamontowanego na rowerze. Suport jest częścią łączącą system (przednie zębatki z pedałami) i ramę; z grubsza - oś z łożyskami.

Aby uzyskać szczegółowe informacje na temat znaczenia modelu określonej części, zobacz „Model kasety”.

Przerzutka przednia

Model przerzutki standardowo zamontowanej na suporcie z pedałami w rowerze. Aby uzyskać więcej informacji o tym, dlaczego musisz znać model tej lub innej części roweru, zobacz „Model kasety”.

Przerzutka tylna

Model przerzutki montowanej na kasecie tylnego koła w standardowym zestawie roweru. Aby uzyskać więcej informacji o tym, dlaczego musisz znać model tej lub innej części roweru, zobacz „Model kasety”.

Rodzaj manetki

Rodzaj manetek – urządzeń sterujących zmianą przełożeń – zamontowanych na rowerze. Obecnie stosowane są następujące rodzaje manetek:

- Cynglowe. Tego typu konstrukcja opiera się na zastosowaniu 1 lub 2 dźwigni oraz (czasem) przycisków znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie dłoni rowerzysty. Manetki cynglowe mogą mieć różne konstrukcje o różnym stopniu wygody (z reguły jest to bezpośrednio związane z kategorią cenową urządzenia), umieszczone nad lub pod kierownicą, jednak wszystkie takie modele mają szereg cech wspólnych. Ich główne zalety to tradycyjny design i komfort trzymania kierownicy – manetki znajdują się poza uchwytami (chwytami) i nie wpływają na wygodę. Ponadto są dość proste w projektowaniu i instalacji. Ten typ jednak ma szereg wad. Tak więc obecność wystających części zwiększa ryzyko awarii sprzętu lub obrażeń rowerzysty w wypadku. W wielu modelach, zwłaszcza poziomu budżetowego, w niektórych przypadkach trzeba zdjąć rękę z kierownicy, aby zmienić biegi, co może prowadzić do utraty kontroli. Ponadto zmiana biegów o więcej niż 2-3 „kliknięcia” na naciśnięcie w manetkach cynglowych jest najeżona trudnościami i wymaga umiejętności. Jednak w większości przypadków te niedociągnięcia nie odgrywają decydującej roli, a tego typu manetka jest zdecydowanie najpopularniejsza.

- Obrotowe (Grip Shift). Manetki obrotowe konstrukcyjnie przypominają nieco regulatory przepustnicy motocykli: część uchwytu jest ruchoma, a zmiana przełożeń odbywa się p...oprzez obracanie go w jednym lub drugim kierunku. Ponieważ pierścienie Grip Shift są w rzeczywistości zintegrowane z uchwytami, nie musisz zdejmować ręki z kierownicy, aby sterować biegami - wystarczy przesunąć ją trochę w bok i możesz zmieniać prędkość (i w niektórych przypadkach możesz nawet trzymać ręce na pierścieniach przez cały czas). Takie systemy pozbawione są wystających części, co zwiększa niezawodność i bezpieczeństwo. Kolejną zaletą w stosunku do biegów cynglowych jest łatwość zmiany biegów na dowolną liczbę prędkości. Główną wadą tego typu jest zwiększone ryzyko przypadkowej zmiany biegów na trudnym odcinku toru, gdy trzeba mocno trzymać się manetek (szczególnie przy dużych dłoniach i krótkich manetkach) – można przypadkowo przekręcić manetkę, co obfituje w nagłe zmiany biegów, zrywanie łańcucha z zębatek i utratę kontroli. Ponadto woda lub brud na pierścieniu może prowadzić do ślizgania się dłoni podczas obsługi przerzutek, a same pierścienie powiększają rozmiar kierownicy i dla niektórych mogą powodować dyskomfort w chwycie.

- Klamkomanetki Dual Control. Oryginalny system, który łączy sterowanie hamulcami i przełożeniami w jednej dźwigni – dźwigni hamulcowej. W tym przypadku hamowanie odbywa się poprzez ruch do siebie, a zmiana przełożeń - poprzez wychylenie jej do góry lub w dół. Zaletą takiego systemu jest stałość chwytu kierownicy - 2 palce wystarczą do sterowania zarówno hamulcami, jak i biegami. Jednocześnie klamkomanetki Dual Control są dość skomplikowane w konstrukcji, co powoduje, że mają wysoką cenę i są słabo kompatybilne z „nienatywnymi” hamulcami i przełącznikami. A ergonomia takich systemów jest bardzo niejednoznaczna, łatwość obsługi w dużej mierze zależy od indywidualnych upodobań rowerzysty. Dlatego ten typ manetki nie jest szeroko stosowany.

Model manetki

Model manetki (patrz "Rodzaj manetki") standardowo montowanej na rowerze. Aby uzyskać więcej informacji o tym, dlaczego musisz znać model konkretnego elementu roweru, zobacz „Model kasety”, aby uzyskać więcej informacji.

Kształt kierownicy

- Prosta. Ta kategoria obejmuje wszystkie kierownice, które nie wyginają się w płaszczyźnie pionowej - innymi słowy, patrząc z przodu wyglądają prosto. Niektóre z tych modeli mogą mieć zagięcie widoczne z góry. Te kierownice są wygodne do umieszczania dodatkowego wyposażenia i ogólnie dobrze nadają się do różnych typów rowerów. Dzięki temu odmiana ta jest bardzo powszechna.

- Wygięta. Rodzaj kierownicy, w której rurka pomiędzy uchwytami ma zagięcia w płaszczyźnie pionowej – innymi słowy manetki znajdują się powyżej punktu mocowania kierownicy do mostku (patrz „Regulacja mostku”). Takie kierownice są zaprojektowane do wysokiej pozycji siedzącej i są słabo kompatybilne z dodatkowym „wyposażeniem karoserii”. Dlatego można je znaleźć głównie w rowerach miejskich (patrz „Przeznaczenie”), gdzie nie trzeba „giąć grzbietu” i używać specjalnego sprzętu, a także w modelach dziecięcych i młodzieżowych (patrz „Grupa wiekowa”).

- Szosowa. Jak sama nazwa wskazuje, kierownica ta jest przeznaczona przede wszystkim do rowerów szosowych (patrz „Przeznaczenie”), w których liczy się prędkość. Najpopularniejszym rodzajem takich kierownic są tzw. „baranie rogi”, konstrukcje z charakterystycznymi uchwytami wygiętymi w dół. Pozwala to na zmianę chwytu i dopasowania podczas jazdy. Jeśli więc ważny jest dobry widok, a prędkość nie jest krytyczna, możesz jeździć z wysoką pozycją siedzącą, trzymając się poprzecznej poziomej części kierownicy; przy dużej prędkości można pochylić...się do przodu chwytając za „rogi” – poprawia to aerodynamikę, czyli zmniejsza opór powietrza i ułatwia jazdę. Istnieją inne rodzaje kierownic szosowych – na przykład tzw. triathlonowe. Posiadają parę rurek wysuniętych do przodu oraz specjalne podpory na samej kierownicy - na tych podporach można oprzeć łokcie, a ręce wysunąć do przodu. Jednak niezależnie od typu wszystkie kierownice szosowe są nisko zawieszone. Ponadto zazwyczaj nie są kompatybilne z osprzętem do standardowych kierownic (manetkami, dźwigniami hamulcowymi itp.) i wymagają specjalistycznych części.

- Trekkingowa. Kierownice znane również jako „motyl” - nazwa wynika z charakterystycznego kształtu przypominającego skrzydła motyla. Są uważane za najbardziej wszechstronne, ponieważ bez dodatkowych regulacji zapewniają około 3 - 4 możliwości ułożenia rąk, z różnym stopniem pochylenia obudowy rowerzysty. Co prawda, „motyle” kosztują dużo.

Regulacja mostku

Możliwość regulacji wysokości i kąta mostku na rowerze. Mostek jest częścią kierownicy, która łączy poziomą rurę z pionowym sworzniem sterowym.

W zależności od charakterystyki mostku zmienia się pozycja rowerzysty i specyfika sterowania - np. obniżając mostek, można osiągnąć niższą pozycję siedzącą i mniejszy opór powietrza (co jest ważne przy dużych prędkościach), ale zwrotność roweru nieco się pogorszy. W związku z tym regulacja mostku pozwala optymalnie dostosować ten parametr do określonych warunków. Jednocześnie regulowane mostki są bardziej złożone, droższe i uważane za mniej trwałe niż nieregulowane.

Mostek

Charakterystyka mostku (patrz „Regulacja mostku”) zamontowanego na rowerze. Tutaj może być wskazany zarówno model mostku, jak i jego poszczególne cechy, najczęściej długość i średnica. Sam mostek może być oddzielną częścią lub integralną częścią samej kierownicy (tzw. mostek zintegrowany); ta ostatnia opcja jest wygodna, ponieważ kierownicy nie można przekrzywić (chyba że jest zepsuta), dlatego nie ma potrzeby centrowania.

Jeśli chodzi o parametry, to od długości zależy pozycja rowerzysty - im dłuższy mostek, tym bardziej rowerzysta będzie musiał nachylać się do przodu (przy pozostałych warunkach równych); ze średnicą bezpośrednio związane są wytrzymałość i odporność na obciążenia; aby uzyskać szczegółowe informacje o tym, do czego może być potrzebna nazwa modelu, zobacz „Model kasety”. Warto zauważyć, że te parametry są ważne przede wszystkim dla zapalonych pasjonatów, którzy zwracają uwagę na najdrobniejsze szczegóły w charakterystyce pojazdu; dla większości użytkowników, nawet tych zaawansowanych, te drobiazgi raczej się nie przydadzą.

Model kierownicy

Model kierownicy dostarczany standardowo w zestawie z rowerem. Aby uzyskać więcej informacji o tym, dlaczego musisz znać model tej lub innej części roweru, zobacz „Model kasety”.

Kolumna kierownicy

Model i/lub niektóre cechy kolumny kierownicy roweru. Ta informacja jest wskazywana przede wszystkim dla pojazdów z wyższej półki wyposażonych w zaawansowane kolumny kierownicy. Dodatkowe dane o kolumnie raczej nie będą potrzebne do spokojnej codziennej jazdy, ale mogą się przydać profesjonalistom, dla których ważny jest każdy szczegół w wyposażeniu roweru.

Maksymalny zasięg

Maksymalny zasięg roweru elektrycznego (patrz "Zastosowanie") - największy dystans, jaki można na nim przebyć przy użyciu silnika elektrycznego na jednym ładowaniu baterii.

Z reguły charakterystyka wskazuje zasięg w najbardziej ekonomiczny sposób korzystania z baterii: w trybie wspomagania pedałowania (patrz „Tryby pracy”) i przy stosunkowo niskiej prędkości. W związku z tym w praktyce parametr ten może okazać się niższy od deklarowanego, zwłaszcza jeśli jeździsz w trybie pełnowartościowego wspomagania elektrycznego. Niemniej jednak pod względem zasięgu całkiem możliwe jest ocenianie i porównywanie różnych modeli.

Pamiętaj, że warto specjalnie poszukać modelu o zasięgu powyżej 50 km, jeśli planujesz długie podróże bez doładowania po drodze. Na okazjonalne „wypady” można zwrócić uwagę na pojazdy o mniejszej autonomii – są prostsze i tańsze.

Pojemność baterii

Pojemność baterii, w którą wyposażony jest rower elektryczny (patrz „Zastosowanie”), wyrażona w amperogodzinach.

Pojemność baterii ma bezpośredni wpływ na czas pracy na ładowaniu i odpowiednio na zasięg. Jednak w praktyce nie ma sensu ocenianie tych parametrów na podstawie liczby amperogodzin. Po pierwsze, rzeczywista autonomia będzie zależeć nie tylko od charakterystyki baterii, ale także od mocy silnika (która decyduje o zużyciu energii przez pojazd). Po drugie, rzeczywista ilość energii zmagazynowanej w baterii zależy nie tylko od pojemności w amperogodzinach, ale także od napięcia nominalnego; bardziej niezawodną jednostką w tym sensie są watogodziny, aby uzyskać więcej informacji, patrz „Pojemność baterii” poniżej. Dlatego przy wyborze lepiej skupić się nie tyle na liczbie amperogodzin, ile na zadeklarowanym bezpośrednio przez producenta zasięgu.

Pojemność baterii

Pojemność baterii, w którą wyposażony jest rower elektryczny (patrz „Zastosowanie”), wyrażona w watogodzinach.

Główną współczesną jednostką pojemności jest amperogodzina, ale to oznaczenie nie jest całkowicie wiarygodne: rzeczywista pojemność baterii zależy nie tylko od amperogodzin, ale także od napięcia roboczego. W praktyce oznacza to, że dwie bateriie o tej samej liczbie Ah i różnych napięciach będą miały różne rzeczywiste pojemności. Aby uwzględnić ten niuans, wprowadzono oznaczenie w watogodzinach: jest to tak niezawodne, jak to tylko możliwe, pod względem pojemności w Wh można porównać baterie o dowolnym napięciu znamionowym. Przy tym Wh można przeliczyć na Ah i odwrotnie, używając specjalnego wzoru, jeśli znane jest napięcie baterii.

Aby uzyskać więcej informacji na temat ogólnej pojemności, zobacz „Pojemność baterii” powyżej.

Moc silnika

Moc silnika zainstalowanego w rowerze elektrycznym (patrz "Zastosowanie"). W modelach z napędem na oba koła (patrz poniżej) z dwoma silnikami zwykle podawana jest całkowita moc.

Ogólnie silnik jest wybierany przez producenta w taki sposób, aby zapewnić określoną maksymalną prędkość i tryb pracy. Dlatego przy wyborze warto przede wszystkim zwrócić uwagę na te cechy, a moc silnika można traktować bardziej jako parametr odniesienia. Jeśli mówimy o różnicach mocy, to, z jednej strony, mocniejszy silnik pozwala na rozwijanie większej prędkości, szybsze przyspieszanie i pokonywanie bardziej stromych podjazdów. Ponadto, z definicji, do pełnowartościowego wspomagania elektrycznego wymagana jest duża moc (patrz „Tryb pracy”). Z drugiej zaś strony, wzrost mocy zauważalnie wpływa na cenę, wagę, a co najważniejsze na pobór mocy silnika; to z kolei wymaga użycia baterii o dużej pojemności. Nowoczesne rowery elektryczne można umownie podzielić według tego wskaźnika na dwie kategorie - do 250 W włącznie i ponad 250 W.

Prędkość maksymalna

Maksymalna prędkość, jaką może rozwinąć rower elektryczny (patrz „Zastosowanie”).

Konkretne znaczenie tego parametru zależy od obsługiwanych trybów pracy (patrz poniżej). Jeśli pojazd ma pełnowartościowy tryb wspomagania elektrycznego, za maksymalną uważa się prędkość przy maksymalnych obrotach silnika elektrycznego. Jeśli wspierana jest tylko pomoc w pedałowaniu, to ten paragraf wskazuje prędkość, którą na pewno można utrzymywać przez nieograniczony czas bez nadmiernego wysiłku; na niektórych odcinkach można jechać szybciej, ale tego trybu nie można utrzymywać przez długi czas.

Większość nowoczesnych rowerów elektrycznych ma maksymalną prędkość 25 km/h, ale są też szybsze modele.

Czas pełnego ładowania

Czas potrzebny do naładowania baterii roweru elektrycznego (patrz "Zastosowanie") od zera do 100%. Ten parametr pozwala oszacować, jak długie przerwy będziesz musiał zrobić, aby uzupełnić zapas energii. Jednak nawet w najwolniejszych modelach czas ten nie przekracza 8 h – pozwala to np. na jazdę w ciągu dnia i ładowanie baterii od wieczora do rana.

Napęd

Rodzaj napędu przewidziany w konstrukcji roweru elektrycznego (patrz „Zastosowanie”), innymi słowy to miejsce, w którym montowany jest silnik elektryczny i skąd pochodzi wspomaganie.

- Suport. Napęd montowany bezpośrednio do suportu z pedałami. Rowery o tej konstrukcji obsługują tylko tryb wspomagania pedałowania (patrz „Tryb działania”). Ich zalety to prostota konstrukcji, brak dodatkowych przewodów prowadzących do kół oraz optymalny rozkład masy (silnik elektryczny nie obciąża piasty koła).

- Tylny. Napęd na tylne koło. Prawie wszystkie rowery z takim napędem obsługują pełnowartościowe wspomaganie elektryczne. Ta opcja jest bardziej racjonalna pod względem rozkładu masy niż napęd na przednie koła; do jej zalet należy również fakt, że napędzane koło nie zmienia się niezależnie od trybu pracy roweru – zarówno pedały, jak i silnik elektryczny ciągną tylne koło. Z wad napędu na tylne koło można wymienić tylko stosunkowo niską stabilność i zwiększoną tendencję do dryfowania; jest to jednak typowe dla każdego klasycznego (nieelektrycznego) roweru, więc ta cecha nie jest niczym nowym.

- Przedni. Napęd na przednie koło. Podobnie jak napęd na tylne koło, oznacza to zwykle pełnowartościowe wspomaganie elektryczne (patrz „Tryby pracy”). Kluczową zaletą tej opcji jest zwiększona stabilność: przednie koło ciągnie za sobą cały rower, minimalizując prawdop...odobieństwo poślizgu podczas pokonywania zakrętów. Silnik elektryczny na przedniej piaście jednak zwiększa całkowitą masę koła i zwiększa siłę kierowania; przy tym kabel baterii musi być dość długi. W związku z tym ta opcja jest zauważalnie mniej powszechna niż napęd na tylne koło.

- Na oba koła. Napęd na oba koła jednocześnie - zarówno przednie, jak i tylne. Z reguły dwa silniki elektryczne mają dość wysoką całkowitą moc, co pozytywnie wpływa zarówno na prędkość, jak i zdolność pojazdu do jazdy w terenie. Taka konstrukcja jest jednak droga, a realne zapotrzebowanie na nią jest stosunkowo rzadkie. Dlatego istnieje stosunkowo niewiele rowerów elektrycznych z napędem na oba koła; wiele z nich to fatbike (patrz „Zastosowanie”) lub urządzenia o podobnej konstrukcji, zaprojektowane specjalnie z myślą o zwiększonej zdolności przełajowej.

Umiejscowienie baterii

Umiejscowienie baterii w e-bike'u (patrz „Zastosowanie”).

- W ramie (ukryta). Umieszczenie baterii w ramie roweru. Zaletą tej konfiguracji jest to, że rama zapewnia dodatkową ochronę baterii. Główną wadą jest to, że rama musi być dość duża, co odpowiednio wpływa na wagę pojazdu. Ponadto dostęp do baterii przy tej instalacji jest utrudniony, a jej usunięcie w razie potrzeby jest dość trudne.

- Na ramie. Montaż baterii bezpośrednio na ramie – zwykle nad dolną rurą. To właśnie ten sposób montażu jest obecnie najpopularniejszy i uważany za najwygodniejszy: bateria znajduje się w przestrzeni, która pozostaje niewykorzystana podczas korzystania z roweru i nie przeszkadza w montażu różnego dodatkowego wyposażenia w rowerze (reflektorów, bagażników itp.). Ponadto przy takim układzie dodatkowy ciężar rozkłada się w optymalny sposób; a sama bateria, w przeciwieństwie do montażu w ramie (patrz wyżej), pozostaje łatwo dostępna i, w razie potrzeby, można ją bez problemu zdjąć.

- Na bagażniku. Montaż baterii na bagażniku - w pojemniku pod platformą bagażnika lub w specjalnym pokrowcu zawieszonym na platformie. Ta opcja sama w sobie jest dość funkcjonalna, poza tym automatycznie oznacza, że rower jest wyposażony w bagażnik. Nie każdy pojazd jednak potrzebuje bagażnika; a obecność masywnej baterii w obszarze tylnego koła nieco komplikuje transport towarów (sz...czególnie ciężkich).

- Pod siodełkiem. Montaż baterii pod siodełkiem — zazwyczaj na rurze podsiodłowej ramy po stronie tylnego koła. Taka instalacja stawia pewne specyficzne wymagania co do konstrukcji ramy, dlatego spotykana jest głównie w dość niestandardowych typach rowerów - w szczególności fatbike'ach (patrz „Zastosowanie”) z niską ramą, a także kompaktowych modelach miejskich z małą średnicą koła i specjalna konfiguracją ramy.

Wyposażenie

Dodatkowe wyposażenie dostarczane w zestawie z rowerem.

- Błotniki. Urządzenia ochronne w postaci osłon, które montowane są nad kołami i chronią rowerzystę i inne osoby przed wodą i brudem lecącym z kół podczas jazdy. Z reguły są zdejmowane - w razie konieczności maksymalnego zmniejszenia masy pojazdu.

- Siodełko na sprężynach. Siodełko wyposażone jest w sprężyny, które czynią je bardziej miękkim i zapewniają amortyzację. Zwróć uwagę, że miękkie, sprężynowe siodełka są przeznaczone głównie do spokojnej, niespiesznej jazdy – w przypadku szybkich rowerów (w tym zaawansowanych rowerów szosowych) bardziej odpowiednie są wąskie sztywne siodełka.

- Osłona łańcucha. Osłona ochronna osłaniająca łańcuch rowerowy. Zwróć uwagę, że rozmiar i konstrukcja takiej osłony może być różna: w niektórych modelach zakrywa całą górną część łańcucha od przedniej do tylnej zębatki, w innych — chroni tylko przednią zębatkę od zewnątrz. W każdym razie głównym zadaniem takiego urządzenia jest ochrona łańcucha przed wnikaniem ciał obcych, zwłaszcza krawędzi odzieży rowerzysty. Osłona może być zdejmowana - w razie konieczności zmniejszenia wagi.

- Stopka. Małe urządzenie z obrotowym sworzniem, które zapewnia dodatkowe wsparcie. Dzięki stopce rower nie musi opierać się na słupie, ścianie, płocie itp. - można go ustawić pionowo na dow...olnej stosunkowo płaskiej powierzchni. Zwróć uwagę, że do wielu rowerów bez stopki można ją kupić i zamontowaćgo osobno.

- Pegi. Specjalne mocowania montowane na osi rowerów kaskaderskich - BMX lub rowerów górskich o odpowiedniej specjalizacji (patrz „Zastosowanie”). Pegi wyglądają jak przedłużenia osi skierowane w obie strony. Standardowy rozmiar jednego takiego „przedłużenia” to 11 cm długości i 4 cm średnicy. Wykorzystywane są do różnych wyczynów akrobatycznych, od jazdy w oparciu o pegi po ślizganie się po krawędziach, balustradach itp.

- Bagażnik. Klasyczny bagażnik rowerowy - platforma do przewożenia różnych towarów, montowana nad tylnym kołem. Stosowany głównie w rowerach miejskich (patrz „Zastosowanie”), a także w niektórych stosunkowo prostych modelach górskich i szosowych. Oddzielnie zauważamy, że przewożenie pasażerów na bagażniku jest co najmniej bardzo odradzane, a w wielu krajach jest to bezpośrednio zabronione przez przepisy ruchu drogowego.

- Bagażnik przedni. Bagażnik (patrz wyżej) znajduje się nad przednim kołem. Zaletą takiego rozwiązania jest to, że przewożony bagaż zawsze znajduje się przed oczami rowerzysty. Przedni bagażnik jednak jest zwykle przymocowany do kierownicy i obraca się wraz z nią; w związku z tym dodatkowa waga może znacznie skomplikować kontrolę. Dlatego ta cecha jest stosunkowo rzadka, zwykle jako dodatek do tradycyjnego (tylnego) bagażnika; wyjątkiem są modele trekkingowe (patrz „Zastosowanie”).

- Koszyk na kierownicę. Koszyk do przewożenia różnych towarów, montowany przed kierownicą, nad przednim kołem; rodzaj analogu do opisanego powyżej przedniego bagażnika. Jednocześnie, z jednej strony, koszyk jest bardziej masywny, z drugiej — lepiej nadaje się do przewożenia dużych przedmiotów lub dużej ilości małych przedmiotów. Ponadto ładunek na bagażniku musi być dodatkowo zabezpieczony, co nie zawsze jest wymagane w przypadku koszyka.

- Sygnał/dzwonek. Dzwonek lub inny sygnał dźwiękowy - na przykład klakson - zwykle montowany na kierownicy, blisko dłoni rowerzysty. Taki sprzęt jest bardzo wygodny do ostrzegania innych użytkowników drogi o zbliżającym się rowerze. W niektórych krajach obecność sygnału dźwiękowego jest obowiązkowa zgodnie z przepisami ruchu drogowego.

- Sprzęt oświetleniowy. W tym przypadku może to oznaczać obecność reflektora, tylnego światła, a w niektórych przypadkach obu jednocześnie; konkretną konfigurację należy wyjaśniać osobno. Tak czy inaczej, takie wyposażenie jest niezbędne do jazdy po zmroku: sprawia, że rowerzysta jest widoczny dla innych użytkowników drogi, a reflektor oświetla drogę. W wielu krajach przepisy ruchu drogowego wyraźnie zabraniają jazdy nocą bez świateł.

- Uchwyt na butelkę. Dedykowany uchwyt na butelkę wody, zwykle montowany na ramie. Wygodniej jest nosić zapas wody na takim uchwycie niż trzymać butelkę w plecaku, torbie, na bagażniku itp. Niektóre modele rowerów z tą funkcją są od razu wyposażone również w butelkę, w innych musi być zakupiona osobno.

- Pompka. Obecność pompki w zestawie dostawczym eliminuje konieczność jej oddzielnego zakupu; ponadto pompka „rodzima” pasuje początkowo do istniejących mocowań, podczas gdy w przypadku pompki innej firmy mogą wystąpić problemy. Należy pamiętać, że w zestawie najczęściej dostarczane są stosunkowo proste i kompaktowe pompki ręczne; nie są przeznaczone do dużych nakładów pracy, ale bez problemu poradzą sobie z codziennymi zadaniami, takimi jak pompowanie przebitej opony.

Komputer pokładowy

Obecność komputera pokładowego w konstrukcji roweru.

Ta funkcja występuje głównie w rowerach elektrycznych i jest rzadko używana w modelach bez silnika elektrycznego. Sam komputer jest jednostką sterującą z wyświetlaczem i zestawem czujników zainstalowanych w pojeździe, które zbierają różne dane i przesyłają je do jednostki sterującej. Dzięki temu rowerzysta może otrzymywać różne dodatkowe informacje – od prędkości poruszania się i przebytego dystansu po liczenie kalorii i ocenę efektywności treningu. Niektóre komputery są nawet w stanie synchronizować się ze smartfonem i przesyłać dane do specjalnej aplikacji, otrzymywać informacje z modułu GPS smartfona do nawigacji itp. Konkretną funkcjonalność komputera pokładowego należy wyjaśniać osobno, ale ta funkcja w każdym przypadku znacznie rozszerza funkcjonalność elektroniki sterującej i zapewnia dodatkową wygodę.

Model siodełka

Model siodełka standardowo dostarczanego w zestawie z rowerem. Aby uzyskać więcej informacji o tym, dlaczego musisz znać model tej lub innej części roweru, zobacz „Model kasety”.

Model pedałów

Model pedałów dostarczanych standardowo w zestawie z rowerem. Aby uzyskać szczegółowe informacje o tym, dlaczego może być potrzebna nazwa modelu dla określonej części, zobacz „Model kasety”.

Model łańcucha

Model łańcucha dostarczany standardowo w zestawie z rowerem. Aby uzyskać szczegółowe informacje na temat znaczenia modelu dla dowolnej części, zobacz „Model kasety”.
Filtry według parametrów
Cena
oddo zł
Marki
Kolor ramy
Zastosowanie
Rodzaj i wiek
Średnica koła
Rozmiar ramy
Materiał ramy
Funkcje i możliwości
Hamulec przedni
Hamulec tylny
Amortyzacja
Rodzaj amortyzacji (widelca)
Klasa manetki
Biegów
Wyposażenie
Rok modelowy
Filtry zaawansowane
Katalog rowerów 2022 - nowości, hity sprzedaży, kupić rowery.