Ciemny motyw
Polska
Katalog   /   Komputery   /   Tablety i akcesoria   /  Tablety
Tablety 

Artykuły, recenzje, przydatne porady

Wszystkie materiały
06.2022
Ranking tabletów (czerwiec)
Wskaźnik popularnościtabletów oparty jest na kompleksowej statystyce dotyczącej zainteresowań użytkowników
Wszystkie szczegóły dotyczące systemu Windows 11: największa aktualizacja systemu Windows od lat
Nowy wygląd, automatyczny HDR, obsługa aplikacji na Androida, coroczne aktualizacje i inne innowacje Win 11
Współpraca znanych producentów smartfonów i gigantów branży fotograficznej
We współpracy z czcigodnymi producentami sprzętu fotograficznego wydano wiele smartfonów z aparatami fotograficznymi
Życiodajna moc napięcia i prądu: główne typy akumulatorów
Charakterystyczne cechy charakteru, a także zalety i wady działających typów baterii
System operacyjny iPadOS i jego różnice w stosunku do iOS
System iPadOS znacząco poprawia interakcję użytkownika z tabletami „apple”

Tablety: cechy, typy, rodzaje

System operacyjny

System operacyjny (OS), w którym działa tablet.

Najpopularniejszymi systemami operacyjnymi we współczesnych tabletach są systemy operacyjne, takie jak Android w różnych wersjach, iOS, iPadOS oraz Windows 10 i Windows 11. Jednocześnie w sprzedaży można znaleźć urządzenia z dwoma systemami operacyjnymi jednocześnie - Android i Windows - oraz rozwiązania z innymi platformami programowymi. Oto bardziej szczegółowy opis różnych opcji:

- Android. Darmowy system operacyjny typu Open Source od Google. Używany przez prawie wszystkich współczesnych producentów z wyjątkiem Apple. Jest prezentowany na rynku w wielu wersjach - w szczególności obecnie są aktualne Android 7 Nougat, Android 8 Oreo (w tym 8.1 Go Edition), Android 9 Pie, Android 10 Q, Android 10 Go Edition, Android 11 R z 11 Go Edition i Android 12. Funkcjonalnie ten system operacyjny wyróżnia się przede wszystkim pełnoprawną wielozadaniowością i obszernym zestawem dostępnych aplikacji - pod tymi dwoma względami przewyższa zarówno iOS, jak i Windows. Z drugiej strony generalnie jakość a...plikacji na Androida jest nieco niższa niż w iOS, a sam system przeznaczony jest głównie do zastosowań rozrywkowych (w przeciwieństwie do Windows). Początkowo Android ma ścisłą integrację z usługami Google - sklepem z aplikacjami i innymi treściami Google Play, pocztą Gmail, przechowywaniem w chmurze Dysku Google itp.; jednakże mogą istnieć wyjątki od tej zasady. Zwróćmy uwagę, że najnowsze wersje tego systemu operacyjnego można znaleźć na rynku zarówno w oryginalnej formie, jak i w jednej z dwóch określonych edycji:
  • Go Edition. Modyfikacja Androida przeznaczona do niedrogich gadżetów ze „słabym” sprzętem. Zarówno sam system operacyjny, jak i standardowe aplikacje (Assistant, Gmail itp.) w tej edycji zostały przeprojektowane w taki sposób, aby zapewnić niezawodne działanie nawet przy niewielkiej mocy obliczeniowej. Jednocześnie programiści starali się w jak największym stopniu zachować funkcjonalność pełnowartościowego Androida - niemniej jednak niektóre konkretne funkcje w Go Edition okazały się niedostępne (na przykład standardowe mapy nie obsługują nawigacji zakręt po zakręcie).
  • HMS. Wersja Androida bez usług Google, używana w urządzeniach Huawei. Ze względu na sankcje USA wobec Chin firma ta nie może w pełni współpracować z Google - w szczególności korzystać z usług Google (Google Mobile Services - GMS) w swoich gadżetach na Androida. Jako zamiennik wprowadzono HMS - Huawei Mobile Services. Usługi te obejmują identyfikator użytkownika Huawei ID, sklep z aplikacjami AppGallery, markowe odpowiedniki podstawowych usług Google (asystent, przeglądarka, pamięć w chmurze, muzyka/wideo itp.) oraz narzędzia programistyczne.
Jeśli chodzi o poszczególne wersje Androida, oto główne cechy opcji, które są aktualne w naszych czasach:
  • 7.0. Wydana w sierpniu 2016 r. W tej wersji po raz pierwszy pojawił się tryb wielu okien - możliwość wyświetlenia dwóch okien z dwiema różnymi aplikacjami na jednym ekranie - oraz tryb wirtualnej rzeczywistości.
  • 7.1. Aktualizacja wersji 7.0, wydana pod koniec 2016 roku. Wprowadzono szereg drobnych usprawnień związanych z wyglądem i użytecznością.
  • 8.0. Ważna aktualizacja, która ukazała się późnym latem 2017 roku. Najbardziej godne uwagi innowacje to wielozadaniowość formatu „obrazu w obrazie” podczas oglądania wideo, kompatybilność z Bluetooth 5, obsługa aplikacji VoIP (telefonii internetowej) na poziomie systemu oraz możliwość grupowania powiadomień w kanały. Jest to również pierwsza wersja Androida z edycją Go (patrz wyżej).
  • 8.1. Aktualizacja wydana pod koniec 2017 roku. Z punktu widzenia użytkownika ta wersja jest prawie taka sama jak oryginalna 8.0, główne innowacje dotyczą drobnych usprawnień i poprawek błędów.
  • 9.0. Aktualizacja wprowadzona w sierpniu 2018 r. Jedną z najbardziej zauważalnych zmian jest wygląd zewnętrzny, z przeprojektowanym designem i ulepszonymi opcjami dostosowywania. Ponadto, zamiast trzech standardowych przycisków, na pasku nawigacji domyślnie wyświetlany jest tylko jeden („Strona główna”), przycisk „Wstecz” pojawia się tylko wtedy, gdy ma to znaczenie, a lista otwartych aplikacji jest wyświetlana po przesunięciu przycisku „Strona główna” w prawo. Inne ważne innowacje obejmują optymalizację zużycia energii w tle w oparciu o rzeczywistą częstotliwość korzystania z aplikacji, kompatybilność z dodatkowymi typami uwierzytelniania biometrycznego (oprócz odcisku palca) oraz możliwość jednoczesnego korzystania z wielu kamer jednocześnie przez jedną aplikację.
  • 10. Wersja wydana we wrześniu 2019 roku. W tej wersji wprowadzono rozszerzony zestaw gestów pełnoekranowych (z możliwością optymalizacji w poszczególnych aplikacjach - w szczególności wyłączanie gestów na niektórych obszarach ekranu w celu uniknięcia konfliktów), „ciemny” tryb wyświetlania na poziomie systemu, szereg ważnych aktualizacji bezpieczeństwa (w tym osobny standard szyfrowania dla słabych urządzeń, które nie obsługują formatu AES na poziomie sprzętowym), pełne obsługa dla komunikacji 5G oraz ulepszone możliwości pracy z rozszerzoną rzeczywistością. Dodatkowo zaimplementowano szereg rozwiązań optymalizujących pracę nad składanymi gadżetami z elastycznymi ekranami.
  • 11. Kolejna duża aktualizacja Anroida, wydana jesienią 2020 roku. Najbardziej godne uwagi innowacje w tej wersji dotyczą wiadomości i powiadomień. Tak więc w powiadomieniach stworzono osobną kategorię „Rozmowy” dla wiadomości i stało się możliwe wyświetlanie różnych korespondencji w postaci „bąbelka” na górze dowolnej uruchomionej aplikacji (funkcja Bubbles). Funkcjonalność trybu „Nie przeszkadzać” została rozszerzona – teraz możesz dodawać do niego wyjątki dla indywidualnej korespondencji. Inne ważne innowacje to narzędzie systemowe do nagrywania wideo z ekranu (w tym naprawianie punktów dotykowych), pojedyncze centrum sterowania dla komponentów inteligentnego domu, szybkie przełączanie między urządzeniami odtwarzającymi (głośnik telefonu, słuchawki bezprzewodowe, Smart TV itp.), wbudowana obsługa Android Auto, a także zaawansowane opcje zarządzania dostępem poszczególnych aplikacji do określonych danych.
- iOS. Własny system operacyjny firmy Apple, który jest używany tylko w przenośnych urządzeniach elektronicznych tego producenta, w szczególności w tabletach iPad. Główne zalety iOS w porównaniu z Androidem to przede wszystkim staranna optymalizacja pod kątem konkretnych opcji konfiguracji sprzętowej (co pozwala na uzyskanie dobrej wydajności przy stosunkowo niewielkiej ilości pamięci RAM), ogólna użyteczność i bezpieczeństwo użytkowania, a także wysoka jakość aplikacji. Ponadto aktualizacje iOS są wydawane regularnie i są dostępne dla wszystkich urządzeń (z wyjątkiem szczerze przestarzałych, które nie „radzą sobie” już z nowymi wersjami systemu). Z drugiej strony ten OS nie obsługuje wielozadaniowości i jest maksymalnie zamknięty dla użytkownika: w szczególności aplikacje można instalować tylko z markowego sklepu, nie ma dostępu do systemu plików, karty pamięci nie są w zasadzie obsługiwane.

- iPadOS. Gałąź systemu operacyjnego iOS wystartowała w połowie 2019 r. i została dostosowana do dużych ekranów tabletów Apple. Używa się wyłącznie na urządzeniach „jabłkowych” i ma dobry stopień optymalizacji dla określonego sprzętu. Różnice w porównaniu z wersją mobilną systemu operacyjnego iOS to: gęstsze rozmieszczenie ikon na pulpicie (format 6x5), ulepszona wielozadaniowość, specjalne gesty do pracy z teksty, rozszerzona funkcjonalność menedżera plików i przeglądarki. W szczególności Safari otwiera pełnoprawne wersje stron internetowych, a nie mobilnych.

- Windows. System operacyjny opracowany przez Microsoft, pierwotnie stworzony dla komputerów stacjonarnych i laptopów, jednak obecnie używany również w tabletach. Takie tablety są uważane głównie za urządzenia profesjonalne i biznesowe, świetnie nadają się w szczególności do nauki i regularnej pracy z dokumentami. Obecnie za aktualną uważana jest jedenasta wersja systemu operacyjnego firmy Microsoft, która zadebiutowała w 2021 roku. Z jakościowych ulepszeń w systemie przerobiono pasek zadań, który teraz znajduje się na środku dolnej krawędzi pulpitu, wprowadzono nowe menu widżetów, zmieniono rozmiar i położenie okien (Snap), zaprzyjaźniono z systemem operacyjnym Android Aplikacje. System pozostaje przywilejem tabletów do pracy i nauki przy wsparciu programów biurowych i specjalistycznych napisanych dla Windows.

- Windows+Android. Dość specyficzną opcją jest obecność dwóch systemów operacyjnych jednocześnie. Funkcje Androida i Windows zostały szczegółowo opisane powyżej, jednak tutaj zauważmy, że ich połączenie sprawia, że tablet jest jak najbardziej wszechstronny, pozwalając na wybór systemu operacyjnego w zależności od aktualnych zadań. Tak więc do celów rozrywkowych - gier, oglądania filmów, słuchania muzyki itp. - lepiej nadaje się Android; a Windows jest wygodny do celów biznesowych i edukacyjnych - w szczególności do pracy z dokumentami i tworzenia prezentacji. Z drugiej strony taka wszechstronność nie jest tak często wymagana w praktyce, a kompatybilność z dwoma systemami operacyjnymi jednocześnie stawia zwiększone wymagania dotyczące ilości pamięci i innych parametrów tabletu. W świetle tego wszystkiego opcja ta nie została specjalnie rozpowszechniona.

- Harmony OS. Uniwersalny system operacyjny firmy Huawei, znany również jako Hongmeng. Zapewnia działanie szerokiej gamy urządzeń: gadżetów z ekosystemu „inteligentnego” domu, smartwatchy, smartfonów i tabletów. Zwłaszcza w tabletowej lidze gadżetów system Harmony OS jest rodzajem dodatku do Androida bez usług Google. Sklep z aplikacjami dla urządzeń Harmony OS nazywa się AppGallery.

We współczesnych tabletach można znaleźć również inne systemy operacyjne oprócz tych opisanych powyżej. Są to jednak bardzo rzadkie i specyficzne systemy, które nie są specjalnie rozpowszechnione.

Wyświetlacz

- Przekątna wyświetlacza. Przekątna ekranu; tradycyjnie podawana w calach. Większe ekrany są łatwe do oglądania i dotykania. Z drugiej strony parametr ten ma bezpośredni wpływ na wymiary, pobór mocy oraz cenę całego tabletu (wzrost ceny często wiąże się z tym, że większy ekran również wymaga wyższej rozdzielczości). Najbardziej kompaktowe nowoczesne tablety mają 7-calowe ekrany; wiele z nich wygląda jak nieco powiększone smartfony. Rozmiary 8 cali i 9 cali są średnie. 10-calowa i 1-calowa przekątna to całkiem duży wskaźnik jak na tablet konsumencki; ekrany o przekątnej 12 cali i więcej są typowe głównie dla modeli profesjonalnych.

- Rozdzielczość. Rozdzielczość ekranu w tablecie - wielkość matrycy w punktach (pikselach) w poziomie i w pionie. Im wyższa rozdzielczość wyświetlacza, tym wyraźniejszy, bardziej szczegółowy i gładszy obraz, który może on wyświetlić. Wysoka rozdzielczość jest szczególnie ważna w przypadku wyświetlaczy o dużej przekątnej. Jednocześnie wpływa to znacząco na koszty - zarówno ze względu na wysoką cenę samych ekranów, jak i ze względu na zwiększone wymagania dotyczące wydajności systemu.
Pod względem rozdzielczości ekrany we współczesnych tabletach są umownie podzielone na trzy kategorie. Najskromniejsza z nich to HD, zawiera wyświetlacze, których rozmiar po mniejszej stronie wynosi co najmniej 720 pikseli i nie więcej niż 900 pikseli. Full HD...obejmuje rozwiązania z mniejszą stroną od 1080 do 1280 pikseli; wszystkie matryce, w których rozmiar tej strony przekracza 1280 pikseli, są już zaliczane do kategorii Quad HD i wyższych.

- PPI. Skrót od „points per inch”, tj. „piksele na cal”. Ten parametr określa, ile pikseli znajduje się na 1-calowej (2,54 cm) linii narysowanej poziomo lub pionowo na ekranie; zależy to bezpośrednio od rozdzielczości i rozmiaru wyświetlacza. Ogólnie rzecz biorąc, im wyższa wartość PPI, tym wyraźniejszy, płynniejszy i odpowiednio wysokiej jakości obraz będzie na ekranie. A przy określonej gęstości pikseli ludzkie oko zazwyczaj przestaje rozróżniać poszczególne punkty, postrzegając całkowicie wygładzony obraz.

- Rodzaj matrycy. Technologia, za pomocą której wykonany jest wyświetlacz tabletu PC. Obecnie używane są matryce następujących rodzajów:
  • - TN Film (Twisted Nematic+Film). Najstarsza ze współczesnych technologii produkcji ekranów ciekłokrystalicznych. Takie matryce mają krótki czas reakcji, jednak mają małe kąty widzenia i zapewniają stosunkowo niską jakość obrazu. Przez pewien czas były dość popularne ze względu na niski koszt, jednak dziś prawie zniknęły ze sceny dzięki opracowaniu i obniżeniu kosztów bardziej zaawansowanych technologii.
  • - IPS (In Plane Switching). Takie matryce charakteryzują się doskonałym odwzorowaniem barw, w tym czerni, oraz szerokimi kątami widzenia. Początkowo miały dość długi czas reakcji i były drogie, jednak ostatnio pojawiło się wiele ulepszonych wersji IPS, które są „szybsze” i jednocześnie niedrogie. Dzięki temu tego rodzaju matryce stają się coraz bardziej rozpowszechnione - nawet wśród tabletów przystępnych cenowo.
  • - PLS (Plane to Line Switching). Rodzaj matrycy opracowany przez inżynierów Samsunga jako niedroga i wyższej jakości alternatywa dla oryginalnej IPS, o zwiększonej jasności i kontraście. Z wielu powodów stosowany jest głównie w urządzeniach ze średniej i wyższej półki cenowej.
  • - LTPS (Low Temperature Poly Silicon). Technologia produkcji wyświetlaczy TFT z wykorzystaniem krzemu. Wskaźniki jasności, kontrastu i kątów widzenia są na poziomie ekranów wykonanych w oparciu o IPS. Kluczową cechą tej technologii jest możliwość osadzenia elektroniki sterującej bezpośrednio w ekranie, przy jednoczesnym zachowaniu lekkości i cienkości wyświetlaczy. Ta technologia jest dość droga w produkcji, jednak ze względu na to, że do sterowania obrazem nie trzeba używać dodatkowych chipów, cena urządzeń końcowych jest na akceptowalnym poziomie.
  • - MVA. Skrót od „Multi-domain Vertical Alignment". Jedna z najpopularniejszych obecnie technologii VA. Jest to rodzaj przejściowej opcji między TN-Film a IPS (patrz wyżej), łączący szereg zalet obu typów. Z jednej strony matryce MVA zapewniają dość wysoką jakość odwzorowania barw i głęboką czerń, z drugiej strony czas reakcji w nich jest niewiele niższy niż w TN-Film. Jednocześnie takie ekrany nie są pozbawione wad: przy ściśle prostopadłym widoku czarne odcienie mogą się „rozmywać” i łączyć, a balans kolorów jako całość w znacznym stopniu zależy od kąta patrzenia. Nie jest szeroko stosowany w tabletach.
  • - AMOLED. Skrót od „Active Matrix Organic Light Emitting Diode”, czyli aktywna matryca oparta na organicznych diodach elektroluminescencyjnych. W odróżnieniu od większości innych rodzajów ekranów, matryca AMOLED sama jest źródłem światła i nie wymaga osobnego podświetlenia, co znacznie ogranicza zużycie energii. Jednocześnie takie ekrany charakteryzują się wysokiej jakości kontrastem i odwzorowaniem barw, a obraz na nich jest dobrze widoczny nawet w jasnym świetle otoczenia. Głównymi wadami AMOLED-ów są złożoność produkcji (w rezultacie wysoka cena), a także tendencja do nierównomiernego zużycia („wypalania”) pikseli podczas długotrwałej pracy przy wysokiej jasności, co może zakłócać odwzorowanie barw. Z drugiej strony bardzo trudno jest doprowadzić wyświetlacz do takiego zużycia, a producenci matryc AMOLED nieustannie pracują nad nowymi modyfikacjami technologicznymi, mającymi na celu wyeliminowanie tych niedociągnięć.
  • - Super AMOLED. Zmodyfikowana i ulepszona wersja technologii AMOLED stworzona przez firmę Samsung; firma LG produkuje takie ekrany pod marką Ultra AMOLED. Jednym z kluczowych ulepszeń tej technologii jest to, że w ekranach Super AMOLED warstwa dotykowa jest osadzona bezpośrednio w wyświetlaczu (zamiast być oddzielna). Miało to pozytywny wpływ zarówno na jakość odwzorowania barw i jasność obrazu, jak i na dokładność i szybkość działania czujników. Ponadto ekrany tego rodzaju są o 20% jaśniejsze niż oryginalny AMOLED, o 80% mniej odblaskowe i zużywają o 20% mniej energii.
  • - Super Clear TFT. Technologia stworzona przez Samsunga we współpracy z Sony jako alternatywa dla wyświetlaczy Super AMOLED (zapotrzebowanie na które było tak duże, że producenci po prostu nie mieli wystarczających mocy, aby wyprodukować wymaganą ilość). Stworzona na podstawie zwykłej TFT z pewnymi ulepszeniami i dodatkami; pod względem jakości obrazu jest nieco gorsza od Super AMOLED, jednak niewiele, natomiast produkcja Super Clear TFT jest znacznie tańsza i łatwiejsza.
  • - OLED. Różne rodzaje matryc opartych na organicznych diodach elektroluminescencyjnych. Pod względem takich funkcji, jak odwzorowanie barw, kontrast, zużycie energii, takie ekrany są podobne do opisanych powyżej AMOLED; różnice mogą wynikać z drobnych szczegółów technologicznych. Generalnie wyświetlacze OLED są dość zaawansowane, spotyka się je głównie w high-endowych modelach tabletów.

- Częstotliwość odświeżania. Maksymalna częstotliwość odświeżania wyświetlacza, innymi słowy, najwyższa liczba klatek efektywnie wyświetlanych na ekranie w ciągu trwania jednej sekundy. Im wyższy ten wskaźnik, tym płynniejszy i gładszy obraz, tym mniej zauważalny jest „efekt pokazu slajdów” i rozmycie obiektów podczas poruszania się na ekranie. Jednocześnie należy pamiętać, że częstotliwość odświeżania 60 Hz, obsługiwana przez prawie każdy wspołczesny tablet, jest w zupełności wystarczająca do większości zadań; nawet filmy w wysokiej rozdzielczości rzadko używają obecnie dużej liczby klatek na sekundę. Dlatego częstotliwość odświeżania w naszym katalogu jest specjalnie określona głównie dla ekranów zdolnych dostarczyć więcej niż 60 Hz. Ta wysoka częstotliwość odświeżania może być przydatna w grach i niektórych innych zadaniach, a także poprawia ogólne wrażenia z interfejsu systemu operacyjnego i aplikacji - ruchome elementy w takich interfejsach poruszają się maksymalnie płynnie i bez rozmycia.

- Szkło Gorilla Glass. Specjalne szkło hartowane stosowane do pokrywania wyświetlaczy we współczesnych gadżetach, w tym w tabletach. Wyróżnia się zwiększoną odpornością na zarysowania i uderzenia; jednak specyficzne właściwości powłoki Gorilla Glass zależą od jej wersji. Ten parametr może również być określony w specyfikacji tabletu; oto najbardziej aktualne obecnie wersje:
  • Gorilla Glass v3. Wydana w 2013 roku, nadal jednak znajduje się we współczesnych urządzeniach. Wynika to przede wszystkim z wyjątkowej odporności na zarysowania: według tego wskaźnika trzecia wersja „goryla” pozostała niedościgniona aż do 2020 roku (a Gorilla Glass Victus, która posiada pierwszeństwo, na razie prawie nie jest używana w tabletach).
  • Gorilla Glass v4. Powłoka stworzona w 2014 roku. Główny nacisk w rozwoju położono na odporność na uderzenia, dzięki czemu ten wskaźnik w porównaniu z poprzednią wersją podwoił się (przy grubości szkła tylko 0,4 mm). Ale odporność na zarysowania nieznacznie się zmniejszyła.
  • Gorilla Glass v5. Wersja wprowadzona w 2016 roku. Odporność na uderzenia w porównaniu do swojego poprzednika wzrosła 1,8-krotnie, dzięki czemu takie szkło pozostaje nienaruszone w 100% przypadków upadku z wysokości 1,2 m (na płaską, twardą powierzchnię) oraz w 80% przypadków upadku z wysokości 1,6 m. Również odporność na zarysowania nieznacznie się poprawiła, jednak ten materiał nadal nie jest dobry jak v3.

Stosunek ekranu do obudowy

Ten parametr pokazuje, jak dużą część przedniego panelu tabletu zajmuje wyświetlacz. Im wyższy stosunek wyświetlacza do obudowy, tym cieńsze ramki i bardziej kompaktowy tablet (o tej samej przekątnej), tym bardziej elegancki i estetyczny wygląd. Ten wskaźnik jest również ważny podczas trzymania tabletu dwoma rękami na raz (na przykład w grach): cienkie ramki pozwalają sięgać dalej palcami bez odrywania rąk od urządzenia.

Certyfikat TÜV Rheinland

Certyfikacja wyświetlacza tabletu w zakresie bezpiecznego poziomu promieniowania niebieskiego światła i migotania panelu. Certyfikat TÜV Rheinland potwierdza, że ekran jest wygodny dla oczu.

TÜV Rheinland to duży międzynarodowy koncern z siedzibą w Kolonii w Niemczech, świadczący szeroki zakres usług audytorskich. Specjaliści firmy opracowali i zatwierdzili szereg testów na zgodność wyświetlaczy urządzeń mobilnych, monitorów i telewizorów z wymaganym poziomem ochrony oczu przed szkodliwym wpływem promieniowania wyświetlaczy na wzrok użytkownika po drugiej stronie ekranu. Autorytatywna opinia TÜV Rheinland jest szanowana w środowisku technologicznym. Certyfikaty tego organu są wydawane pomyślnie przetestowanej elektronice za wdrożenie technologii filtrowania niebieskiego światła i tłumienia migotania ekranu.

Model procesora

Nazwa modelu procesora zainstalowanego w tablecie.

Procesor jest „sercem” urządzenia, to on jest odpowiedzialny za wykonywanie wszystkich operacji obliczeniowych niezbędnych do normalnej pracy i w dużej mierze decyduje o ogólnej wydajności. Ponadto z charakterystyką procesora jest również związany taki ważny czynnik w przypadku przenośnych urządzeń elektronicznych jak zużycie energii.

Główne cechy procesora (architektura, częstotliwość, liczba rdzeni) są najczęściej wskazywane przez producenta w ogólnych oficjalnych danych dotyczących tabletu, ale nie tylko. Znając nazwę konkretnego modelu procesora, można łatwo znaleźć na jego temat szczegółowe dane, m.in. porównanie z innymi modelami.

Częstotliwość procesora

Częstotliwość taktowania procesora zainstalowanego w tablecie to w rzeczywistości maksymalna liczba operacji wykonywanych przez jeden rdzeń procesora na sekundę. Ten wskaźnik jest ważny dla wydajności systemu, ale samo w sobie wysokie taktowanie nie gwarantuje szybkości. Rzeczywista prędkość procesora zależy również od jego architektury, liczby rdzeni i wielu innych funkcji, a ogólna prędkość urządzenia zależy również od ilości pamięci RAM zainstalowanej w systemie operacyjnym itp. Dlatego nierzadko wydajne, zaawansowane tablety mają niższą częstotliwość taktowania procesora niż skromniejsze modele.

Liczba rdzeni procesora

Liczba poszczególnych rdzeni dostępnych w procesorze tabletu.

Rdzeń to część procesora, która wykonuje pojedynczy wątek instrukcji. W związku z tym im więcej rdzeni, tym więcej wątków procesor może przetwarzać jednocześnie i tym wyższa jest jego wydajność (przy pozostałych warunkach równych). Z drugiej strony, duża liczba rdzeni nie zawsze jest wskaźnikiem wysokiej klasy procesora i tabletu jako całości. Po pierwsze, faktyczna wydajność układu zależy od wielu innych czynników, a zaawansowane procesory dwurdzeniowe często przewyższają niedrogie czterordzeniowe procesory. Po drugie, rozwój i tańszy koszt technologii doprowadziły do tego, że proste czterordzeniowe procesory stały się dość przystępne nawet dla urządzeń niedrogich. A nawet ośmiordzeniowe procesory, które kiedyś były jednoznacznym wskaźnikiem zaawansowanych modeli, są coraz częściej spotykane w stosunkowo niedrogich tabletach; to samo można powiedzieć o stosunkowo nowych procesorach 10-rdzeniowych. Należy jednak zaznaczyć, że w takich układach rdzenie można podzielić na główne (o dużej wydajności) i dodatkowe (wykorzystywane w zadaniach niewymagających mocy). Na przykład 8 rdzeni można podzielić na 4 główne i 4 dodatkowe. Jednak taki podział często nie jest wadą, ale zaletą: w praktyce bardzo rzadko wymagana jest duża liczba pełnowartościowych rdzeni, a zmniejszona moc oszczędza energię i poprawia autonomię.

Model karty graficznej

Model karty graficznej zainstalowanej w tablecie. Karta graficzna w takich urządzeniach nie jest oddzielnym urządzeniem, ale częścią procesora; jednak nadal ma wyraźną specjalizację i jest odpowiedzialna za grafikę.

W związku z tym możliwości graficzne tabletu zależą bezpośrednio od specyfikacji akceleratora graficznego. Teoretycznie, znając nazwę, można znaleźć szczegółowe cechy karty graficznej, recenzje, wyniki testów i inne informacje oraz ocenić, czy jest ona odpowiednia dla Ciebie. Jednocześnie w większości przypadków nie ma potrzeby zagłębiania się w takie szczegóły - wszystkie elementy systemu, w tym karta graficzna, są zwykle dobierane w taki sposób, aby odpowiadały ogólnej klasie tabletu i niezbędnym do tej klasy możliwościom.

Pamięć RAM

Pojemność pamięci o dostępie swobodnym (RAM) zainstalowanej w tablecie. Pamięć ta służy do bezpośredniego przetwarzania danych, dlatego jej pojemność jest jednym z głównych wskaźników szybkości i mocy systemu. Co prawda, należy pamiętać, że optymalna ilość pamięci RAM w dużym stopniu zależy od używanego systemu operacyjnego - różne systemy, a nawet różne wersje tego samego systemu operacyjnego mogą się znacznie różnić pod względem zużytych zasobów. Ale modele na tym samym systemie operacyjnym można porównać ze sobą pod względem ilości pamięci RAM.

Jeśli chodzi o konkretne wartości, to liczby 1 GB lub mniej w naszych czasach są zdecydowanie oznaką tabletu dla początkujących. 2 GB i 3 GB można nazwać wartościami średnimi, 4 GB i 6 GB - powyżej poziomu średniego, a w najbardziej zaawansowanych modelach można zainstalować 8 GB, a nawet 16 GB (lub nawet więcej) pamięci RAM.

Pamięć wbudowana

Pojemność własnej pamięci wbudowanej tabletu. Im jest większa, tym więcej informacji (programów, gier, filmów, zdjęć itp.) można przechowywać na tablecie bez użycia nośników wymiennych, kopiowania na inne urządzenia itp. Jednocześnie ilość wbudowanej pamięci znacząco wpływa na koszt. Dlatego niektóre modele są dostępne w kilku wersjach, różniących się jedynie pojemnością pamięci. A różnorodność pamięci wbudowanej jest dość szeroka: od 16 GB do 1024 GB z dwukrotnym wzrostem (32 GB, 64 GB, 128 GB, 256 GB, 512 GB).

Należy pamiętać, że ten paragraf wskazuje całkowitą pojemność wbudowanej pamięci. System operacyjny i zainstalowane domyślnie programy również zajmują miejsce; w związku z tym rzeczywista pojemność pamięci, dostępna dla użytkownika, będzie nieuchronnie mniejsza niż całkowita.

Wiele tabletów umożliwia dodawanie kart pamięci do wbudowanej pamięci (patrz poniżej). Takie karty są stosunkowo niedrogie, ale działają znacznie wolniej, a możliwość pracy z nimi może być ograniczona przez producenta - na przykład nie wszystkie tablety z tą funkcją pozwalają na instalowanie aplikacji na nośnikach wymiennych.

Gniazdo do kart pamięci

Gniazdo umożliwiające zainstalowanie w tablecie wymiennych kart pamięci; niektóre modele są nawet początkowo dostarczane z taką kartą.

Nośnik wymienny może być dobrym dodatkiem do wbudowanej pamięci. Szczególnie wygodne jest przechowywanie na nim dokumentów, muzyki, filmów i zdjęć: karty pamięci działają wolniej niż wbudowane dyski i nie każdy tablet pozwala na instalowanie na nich aplikacji, ale te momenty nie są krytyczne dla multimediów i dokumentów. Dodatkowo karty są tańsze w przeliczeniu na gigabajty, a użytkownik może według własnego uznania wybrać pojemność takiego nośnika.

Zdecydowana większość tabletów korzysta z kart microSD. Istnieje kilka typów takich kart (microSD, microSDHC, microSDXC) i nie wszystkie z nich są wzajemnie kompatybilne. Należy to wziąć pod uwagę szukając karty pamięci do tabletu.

Maksymalna pojemność karty

Największa pojemność karty pamięci, z jaką tablet może poprawnie działać. Aby uzyskać więcej informacji na temat samych kart, zobacz „Gniazdo do kart pamięci”; tutaj zauważamy, że pojemne nośniki często wykorzystują zaawansowane technologie, które nie są obsługiwane przez wczesne modele, a czasami tablety po prostu nie mają wystarczającej mocy do przetwarzania dużych ilości danych. Dlatego dla wygody wyboru w naszym katalogu jest wskazana maksymalna obsługiwana pojemność.

W praktyce zdarzają się sytuacje, w których niektóre urządzenia mogą przekraczać deklarowane parametry - na przykład działają z nośnikami o pojemności 8 GB z deklarowaną maksymalną pojemnością 4 GB. Należy jednak skupić się na oficjalnych danych, ponieważ ich przekroczenie nie gwarantuje normalnej pracy z kartą.

AnTuTu Benchmark

Wynik pokazany przez urządzenie po przejściu testu wydajności (benchmark) AnTuTu Benchmark.

AnTuTu Benchmark to kompleksowy test zaprojektowany specjalnie dla urządzeń mobilnych, głównie smartfonów i tabletów. Podczas testu bierze pod uwagę wydajność procesora, pamięci, grafiki i układów wejścia/wyjścia, dając w ten sposób dość naoczne wrażenie o możliwościach systemu. Im lepszy wynik, tym więcej punktów przyznaje się za wyniki. Tablety, które uzyskały ponad 200 000 punktów, można zaliczyć do najlepszych modeli według Antutu.

Jak w przypadku każdego testu zworcowego, ta opcja nie zapewnia absolutnej precyzji; aby uzyskać więcej informacji na temat błędów pomiaru, zobacz "3DMark Gamer's Benchmark".

3DMark Gamer's Benchmark

Wynik pokazany przez urządzenie po przejściu testu wydajności (benchmark) 3DMark Gamer's Benchmark.

3DMark to seria testów pierwotnie przeznaczonych do testowania wydajności grafiki urządzenia; później testy te zostały uzupełnione o sprawdzenie możliwości procesora. Testowanie odbywa się przede wszystkim pod kątem wydajności w grach (w rzeczywistości sam test wzorcowy jest opisywany jako „gra bez możliwości wpływania na proces”), jednak biorąc pod uwagę, że współczesne gry mogą mieć bardzo wysokie wymagania, 3DMark jest raczej wizualnym narzędziem do oceny ogólnej wydajności systemu. A ponieważ najnowsze wersje testu są wieloplatformowe, umożliwia on również porównywanie urządzeń w różnych systemach operacyjnych, a nawet w różnych klasach (na przykład smartfony z tabletami). Im więcej punktów uzyskał ten lub inny model w tym teście, tym wydajniejszy jest.

Należy zauważyć, że wyniki każdego testu wzorcowego są zwykle dość przybliżone, ponieważ zależą od wielu czynników niezwiązanych bezpośrednio z systemem - od obciążenia urządzenia programami firm trzecich, a skończywszy na temperaturze powietrza podczas testów. Błąd spowodowany przez te czynniki jest zwykle rzędu 5-7%; dlatego można mówić o znaczącej różnicy między dwoma modelami tylko wtedy, gdy różnica ich wskaźników wykracza poza granice tego błędu.

Geekbench

Wynik pokazany przez urządzenie po przejściu testu wydajności (benchmarku) Geekbench.

Geekbench to wyspecjalizowany test wzorcowy przeznaczony dla procesorów, a od wersji 4.0 (2016) jest również używany dla kart graficznych. Jednak w specyfikacji gadżetów przenośnych zwykle podaje się dane o procesorze. Podczas testowania Geekbench symuluje obciążenia powstające podczas wykonywania rzeczywistych zadań i bierze pod uwagę zarówno możliwości pojedynczego rdzenia, jak i wydajność jednoczesnej pracy wielu rdzeni. Dzięki temu ostateczne wyniki są dobrym wskaźnikiem możliwości procesora w codziennym użytkowaniu. Ponadto test jest wieloplatformowy i umożliwia porównanie procesorów różnych urządzeń (smartfonów, tabletów, laptopów, komputerów stacjonarnych).

Warto zaznaczyć, że benchmarkiem w Geekbench jest procesor Intel Core i7-6600U 2,60 GHz, którego wydajność szacuje się na 4000 punktów.

Moduł GSM

Możliwość pracy tabletu w sieciach komórkowych w standardzie GSM.

Ten standard komunikacji jest uważany za przestarzały, ale w niektórych krajach jest nadal używany jako główny; ponadto moduły GSM są zwykle kompatybilne z sieciami 3G (UMTS) i LTE. W tabletach funkcja ta jest zwykle wykorzystywana do wykonywania połączeń głosowych - szybkość transmisji danych w sieciach GSM jest bardzo niska, a o wygodnym surfowaniu po Internecie czy rozmowach wideo zwykle nawet się nie mówi.

Typ karty SIM

Typ karty SIM używanej w tablecie z modułem GSM jest przede wszystkim opisany przez jej kształt.

- nano SIM. Najmniejszy format klasycznych (wymiennych) kart SIM to 12x9 mm. W takich kartach ramki są przycinane niemal „pod sam chip”, więc praktycznie nie ma miejsca na dalsze zmniejszanie tradycyjnych kart SIM. Ten standard pojawił się już w 2012 roku, ale nadal jest niezwykle rozpowszechniony.

- e-SIM. Karta SIM tego typu jest modułem elektronicznym wbudowanym bezpośrednio w urządzenie i nie wymaga wymiany. Do autoryzacji w sieci operatora komórkowego należy wprowadzić odpowiednie ustawienia w e-SIM; jednocześnie takie moduły są w stanie zapisać kilka zestawów ustawień na raz, co pozwala łatwo przełączać się między różnymi operatorami - nie ma potrzeby majstrowania przy fizycznej wymianie karty SIM, wystarczy zmienić profil w ustawienia. Kolejną zaletą takich modułów jest ich kompaktowość. Jednak przed zakupem telefonu z e-SIM nie zaszkodzi wyjaśnić, czy ta technologia jest obsługiwana przez Twojego operatora komórkowego – nawet w dzisiejszych czasach nie każda sieć jest kompatybilna z takimi modułami.

Liczba kart SIM

Liczba kart SIM, które można jednocześnie zainstalować w tablecie. Większość współczesnych modeli z możliwościami „mobilnymi” działa z jedną kartą, w tym przypadku liczba kart SIM w naszym katalogu nie jest wskazana. Istnieją jednak opcje dla dwóch slotów - pozwala to na jednoczesne użycie dwóch numerów w jednym urządzeniu. Główną wygodą w tym przypadku jest to, że aby wybrać jedną z dwóch opcji połączenia, nie trzeba za każdym razem wymieniać karty w tablecie (ryzykując jednocześnie utratę niewykorzystanej). A wybór może nie być zbędny, biorąc pod uwagę fakt, że różni operatorzy oferują różne standardy komunikacji, obszary zasięgu i warunki płatności.

Sloty w takim tablecie mogą być zaprojektowane dla jednego standardu komunikacyjnego lub dla różnych - na przykład jeden slot dla GSM, drugi dla 3G. Istnieją również opcje obsługujące kilka standardów na jednym slocie - na przykład GSM/3G+GSM. Warto również zauważyć, że obecność modułów sieci komórkowej nie zawsze pozwala na wykonywanie połączeń telefonicznych; dotyczy to również modeli z wieloma kartami SIM.

Standardy komunikacyjne

- 3G. Obsługa modemu dla sieci komórkowych trzeciej generacji (3G). Zwykle oznacza to pracę w sieciach UMTS (rozwój standardu GSM); w zależności od technologii przesyłania danych obsługiwanych przez sieć i sam tablet, maksymalna prędkość połączenia może wynosić od 2 do 70 Mb/s. Jest to porównywalne z prędkością naziemnego łącza internetowego, dzięki czemu połączenie 3G można wygodnie wykorzystać do surfowania po sieci, pobierania plików, oglądania strumieniowego wideo, wideorozmów itp. Wiele modeli oferuje również klasyczne połączenia głosowe na numery komórkowe i stacjonarne; najczęściej są to urządzenia o małej przekątnej, co pozwala trzymać tablet przy uchu jak zwykły telefon.

- 4G (LTE). Tablet obsługuje komunikację mobilną 4 generacji - 4G (LTE). Połączenie to zapewnia prędkość transmisji danych do 173 Mb/s zgodnie z oficjalną specyfikacją (1 Gb/s w przyszłości), co sprawia, że jest jeszcze wygodniejsze do surfowania po Internecie i innych podobnych zadań niż w sieciach 3G. Wiele tabletów LTE oferuje również klasyczne połączenia głosowe na numery komórkowe i stacjonarne; najczęściej są to urządzenia o małej przekątnej, co pozwala trzymać tablet przy uchu jak zwykły telefon.

Należy mieć na uwadze, że wprowadzenie LTE w różnych krajach, a nawet regionach jest nierównomierne, dlatego przed zakupem tabletu z takim modułem warto doprecyzować dostępność zasięgu.

- 5G. Dalszy, po 4G, rozwój standardów sieci komórkowej. Oficjalne specyfikacje tej generacji deklarują prędkość szczytową 20 Gb/s dla odbioru i 10 Gb/s dla transmisji, gwarantowane prędkości odbioru i transmisji (przy dużym załadunku sieci) odpowiednio 100 i 50 Mb/s, a także szereg rozwiązań mających na celu zwiększenie niezawodności i ogólnej jakości komunikacji. Wachlarz takich rozwiązań obejmuje w szczególności wieloelementowe szyki antenowe (Massive MIMO) oraz techniki kształtowania wiązki (Beamforming) na stacjach bazowych, a także możliwość bezpośredniej komunikacji pomiędzy urządzeniami abonenckimi. Dzięki temu standard ten pozwala na zmniejszenie zużycia energii w porównaniu z jego poprzednikami.
Osobno warto poruszyć plotki o zagrożeniach dla zdrowia, jakie niesie komunikacja 5G. Według ostatnich danych naukowych takie połączenie nie stanowi zagrożenia dla ludzkiego ciała, a wspomniane plotki to teorie spiskowe, które nie są poparte żadnymi ważnymi argumentami.

Wi-Fi

Najbardziej zaawansowany standard Wi-Fi obsługiwany przez tablet.

Wi-Fi to konieczność dla nowoczesnych tabletów. Interfejs ten może służyć zarówno do łączenia się z sieciami lokalnymi lub Internetem (poprzez router domowy, publiczny punkt dostępu itp.), jak i do bezpośredniej komunikacji z innymi urządzeniami (np. zdalnego sterowania kamerą lub transmisją wideo do telewizora). Tablety z modułami 3G/LTE (lub z możliwością podłączenia zewnętrznego modemu komórkowego USB) mogą również pracować jako punkt dostępu, „rozprowadzający” mobilny Internet na inne urządzenia z Wi-Fi.

Maksymalna prędkość przesyłania danych zależy przede wszystkim od standardu Wi-Fi (rzeczywista prędkość jest zwykle znacznie niższa). Najskromniejszy z obecnych standardów Wi-Fi 3 (802.11g) zapewnia prędkość do 54 Mb/s, jednak jest uważany za przestarzały i jako główny jest niezwykle rzadki. Znacznie bardziej rozpowszechnione są Wi-Fi 4 (802.11n) o prędkości do 300 Mb/s oraz Wi-Fi 5 (802.11ac) (do 6,77 Gb/s). I stosunkowo niedawno pojawiły się urządzenia z obsługą Wi-Fi 6 (802.11ax), gdzie prędkość połączenia sięga już 10 Gb/s, dodatkowo wprowadzono szereg rozwiązań optymalizujących równoczesną pracę kilku urządzeń na jednym routerze.

Oddzielnie zauważamy, że oprócz bezpośrednio wskazanego standardu Wi-Fi, nowoczesne tablety zwykle obsługują wiele wcześniejszych wersji. Ta sama zasada jest stosowana w większoś...ci urządzeń Wi-Fi, więc zwykle nie ma problemów z kompatybilnością wersji.

Bluetooth

Wersja Bluetooth obsługiwana przez tablet.

Sam Bluetooth jest technologią bezpośredniej komunikacji bezprzewodowej między różnymi urządzeniami elektronicznymi. Może służyć do różnych celów, w szczególności do wymiany plików z innym urządzeniem Bluetooth (laptopem, telefonem komórkowym), podłączania słuchawek bezprzewodowych i zestawów słuchawkowych, urządzeń peryferyjnych (klawiatury, myszy) itp. Łączność Bluetooth nie wymaga, aby oba urządzenia znajdowały się w zasięgu wzroku i jest stabilna, gdy znajdują się w zasięgu. Zakres i dodatkowe funkcje zależą od wersji połączenia:
  • 2.0. Najwcześniejsza odmiana Bluetooth używana we współczesnych tabletach. Zapewnia prędkość przesyłania danych około 2,1 Mb/s.
  • 2.1. Ta wersja różni się od 2.0 szeregiem ulepszeń: zwiększonym bezpieczeństwem, zmniejszonym zużyciem energii i kompatybilnością z NFC.
  • 3.0. Ta wersja to połączenie modułu Bluetooth 2.1 i dodatku o dużej szybkości, które umożliwia przesyłanie danych z prędkością do 24 Mb/s. Dzięki temu połączenie jest w stanie automatycznie dostosować się do sytuacji: dla małych ilości danych używany jest wolny kanał, który nie pobiera dużo energii, a dla dużych ilości danych używana jest część szybka.
  • 4.0. Wersja wprowadzona w czerwcu 2010 r. Wyróżnia się tym, że łączy w sobie trzy protokoły: klasyczny, szybki i BLE (o niskim zużyciu energii). Ten ostatni jest najbardziej ekonomiczny w momencie premiery - pobór prądu jes...t tak niski, że bateria CR2032 starcza na kilka lat. Prędkość transmisji danych BLE - do 1 Mb/s. Pod względem klasycznego i szybkiego protokołu Bluetooth 4.0 jest praktycznie taki sam jak w wersji 3.0 (patrz wyżej).
  • 4.1. Rozwój wersji 4.0 opisanej powyżej. Jednym z kluczowych ulepszeń jest optymalizacja współdziałania z komórkowymi modułami LTE w celu uniknięcia wzajemnych zakłóceń. Ponadto stała się możliwa praca urządzeń Bluetooth jednocześnie w kilku rolach (na przykład do nadawania dźwięku do zestawu słuchawkowego i zdalnego sterowania innym urządzeniem).
  • 4.2. Kolejna, po 4.1, to kluczowa aktualizacja standardu Bluetooth. Wprowadzono szereg kluczowych innowacji dla „Internetu Rzeczy” (Internet of Things), a także ogólne ulepszenia w zakresie prędkości i odporności na zakłócenia.
  • 5.0. Wersja Bluetooth 5.0 wprowadzona w 2016 roku. Generalnie kontynuuje trend wyznaczony przez standard 4.2, ma jeszcze szersze możliwości współpracy z „Internetem Rzeczy”. W szczególności w protokole Bluetooth Low Energy (patrz „4.0” powyżej) stało się możliwe podwojenie prędkości przesyłania danych (do 2 Mb/s) kosztem zmniejszenia zasięgu, a także zwiększenia zasięgu o cztery razy kosztem zmniejszenia prędkości; dodatkowo wprowadzono szereg usprawnień dotyczących jednoczesnej pracy dużej liczby podłączonych urządzeń.
  • Bluetooth v 5.1. Aktualizacja powyżej opisanej wersji v 5.0. Oprócz ogólnych ulepszeń w jakości i niezawodności komunikacji, w tej aktualizacji zaimplementowano tak interesującą funkcję, jak określenie kierunku, z którego dociera sygnał Bluetooth. Dzięki temu możliwe staje się określenie lokalizacji podłączonych urządzeń z dokładnością do centymetra, co może być przydatne przy wyszukiwaniu różnych akcesoriów - na przykład słuchawek Bluetooth czy bezprzewodowego gamepada.
  • Bluetooth v 5.2. Następna, po 5.1, aktualizacja Bluetooth 5. generacji. Główne innowacje w tej wersji to szereg ulepszeń bezpieczeństwa, dodatkowa optymalizacja energii w trybie LE oraz nowy format sygnału audio do synchronizacji odtwarzania równoległego na wielu urządzeniach.

Chip NFC

NFC to technologia komunikacji bezprzewodowej krótkiego zasięgu (do 10 cm). Chip NFC może działać zarówno jako aktywny czytnik, jak i jako czytelny tag, dzięki czemu możliwości tego standardu są dość rozbudowane. Oto niektóre zastosowania NFC spotykane w tabletach:
  • - Bezpośredni transfer plików do innego urządzenia.
  • - Automatyczne połączenie przez Wi-Fi lub Bluetooth po podniesieniu go do innego urządzenia (użytkownik musi tylko potwierdzić połączenie).
  • - Rozpoznawanie tagów zbliżeniowych - na przykład na etykietach i metkach z cenami towarów (do robienia zakupów lub ich rozliczania), na kartach kredytowych (do pracy z aplikacjami bankowymi), na biletach okresowych itp. Niektórzy producenci zapewniają również specjalne, ogólne znaczniki dla swoich urządzeń NFC; tablet można zaprogramować tak, aby wykonywał określoną czynność (na przykład uruchamiał aplikację) podczas odczytywania określonego tagu.
  • - Płatności zbliżeniowe - w sklepach, opłaty za przejazdy itp. (jednak ta opcja jest mniej powszechna w tabletach niż w smartfonach)
Specyficzna funkcjonalność NFC zależy zarówno od modelu tabletu, jak i zainstalowanego na nim oprogramowania.

Obsługa DLNA

DLNA (Digital Living Network Alliance) to standard, który pozwala łączyć różne rodzaje sprzętu RTV i AGD w jedną sieć w celu udostępniania treści i sterowania nimi. W takiej sieci można np. oglądać filmy z dysku twardego podłączonego komputera, sterować odtwarzaniem filmu za pomocą smartfona lub tabletu, a nawet odbierać i wyświetlać powiadomienia z urządzeń kuchennych (np. kuchenki mikrofalowej i lodówki) na ekranie telewizora. Połączenie może odbywać się zarówno przewodowo, jak i bezprzewodowo (przez Wi-Fi), a kompatybilność urządzeń nie zależy od ich producentów - jedynym warunkiem jest zgodność ze standardem DLNA.

Port podczerwieni

Obecność w tablecie portu podczerwieni (IR) - w postaci charakterystycznego „oczka”, najczęściej na jednym z rogów. We współczesnych modelach głównym i właściwie jedynym celem tej funkcji jest zdalne sterowanie telewizorami i inną elektroniką użytkową. Wymaga to odpowiedniej aplikacji, może być dostarczona z urządzeniem lub zainstalowana osobno. Warto dodać, że podobne aplikacje są produkowane przez wielu producentów artykułów gospodarstwa domowego - i to nie dla konkretnego modelu tabletu, ale dla określonego systemu operacyjnego. W praktyce oznacza to, że większość modeli z portami podczerwieni jest dość uniwersalna i może być używana z różnymi markami zdalnie sterowanych urządzeń.

Porty do połączeń

- microUSB. Mniejsza wersja złącza USB, szeroko stosowana we współczesnych tabletach jako uniwersalny interfejs. MicroUSB służy przede wszystkim do ładowania baterii oraz do podłączenia urządzenia do komputera, a dzięki obsłudze USB OTG podłączane są również do niego pendrive'y i inne akcesoria (oczywiście do pracy z pełnowymiarową wtyczką USB wymagany jest adapter). To złącze jest stopniowo zastępowane wygodniejszym i bardziej zaawansowanym USB C (patrz poniżej), ale microUSB wciąż jest dalekie od całkowitego zniknięcia.

- USB C. Stosunkowo nowy typ portu USB, używany w tabletach głównie jako następca microUSB (patrz wyżej). Ma podobne wymiary, ale różni się konstrukcją złącza - jest dwustronne, co pozwala na podłączenie wtyczki z dowolnej strony. W użyciu interfejs ten jest również podobny do microUSB, z tą poprawką, że USB C często obsługuje zaawansowany standard USB 3.2 Gen2, który zapewnia prędkości do 10 Gb/s. Poza tym przez takie złącze łatwiej zaimplementować szybkie ładowanie - niektóre technologie takiego ładowania zostały pierwotnie stworzone dla USB C.

- USB4. Wersja szybkiego interfejsu USB wprowadzona w 2019 roku. Wykorzystuje tylko symetryczne złącza USB C i nie ma własnego formatu danych - zamiast tego takie połączenie służy do przesyłania informacji zgodnie z kilkoma standardami jednocześnie: USB 3.2 i DisplayPort jako obowiązkowe, a także P...CI-E jako opcja. Kolejną cechą jest to, że USB4 jest oparty na protokole Thunderbolt. Warto również zauważyć, że ta wersja USB umożliwia łączenie urządzeń w „łańcuch” (daisy chain) i domyślnie obsługuje technologię Power Delivery, która pozwala zoptymalizować proces ładowania zewnętrznych gadżetów (pod warunkiem, że również obsługują tę technologię).

Maksymalna prędkość przesyłania danych dla takiego złącza powinna wynosić co najmniej 10 Gb/s, w rzeczywistości często pojawiają się opcje 20 Gb/s, a nawet 40 Gb/s (w zależności od technologii i standardów obsługiwanych przez dany port). Jednocześnie wejścia USB4 są dość kompatybilne z urządzeniami peryferyjnymi złącza USB C.

- USB 2.0. Pełnowymiarowy port USB zgodny z wersją 2.0. Port ten umożliwia podłączenie do tabletu zwykłych urządzeń peryferyjnych USB - na przykład pendrive'a czy klawiatury; jednak ze względu na duże rozmiary jest on rzadki, głównie w modelach biznesowych oraz w „hybrydach” wyposażonych w stacje dokujące (w takich przypadkach port może znajdować się na stacji dokującej). Wersja 2.0 obsługuje prędkości przesyłania danych do 480 Mb/s i nadal jest dość popularna, choć stopniowo zastępowana jest przez bardziej zaawansowane standardy - przede wszystkim USB 3.2 (patrz poniżej).

- USB 3.2 Gen1. Wersja USB znana wcześniej jako USB 3.1 Gen1 lub USB 3.0. Wykorzystuje tradycyjne pełnowymiarowe złącze USB i zapewnia prędkość do 4,8 Gb/s - 10 razy większą niż w poprzedniej wersji 2.0 - i większą moc. Jednocześnie całkiem możliwe jest podłączenie urządzeń peryferyjnych USB 2.0 do takich złączy.

- HDMI. Cyfrowy interfejs zaprojektowany specjalnie do nadawania treści HD: wideo o wysokiej rozdzielczości i wielokanałowego dźwięku. Jest bardzo popularny w sprzęcie wideo, w szczególności jest używany w prawie wszystkich współczesnych telewizorach, często znajduje się w projektorach, odtwarzaczach multimedialnych itp. Dlatego obsługa HDMI będzie bardzo przydatna, jeśli planuje się transmitować wideo z tabletu na ekran zewnętrzny. W sprzęcie przenośnym przeważnie nie stosuje się pełnowymiarowego złącza, a zredukowany miniHDMI lub microHDMI, ale znalezienie kabla do takiego portu nie stanowi problemu.

- Gniazdo mini-Jack (3,5 mm). Standardowe gniazdo mini-Jack 3,5 mm. Taka wtyczka jest używana przez przytłaczającą większość współczesnych słuchawek przewodowych, zestawów słuchawkowych i przenośnych głośników, dlatego w większości tabletów port 3,5 mm pełni rolę gniazda audio. Co prawda, jeśli nie ma problemów ze słuchawkami i głośnikami, a kompatybilność z zestawami słuchawkowymi warto wyjaśnić osobno - te urządzenia mają własną specyfikę połączeń. Zwracamy też uwagę, że istnieją tablety bez złącza 3,5 mm - zwykle są one przeznaczone do specjalistycznych akcesoriów podłączanych przez firmowe złącze lub do bezprzewodowego sprzętu audio Bluetooth.

aGPS

Funkcja pomocnicza, której głównym celem jest przyspieszenie tzw. „zimnego startu” głównego odbiornika GPS urządzenia (patrz moduł GPS). „Zimnym startem” nazywano start odbiornika GPS „od zera”, gdy nie zostały do niego jeszcze załadowane żadne dane o lokalizacji satelitów ani inne informacje serwisowe. Odbiór tych danych w klasyczny sposób, bezpośrednio z satelitów, może zająć sporo czasu (do kilku minut); sytuacja jest szczególnie skomplikowana na obszarach gęsto zabudowanych, gdzie sygnał z satelitów podlega odbiciom i zniekształceniom. Urządzenia wyposażone w system aGPS (Assisted GPS) mogą odbierać informacje serwisowe ze źródeł pomocniczych, takich jak mobilne stacje bazowe czy nawet punkty dostępowe Wi-Fi; upraszcza to określanie lokalizacji i kilkakrotnie skraca czas zimnego startu.

Moduł GPS

Urządzenie do odbioru sygnałów z systemu nawigacji satelitarnej GPS. Sam moduł GPS pozwala jedynie na określenie aktualnych współrzędnych geograficznych urządzenia, ale możliwości wykorzystania tych danych zależą bezpośrednio od oprogramowania zainstalowanego na tablecie i mogą być bardzo zróżnicowane: określanie pozycji na mapie, nawigowanie po trasie, podpowiedzi o obecności w pobliżu określonych miejsc, poszukiwanie zagubionego tabletu, a nawet gry związane z tzw. rzeczywistością rozszerzoną.

Obsługa GLONASS

Tablet obsługuje system nawigacyjny GLONASS. Ten system jest rosyjską alternatywą dla amerykańskiego GPS, ale jest mniej dokładny i funkcjonalny. Dlatego obsługa GLONASS jest zwykle zapewniana jako dodatek do modułu GPS; zastosowanie dwóch systemów nawigacyjnych jednocześnie poprawia dokładność i szybkość pozycjonowania, a także daje dodatkową gwarancję na wypadek różnych awarii.

Kompas cyfrowy

Czujnik, który pozwala określić kierunek do punktów kardynalnych. Wykorzystuje ziemskie pole magnetyczne jak konwencjonalny kompas mechaniczny, więc dokładność odczytów może być dość niska. Jednak tablety są rzadko używane do precyzyjnej nawigacji kompasowej, więc ta wada nie jest krytyczna.

Główny

- Liczba obiektywów. Specyfikację głównego (tylnego) aparatu tabletu reprezentuje przede wszystkim liczba modułów, których w większości przypadków jest 1, ale są też tablety z podwójnym aparatem.

- Rozdzielczość. Drugim ważną cechą aparatu jest liczba megapikseli. Wiele osób naprawdę wierzy, że im więcej megapikseli, tym lepsza jakość zdjęć. Nie jest to jednak do końca prawdą: tylko maksymalna rozdzielczość powstałych zdjęć zależy od rozdzielczości matrycy, a o ich jakości decyduje wiele innych parametrów. Co prawda duża rozdzielczość sensora może świadczyć o zaawansowanym aparacie, ale nie jest to konieczne - dwa aparaty o tej samej liczbie megapikseli mogą diametralnie różnić się jakością zdjęć. Tylne aparaty w tabletach mogą być używane do robienia zdjęć i nagrywania wideo; dlatego spotyka się aparaty o rozdzielczości 8 Mpx, a nawet wyższej.

- Autofokus. Za ogniskowanie w takich aparatach odpowiada układ ruchomy obiektywu sterowany automatycznie. Uruchomienie automatyki potrzebuje trochę czasu, a same obiektywy są bardziej skomplikowane i droższe niż aparaty o stałej ogniskowej (obiektywy stałoogniskowe początkowo ustawione na duży zakres odległości). Jednak jakość uzyskiwanych zdjęć jest nieporównywalnie wyższa niż z aparatów bez autofokusa, a same układy są nieustannie udoskonalane, a czas ich reakcji coraz bardziej zbliż...a się do chwilowego.

- Lampa błyskowa. Lampa błyskowa znacznie rozszerza możliwości aparatu. Przede wszystkim umożliwia fotografowanie w warunkach słabego oświetlenia; w tym przypadku podświetlenie z reguły może być również używane w trybie stałego światła - do filmowania wideo. Druga sytuacja, w której lampa błyskowa może być przydatna, to podświetlenie, gdy obiekt jest zacieniony. Ponadto w wielu tabletach lampa błyskowa LED może być również używana jako zwykła latarka, bez aparatu.

Filmowanie Full HD (1080p)

Rozdzielczość i maksymalna liczba klatek na sekundę zapewniana przez główną kamerę podczas nagrywania wideo Full HD (1080p) z normalną prędkością, bez spowolnienia (jeśli jest dostępne).

Standardowa rozdzielczość dla tego formatu to 1920x1080. Zwróć uwagę, że może to być maksymalna rozdzielczość fotografowania lub jedna ze stosunkowo prostych opcji oprócz bardziej zaawansowanych standardów (takich jak UltraHD 4K). Jednocześnie Full HD jest uważany przez współczesne standardy za coś więcej niż przyzwoitą rozdzielczość, a jednocześnie może być obsługiwany nawet przez dość proste i niedrogie tablety.

Jeśli chodzi o liczbę klatek na sekundę, tak naprawdę w normalnym fotografowaniu są dwie wartości - Full HD 30 kl./s i Full HD 60 kl./s. Wyższa liczba klatek na sekundę pozwala uzyskać bardzo płynne wyświetlanie dynamicznych scen — nawet szybko poruszające się obiekty w kadrze są widoczne tak wyraźnie, jak to możliwe, prawie bez rozmycia. Jednak niska prędkość strzelania ma też swoje zalety - pozwala na zmniejszenie ilości strzelanego materiału. Dlatego tablety obsługujące 60 kl./s mogą mieć możliwość zmniejszenia liczby klatek na sekundę do 30 kl./s. Ale prędkości powyżej 60 kl./s są już używane do nagrywania filmów w zwolnionym tempie (slow-mo); zobacz „Slow-mo”, aby uzyskać więcej informacji na ten temat.

Zwolnione tempo (zwolnione tempo)

Liczba klatek na sekundę obsługiwana przez urządzenie w zwolnionym tempie (slow-mo).

Ogólnie takie fotografowanie nazywa się „szybkim”, ponieważ odbywa się przy zwiększonej liczbie klatek na sekundę (ponad 60 kl./s). W rezultacie podczas odtwarzania z normalną prędkością (60 kl./s i mniej) wideo wygląda wolno (stąd nazwa „slow-mo”). Takie spowolnienie może być użyte tylko dla zabawy i jako narzędzie artystyczne, a nawet do celów naukowych - do uchwycenia ruchu, który jest zbyt szybki dla ludzkiej percepcji. W każdym razie im wyższa liczba klatek na sekundę w zwolnionym tempie, tym bardziej możesz spowolnić wideo i tym bardziej zaawansowana jest pod tym względem kamera; minimalna wartość w naszych czasach to faktycznie 120 fps, a w zaawansowanych urządzeniach liczba ta wynosi 480 fps i nawet więcej. Z drugiej strony, im wyższa liczba klatek na sekundę, tym bardziej wydajna powinna być część graficzna; a to z kolei wpływa na cenę urządzenia, czasem dość zauważalnie.

Należy również pamiętać, że fotografowanie w zwolnionym tempie może być dostępne tylko w określonych rozdzielczościach, które nie zawsze są maksymalne; punkty te można bezpośrednio określić w charakterystyce tabletu.

Nagrywanie w rozdzielczości Ultra HD (4K)

Rozdzielczość i maksymalna liczba klatek na sekundę zapewniana przez główny aparat podczas nagrywania wideo UltraHD (4K) z normalną szybkością, bez użycia spowolnienia (jeśli jest dostępne).

UHD 4K to najbardziej zaawansowany standard wideo w wysokiej rozdzielczości, który jest szeroko stosowany (istnieją bardziej zaawansowane standardy, ale nie można ich znaleźć na tabletach).

Z kolei liczba klatek na sekundę określa, jak płynnie będzie wyglądać wideo, jak wyraźnie będą w nim widoczne szybko poruszające się obiekty. Przy normalnym (nie w zwolnionym tempie) filmowania w nowoczesnych standardach HD, w tym UHD, faktycznie używane są dwie opcje - 30 kl./s i 60 kl./s. Druga opcja pozwala uzyskać bardzo płynne wideo, z dobrą szczegółowością ruchu w kadrze i prawie bez rozmycia w dynamicznych scenach. Ma to jednak wpływ na cenę.

Nagrywanie wideo

Maksymalna rozdzielczość wideo, jaką można nagwyać tylną kamerą tabletu.

Nagrywanie wideo w wysokiej rozdzielczości wymaga nie tylko odpowiedniej liczby megapikseli, ale także dość mocnego sprzętu - do przetwarzania strumienia wideo w czasie rzeczywistym. Dlatego sama duża liczba megapikseli nie gwarantuje nagrywania wideo w wysokiej rozdzielczości; i ogólnie rzecz biorąc, rozdzielczość nagrywanego wideo jest z reguły znacznie niższa niż rozdzielczość zdjęcia.

Przypomnijmy także, że wysoka rozdzielczość niekoniecznie oznacza wysoką jakość obrazu.

Wynik testu DxOMark

Wynik pokazywany przez główny aparat tabletu w rankingu DxOMark.

DxOMark to jeden z najpopularniejszych i najbardziej autorytatywnych zasobów poświęconych eksperckiemu testowaniu aparatów, w tym smartfonów. Zgodnie z wynikami testu kamera otrzymuje określoną liczbę punktów; Im więcej punktów, tym wyższy wynik końcowy.

Aparat (przedni)

Rozdzielczość aparatu przedniego tabletu.

Uważa się, że więcej megapikseli oznacza lepszą jakość zdjęć i nagrywania. Nie jest to jednak do końca prawdą: tylko maksymalna rozdzielczość otrzymanych zdjęć zależy od rozdzielczości matrycy, a o ich jakości decyduje wiele innych parametrów. Co prawda, duża rozdzielczość sensora może świadczyć o zaawansowanym aparacie, ale nie jest to konieczne - dwa aparaty o tej samej liczbie megapikseli mogą diametralnie różnić się jakością zdjęć i nagrywania.

Głównym celem przednich aparatów w tabletach jest komunikacja wideo, a wysoka rozdzielczość nie jest dla niej krytyczna. Dlatego liczba megapikseli w takich aparatach jest zauważalnie niższa niż w tylnych - np. 0,3 Mpx jest uznawane za dopuszczalną wartość, 1,3 Mpx jest normalne, 2 Mpx nie jest złe.

Dodatkowo

- Odbiornik FM. Funkcja umożliwiająca słuchanie radia FM na tablecie. Przypomnijmy, że to właśnie ten zakres jest tradycyjnie używany przez współczesne stacje radiowe, ponieważ standard FM umożliwia przesyłanie dźwięku w formacie stereo. Należy pamiętać, że dla niezawodnego odbioru może być konieczne podłączenie słuchawek przewodowych (zwykle przez złącze mini-Jack 3,5 mm) - w tym przypadku ich kabel będzie działał jak antena.

- Dźwięk stereo. Możliwość odtwarzania pełnego dźwięku stereo przez własne głośniki tabletu, bez zewnętrznych urządzeń audio. Do tego zadania muszą być co najmniej dwa głośniki. To komplikuje konstrukcję i zwiększa jej koszt, ale ma pozytywny wpływ na jakość dźwięku: dźwięk jest bardziej wyrazisty i szczegółowy niż przy użyciu pojedynczego głośnika, sprawia wrażenie przestrzenności, a także ma większą głośność.

- Skaner linii papilarnych. Czujnik odcisków palców. Służy do rozpoznania użytkownika w odpowiednich sytuacjach: przy odblokowywaniu tabletu, przy autoryzacji na różnych kontach, przy potwierdzaniu płatności itp. Ta metoda uwierzytelnienia jest znacznie wygodniejsza i bezpieczniejsza niż hasła: mogą zostać zapomniane lub przypadkowo ujawnione obcym osobom, podczas gdy palec nie można zgubić i bardzo trudno jest sfałszować odcisk.

- Klawiatura QWERTY. Klaw...iatura sprzętowa, taka jak klawiatura komputerowa, w której każdy znak ma swój własny przycisk; najczęściej wykonywana oddzielnie od samego tabletu, jest podłączona przez Bluetooth i służy również jako stacja dokująca. Takie urządzenie dobrze nadaje się do szybkiego wprowadzania tekstu, a także może być przydatne do innych, specyficznych zadań. Jednocześnie w przypadku tabletów taki sprzęt nie jest wymagany tak często; a kiedy jest to potrzebne - często bardziej uzasadnioną opcją jest stacja dokująca (patrz poniżej), w której zwykle znajduje się nie tylko klawiatura, ale także inne wyposażenie. Dlatego w klawiaturę w czystej postaci są obecnie wyposażone tylko pojedyncze modele poziomu profesjonalnego, całkiem funkcjonalne same w sobie, bez stacji dokujących.

- Żyroskop. Urządzenie, które śledzi obrót tabletu w przestrzeni. Współczesne żyroskopy działają we wszystkich trzech osiach i są w stanie określić zarówno prędkość, jak i kąt odchylenia. Rozszerza to możliwości sterowania tabletem, umożliwiając wydawanie poleceń poprzez przechylanie urządzenia na jedną lub drugą stronę; ta funkcja jest szczególnie popularna w grach.

- Ochrona przed kurzem i wilgocią. Obudowa tabletu jest chroniona przed kurzem, wilgocią i innymi podobnymi niekorzystnymi czynnikami. Poziom takiej ochrony może być różny, ale przynajmniej takie urządzenia nie boją się deszczu; a najtrwalsze modele pozwalają nawet na długotrwałą pracę pod wodą. Tak czy inaczej, tablety odporne na kurz i wodę przydadzą się tym, którzy nieustannie przebywają w niesprzyjających warunkach: turystom, ratownikom, wojskowym, żeglarzom itp. Należy jednak pamiętać, że nie każde takie urządzenie posiada ochronę przed wstrząsami (patrz poniżej).

- Ochrona przed wstrząsami. Obudowa tabletu chroniona przed wstrząsami i upadkiem. Cechą charakterystyczną takich urządzeń jest trwała, masywna obudowa, często z wykończonymi elastycznym materiałem krawędziami i narożnikami. Stopień odporności na wstrząsy może być różny, jednak nawet najskromniejsze modele z reguły bez problemów wytrzymują upadek z wysokości około 1 m; bardziej szczegółowych danych należy szukać w dokumentacji producenta. Należy pamiętać, że ochrona przed wstrząsami znacząco wpływa na koszt, a do codziennego użytku zwykle wystarcza etui ochronne na zwykły tablet. Warto więc zwrócić uwagę na modele odporne na wstrząsy przede wszystkim tym, którzy stale przebywają w warunkach zwiększonego ryzyka „wypadków”: budowniczym, ratownikom, wojskowym itp.

- Norma MIL-STD-810. Oryginalnie MIL-STD-810 to zestaw norm opracowanych do testowania sprzętu wojskowego pod kątem działania w różnych trudnych warunkach przewidujący dość rygorystyczne wymagania. Jednak w przypadku urządzeń „cywilnych” zgodność z tą normą nie zawsze oznacza najwyższy stopień ochrony. Wynika to z dwóch niuansów. Po pierwsze, MIL-STD-810 zawiera cały zestaw testów (warunki temperaturowe, wilgotność, wibracje, wstrząsy itp.), a formalną zgodność z tą normą można deklarować, nawet jeśli urządzenie przeszło przynajmniej jeden z tych testów, i w ogóle nie było testowane w stosunku do reszty. Po drugie, sami producenci mają prawo przeprowadzać kontrolę, podczas gdy często nie mówią o tym, którym testom poddano urządzenie, a które ono pomyślnie przeszło. Tak więc, podczas gdy generalnie obecność certyfikatu MIL-STD-810 oznacza zwiększony stopień ochrony, to konkretne cechy takiej ochrony są nie do końca znane.

standard militarny MIL-STD-810

Первоначально — это набор спецификаций, который устанавливает определённые уровни защиты электрообуродования от факторов внешней среды. Стандарт разрабатывался с целью проверки военного оборудования для армии США на предмет сохранения работоспособности в различных неблагоприятных условиях. Он предъявляет к испытуемым довольно жёсткие требования: проверяется уровень прочности изделия к ударам при падениях и встрясках, проводятся тесты на вибрационное воздействие, испытывается работа устройства в широком температурном диапазоне, под дождем, в тумане, под воздействием песка, пыли и т.п. Однако лычка MIL-STD-810 в «гражданских» изделиях не всегда означает наивысшую степень защиты. Это обуславливается отсутствием строгой регламентации проведения тестов. Так, самые хитроумные вендоры тестируют испытуемые гаджеты буквально по одному-двум пунктам программы из обширного перечня и часто намеренно не распространяются о том, какие именно тесты были пройдены. Соответственно, конкретные особенности такой защиты остаются достоверно неизвестными. Стандарт действует с 1962 года. Каждый новый его вариант обозначается буквой латинского алфавита в конце. Чем дальше буква по алфавиту, тем современнее версия сертификата. С 2008 года повсеместно действует спецификация MIL-STD-810G, а в 2019 году была утверждена новая редакция стандарта MIL-STD-810H.

Głośniki

Pojemność baterii

Pojemność baterii standardowo zainstalowanej w tablecie.

Teoretycznie pojemniejsza bateria zapewnia dłuższy czas pracy na ładowaniu. Jednak w praktyce autonomia tabletu zależy również od jego poboru mocy - a wpływ na nią ma specyfikacja procesora i ekranu, zainstalowany system operacyjny i inne czynniki. Dlatego pod względem pojemności baterii można porównywać tylko modele o podobnych specyfikacjach (i nawet wtedy takie porównanie będzie raczej przybliżone); a aby ocenić autonomię, najlepiej spojrzeć na bezpośrednio deklarowany czas pracy w różnych trybach (patrz poniżej).

Najskromniejsze baterie w nowoczesnych tabletach mają mniej niż 3000 mAh. Pojemność od 3000 do 4000 mAh też jest uważana za niską, od 4000 do 5000 mAh - za niską lub średnią (w zależności od przekątnej ekranu), 5000 - 6000 mAh - za całkiem dobrą, 6000 - 7000 mAh - za wysoką, a w najpojemniejszych bateriach ten wskaźnik może przekraczać 7000 mAh.

Czas w trybie odtwarzacza wideo

Czas pracy tabletu na jednym ładowaniu baterii w trybie odtwarzania wideo. Zwykle ten czas jest wskazany dla idealnych warunków: niska jasność ekranu, wyłączone moduły Wi-Fi i Bluetooth, średni poziom głośności itp. Niemniej jednak samo odtwarzanie wideo jest raczej energochłonnym zadaniem i biorąc pod uwagę ten wskaźnik można dość wiarygodnie oszacować rzeczywistą autonomię urządzenia.

Czas w trybie odtwarzacza audio

Czas pracy tabletu w trybie odtwarzacza audio - odtwarzania muzyki przez słuchawki. Zakłada się, że ekran jest w tym momencie wyłączony, a moduły bezprzewodowe nie są używane; więc pobór mocy jest niski, a czas w tym trybie może być imponujący. Jednak przez większość czasu tablety są używane z włączonym ekranem, więc najczęściej ten parametr nie odpowiada rzeczywistej autonomii; warto na niego zwracać uwagę, jeśli planuje się regularnie używać tabletu jako odtwarzacza muzyki.

Czas w trybie sieciowym

Czas pracy tabletu w trybie surfowania po sieci - przeglądania stron internetowych.

Zwykle ten czas jest wskazany dla połączenia Wi-Fi, chociaż w modelach z obsługą 3G lub LTE może być wskazana autonomia w sieciach komórkowych; w przypadku takich urządzeń takie niuanse należy wyjaśnić osobno. Tak czy inaczej, pobór mocy w tym trybie okazuje się dość wysoki: ekran i komunikacja bezprzewodowa działają, a przetwarzanie niektórych elementów na stronach internetowych znacznie obciąża procesor. Biorąc pod uwagę, że surfowanie po Internecie jest jednym z najpopularniejszych sposobów korzystania z tabletu, wskaźnik ten dość niezawodnie charakteryzuje praktyczną autonomię urządzenia.

Czas pracy (PCMark)

Na tle faktu, że producenci w charakterystyce swoich gadżetów wskazują bardzo przybliżony czas pracy (w nieznanym trybie, z niezrozumiałymi wskaźnikami jasności i ustawień), który jest bardziej marketingowy i nie jest potwierdzony w rzeczywistości, postanowiliśmy wyświetlić dokładniejszy obraz. Czas pracy wskazany w tym paragrafie charakteryzuje się wynikami benchmarku PCMark Work 2.0 Battery Life, który ocenia wydajność energetyczną w pięciu formatach pracy: surfowanie po Internecie, przeglądanie/edycja wideo, edycja zdjęć, praca z dokumentami tekstowymi i praca z danymi (ekstrakcja ich z różnych formatów plików, tworzenie wykresów). To główne zadania, które tablet musi wykonywać w codziennym życiu. Dzięki temu formatowi testu wyniki bardzo dokładnie odpowiadają rzeczywistej autonomiczności gadżetu przy aktywnym użytkowaniu w ciągu dnia; według nich można dość wiarygodnie oszacować, jak długo wytrzyma bateria, jeśli cały czas korzystać z tabletu.

Bezprzewodowe ładowanie

Funkcja umożliwiająca ładowanie baterii tabletu bez podłączania jakichkolwiek wtyczek. Bezprzewodowa ładowarka to zwykle podstawka, na której umieszcza się gadżet do naładowania. Taki format pracy nie tylko „ułatwia życie” użytkownikowi, eliminując kłopoty z kablami, ale także zmniejsza zużycie złączy, zmniejszając prawdopodobieństwo awarii. Główną wadą metody bezprzewodowej jest wysoki koszt (zarówno samych tabletów, jak i ładowarek), podczas gdy odpowiednia ładowarka może nie znajdować się w zestawie. Ponadto prędkość ładowania jest stosunkowo niska - w najlepszym przypadku jest porównywalna z ładowaniem przewodowym przez USB w zwykłym formacie, bez stosowania technologii „przyspieszających” (patrz „Technologia szybkiego ładowania”).

Technologia szybkiego ładowania

Technologia szybkiego ładowania obsługiwana przez gadżet.

Samo szybkie ładowanie, jak sama nazwa wskazuje, skraca czas ładowania w porównaniu do standardowej procedury. W tym celu stosuje się zwiększoną siłę napięcia i/lub prądu, a także specjalną „inteligentną” kontrolę procesu. Jednak możliwości i cechy takiego ładowania mogą się różnić w zależności od konkretnej technologii zastosowanej w urządzeniu. Ta sama technologia powinna być obsługiwana przez ładowarkę – to jedyny sposób, aby zagwarantować w 100% poprawne działanie. Co prawda, niektóre rodzaje szybkiego ładowania są ze sobą kompatybilne – jednak ten punkt należy wyjaśnić osobno, a kompatybilność nie zawsze jest kompletna.

Oto krótki opis najpopularniejszych obecnie technologii:

— Quick Charge (1.0, 2.0, 3.0, 4.0, 5.0). Technologia stworzona przez Qualcomm i wykorzystywana w gadżetach z procesorami tej firmy. Im nowsza wersja, tym doskonalsza technologia: na przykład w Quick Charge 2.0 były 3 opcje stałego napięcia, a w wersji 3.0 płynna regulacja w zakresie od 3,6 do 20 V. Najczęściej gadżety z nowszymi wersjami Quick Charge są również kompatybilne ze starszymi ładowarkami, jednak do pełnego wykorzystania pożądane jest dopasowanie wersji.
Zauważamy również, że niektóre wersje Quick Charge stały się podstawą niektórych innych technologii, takich jak Asus BoostMaster i Meizu mCharge. Jednak wzajemną kompatybilność urządzeń obsługujących te technolo...gie warto również sprawdzić osobno.

— Pump Express. Własny rozwój firmy MediaTek, stosowany w gadżetach z procesorami tej marki. Dostępny również w kilku wersjach, z ulepszeniami i uzupełnieniami w miarę rozwoju.

— Samsung Charge (Samsung Fast Charge, Adaptive Fast Charging). Markowa technologia szybkiego ładowania frimy Samsung. Stosuje się bez większych zmian od 2015 roku, w świetle czego na tle nowszych standardów prezentuje się raczej skromnie. Niemniej jednak jest w stanie zapewnić dobrą prędkość, zwłaszcza w pierwszych 50% ładunku.

— Huawei Power Up. Jedna z markowych technologii Huawei. Pod względem formalnym jest podobna do Quick Charge 2.0, jednak jest używana zarówno z procesorami mobilnymi Qualcomm, jak i innymi markami, więc kompatybilność nie jest gwarantowana. Ogólnie jest uważana za przestarzałą i jest stopniowo zastępowana przez bardziej zaawansowane standardy, takie jak protokół SuperCharge.

— Huawei FastCharge Protocol. Stosunkowo prosta technologia szybkiego ładowania stosowana w gadżetach Huawei. W rzeczywistości jest to odpowiednik Huawei Power Up, który zasadniczo różni się tylko nazwą.

— Huawei SuperCharge Protocol. Kolejna markowa technologia Huawei, wprowadzona w 2016 roku; na rok 2021 jest dostępna w kilku wersjach. W niektórych urządzeniach moc takiego ładowania przekracza 60 V — nie rekord, jednak bardzo solidny wskaźnik.

Moc ładowania

Moc, z jaką telefon jest ładowany w trybie normalnym.

Z praktycznego punktu widzenia im wyższa moc ładowania, tym mniej czasu potrzeba do pełnego naładowania baterii (przy tej samej pojemności baterii). Jednak ten parametr nie wpływa bezpośrednio na kompatybilność z ładowarkami: współczesne urządzenia mogą współpracować z ładowarkami zarówno o większej, jak i mniejszej mocy. W pierwszym przypadku kontroler baterii automatycznie ograniczy prąd ładowania, a w drugim ładowanie zajmie po prostu więcej czasu. W związku z tym standardowa ładowarka może mieć mniejszą moc. A szukając ładowarki innej firmy, należy skupić się na dopuszczalnej mocy ładowania wskazanej w specyfikacji - da to maksymalną gwarancję na awarie.

Stacja dokująca

Obecność stacji dokującej w zestawie z tabletem.

Stacja dokująca to specjalna podstawka, zwykle z klawiaturą, na której można postawić tablet do użytku. Podstawki te różnią się od zwykłych klawiatur QWERTY (patrz „Zaawansowane”) bardziej rozbudowanymi możliwościami: najczęściej posiadają touchpad ułatwiający obsługę w formacie „laptopowym”, mogą być wyposażone w zestaw dodatkowych złączy, osobną baterię zwiększającą autonomia itp.

Etui

Obecność w zestawie etui chroniącego urządzenie podczas przechowywania i transportu. Etui z zestawu mogą mieć różne kształty; jedną z najpopularniejszych opcji jest akcesorium ze składaną klapką, która zakrywa ekran, a w niektórych przypadkach klapkę można złożyć w podstawkę. Jednak wielu użytkowników woli kupować etui według własnego uznania, nie zdając się na wybór producenta, więc ta opcja wyposażenia nie jest szczególnie popularna.

Obecność rysika

Obecność w zestawie rysika - długopisu do pracy z ekranem dotykowym. Rysik może być przydatny w niektórych specjalistycznych zadaniach wymagających zwiększonej dokładności - rysowaniu, tworzeniu/edytowaniu wykresów itp. Jego obecność jest typowa głównie dla urządzeń biznesowych i profesjonalnych. Jednocześnie konstrukcja tabletu często przewiduje możliwość przymocowania rysika do obudowy - np. w specjalnym gnieździe lub za pomocą magnesu.

Kompatybilne modele rysika

Rzadki model tabletu jest dostarczany z rysikiem. Czasami łatwiej jest kupić go osobno, po pierwsze, aby zaoszczędzić na początkowym zakupie gadżetu, a po drugie, aby zrozumieć działanie urządzenia i zrozumieć, czy potrzebujesz rysika, czy nie. Oczywiście różne marki i modele mają własne takie akcesoria. Owszem, podstawowe operacje mogą wykonywać rożne rysiki różnych producentów, ale pełną funkcjonalność mogą zapewnić tylko kompatybilne.

Materiał obudowy

Podstawowy materiał użyty do obudowy tabletu.

- Tworzywo sztuczne. Obudowy z tworzywa sztucznego są niedrogie, lekkie i wystarczająco wytrzymałe do codziennego użytku. Warto również zauważyć, że istnieje wiele odmian tego materiału, a jakość plastiku użytego do obudowy zwykle zależy bezpośrednio od półki cenowej tabletu. Jedną z jednoznacznych wad tej opcji jest niska odporność na zarysowania; dodatkowo, jeśli plastik jest błyszczący, od razu pojawiają się na nim odciski i plamy.

- Metal. Najczęściej w obudowach tabletów metal odnosi się do stopu aluminium. Jedną z kluczowych zalet tego materiału jest wytrzymałość. Ponadto metal doskonale chroni tablet przed zarysowaniami i nadaje urządzeniu solidność - zarówno w wyglądzie, jak i w dotyku w dłoniach. Waży trochę więcej niż plastik, ale często właśnie ten moment zapewnia wspomnianą już solidność. Zdecydowaną wadą metalowych obudów jest dość wysoki koszt.

- Szkło. Z reguły w tym przypadku ma się na myśli tylny panel wykonany ze specjalnego szkła o wysokiej wytrzymałości, uzupełniony metalową ramą na końcach. Materiały te bardzo dobrze wyglądają i dobrze leżą w dłoni, ale kosztują. Ponadto szkło, nawet hartowane, nie wytrzymuje dobrze uderzeń i może pęknąć przy upuszczeniu lub innych „uciążliwościach” (chociaż do tego uderzenie musi być dość mocne). Dlatego ta opcja jest dostępna tylko w niektórych modelach z najwyższej półki.
Filtry według parametrów
Cena
oddo zł
Marki
Kolor obudowy
Przekątna ekranu
Rozdzielczość ekranu
Stosunek ekranu do obudowy
Rodzaje
System operacyjny
Pamięć wbudowana
Połączenia i sieć
Funkcje i możliwości
Cechy wyświetlacza
Aparat (główny)
Aparat (przedni)
Według roku produkcji
Filtry zaawansowane
Katalog tabletów 2022 - nowości, hity sprzedaży, kupić tablety.