Aparaty ze stabilizacją optyczną

Stabilizacja optyczna / matrycowa

— posiadanie przez aparat optycznej lub matrycowej (z przesunięciem matrycy) stabilizacji obrazu.

Optyczna metoda stabilizacji przewiduje system ruchomych soczewek w obiektywie aparatu, dzięki czemu obraz trafia do matrycy już ustabilizowany; ma zastosowanie tylko w modelach z niewymienną optyką (w lustrzankach i bezlusterkowcach obecność takiej stabilizacji zależy od zamontowanego obiektywu). Z kolei sposób działania stabilizacji z przesunięciem matrycy wynika z nazwy: układ mechaniczny sam przesuwa sensor tak, aby obraz na nim pozostawał nieruchomy. Ta wersja jest odpowiednia dla wszystkich typów aparatów, a w przypadku wymiennej optyki - z dowolnymi obiektywami.

Różniące się sposobem działania obie systemy mają jednocześnie jedną wspólną przewagę nad elektronicznymi stabilizatorami: pozwalają na wykorzystanie całej powierzchni matrycy podczas fotografowania (podczas gdy system elektroniczny potrzebuje „rezerwy” na krawędziach czujnika). Ma to pozytywny wpływ na jakość powstałych obrazów. Dlatego stabilizacja optyczna i matrycowa są uważane za bardziej zaawansowane, a aparaty obsługujące co najmniej jedną z tych opcji uwzględnia się w osobnym punkcie. Jednocześnie w takich aparatach może również być stosowany elektroniczny system stabilizacji jako dodatkowy.