Kontrolery do gier z komunikacją przewodową

Połączenie przewodowe

— kontrolery przewodowe są zauważalnie lżejsze i tańsze niż bezprzewodowe; ponadto nie mają ograniczeń co do czasu ciągłej pracy. Główną wadą tej opcji jest faktyczna obecność kabla, co ogranicza swobodę ruchów i może powodować niedogodności. Jednocześnie ta wada nie jest tak często krytyczna: na przykład kierownica lub joystick nie wymagają szczególnie mobilności; w gamepadach do konsoli stacjonarnych przewód może być dość długi; a jeśli to nie wystarczy, można dokupić przedłużacz.

Samo połączenie najczęściej odbywa się poprzez złącze USB; energia do pracy zwykle pochodzi z niego, ale niektóre „żarłoczne” urządzenia (głównie kierownice z silnymi układami sprzężenia zwrotnego) wykorzystują zasilacz (patrz „Zasilanie”). Jeśli chodzi o platformy do gier (patrz „Kompatybilność”), połączenie przewodowe jest najbardziej popularne w kontrolerach do PC i Mac, ponieważ takie kontrolery są zwykle zlokalizowane w pobliżu jednostki systemowej/laptopa. W modelach do konsoli stacjonarnych ta opcja jest znacznie mniej powszechna, w akcesoriach mobilnych jest niezwykle rzadka, a w przypadku Apple TV w ogóle nie używa się kontrolerów przewodowych.

Warto tu również wspomnieć o specyficznej opcji połączenia przewodowego - połączeniu szeregowym używanym w niektórych zestawach dwóch gamepadów (patrz „Funkcje i możliwości”). W takich przypadkach jeden z gamepadów jest podłączony przewodem do drugiego gamepada, który jest podłączony bezpośrednio do komputera stacjonarnego lub dekodera. Pozwala to na obejście się bez zbędnych przewodów i użycie jednego złącza dla dwóch kontrolerów, jednak nieco zmniejsza niezawodność - problem na „linii komunikacyjnej” może spowodować wyłączenie obu gamepadów naraz.