Ciemny motyw
Polska
Katalog   /   Zabawki i akcesoria dla dzieci   /   Modele zdalnie sterowane   /  Drony
Drony 

Artykuły, recenzje, przydatne porady

Wszystkie materiały
10.2022
Ranking dronów (październik)
Wskaźnik popularnościdronów oparty jest na kompleksowej statystyce dotyczącej zainteresowań użytkowników
Zasady lotu dronem według kraju
Jak i gdzie można latać dronem i gdzie można dostać za niego ogromną grzywnę?

Drony: specyfikacje, typy, rodzaje

Przeznaczenie

- Quadrocopter. Klasyczny quadkopter to samolot z 4 osiami wirnika; same śruby (patrz poniżej) są zwykle takie same, ponieważ schemat koncentryczny nie jest używany w takich modelach. Taka konstrukcja zapewnia szereg przewag nad tradycyjnymi śmigłowcami – w szczególności dobrą manewrowość, wysoką sprawność śmigieł – co w praktyce oznacza nie tylko dobrą autonomię, ale także dużą ładowność. Ponadto drony są mniej podatne na wibracje; wystarczy powiedzieć, że ta szczególna klasa maszyn jest bardzo popularna jako platforma do fotografii lotniczej (wraz z multikopterami, patrz niżej). Wśród niedociągnięć możemy zauważyć mniejszą stabilność i zwrotność oraz stosunek ciągu do masy niż w przypadku tych samych multikopterów; z drugiej strony maszyny czteroślimakowe są znacznie tańsze.

- Mini dron. Zgodnie z nazwą takie modele są zredukowanymi wersjami opisanych powyżej quadrocopterów (ale są też modele z więcej niż 4 śmigłami): ich waga nie przekracza 100 g, a wymiary w długości i szerokości to 15 cm. możliwe jest użycie mini-dronów nawet w ciasnych przestrzeniach, aż do mieszkań miejskich. Bez względu na to, że nośność takich urządzeń jest naturalnie niewielka, niektóre z nich mają dość zaawansowaną funkcjonalność - w szczególności samochody z kamerami (patrz poniżej) nie są szczególnie rzadkie.

- dron do selfie. Specyficzny typ quadkoptera, pozycjonowany jako urządzenie do robienia selfie. Cecha...mi wspólnymi wszystkich dronów do selfie są ich niewielkie rozmiary oraz brak klasycznego pilota – sterowanie odbywa się albo za pomocą smartfona, albo za pomocą gestów za pomocą specjalnego kompaktowego kontrolera. Eliminuje to potrzebę noszenia przy sobie nieporęcznego pilota, a operator w kadrze może wyglądać dokładnie jak postać selfie, a nie jak osoba zajęta pilotowaniem drona. W niektórych zaawansowanych modelach dostępne są dodatkowe funkcje, które sprawiają, że fotografowanie jest jeszcze wygodniejsze: wykrywanie twarzy z autofokusem i autocentrowaniem, tryb Follow Me (patrz „Tryby lotu”) itp.

- Trikopter. Nieco uproszczony odpowiednik kwadrokoptera, który, jak sama nazwa wskazuje, ma 3 osie wirników. Same śruby mogą mieć 3 lub 6 (więcej szczegółów, patrz „Liczba śrub”). Osie są zwykle umieszczone w formie litery Y - dwie z przodu, na belkach przesuniętych do przodu pod kątem i jedna z tyłu na belce ogonowej. Trikoptery są nieco prostsze i lżejsze niż quadrocoptery, ale ustępują im zwrotnością i nie mają szczególnych zalet, a zatem nie są szczególnie popularne i są produkowane głównie w postaci niedrogich urządzeń rozrywkowych.

- Heksakopter. Jedna z odmian tzw. multikopter - pojazdy z więcej niż czterema osiami; w tym przypadku jest sześć osi (i z reguły również śruby). Zwiększenie liczby śmigieł z jednej strony komplikuje i zwiększa koszt konstrukcji, z drugiej ma pozytywny wpływ na zwrotność, stosunek ciągu do masy i nośność. Dlatego wśród heksakopterów znajdują się zarówno proste i niedrogie urządzenia rozrywkowe, jak i wysokiej klasy modele nadające się do udziału w profesjonalnych wyścigach lub zdolne unieść lustrzankę w powietrze.

- Octokopter. Dalszy rozwój idei multikoptera - samochodu z 8 śmigłami (technicznie - 8 osi, ale zazwyczaj tyle samo śmigieł). Są to najpotężniejsze i najcięższe jednostki wśród multikopterów klasy konsumenckiej, większość z nich ma składane podwozie (patrz poniżej) i są przeznaczone do fotografii lotniczej za pomocą lustrzanek i innego sprzętu o podobnym poziomie.

Typ aparatu

Rodzaj instalacji kamery, w jaką wyposażony jest quadkopter.

- Wbudowany. Kamera jest zamontowana na stałe w pojeździe i nie można jej zdemontować bez demontażu kadłuba. Jest to najłatwiejsza opcja dla tych, którzy chcą używać kwadrokoptera do filmowania zdjęć i filmów lub do latania z widokiem z pierwszej osoby (patrz Transmisja w czasie rzeczywistym); ponadto ta konstrukcja aparatu jest uważana za bardziej wytrzymałą i niezawodną niż zdejmowana. Z drugiej strony nie pozwala na zdjęcie kamery, aby maszyna była lżejsza lub zastąpienie jej inną, bardziej odpowiednią pod względem cech.

- Zdejmowany. Jak sama nazwa wskazuje, kamery te są montowane na zdejmowanych mocowaniach. Dzięki temu użytkownik może nagrywać lub instalować kamerę, w zależności od tego, co w danej chwili jest dla niego ważniejsze - niska waga auta czy obecność elektronicznego "oczka" na pokładzie. Należy pamiętać, że w niektórych modelach można zainstalować nie tylko standardowe urządzenie, ale także urządzenie innej firmy.

- Nieobecny. Drony, które w ogóle nie mają kamer, dzielą się na dwie główne kategorie. Pierwsza w ogóle nie przewiduje korzystania z żadnych kamer; z reguły obejmuje niedrogie urządzenia, głównie do celów rozrywkowych, dla których „wizjer” jest tylko drogim i niepotrzebnym nadmiarem, co dodatkowo zwiększa wagę całej konstrukcji. Drugi typ to modele z możliwością zamontowania kamery. Obejmuje d...ość zaawansowane drony - aż po potężne profesjonalne maszyny zdolne do przenoszenia cyfrowej lustrzanki. Ta opcja przyda się tym, którzy chcieliby samodzielnie dobrać aparat do swoich potrzeb. Należy zauważyć, że druga wersja może mieć pomocniczy „wizjer” do transmisji na żywo FPV (patrz poniżej); jeśli jednak taki „wizjer” nie zapewnia robienia zdjęcia / wideo, nie jest uważany za pełnoprawny aparat, a jego obecność jest wskazana tylko w dodatkowych uwagach.

Rozmiar matrycy

Fizyczny rozmiar elementu światłoczułego aparatu. Mierzona po przekątnej, często wskazywana w ułamkach cala - np. 1/2,3" lub 1/2,3" (odpowiednio druga kostka będzie większa od pierwszej). Zauważ, że w takich oznaczeniach nie używamy „zwykłego” cala (2,54 cm), ale tzw. „Vidicon”, który jest o jedną trzecią mniejszy i ma około 17 mm. To po części hołd dla tradycji wywodzącej się z kineskopów telewizyjnych – „vidikonów” (poprzedników współczesnych matryc), po części chwyt marketingowy, który daje klientom wrażenie, że matryce są większe niż są w rzeczywistości.

Tak czy inaczej, przy równej rozdzielczości (liczbie megapikseli), większa matryca oznacza większy rozmiar każdego pojedynczego piksela; odpowiednio na dużych matrycach więcej światła pada na każdy piksel, co oznacza, że takie matryce mają wyższą światłoczułość i niższy poziom szumów, szczególnie podczas fotografowania w warunkach słabego oświetlenia. Z drugiej strony wzrost przekątnej czujnika nieuchronnie prowadzi do wzrostu jego kosztu.

Apertura

Przysłona - cecha, która określa, w jakim stopniu obiektyw aparatu tłumi przechodzący przez niego strumień światła. Zależy ona od dwóch głównych cech - średnicy czynnej przysłony obiektywu i ogniskowej - i w klasycznej postaci jest zapisywana jako stosunek pierwszej do drugiej, natomiast średnica efektywnej przysłony jest traktowana jako jednostka : na przykład 1 / 2.8. Często przy nagrywaniu charakterystyki obiektywu jednostka jest generalnie pomijana, taki zapis wygląda np. tak: f/1.8. Jednocześnie im większa liczba w mianowniku, tym mniejsza wartość przysłony: obiektywy f/4.0 dadzą ciemniejszy obraz niż modele z przysłoną f/1,4.

Liczba megapikseli

Rozdzielczość matrycy w standardowej kamerze quadkoptera.

Teoretycznie im wyższa rozdzielczość, tym wyraźniejszy i bardziej szczegółowy obraz, jaki może uzyskać kamera. Jednak w praktyce jakość „obrazu” silnie zależy od szeregu innych cech technicznych – wielkości matrycy, algorytmów przetwarzania obrazu, właściwości optycznych itp. Co więcej, gdy zwiększysz rozdzielczość bez zwiększania rozmiaru matrycy, jakość obrazu może spaść, ponieważ znacznie wzrasta prawdopodobieństwo szumu i obcych artefaktów. A do nagrywania wideo duża liczba megapikseli w ogóle nie jest wymagana: na przykład do nagrywania wideo Full HD (1920x1080), który jest uważany za bardzo solidny format dla quadkopterów, wystarczy czujnik o rozdzielczości zaledwie 2,07 megapiksela.

Zwróć uwagę, że wysoka rozdzielczość jest często znakiem rozpoznawczym zaawansowanego aparatu o wysokiej jakości obrazu. Jednak ta jakość nie wynika z liczby megapikseli, ale z właściwości aparatu i zastosowanych w nim specjalnych technologii. Dlatego wybierając quadrocopter z aparatem warto przyjrzeć się nie tyle rozdzielczości, co klasie i półki cenowej modelu jako całości.

Rozdzielczość zdjęć

Maksymalna rozdzielczość zdjęć, jaką jest w stanie wykonać standardowy aparat quadkoptera. Ten parametr jest bezpośrednio związany z rozdzielczością matrycy (patrz wyżej): z reguły maksymalna rozdzielczość zdjęcia odpowiada pełnej rozdzielczości matrycy. Na przykład dla zdjęć o rozdzielczości 4000x3000 pikseli przewidziany jest czujnik o rozdzielczości 4000 * 3000=12 megapikseli.

Teoretycznie fotografia o wyższej rozdzielczości pozwala na bardzo szczegółowe zdjęcia, z dobrą widocznością drobnych szczegółów. Jednak podobnie jak w przypadku ogólnej rozdzielczości matrycy, wysoka rozdzielczość nie gwarantuje jeszcze tej samej ogólnej jakości i warto skupić się nie tylko na tym parametrze, ale także na półki cenowej kwadrokoptera i jego aparatu.

Zwracamy również uwagę, że wysoka rozdzielczość kamery wpływa na objętość kręconych materiałów, do ich przechowywania i przesyłania potrzebne są bardziej obszerne dyski i „grube” kanały komunikacyjne.

Nagrywanie w rozdzielczości WVGA (480p)

Maksymalna rozdzielczość i liczba klatek na sekundę obsługiwane przez kamerę samolotu podczas fotografowania w standardzie WVGA (480p).

WVGA to najskromniejszy standard występujący we współczesnych dronach. Rozdzielczość takiego wideo jest zauważalnie niższa niż w formatach HD - najczęściej 640x480 lub 720x480. W związku z tym szczegółowość okazuje się niska. Z drugiej strony takie detale nie zawsze są wymagane, a fotografowanie nie wymaga wysokich rozdzielczości aparatu i wydajnego sprzętu. Dlatego wsparcie WVGA może być zapewnione nawet w najtańszych dronach. Jednak spotyka się go również w zaawansowanych modelach - oprócz standardów HD. W takich przypadkach główną zaletą niskiej rozdzielczości są małe ilości przechwyconego wideo; może to być przydatne, jeśli oszczędność miejsca do przechowywania jest ważniejsza niż drobne szczegóły.

Jeśli chodzi o liczbę klatek na sekundę, im wyższa, tym płynniejsze wideo, tym mniej rozmycia ruchu w klatce. Z drugiej strony prędkość fotografowania bezpośrednio wpływa na wymagania dotyczące mocy „wypełnienia” i objętości gotowych plików. Ogólnie rzecz biorąc, wartości do 24 fps można nazwać minimalnymi, od 24 do 30 fps - średnio, od 30 do 60 fps - wysokimi, a prędkości powyżej 60 fps prawie nigdy nie występują w zwykłym wideo, służą głównie do fotografowania ze spowolnieniem.

Nagrywanie w rozdzielczości HD (720p)

Maksymalna rozdzielczość i liczba klatek na sekundę obsługiwane przez kamerę samolotu podczas nagrywania w HD (720p).

HD 720p to pierwszy ze standardów wideo wysokiej rozdzielczości. Odczuwalnie gorszy pod względem parametrów od Full HD i 4K, daje jednak całkiem niezłą szczegółowość bez większych wymagań co do aparatu i mocy obliczeniowej. Dlatego wsparcie HD można znaleźć nawet w stosunkowo niedrogich dronach. A w modelach z wyższej półki może stanowić dodatek do bardziej zaawansowanych standardów.

W dronach kamery HD zwykle wykorzystują klasyczną rozdzielczość 1280x720; inne, bardziej specyficzne opcje praktycznie nie są znalezione. Jeśli chodzi o liczbę klatek na sekundę, im wyższa, tym płynniejsze wideo, tym mniej rozmycia ruchu w klatce. Ogólnie wartości do 24 kl./s można nazwać minimalnymi, od 24 do 30 kl./s – średnie, od 30 do 60 kl./s – wysokie, a prędkości powyżej 60 kl./s są używane głównie do filmowania HD w zwolnionym tempie.

Nagrywanie Full HD (1080p)

Maksymalna rozdzielczość i liczba klatek na sekundę obsługiwane przez kamerę samolotu podczas nagrywania w rozdzielczości Full HD (1080p).

Tradycyjna rozdzielczość takiego wideo to 1920x1080; to on jest najczęściej używany w dronach, choć czasami spotykane są bardziej specyficzne opcje - na przykład 1280x1080. Ogólnie rzecz biorąc, jest to dalekie od najbardziej zaawansowanego, ale więcej niż przyzwoitego standardu wideo w wysokiej rozdzielczości, taki obraz zapewnia wystarczającą ilość szczegółów w większości przypadków i wygląda dobrze nawet na dużym ekranie telewizora - 32 "lub więcej. Jednocześnie czasu, osiągnąć wysoką liczbę klatek na sekundę w Full HD.Porównywalnie prosty i zajmuje mniej miejsca niż materiały w wyższych rozdzielczościach, nagrywanie Full HD może być zapewnione nawet w dronach, które obsługują bardziej zaawansowane formaty wideo, takie jak 4K.

Jeśli chodzi o rzeczywistą liczbę klatek na sekundę, im jest ona wyższa, tym płynniejszy jest film, tym mniej rozmycia ruchu w klatce. Z drugiej strony prędkość fotografowania bezpośrednio wpływa na wymagania dotyczące mocy „wypełnienia” i objętości gotowych plików. Generalnie wartości do 24 kl./s można nazwać minimalnymi, od 24 do 30 kl./s – średnie, od 30 do 60 kl./s – wysokie, a prędkości powyżej 60 kl./s służą głównie do filmowania Full HD w zwolnionym tempie.

Nagrywanie w rozdzielczości Quad HD

Maksymalna rozdzielczość i liczba klatek na sekundę obsługiwane przez kamerę helikoptera (wbudowaną lub dołączoną) podczas fotografowania w standardzie Quad HD.

Ten standard jest pośredni między Full HD (patrz wyżej) a UltraHD 4K (patrz poniżej); W nowoczesnych kamerach dronowych rozmiar ramki Quad HD może wynosić od 2560 do 2720 pikseli w poziomie i od 1440 do 1530 pikseli w pionie. W niektórych sytuacjach takie wideo okazuje się najlepszą opcją: daje lepsze szczegóły niż Full HD, a jednocześnie nie wymaga tak potężnego „wypełnienia” i pojemnych dysków jak 4K.

Jeśli chodzi o rzeczywistą liczbę klatek na sekundę, im jest ona wyższa, tym płynniejszy jest film, tym mniej rozmycia ruchu w klatce. Z drugiej strony prędkość fotografowania bezpośrednio wpływa na wymagania dotyczące mocy „wypełnienia” i objętości gotowych plików. Ogólnie wartości do 24 kl./s można nazwać minimalnymi, od 24 do 30 kl./s – średnio, od 30 do 60 kl./s – wysokimi. Prędkości powyżej 60 kl./s są wykorzystywane głównie do filmowania w zwolnionym tempie, jednak z wielu powodów to w standardzie QuadHD rzadko zapewnia się taką możliwość: stosunkowo proste urządzenia wymagałyby do tego zbyt mocnego i drogiego wypełnienia , a w zaawansowanych śmigłowcach, gdzie koszt elektroniki nie jest szczególnie istotny, producenci wolą używać nagrywania w zwolnionym tempie w wyższych rozdzielczościach.

Nagrywanie w Ultra HD (4K)

Maksymalna rozdzielczość i liczba klatek na sekundę obsługiwane przez kamerę samolotu (wbudowaną lub dołączoną) podczas nagrywania w standardzie Ultra HD (4K)

UHD to znacznie bardziej zaawansowany standard wideo niż Quad HD, a jeszcze bardziej Full HD. Taka klatka jest około 2 razy większa z każdej strony niż klatka FullHD i odpowiednio 4 razy większa w całkowitej liczbie pikseli. Jednocześnie poszczególne rozdzielczości mogą się różnić, w śmigłowcach najpopularniejsze są 3840x2160 i 4096x2160. Tak więc fotografowanie w tym standardzie daje doskonałą szczegółowość; z drugiej strony stawia dość wysokie wymagania dotyczące „wypychania” aparatu i ilości pamięci. Dlatego obsługa 4K jest niewątpliwą oznaką wysokiej klasy wbudowanej kamery. Jednocześnie zauważamy, że bardziej solidne rozdzielczości można znaleźć we współczesnych dronach – patrz Fotografowanie powyżej 4K.

Jeśli chodzi o rzeczywistą liczbę klatek na sekundę, im jest ona wyższa, tym płynniejszy jest film, tym mniej rozmycia ruchu w klatce. Z drugiej strony prędkość fotografowania bezpośrednio wpływa na wymagania dotyczące mocy „wypełnienia” i objętości gotowych plików. Ogólnie rzecz biorąc, wartości do 24 fps można nazwać minimalnymi, od 24 do 30 fps - średnio, od 30 do 60 fps - powyżej średniej, a prędkość 60 fps już pozwala nam mówić o szybkim fotografowaniu UltraHD. To prawda, że w przypadku pełnoprawnego szybkiego fotografowani...a, które pozwala tworzyć filmy w zwolnionym tempie, pożądana jest jeszcze wyższa liczba klatek na sekundę, której nie ma jeszcze w kamerach helikopterowych; jednak nowoczesna technologia szybko się rozwija i może się to zmienić w najbliższej przyszłości.

Nagrywanie powyżej 4K

Maksymalna rozdzielczość i liczba klatek na sekundę obsługiwane przez kamerę helikoptera (wbudowaną lub dołączoną) podczas fotografowania w bardziej zaawansowanym standardzie niż 4K.

Jakiś czas temu najsolidniejszym z tych standardów był UltraHD 5K o rozdzielczości od 5280x2972 do 5472x3078. Jednak później pojawiły się helikoptery z obsługą jeszcze wyższych rozdzielczości: na przykład od połowy 2021 roku istniały modele zdolne do filmowania w 8K (7680x4320). W każdym razie te standardy wideo zapewniają bardzo wysoki stopień szczegółowości, ale nie są tanie; dodatkowo do pełnego oglądania materiałów nakręconych w takich formatach wymagane są ekrany (telewizory, monitory itp.) o odpowiedniej rozdzielczości. Jeśli chodzi o liczbę klatek na sekundę, to w tym przypadku zwykle nie przekracza ona 24 kl./s – jest to minimalny wskaźnik wymagany do mniej lub bardziej komfortowego oglądania; wyższa prędkość fotografowania wymagałaby zbyt drogiej i „żarłocznej” (pod względem zużycia energii) elektroniki.

Warto również wspomnieć o profesjonalnym wykorzystaniu dronów z tej kategorii. Ogólnie rzecz biorąc, wysokie rozdzielczości są bardzo przydatne do obserwacji lotniczych, transmisji różnych wydarzeń, profesjonalnego filmowania filmów dokumentalnych i fabularnych itp. Jednak w praktyce do takich zadań wygodniej i rozsądniej jest zastosować ciężki przemysł (patrz "Typ" ) śmigłowiec z gimbalem , na którym można zainstalować profesjonalną...„lustrzakę” lub kamerę wideo. Taki sprzęt często zapewnia wyższą jakość filmowania niż kompaktowe wbudowane (lub kompletne) „oko” helikoptera, a możliwości użytkownika są szersze – np. można zastosować różne obiektywy w aparacie, dobierając optykę do konkretna sytuacja, w przeciwnym razie, a nawet zainstaluj różne kamery na dronie. Tak więc w dzisiejszych czasach wsparcie dla 5K lub 8K można znaleźć tylko w niektórych małych urządzeniach. Kupowanie takich modeli ma sens w przypadkach, gdy zwrotność i prędkość są dla Ciebie nie mniej ważne niż wideo w wysokiej rozdzielczości - na przykład do filmowania wyścigów powietrznych na tych samych quadkopterach.

Kąty widzenia

Kąt widzenia zapewniany przez standardową kamerę quadkoptera; dla optyki z regulowanym zoomem z reguły brana jest pod uwagę wartość maksymalna.

Kąt widzenia to kąt między liniami łączącymi środek soczewki z dwoma przeciwległymi skrajnymi punktami widzialnego obrazu. Zwykle mierzone po przekątnej w poprzek ramki, ale mogą być wyjątki. Jeśli chodzi o konkretne wartości tego parametru, we współczesnych śmigłowcach mogą one wynosić od 55 - 60 ° do 180 °, a nawet więcej. Jednocześnie szerszy kąt (przy pozostałych warunkach równych) pozwala jednocześnie zmieścić w ramie więcej miejsca; a węższy zajmuje mniej miejsca, ale przedmioty wpadające w kadr wyglądają na większe, łatwiej na nich dostrzec poszczególne drobne detale. Dlatego wybierając ten parametr warto zastanowić się, co jest dla Ciebie ważniejsze: szerokie pokrycie czy dodatkowy efekt powiększenia.

Time lapse

W trybie Time-Lapse fotografowanie odbywa się z bardzo niską liczbą klatek (jedna klatka co kilka sekund, a nawet minut), dzięki czemu w gotowym filmie uzyskuje się efekt szybkiego ruchu (np. dzień od wschodu słońca). do zachodu słońca zmieści się w kilkanaście minut). Może to być bardzo wygodne w przypadku rejestrowania długoterminowych wydarzeń, w których konieczne jest uchwycenie nie tyle szczegółów, co ogólnego trendu. Na przykład za pomocą Time Lapse można sfotografować, jak plac był wypełniony ludźmi przed koncertem, lub jak zmieniało się oświetlenie krajobrazu o wschodzie / zachodzie słońca, „wyciskając” te procesy z kilku godzin do kilku minut .

Zwróć uwagę, że konkretne cechy implementacji Time Lapse w helikopterach mogą się różnić, ten punkt powinien być wyjaśniony osobno.

Stabilizacja aparatu

System stabilizacji wbudowany bezpośrednio w całą kamerę drona.

Każdy system stabilizacji jest zaprojektowany tak, aby kompensować wibracje i wstrząsy, zapewniając w ten sposób stabilny obraz bez wstrząsów i gwałtownych ruchów w aparacie. Ta funkcja nieco zwiększa koszt urządzenia, ale jakość wideo znacznie wzrasta. Z drugiej strony stabilizacja utrudnia wykonywanie skomplikowanych manewrów, ponieważ w przypadku jej użycia sprzężenie zwrotne pogarsza się: zmiana obrazu z kamery nie do końca odpowiada zmianom położenia drona w przestrzeni. W związku z tym w pojazdach z trybem akrobatycznym (patrz „Tryby lotu”) taki system można wyłączyć.

Zwróć uwagę, że stabilizacja w aparacie najczęściej realizowana jest na zasadzie elektronicznej: na krawędziach matrycy alokowana jest rezerwa miejsca, a w przypadku wibracji lub wstrząsów aparat „podciąga” fragment obrazu z tej rezerwy , utrzymując obraz w kadrze nieruchomo. Ten format pracy nieco zmniejsza użyteczną powierzchnię matrycy, ale jest niedrogi, nie wpływa na wagę aparatu i nie komplikuje jego konstrukcji. Inną opcją kompensacji przesunięć ramy jest mechaniczny gimbal, który wykorzystuje inną zasadę działania (patrz poniżej); niektóre drony oferują obie te cechy dla maksymalnej wydajności.

Stabilizator mechaniczny gimbal

Gimbal kamery wyposażony w system stabilizacji mechanicznej.

Stabilizator mechaniczny gimbal może być używany w dronach z dowolnym rodzajem kamery (patrz wyżej). Zasada działania takiego urządzenia jest następująca: system czujników i żyroskopów monitoruje drgania, wibracje i inne obce ruchy kamery i w razie potrzeby nieznacznie przesuwa lub obraca ją na gimbalu, aby obraz w kadrze pozostał nawet, bez szarpnięć i ostrych przesunięć. Podobną funkcję pełni stabilizacja wbudowana w sam aparat (patrz wyżej), ale stabilizowany gimbal ma nad nim szereg zalet. Po pierwsze, umożliwia wykorzystanie całego obszaru czujnika, co dodatkowo poprawia jakość obrazu. Po drugie, obraz jest dość stabilny, nawet jeśli zainstalowany aparat nie ma stabilizatora. A w niektórych nowoczesnych dronach obie metody stabilizacji są dostępne jednocześnie - zarówno gimbal, jak i wbudowana kamera; to nieco zwiększa koszt, ale wydajność jest maksymalizowana.

Kamera zdalnego sterowania

Możliwość zdalnego sterowania kamerą quadkoptera. Zestaw możliwości jakie daje takie sterowanie zależy zarówno od typu kamery (patrz wyżej) jak i od konkretnego modelu. Tak więc podczas korzystania z aparatu innej firmy na gimbalu funkcje sterowania są najczęściej ograniczone do obracania i pochylania obiektywu; ale w przypadku standardowych aparatów można go uruchomić i zatrzymać fotografowanie, naprawić zdjęcie na polecenie, zmienić kąt widzenia itp.

FPV na żywo

Możliwość transmisji wideo online z quadkoptera na urządzenie zewnętrzne - smartfon, laptop, pilot z wyświetlaczem, okulary wirtualnej rzeczywistości itp.

Ta funkcja zapewnia jednocześnie kilka korzyści. Po pierwsze, znacznie upraszcza sterowanie urządzeniem, nawet jeśli znajduje się ono w zasięgu wzroku; a jeśli helikopter nie jest widoczny z ziemi (co często ma miejsce, zwłaszcza przy użyciu ciężkiego profesjonalnego sprzętu), bardzo trudno jest obejść się bez „oczu na pokładzie”. Po drugie, transmisja na żywo umożliwia wykorzystanie drona do obserwacji w czasie rzeczywistym, a także pełnoprawnej fotografii lotniczej i wideo; Nagrywanie materiału filmowego może odbywać się zarówno na urządzeniu zewnętrznym odbierającym transmisję, jak i na własnym nośniku śmigłowca (najczęściej na karcie pamięci – patrz niżej).

Konkretne cechy transmisji na żywo dla każdego modelu należy wyjaśnić osobno; jednak w naszych czasach, dzięki rozwojowi technologii, taka możliwość jest dostępna nawet w urządzeniach niedrogich.

Slot na kartę pamięci

Obecność gniazda na karty pamięci w konstrukcji quadkoptera.

Z reguły ta funkcja jest dostępna w modelach wyposażonych w kamery (patrz „Typ aparatu”), a same karty służą przede wszystkim do rejestrowania zrobionych zdjęć i filmów. Jednak w niektórych modelach na takich nośnikach mogą być przechowywane inne dane - ślady GPS, trasy lotów, programy akrobacyjne itp. W każdym razie karty są wygodne przede wszystkim ze względu na możliwość szybkiego przesyłania danych między urządzeniem a innymi urządzeniami z czytnikiem kart (w szczególności laptopami).

Należy zauważyć, że różne urządzenia mogą być zaprojektowane dla różnych standardów kart pamięci, a same nośniki zwykle nie są dostarczane w zestawie. Dlatego przed wyborem karty warto doprecyzować według oficjalnych danych, jaki typ będzie optymalny dla Twojego modelu.

Sterowanie

Metoda sterowania zapewniona w helikopterze.

Nowoczesne drony są zwykle sterowane za pomocą pilota, smartfona lub obu. Oto szczegółowy opis każdej z tych opcji:

- Tylko pilot. Kontrola realizowana wyłącznie z kompletnego panelu sterowania. Najpopularniejszy wariant, spotykany we wszystkich typach dronów – od najprostszych modeli rozrywkowych po wysokiej klasy urządzenia profesjonalne; i ciężkie modele komercyjne/przemysłowe (patrz „Typ”) są w ten sposób całkowicie kontrolowane. Popularność tę tłumaczą dwa punkty. Po pierwsze, funkcjonalność pilota może być praktycznie dowolna - od małego urządzenia z kilkoma dźwigniami i przyciskami po wielofunkcyjną jednostkę sterującą z ekranem do transmisji na żywo i wyświetlania różnych specjalistycznych informacji. Dzięki temu wyposażenie pilota można optymalnie dopasować do charakterystyki konkretnego helikoptera. Po drugie, w pilocie można zainstalować potężny nadajnik o dużym zasięgu (podczas gdy zasięg smartfonów jest bardzo ograniczony, a także zależy od konkretnego modelu gadżetu). A poza tym pilot jest początkowo dostarczany z dronem (chyba, że baterie w niektórych modelach trzeba dokupić osobno).

- Tylko smartfon. Kontrola realizowana wyłącznie ze smartfona (lub innego podobnego gadżetu - na przykład tabletu) za pośrednictwem specjalnej aplikacji; komunikacja w tym przypadku z reguły odbywa się za po...średnictwem Wi-Fi. Ta opcja jest dobra, ponieważ w aplikacji sterującej można zapewnić prawie każdą funkcjonalność; a sam helikopter okazuje się wygodny w transporcie - w tym sensie, że nie trzeba nosić ze sobą osobnego pilota. Zasięg w takiej kontroli jest jednak bardzo mały – nawet w idealnych warunkach zwykle nie przekracza 100 m, a w niektórych modelach nie sięga nawet 50 m; a rzeczywisty zasięg komunikacji również silnie zależy od właściwości gadżetu sterującego. Ponadto elementy sterujące na ekranie dotykowym nie są dotykowe, co sprawia, że sterowanie roletami jest prawie niemożliwe. W efekcie ta opcja jest bardzo rzadka – w niektórych modelach mini-dronów i selfie-dronów (patrz „Rodzaje”), dla których ważny jest brak pilota i łatwość przenoszenia, a opisane wady nie są krytyczne .

- Pilot i smartfon. Możliwość sterowania dronem zarówno z pilota, jak i ze smartfona. Cechy obu opcji zostały szczegółowo opisane powyżej; a ich połączenie spotyka się głównie w stosunkowo prostych urządzeniach, dla których mankamenty sterowania za pomocą smartfona nie są krytyczne (choć zdarzają się wyjątki). Jednocześnie główną opcją dla takich helikopterów jest często precyzyjne sterowanie z zewnętrznego gadżetu, a pilot może w ogóle nie być zawarty w pakiecie; ten punkt nie zaszkodzi wyjaśnić przed zakupem. Jednak w każdym przypadku ten format sterowania daje użytkownikowi możliwość wyboru najlepszej opcji w konkretnej sytuacji. Na przykład do lotów rekreacyjnych podczas „wycieczek” na łono natury można poradzić sobie za pomocą smartfona, a do treningu akrobacyjnego lepiej nadaje się pilot zdalnego sterowania. Do tej kategorii należą więc większość nowoczesnych dronów, którymi można sterować za pomocą smartfona/tabletu.

Sterowanie gestami

Możliwość sterowania helikopterem za pomocą gestów.

Sposób realizacji tej funkcji może być różny. Najprostszą i najtańszą opcją jest sterowanie ze smartfona, gdy polecenia są wydawane przez obracanie i przechylanie gadżetu. Istnieją modele, w których akcelerometr i żyroskop są wbudowane bezpośrednio w pilota, a pilotem można sterować nimi za pomocą gestów dłoni. Innym, droższym i oryginalnym sposobem jest rozpoznanie położenia rąk użytkownika za pomocą wbudowanej kamery. Takie urządzenia zwykle mają zestaw poleceń związanych z dość specyficznymi ruchami. Np. kładąc palce w „ramkę”, można machnięciem ręki włączyć tryb fotografii seryjnej – zadzwoń do siebie, a urządzenie odbierze wyciągniętą dłoń jako lądowisko.

Ogólnie rzecz biorąc , sterowanie gestami zapewnia przynajmniej dodatkową rozrywkę, a w niektórych przypadkach może być przydatne z praktycznego punktu widzenia.

Zasięg

Zasięg drona to maksymalna odległość od urządzenia sterującego, przy której utrzymywana jest stabilna komunikacja, a urządzenie pozostaje sterowalne. W przypadku modeli, które umożliwiają obsługę zarówno za pomocą pilota, jak i smartfona (patrz „Sterowanie”), ten paragraf wskazuje maksymalną wartość - z reguły osiągniętą podczas korzystania z pilota.

Wybierając według tego wskaźnika należy pamiętać, że zasięg jest wskazany dla idealnych warunków - w zasięgu wzroku, bez przeszkód na torze sygnału i zakłóceń w powietrzu. W rzeczywistości zakres sterowania może być nieco niższy; a podczas korzystania ze smartfona będzie to również zależeć od cech konkretnego gadżetu. Jeśli chodzi o konkretne liczby, mogą one wahać się od kilkudziesięciu metrów w modelach niedrogich do 5 km lub więcej w zaawansowanej technologii. Należy powiedzieć, że im większy zasięg komunikacji, tym wyższa ogólna niezawodność, tym lepiej sterowanie działa z dużą ilością zakłóceń i przeszkód. Dlatego potężny nadajnik może przydać się nie tylko na duże odległości, ale także w trudnych warunkach.

Częstotliwość kanału radiowego

Częstotliwość, z której dron korzysta do komunikacji z urządzeniem sterującym (zwykle pilotem).

Jakiś czas temu można było znaleźć w sprzedaży urządzenia ze sterowaniem analogowym na częstotliwościach 27,145 MHz i 40 MHz. Jednak dziś standardy te praktycznie wyszły z użycia, a współczesne drony-koptery wykorzystują głównie komunikację cyfrową na częstotliwości 2,4 GHz lub 5,8 GHz(a niektóre modele obsługują oba te pasma jednocześnie). Ta kontrola ma wiele zalet w porównaniu z kontrolą analogową. Po pierwsze, jest mniej wrażliwy na zakłócenia: dron może przyjąć zakłócenia na kanale analogowym jako polecenie i wykonać nieoczekiwany manewr, natomiast zniekształcenie danych cyfrowych jest odbierane właśnie jako zniekształcenie i nie ma wpływu na działanie urządzenia. Po drugie, format cyfrowy zapewnia dużą przepustowość, umożliwiając nawet przesyłanie strumieniowe wideo w wysokiej rozdzielczości bezpośrednio z drona. Po trzecie, przy takim sterowaniu każdej parze "pilot - śmigłowiec" automatycznie przydzielany jest własny kanał, podczas gdy system wstępnie sprawdza, czy jest on używany przez inną parę urządzeń. Dzięki temu kilka urządzeń może funkcjonować w bliskiej odległości bez ingerencji w siebie.

Jeśli chodzi o cechy poszczególnych zakresów częstotliwości, są one następujące:

- 2,4 GHz. Najpopularniejszy standard we współczesnych dronach. Wynika to z jednej strony z niskiego kos...ztu (ze wszystkimi zaletami sterowania cyfrowego), z drugiej zaś z rozszerzonej kompatybilności. Faktem jest, że 2,4 GHz to najczęstsza gama modułów Wi-Fi w smartfonach, tabletach itp. więc kompatybilność z tym asortymentem pozwala bez problemu uzupełnić drona o możliwość sterowania z zewnętrznego gadżetu (jednak opcja ta nie jest obowiązkowa). Jedna z wad 2,4 GHz wiąże się również z dużą ilością urządzeń korzystających z tej częstotliwości: oprócz Wi-Fi są to moduły Bluetooth, niektóre inne gadżety elektroniczne, a także większość pilotów do sprzętu sterowanego radiowo (nie tylko śmigłowców ). Tak więc ten zakres jest nieco gorszy od 5,8 GHz pod względem odporności na zakłócenia; z drugiej strony, nawet przy napiętej audycji, moment ten jest niezwykle rzadko zauważalny.

- 5,8 GHz. Dalej, po 2,4 GHz opisanym powyżej, rozwój standardów cyfrowych. Pozwala zapewnić większy zasięg komunikacji, a także jest bardziej niezawodny, ponieważ przy 5,8 GHz istnieje znacznie mniej zewnętrznych źródeł sygnału. Ponadto zwiększenie częstotliwości pozwoliło na zwiększenie przepustowości i sprawną transmisję wideo HD z helikopterów w najbardziej zaawansowanych standardach. Jednocześnie niektóre z najnowszych standardów Wi-Fi również zapewniają wsparcie dla tego zasięgu, więc dronami z tej kategorii można sterować również ze smartfona (jednak w takich przypadkach należy zwrócić szczególną uwagę na kompatybilność). Wady tej opcji obejmują stosunkowo wysoki koszt; jednak dzięki rozwojowi i potanianiu technologii, wsparcie dla 5,8 GHz można teraz znaleźć nawet w stosunkowo niedrogich helikopterach.

- 2,4 GHz i 5,8 GHz. Obsługa obu wyżej opisanych zakresów - z reguły z możliwością wykorzystania dowolnego z nich, do wyboru przez użytkownika. Zapewnia to dodatkową wygodę, niezawodność i wszechstronność. Na przykład model z dwoma metodami sterowania (patrz „Sterowanie”) może korzystać z pasma 2,4 GHz podczas pracy ze smartfonem (co zapewnia minimum problemów z kompatybilnością), a z pilotem może pracować z częstotliwością 5,8 GHz (maksymalnie zasięg i niezawodność). A w dronach sterowanych tylko z pilota można zapewnić nawet takie funkcje jak automatyczne skanowanie zasięgów i wybór najmniej obciążonego. Jednocześnie modele dwuzakresowe są nieco droższe niż jednozakresowe, ale różnica w cenie (szczególnie z urządzeniami tylko 5,8 GHz) nie jest zbyt duża. Tak więc większość dzisiejszych dronów 5,8 GHz należy do tej kategorii.

Uchwyt do smartfona

Obecność uchwytu na smartfon lub tablet na pilocie quadkoptera.

Ta funkcja pozwala naprawić elektroniczny gadżet w taki sposób, aby podczas pracy maszyny jego ekran był stale przed oczami operatora. Ta funkcja dotyczy przede wszystkim transmisji na żywo z samolotu (patrz „Transmisja na żywo (FPV)”). Jednocześnie uchwyt na gadżet można znaleźć zarówno w quadkopterach, które początkowo mają tryb FPV, jak i w modelach, które nie są wyposażone w kamery (w których możliwość transmisji na żywo zależy od charakterystyki zainstalowanej kamery). Należy jednak pamiętać, że rozmiar uchwytu i jego kompatybilność z różnymi urządzeniami elektronicznymi mogą być różne, dlatego przed zakupem nie zaszkodzi wyjaśnić, co dokładnie można zainstalować na pilocie.

Wyświetlacz informacyjny

Obecność wyświetlacza informacyjnego na panelu sterowania quadkoptera.

Zauważ, że tej funkcji nie należy mylić z ekranem transmisji FPV (patrz poniżej). Wyświetlacz informacyjny jest zwykle prostym wyświetlaczem segmentowym, który może wyświetlać cyfry, pojedyncze litery oraz, w niektórych modelach, ograniczony zestaw specjalnych ikon. Jednak nawet taki sprzęt znacznie rozszerza możliwości pilota i pozwala operatorowi uzyskać wiele dodatkowych informacji: poziom naładowania baterii, poziom sygnału, zasięg, wysokość lotu itp. Jednocześnie ekran pomocniczy jest niedrogi i może być stosowany nawet w modelach niedrogich. A w zaawansowanych dronach może dobrze uzupełniać wyświetlacz do transmisji: rozdzielenie danych na różnych ekranach ułatwia kontrolę.

Wyświetlacz do transmisji FPV

Specjalny wyświetlacz, który może wyświetlać obraz z kamery drona w trybie transmisji na żywo (FPV).

Wyświetlacz do transmisji FPV zwykle znajduje się na pilocie: pozwala to obserwować obraz z kamery bez rozpraszania się sterowania. Jednocześnie specyficzna konstrukcja takiego ekranu może być inna: w niektórych modelach jest on wbudowany bezpośrednio w pilota, w innych jest umieszczony na specjalnym uchwycie i można go zdemontować (lub nawet pracować oddzielnie od pilota ). Jednak w każdym przypadku ta funkcja oznacza, że oglądanie transmisji na żywo z helikoptera jest dostępne w oryginalnej konfiguracji, do tego nie trzeba szukać dodatkowych urządzeń, takich jak smartfony czy tablety.

Alternatywą dla wyświetlacza w niektórych dronach jest hełm transmisyjny FPV. Ma swoje zalety (patrz niżej), jednak tradycyjny ekran jest tańszy, a ponadto łatwiejszy i bardziej uniwersalny w użyciu: np. bez problemu można na niego patrzeć nawet w okularach, a obraz może oglądać kilka osób .

Hełm do transmisji FPV

Obecność hełmu do nadawania FPV jest zawarta w dostawie helikoptera.

Taki hełm to zazwyczaj rodzaj maski z wbudowanym ekranem, na który transmitowany jest obraz z kamery drona. Jednocześnie maska zasłania ze wszystkich stron ekran, który znajduje się bezpośrednio przed oczami operatora; zapewnia to jednocześnie dwie korzyści. Po pierwsze, uzyskuje się maksymalny „efekt pokładowy”, który nie tylko zapewnia dodatkową rozrywkę, ale także przyczynia się do precyzyjnej kontroli. W tym sensie to akcesorium jest podobne do okularów wirtualnej rzeczywistości (z tą poprawką, że obraz nie reaguje na skręty głowy – zmienia się tylko wtedy, gdy porusza się kamera drona). Po drugie, ekran jest chroniony przed światłem zewnętrznym, a obraz na nim jest dobrze widoczny niezależnie od warunków otoczenia – czy to słoneczny dzień, zmierzch czy zupełna ciemność. Z drugiej strony, używając kasku, operator nie widzi tego, co dzieje się bezpośrednio obok niego (dokładniej widzi to tylko przez kamerę helikoptera); a dla tych, którzy noszą okulary, takie akcesorium może być niewygodne lub nawet całkowicie bezużyteczne. Jednocześnie taki sprzęt jest dla wszystkich droższy niż wersja bardziej tradycyjna - wyświetlacz do nadawania FPV (patrz wyżej), zainstalowany na pilocie. Niewiele jest więc produkowanych helikopterów z kaskami – głównie modele wyścigowe (patrz „Typ”), dla których precyzja sterowania ma kluczowe znaczenie.

Źródło zasilania pilota

Liczba i rodzaj akumulatora użytych w panelu sterowania quadkoptera.

- AA. Wymienne akumulatory, potocznie zwane „akumulatory do latarek”. Dostępne są nie tylko w postaci jednorazowych akumulatora, ale również w postaci akumulatorów, produkowanych pod różnymi markami, różniącymi się ceną i jakością (co daje swobodę wyboru), a znalezienie takich ogniw w sprzedaży zwykle nie stanowi problemu . Moc i pojemność ogniw AA są stosunkowo niewielkie, ale w większości przypadków wystarczają do normalnej pracy nadajnika przez dość długi czas. Zazwyczaj nowoczesne piloty wymagają kilku takich baterii; w najbardziej „żarłocznych” liczba ta może osiągnąć 8.

- AAA. Znany również jako „małe palce”. W rzeczywistości - pomniejszona wersja popularnych elementów AA (patrz wyżej); ma te same kluczowe cechy, ale różni się bardziej kompaktowymi wymiarami, a co za tym idzie, nieco zmniejszoną mocą. Ta opcja jest typowa dla modeli niższej półki cenowej, z niewielkim zasięgiem pilota.

- 3s. To oznaczenie nie opisuje standardowego rozmiaru akumulatora, ale jej napięcie robocze i technologię. Oznacza baterię litowo-jonową lub litowo-polimerową (patrz „Typ akumulatora”), zmontowaną z trzech ogniw o standardowym napięciu 3,7 V na każde i dające tym samym napięcie pracy 11,1 V. Zalety takiego zasilacza mają dużą moc i pojemność, co pozwala na używanie pilota przez długi czas bez konieczności ładowania. Jednocześnie akumulatory tego typu mogą się znacznie różnić rozmiarem i wag...ą, a nie każdy model oznaczony 3s będzie kompatybilny z pilotem. Ponadto trudniej jest znaleźć zapasowy akumulator niż zestaw ogniw o standardowych rozmiarach.

- Markowa akumulator. Zasilany oryginalną baterią, która nie należy do żadnej z powyższych opcji. Takie akumulatory mogą być znacznie wydajniejsze od ogniw wymiennych, co sprawia, że dobrze nadają się nawet do pilotów o dużym poborze prądu. Ich główną zaletą jest trudność z szybką wymianą: konstrukcja pilota jest w najlepszym razie słabo przystosowana, a w najgorszym akumulator jest zwykle niewymienna. Ponadto znalezienie odpowiedniej akumulatora zamiennej może być dużym wyzwaniem.

Tryby lotu

- Funkcja powrotu do domu. Dzięki tej funkcji quadkopter może automatycznie powrócić do punktu startowego. Specyficzne niuanse tej funkcji mogą się różnić. Tak więc niektóre modele wracają „do domu” na polecenie użytkownika, inne są w stanie zrobić to samodzielnie – np. w przypadku utraty sygnału z pilota lub krytycznego obniżenia poziomu naładowania baterii; w wielu urządzeniach obie opcje są dostępne jednocześnie. Należy również pamiętać, że funkcja ta występuje nawet w modelach, które nie mają modułu GPS (patrz „Czujniki”) - śmigłowiec może orientować się w przestrzeni w inny sposób (za pomocą czujników bezwładnościowych, sygnału z pilota itp.) .

- Tryb podążaj za mną. Tryb, który pozwala kwadrokopterowi stale podążać za użytkownikiem z niewielkiej odległości – niczym „osobisty dron”. Sposób wdrożenia takiego trybu i wymagany do niego sprzęt może być inny: niektóre modele śledzą kierunek do nadajnika i siłę sygnału z niego, inne stale odbierają dane z modułu GPS smartfona lub innego gadżetu i śledzą te współrzędne itp. Tak czy inaczej, taki tryb może być przydatny nie tylko do rozrywki, ale także do całkiem praktycznych celów - na przykład do używania kwadrokoptera jako „komory powietrznej”, która jest stale blisko operatora, a jednocześnie nie nie zajmują rąk.

- Dronie (dystans). Początkowo termin „dronie” odnosi się do selfie (zdjęcia lub wideo) wykon...anego z drona. Ten tryb jest przeznaczony głównie do takich zadań. A jego istota polega na tym, że śmigłowiec płynnie oddala się od pewnego obiektu po danej trajektorii, utrzymując ten obiekt w centrum kadru. Klasyczny wariant latania w trybie Dronie to oddalanie się najpierw poziomo, potem poziomo i w górę; jednak w niektórych modelach trajektorię drona można dodatkowo dostosować. Sterowanie ramką może odbywać się również na różne sposoby – od prostego celowania w określony punkt, a kończąc na zaznaczeniu obiektu na ekranie z dalszym „inteligentnym” śledzeniem tego obiektu. Tak czy inaczej, mimo całej swojej prostoty, ta technika nagrywania pozwala tworzyć całkiem interesujące filmy: na przykład w ten sposób możesz najpierw uchwycić grupę ludzi w jednym filmie, a następnie piękno krajobraz wokół nich.

- Rakieta (powiększenie). Tryb lotu, w którym śmigłowiec płynnie wznosi się na określoną wysokość po ściśle pionowej trajektorii. Podobnie jak w przypadku opisanego powyżej Dronie, używa się go głównie podczas kręcenia wideo: najpierw kręcimy pewną scenę w zbliżeniu, a gdy idziemy w górę, kamera obejmuje coraz większy obszar wokół tej sceny. Z reguły w trybie Rocket można ustawić wysokość, po osiągnięciu której urządzenie się zatrzyma.

- „Tryb orbity” (latanie po okręgu). Tryb pozwalający na wystrzelenie samolotu na orbicie kołowej wokół określonego punktu. Wykorzystywany jest również głównie do filmowania wideo: w takich przypadkach kamera pozostaje stale skierowana na dany obiekt, ale kąt i tło, dzięki ruchowi drona, ulegają ciągłym zmianom. W ustawieniach „orbita” z reguły można ustawić jego promień, wysokość i kierunek ruchu, a także kąt kamery.

- Helix (lot spiralny). Kolejny tryb używany jako technika artystyczna do nagrywania filmów. W tym trybie śmigłowiec trzymając dany obiekt na środku kadru, porusza się wokół niego po spirali, stopniowo oddalając się i zwiększając wysokość. Pozwala to uzyskać maksymalną różnorodność widoków i kątów pokrycia.

Zwróć uwagę, że tryby Dronie, Rocket, Helix i Orbit pierwotnie pojawiły się jako część zastrzeżonego zestawu narzędzi QuickShot w dronach DJI z serii Mavic. Jednak później podobne funkcje wprowadzili inni producenci, więc teraz nazwy te są używane jako rzeczowniki pospolite.

- Plan lotu(Punkty trasy). Możliwość ustawienia kwadrokoptera na konkretną trasę lotu, na podstawie punktów kontrolnych. Ta funkcja jest bardzo podobna do flyby za pomocą punktów GPS (patrz wyżej), jednak jest wykonywana inaczej, bez korzystania z nawigacji GPS. Jedną z najpopularniejszych wariantów jest budowanie trasy w aplikacji na smartfona, za pomocą której sterujemy helikopterem; po uruchomieniu programu smartfon wysyła do urządzenia sekwencję poleceń odpowiadającą trasie. Ogólnie rzecz biorąc, tryb Waypoints nie jest tak dokładny jak Flyby GPS i oferuje mniej wariantów. Dlatego ta funkcja służy głównie do celów rozrywkowych; jeśli w dronie znajduje się kamera, może się przydać do robienia selfie lub prostych klipów wideo.

- Leć nad punktami GPS. Tryb pozwalający na wystrzelenie kwadrokoptera po określonej trasie - wstępne ustawienie auta na oddzielne punkty trasy (według współrzędnych GPS) oraz kolejność ich przejazdu. Dodatkowo mogą być dostarczone dodatkowe ustawienia - na przykład prędkość i wysokość na niektórych odcinkach trasy. Ta funkcja jest pod wieloma względami podobna do trybu Waypoints (patrz poniżej), ale można ją znaleźć głównie w urządzeniach ze średniej i wyższej półki. Jednocześnie zastosowanie GPS zapewnia większą dokładność, co umożliwia wykorzystanie drona do celów zawodowych. Na przykład, jeśli wyznaczysz w ten sposób trasę do zdjęć lotniczych, operator może w pełni skoncentrować się na pracy z kamerą bez rozpraszania się sterowaniem helikopterem.

- Tryb akrobatyczny. Specjalny tryb do wykonywania akrobacji. Pamiętaj, że specyficzne znaczenie tego trybu może się różnić w zależności od poziomu i przeznaczenia drona. Tak więc w najprostszych modelach rozrywkowych zwykle dostarczane są automatyczne programy, które pozwalają wykonywać określone akrobacje dosłownie „za naciśnięciem przycisku”. A w zaawansowanych pojazdach w trybie akrobacyjnym system stabilizacji jest wyłączony, a dron jest bardzo czuły na polecenia operatora; wymaga to dużej precyzji w sterowaniu, ale daje maksymalną kontrolę nad lotem.

Czujniki

Dodatkowe czujniki przewidziane w konstrukcji quadkoptera.

- Wysokości. Czujnik, który określa wysokość lotu pojazdu. Takie czujniki mogą wykorzystywać barometryczną lub ultradźwiękową zasadę działania. W pierwszym przypadku wysokość mierzy się różnicą ciśnienia atmosferycznego między aktualnym punktem a punktem początkowym (czyli czujnik określa wysokość względem poziomu początkowego); w drugim czujnik działa podobnie jak sonar, wysyłając sygnał do ziemi i mierząc czas jego powrotu. Czujniki barometryczne nie są zbyt dokładne, ale dobrze sprawdzają się na dużych wysokościach – dziesiątki i setki metrów; ultradźwiękowe - wręcz przeciwnie, pozwalają na dokładne manewrowanie w locie na niskim poziomie, ale tracą wydajność podczas wznoszenia. Jednak w niektórych zaawansowanych modelach obie opcje mogą być dostępne jednocześnie. Dane z czujnika wysokości mogą być zarówno wykorzystywane przez quadkopter „samodzielnie” (na przykład podczas zawisu lub automatycznego powrotu), jak i przesyłane do operatora na pilocie lub smartfonie.

- Optyczne. Czujnik, który pozwala kwadrokopterowi „widzieć” otoczenie w określonych kierunkach. Jedną z najprostszych wersji takiego czujnika jest kamera skierowana w dół, która pozwala urządzeniu „skopiować” powierzchnię, pod którą leci. Dzięki temu samochód może np. poruszać się w zamkniętych pomieszczeniach, do których nie dociera sygnał z satelitów GPS. Oprócz tak...iej kamery, "oczy" mogą być również umieszczone po różnych stronach maszyny. Zwróć uwagę, że czujniki optyczne mają pewne ograniczenia w ich stosowaniu – np. tracą skuteczność na ciemnych, błyszczących lub jednolitych (bez widocznych szczegółów) powierzchniach, a także przy dużych prędkościach.

- moduł GPS. Czujnik odbierający sygnały z satelitów nawigacyjnych (GPS, w niektórych modelach także GLONASS) i określający aktualne współrzędne geograficzne samochodu. Konkretne sposoby wykorzystania danych o pozycji mogą się różnić: powrót do domu, przelot nad punktami (patrz poniżej), zapisywanie trasy lotu i tak dalej.

- żyroskop. Czujnik wykrywający kierunek, kąt i prędkość pojazdu wzdłuż określonej osi. Nowoczesne technologie umożliwiają tworzenie pełnoprawnych żyroskopów trójosiowych o bardzo kompaktowych wymiarach i to właśnie w takie moduły są zwykle wyposażone quadkoptery. W oparciu o żyroskopy zwykle działają systemy automatycznej stabilizacji, które przywracają auto do pozycji poziomej po podmuchu wiatru, zderzeniu z przeszkodą itp. Jednocześnie taki sprzęt wpływa na koszt samolotu, a w niektórych przypadkach (na przykład podczas akrobacji) automatyczna stabilizacja jest bardziej utrudnieniem niż użyteczną funkcją. Dlatego niektóre budżetowe, a także zaawansowane quadkoptery akrobacyjne nie są wyposażone w żyroskopy.

Czujniki przeszkód

Lokalizacja czujników przeszkód, w które wyposażony jest samolot.

Takie czujniki pozwalają dronowi z wyprzedzeniem rozpoznawać obce obiekty w bezpośrednim sąsiedztwie i unikać kolizji z nimi; jednocześnie wiele modeli przewiduje nawet możliwość automatycznego omijania przeszkód. Taki sprzęt na pewno przyda się podczas latania w ciasnej przestrzeni, ale może się przydać również na otwartej przestrzeni – zmniejszają ryzyko wpadania na przewody, wlatywania w gałęzie drzew itp.

Pod względem lokalizacji najbardziej zaawansowaną opcją jest pełne pokrycie, w którym czujniki są instalowane ze wszystkich stron: z przodu, z tyłu, z boków, od góry i od dołu. Jednak bardziej skromne opcje nie są rzadkością. Należy zauważyć, że czujnik przedni może być dostarczony nawet w modelach wyposażonych w kamerę i zdolnych do transmisji na żywo (patrz wyżej): taki czujnik zwykle obejmuje martwą strefę kamery, zapewniając ponownie dodatkowe ubezpieczenie od kolizji.

Rodzaj silnika

Rodzaj silników zastosowanych w helikopterze.

Współczesne drony-koptery są tradycyjnie wyposażone w silniki elektryczne (zwykle po jednym na każde śmigło), a według typów takie silniki dzielą się na stosunkowo proste szczotkowe i bardziej zaawansowane bezszczotkowe. Oto szczegółowy opis każdej odmiany:

- Kolekcjoner. W silnikach tego typu do przełączania prądu między uzwojeniami służy kolektor - urządzenie mechaniczne w postaci pierścienia zamontowanego na wale silnika i podzielonego na oddzielne sekcje. Prąd jest dostarczany do tego pierścienia za pomocą pary stałych styków - tak zwanych szczotek. Taka konstrukcja jest bardzo prosta i niedroga, a ponadto można ją naprawić bez większych trudności. Z drugiej strony silniki kolektorowe mają stosunkowo niską sprawność, a styki szczotek zużywają się dość szybko i zawodzą z powodu stałego tarcia (zwłaszcza przy częstej pracy z dużymi prędkościami). Dlatego głównym obszarem ich zastosowania są stosunkowo proste i niedrogie śmigłowce – w bardziej zaawansowanej technologii często stosowane są silniki bezszczotkowe opisane poniżej.

- Bezszczotkowy. W takich silnikach przełączanie prądu między uzwojeniami odbywa się za pomocą obwodów elektronicznych, bez użycia ruchomych części. To komplikuje i nieco zwiększa koszt projektu, ale daje szereg zalet w porównaniu z jednostkami kolektorowy. Przede wszystkim silniki bezszczotkowe są bardziej wydajne i zużywają się mniej podczas...pracy z pełną mocą. Dodatkowo łatwiej jest w nich wyregulować rzeczywistą moc, zakres takiej regulacji jest szerszy, dokładność jest wyższa, a reakcja na zmiany ustawień jest niemal natychmiastowa. Jednocześnie nowoczesne technologie umożliwiają tworzenie stosunkowo niedrogich i przystępnych cenowo silników bezszczotkowych, których koszt to często tylko niewielki ułamek ceny całego helikoptera. Ta opcja jest więc dość popularna we współczesnych dronach, można ją znaleźć nawet wśród stosunkowo niedrogich modeli.

Model silnika

Nazwa silnika zainstalowanego w quadkopterze. Z reguły znając tę nazwę, możesz łatwo znaleźć informacje o funkcjach silnika - zarówno oficjalne dane producenta, jak i recenzje użytkowników - i określić, jak bardzo odpowiada Ci jego charakterystyka. Może to być bardzo ważne przy wyborze wysokiej klasy profesjonalnego modelu.

Liczba śrub

Liczba wirników, w jakie wyposażone jest urządzenie.

Według tego wskaźnika współczesne śmigłowce dzielą się na dwie główne kategorie: quadkoptery z 4 śmigłami oraz multikoptery, w których występuje więcej niż 4 śmigła (najczęściej 6 lub 8). Istnieją oddzielne modele z 3 śrubami, ale ta konstrukcja nie jest szczególnie praktyczna, więc na rynku jest bardzo mało podobnych urządzeń.

Najpopularniejszymi modelami w naszych czasach są modele z 4 śmigłami (quadkopterami): 4 śmigła pozwalają osiągnąć całkiem przyzwoity poziom ciągu i dobrą manewrowość, a takie rozmieszczenie jest stosunkowo proste i niedrogie. Wyraźnie mniej produkowanych jest multicopterów – głównie ciężkich, potężnych pojazdów, które wymagają zarówno znacznego ciągu, jak i zwiększonej niezawodności (awaria jednego ze śmigieł w takim dronie z mniejszym prawdopodobieństwem doprowadzi do wypadku niż w przypadku kwadrokoptera).

Średnica śruby

Średnica każdego pojedynczego śmigła quadkoptera / multikoptera (zwykle jest taka sama dla wszystkich śmigieł). Ogólnie rzecz biorąc, wskaźnik ten ma drugorzędne znaczenie: jest dobierany przez producenta w taki sposób, aby zapewniał możliwości odpowiadające klasie maszyny. Zauważamy tylko, że poziom hałasu może zależeć od wielkości śmigieł: przy pozostałych warunkach równych (liczba śmigieł, liczba łopatek, waga aparatu itp.), śmigło o mniejszej średnicy powinno się obracać szybciej, aby zapewnić wymagany ciąg, a przy dużych prędkościach silniki pracują również głośniej.

Maksymalna prędkość

Najwyższa prędkość, jaką może rozwinąć quadkopter w locie poziomym. Należy pamiętać, że w większości przypadków parametr ten jest wskazany dla optymalnych warunków pracy: pełne naładowanie akumulatora, niska temperatura powietrza, minimalna waga itp. Niemniej jednak całkiem możliwe jest skupienie się na tym zarówno przy wyborze, jak i porównywaniu ze sobą różnych modeli.

Należy zauważyć, że kwadrokoptery jako klasa technologii zostały pierwotnie opracowane jako stabilne i zwrotne platformy powietrzne, a nie jako pojazdy o dużej prędkości. Dlatego też należy szukać szczególnie szybkiego kwadrokoptera tylko wtedy, gdy umiejętność szybkiego przemieszczania się z miejsca na miejsce jest dla Ciebie krytycznie ważna (na przykład, jeśli urządzenie zostało zakupione do nagrywania wideo szybko poruszających się obiektów na dużych obszarach).

Składana konstrukcja

Urządzenie można złożyć, dzięki czemu jest bardziej kompaktowe. Funkcja ta może być bardzo przydatna do łatwego przechowywania i transportu - zwłaszcza biorąc pod uwagę, że quadro- i multikoptery (nawet stosunkowo lekkie) są dość nieporęczne po rozłożeniu ze względu na wystające pręty ze śrubami. Właściwie to pręty są najczęściej składane : są montowane na obrotowych uchwytach i w pozycji „transportowej” są dociskane do ciała. Ponadto istnieje możliwość wykręcenia śrub, dzięki czemu jest jeszcze bardziej kompaktowy.

Należy zauważyć, że dodatkowe połączenia ruchome nieco obniżają niezawodność całego urządzenia. Dlatego w ciężkim profesjonalnym sprzęcie składana konstrukcja jest niezwykle rzadka – łatwość przechowywania/transportu dla takich śmigłowców nie jest tak ważna jak siła i „wytrzymałość”. Są jednak wyjątki.

Składane podwozie

Obecność składanego podwozia w konstrukcji quadkoptera.

Klasyczne podwozie jest zwykle składane, w formie podpór lub płoz; koła do ruchu (patrz poniżej) w tym przypadku nie liczą się jako podwozie (i zwykle się nie składają). W każdym razie możliwość „dokręcenia nóg” podczas lotu poprawia aerodynamikę samolotu, zmniejsza jego wymiary i nadaje mu schludny wygląd. Z drugiej strony dodatkowe mechanizmy składania podwozia znacząco wpływają na cenę i wagę auta. Dlatego funkcja ta występuje głównie wśród ciężkich profesjonalnych quadro i multicopterów. Jednocześnie w niektórych modelach składanie można wykonać, podnosząc i opuszczając pręty, na końcach których zamocowane są śruby.

Koła do ruchu

Obecność w konstrukcji quadkoptera kół lub innych urządzeń umożliwiających jazdę po ziemi, a w niektórych modelach nawet po ścianach i sufitach (ze względu na siłę podnoszenia ze śrub).

W rzeczywistości modele kołowe łączą możliwości quadkoptera i klasycznego samochodu RC. Jednocześnie rola kół jest najczęściej czysto rozrywkowa, w praktyce rzadko zdarzają się sytuacje, kiedy mogą się przydać (chyba że trzeba „wcisnąć” aparat w niski otwór, do którego trudno byłoby wlecieć – ale znowu takie przypadki są bardzo specyficzne ). Niemniej jednak taki sprzęt znacznie rozszerza możliwości urządzenia.

Oddzielnie zauważamy, że modele z tą funkcją mogą mieć różne projekty. Bardzo popularna jest wersja klasyczna - 4 oddzielne koła. Ponadto mogą mieć zarówno małe, jak i raczej duże średnice; ta ostatnia pozytywnie wpływa na przejezdność, pozwalając sprawnie poruszać się po nierównych powierzchniach i pokonywać przeszkody. Ponadto istnieje więcej oryginalnych typów układu - na przykład para dużych kół, pomiędzy którymi quadkopter jest „zawieszony” na osi, lub konstrukcja typu „wiewiórka w kole”, gdy pojazd znajduje się wewnątrz koła a nawet kula kratowa. Również możliwości użycia kół mogą się różnić w zależności od modelu: niektóre quadkoptery są w stanie przełączać się między trybami jazdy i lotu w locie, w innych trzeba ręcznie zdejmować i zakładać koła.

Pojemność akumulatora

Pojemność akumulatora dostarczonego z quadkopterem.

Teoretycznie większy akumulator może zapewnić dłuższy czas ładowania. Należy jednak pamiętać, że czas ten zależy również od poboru mocy przez śmigłowiec - a determinuje go moc silników, wymiary i masa, a także szereg innych cech. Ponadto rzeczywista pojemność akumulatora zależy nie tylko od amperogodzin, ale także od jego napięcia nominalnego. Dlatego tylko drony o tym samym napięciu akumulatora i podobnej wydajności mogą być porównywane w amperogodzinach; a najlepiej oszacować autonomię na podstawie bezpośrednio deklarowanego czasu lotu (patrz poniżej).

Napięcie zasilania

Napięcie robocze akumulatora dostarczonego z quadkopterem. Ta informacja nie ma większego znaczenia w codziennym użytkowaniu, ale może się przydać w niektórych szczególnych przypadkach – na przykład, gdy trzeba znaleźć ładowarkę lub zapasowy akumulator. Ponadto dane dotyczące napięcia są potrzebne do prawidłowego porównania pod względem pojemności (patrz wyżej): pamiętaj, że tylko akumulatory o tym samym napięciu można porównać w amperogodzinach, przy innej liczbie woltów, musisz użyć specjalnego wzoru .

Maks. czas lotu

Maksymalny czas lotu quadkoptera na jednym pełnym naładowaniu akumulatora. Wskaźnik ten jest raczej przybliżony, ponieważ najczęściej wskazuje się na idealne warunki; w praktyce czas lotu może okazać się krótszy niż podano. Niemniej jednak, według tych danych, całkiem możliwe jest oszacowanie ogólnych możliwości śmigłowca i porównanie go z innymi modelami - dłuższy deklarowany czas lotu i w praktyce oznacza zwykle większą autonomię.

Należy pamiętać, że w przypadku nowoczesnych śmigłowców czas lotu wynoszący 20 minut lub więcej jest uważany za dobry wskaźnik, a w najbardziej „długich” modelach może osiągnąć 40 minut.

Model akumulatora

Model akumulatora, dla którego przeznaczony jest quadkopter. Najczęściej taka akumulator jest dostarczana z urządzeniem, a dane o modelu akumulatora nie są potrzebne do codziennego użytku. Jednocześnie takie informacje mogą być przydatne, na przykład, jeśli akumulator lub „ładowanie” do niej jest niesprawne i wymaga wymiany, lub jeśli szukasz akumulatora zapasowej.

Zawiera baterie

Liczba akumulatorów dostarczonych dla samego drona.

Większość nowoczesnych dronów korzysta z jednej baterii; w związku z tym obecność kilku baterii w zestawie zwykle oznacza możliwość ich szybkiej wymiany. Pozwala to na wydłużenie czasu pracy bez doładowywania akumulatorów: po wyczerpaniu zasilania wystarczy wymienić rozładowany akumulator na nowy. Jednocześnie istnieją helikoptery, które wymagają wielu baterii jednocześnie; taka funkcja jest bezpośrednio wskazana w specyfikacjach (patrz poniżej), a takie modele są zwykle wyposażone w minimalny zestaw akumulatorów wymaganych do działania. Jednak są też wyjątki – np. model na dwie baterie może być zasilany jednocześnie 8, a nawet 10 źródłami zasilania. Te niuanse należy wyjaśnić osobno.

Wielokrotna praca na baterii

Drony, które do normalnej pracy wymagają kilku akumulatora – zwykle 2, a czasem więcej (konkretną liczbę należy wyjaśniać osobno).

W przypadku większości nowoczesnych dronów wystarczy jeden akumulator. Dlatego funkcja ta jest dostarczana głównie wśród zaawansowanych profesjonalnych urządzeń o dużej autonomii i zasięgu, dla których jeden akumulator już nie wystarcza. Jednocześnie zauważamy, że takie modele mogą być wyposażone w zapasowe zestawy akumulatora; szczegółowe informacje znajdują się w części „Załączone baterie”.

Ładowanie przez USB

Możliwość ładowania akumulatora quadkoptera ze standardowego portu USB. Ten sposób ładowania jest wygodny przede wszystkim ze względu na powszechność USB: takie porty są dostępne w zdecydowanej większości nowoczesnych komputerów i laptopów, produkowane są odpowiednie adaptery do gniazd 230 V i zapalniczek samochodowych, a przenośne powerbanki wykorzystują USB jako standardowe złącza. Tym samym modele z ładowaniem przez USB mają bardzo rozbudowaną łączność i nie ograniczają się do „natywnej” ładowarki. I choć moc takiego ładowania jest stosunkowo niska, to jednak dla większości dronów nawet to w zupełności wystarczy.

Wbudowana armata

Wbudowane armaty we współczesnych helikopterach służą głównie do celów rozrywkowych; ale konkretna zasada ich działania i cechy aplikacji mogą być inne. Tak więc w zestawach do bitew (patrz „W kierunku”) rolę „broni” pełnią nadajniki podczerwieni, których błyski są rejestrowane przez czujniki na pokładzie „wroga”. W bardziej tradycyjnych modelach armatą może być sprężynowa katapulta symulująca wystrzelenie pocisków, układ pneumatyczny wykorzystujący plastikowe kulki (airsoft lub podobne), zraszacz wodny, a nawet tak egzotyczny system jak generator baniek mydlanych. Jednak w każdym razie pistolet zapewnia przynajmniej dodatkową rozrywkę, a w niektórych przypadkach może się przydać do poważniejszych zadań: strzelanie celowane może być dobrym treningiem umiejętności precyzyjnego sterowania helikopterem.

Chroniony przypadek

Termin „wytrzymała obudowa” w dronach ogólnie odnosi się do ochrony śmigieł; czasami zachodzi również na kadłub, ale zakryte łopaty są kluczowym punktem.

Konkretny konstrukcja takiej ochrony może się różnić. Tradycyjną opcją są charakterystyczne pierścienie lub łuki, które zakrywają każde śmigło po bokach; są jednak też bardziej egzotyczne opcje – na przykład kratowa „skorupa” zakrywająca cały aparat. W każdym razie w przypadku kolizji urządzenia zabezpieczające uniemożliwiają kontakt obracających się łopat z przeszkodą, chroniąc przed uszkodzeniem zarówno same śmigła, jak i otaczające śmigłowiec obiekty; Oczywiście taka ochrona nie jest bezwzględna, ale przynajmniej zmniejsza prawdopodobieństwo poważnych wypadków. A solidne pierścienie wokół śrub mogą również zwiększyć ich siłę docisku. Z drugiej strony dodatkowy „zestaw karoserii” zwiększa opór powietrza, szczególnie podczas jazdy z dużą prędkością; Dlatego w wielu dronach (zwłaszcza zaawansowanych) ochrona jest zdejmowana – przede wszystkim do lotów na otwartych przestrzeniach, gdzie nie ma przeszkód, a ryzyko kolizji jest minimalne.

Podświetlenie obudowy

Obecność oświetlenia obudowy w konstrukcji quadkoptera Takie podświetlenie może pełnić rolę świateł nawigacyjnych, dzięki czemu urządzenie jest dobrze widoczne wieczorem i w nocy oraz wskazuje, w którą stronę zwrócony jest przód samochodu (przednie światła często są zielone, tylne są czerwone). Te ostatnie mogą być szczególnie przydatne do orientacji podczas filmowania z powietrza. Dodatkowo podświetlenie nadaje quadkopterowi stylowy i oryginalny wygląd.

Niezwykły design

Quadrocoptery o niestandardowej konstrukcji. Takie maszyny mogą być wykonane w postaci statków kosmicznych, ptaków i owadów, potworów, latających spodków itp. – niezwykłą konstrukcję ogranicza jedynie wyobraźnia dewelopera. Funkcjonalność większości tych urządzeń jest dość prosta, a ich przeznaczeniem jest przede wszystkim rozrywka.

Materiał obudowy

Materiał, z którego wykonany jest korpus quadkoptera.

W większości nowoczesnych modeli tworzywo sztuczne jest używany jako główny (i najczęściej jedyny) materiał. Tworzywo sztuczne jest łatwy w obróbce, łatwo przybiera skomplikowane kształty i można go malować na dowolny kolor; poza tym jego waga jest raczej niska. Uważa się, że ten materiał nie jest bardzo trwały; jednak dotyczy to tylko stosunkowo niedrogich dronów. Faktem jest, że obecnie istnieje wiele odmian plastiku, a odmiany wysokiej jakości mogą być niezwykle trwałe. Dlatego wytrzymałość i niezawodność takich przypadków są zwykle bezpośrednio związane z klasą i kategorią cenową quadkoptera.

Inne opcje materiałowe mogą obejmować spieniony polipropylen, który jest lekki i ma dobrą wytrzymałość; włókno węglowe, materiał klasy premium ze względu na połączenie lekkości i wysokiej niezawodności; a także części metalowe używane do wzmacniania krytycznych obszarów narażonych na duże naprężenia.

Wymiary

Ogólne wymiary aparatu. Wystarczająco oczywisty parametr; zauważamy tylko, że w przypadku modeli ze składaną konstrukcją (patrz wyżej), w tym akapicie wymiary podane są w pozycji roboczej (rozłożonej), a wymiary po złożeniu są określone osobno.
Filtry według parametrów
Cena
oddo zł
Marki
Rodzaj
Aparat
Nagrywanie wideo
Funkcje i możliwości
Konstrukcja
Tryby lotu
Zasięg lotu
Czas lotu
Maksymalna prędkość
Czujniki
Sterowanie
Częstotliwość kanału radiowego
Waga
Kolor obudowy
Według roku produkcji
Katalog dronów 2022 - nowości, hity sprzedaży, kupić drony.