Beats Flex

Lekkie, łatwo można je zgubić i nawet tego nie zauważyć. Przyciski sterujące oraz zgrubienia na baterii i sprzęcie są tak małe, że zimą w rękawiczkach nie sposób nimi sterować, a nawet po prostu znaleźć ich na szyi dotykiem. Łączą się przez Bluetooth bez pytania z wszystkim, co napotkają. Ale główną bolączką jest zawodność schematu ładowania. Wygląda na to, że podczas negocjacji USB o trybie ładowania postępują maksymalnie szkodliwie dla siebie i natychmiast włączają się w maksymalnym trybie. Nie daj Boże, używać podczas ładowania standardowego portu USB-C, to jest gwarantowany sposób, aby je zniszczyć, niezależnie czy zasilacz, komputer czy powerbank. W ciągu mniej niż roku spaliłem w ten sposób trzy pary, ostatnia przetrwała około trzech tygodni. Przeżyją nieco dłużej, jeśli od razu podłączy się do nich magnetyczną wtyczkę od chińskiego kabla Baseus i będzie je ładować wyłącznie w ten sposób. Ale jak tylko dwukolorowa dioda LED zacznie świecić na różowo podczas ładowania i pracy, to jest to początek końca i słuchawki mają tydzień życia, maksymalnie. Później zaczynają się zawieszać w dziwnych stanach, z których czasem można je jeszcze uratować poprzez jednoczesne długie naciśnięcie przycisków zasilania i sterowania, ale pewnego dnia to już nie pomoże i wtedy umrą na zawsze. Prawdopodobnie mają też nierozwiązane problemy z odpornością na wilgoć, i to są słuchawki, które miały być używane na zewnątrz i podczas uprawiania sportu. Pod każdym względem poza niezawodnością przewodów, przegrywają z każdą chwilą w zestawieniu z modelami Tronsmart Encore, aczkolwiek nie jest to niejasne: być może Beats Flex umierają dużo wcześniej, niż przewody mają szansę się złamać.

W zestawie znajduje się BARDZO KRÓTKI kabel usb-c na usb-c. Ze względu na dwustronne złącze usb-c (co jest swego rodzaju plusem, ale wymaga czasu na dostosowanie wszystkich urządzeń do tego typu złącza) trzeba podłączać do bloku od iPhone'a.