Latarki w kształcie litery L

Obudowa w kształcie litery L

— latarki, w których wiązka światła skierowana jest prostopadle do obudowy; sama obudowa z reguły ma kształt cylindryczny lub zbliżony do niego. Większość z tych modeli, jeśli chodzi o ich podstawowy format, to kompaktowe modele ręczne, a wiele z nich może być również używanych w formacie latarek czołowych (patrz wyżej dla obu). Tak czy inaczej, latarki w kształcie litery L z możliwością do użytku ręcznego posiadają charakterystyczny klips na obudowie - po przeciwnej stronie latarki. Taki klips pozwala zawiesić urządzenie na pasku, krawędzi kieszeni, elemencie kamizelki rozładunkowej lub innej odzieży roboczej itp.; w tym przypadku wiązka światła będzie skierowana do przodu, pionowe położenie obudowy zapewni stabilność urządzenia, a ręce użytkownika będą wolne. (Należy zauważyć, że pierwsze latarki w kształcie litery L, zaprojektowane do takiego noszenia, pojawiły się jako element wyposażenia wojska - już podczas II wojny światowej wojsko amerykańskie w pełni doceniło zalety takiego projektu).
W przypadku montażu na czole, obudowa jest ustawiana poziomo, a jej mocowanie jest ruchome. Obracając latarkę w takim uchwycie można ustawić niemal dowolny kąt nachylenia wiązki; jednocześnie, niezależnie od tego kąta, pozycja latarki pozostaje równie stabilna (podczas gdy w niektórych modelach czołowych z głowicą o pochyłej konstrukcji taka głowica może mieć tendencję do zapadnięcia do przodu w miarę zużywania się mocowania).