Lunety celownicze SFP

2. płaszczyzna ogniskowa (SFP)

— siatka celownicza (patrz „Rodzaj”), umieszczona w tzw. drugiej płaszczyźnie ogniskowej – z grubsza mówiąc w rejonie okularu.

W przeciwieństwie do FFP (patrz odpowiedni punkt), siatki takie są spotykane nie tylko w celownikach z regulowanym powiększeniem, ale także w modelach ze stałym powiększeniem. Właściwie przy tym samym powiększeniu po prostu nie ma sensu montować siatki w pierwszej płaszczyźnie ogniskowej: ta konstrukcja nie ma przewagi nad SFP, ale kosztuje znacznie więcej. Natomiast w modelach z regulowanym powiększeniem istnieje bardzo praktyczna różnica. Polega ona na tym, że siatka w SFP nie zmienia rozmiaru przy zmianie powiększenia – innymi słowy obraz w polu widzenia „rozciąga się” i „kurczy”, natomiast siatka pozostaje bez zmian. To znacznie komplikuje stosowanie elementów goniometrycznych, ponieważ wielkość kątowa tych elementów zmienia się odwrotnie proporcjonalnie do wielokrotności. Na przykład, jeśli przy 5x odległość między dwoma sąsiednimi punktami wynosi 6 MOA, to przy 15x zmniejszy się do 2 MOA.

Tak więc „prawdziwy” rozmiar kątowy wskazany w specyfikacji, elementy oznakowania mają tylko ściśle określony stopień wzrostu, w innych przypadkach rozmiar ten należy przeliczyć według specjalnych wzorów. Jednak prostota i niski koszt oscyloskopów dla wielu użytkowników przewyższają tę wadę. W niektórych przypadkach nie ma to żadnego wpływu na wygodę; typowym przykładem są celowniki myśliwskie, których siatka często w ogóle nie zawiera elementów goniometrycznych.