Drukarki DLP

DLP

— rodzaj druku 3D oparty na wykorzystaniu fotopolimerów – substancji płynnych, które utwardzają się pod wpływem jasnego światła. Druk na takiej drukarce odbywa się warstwa po warstwie, wykorzystując pojemnik wypełniony fotopolimerem oraz platformę, która może poruszać się w górę i w dół. Druk rozpoczyna się od zanurzenia platformy w płynie do grubości tej warstwy, następnie projektor LED oświetla zarys tej warstwy na powierzchni, powodując utwardzenie materiału; następnie platformę zanurza się na głębokość kolejnej warstwy i cykl się powtarza, aż produkt będzie gotowy (możliwy jest również przeciwny ruch platformy — od dołu do góry; w tej opcji nie ma zasadniczych różnic).

W rzeczywistości DLP jest uproszczoną wersją stereolitografii laserowej SLA (patrz odpowiedni punkt): zamiast emitera laserowego w tym przypadku używany jest projektor LED. Umożliwiło to znaczne obniżenie kosztów drukarek przy jednoczesnym zachowaniu głównych zalet fotopolimerowego druku 3D — wysokiej dokładności, dobrej prędkości oraz różnorodności materiałów pod względem kolorów i właściwości. Niskie rozpowszechnienie tej technologii wynika głównie z faktu, że pojawiła się ona stosunkowo niedawno; ponadto warto przypomnieć, że fotopolimery są znacznie droższe od tworzyw termoplastycznych do FDM/FFF i innych podobnych technologii druku.