Prowadnice do wiercenia

Prowadnice do wiercenia

— urządzenia stosowane głównie przy wierceniu lub znakowaniu — do precyzyjnego pozycjonowania otworów (lub nanoszenia znaków pod przyszłe otwory).

Prowadnice do wiercenia zazwyczaj łączy w sobie funkcjonalność szablonu i prowadnicy. Takie urządzenie to listwa lub płyta z zestawem otworów o określonej średnicy. Najprostsza konstrukcja zakłada po prostu rząd otworów w linii prostej, jednak spotyka się również bardziej skomplikowane urządzenia, gdzie otwory rozmieszczone są według określonego schematu — to w szczególności meblowe prowadnice do wiercenia, przeznaczone do przygotowania miejsc montażowych pod zawiasy, listwy, systemy wysuwne i inne okucia.

Prowadnice do wiercenia obecnie cieszą się największą popularnością — w nich otwory mają jednakową średnicę na całej głębokości, co pozwala wiertłu swobodnie przechodzić na wylot do obrabianego materiału. Takie urządzenie znacznie ułatwia pracę z otworami/zagłębieniami, które muszą być rozmieszczone w ściśle określonej odległości od siebie: zamiast mierzyć tę odległość ręcznie, a następnie „celować” wiertłem w środek każdego otworu, wystarczy nałożyć odpowiednią prowadnicę i po prostu wiercić przez otwory w niej. Spotyka się również inny wariant specjalizacji — wiercenie otworów w ściśle określonej odległości od krawędzi obrabianego materiału (w szczególności przy przygotowywaniu miejsc pod kołki). W takich prowadnicach może być przewidziany zestaw otworów o różnych średnicach (pod różne wiertła), jednak podczas pracy używa się tylko jednego z nich, odpowiadającego średnicy wiertła; odległość od krawędzi zazwyczaj można regulować w określonych granicach.

Z kolei w urządzeniach do znakowania otwory robocze są lejkowate, zwężające się ku dołowi do średnicy około milimetra lub nawet mniejszej. Pozwala to na nanoszenie znaków z dużą precyzją i minimalnym odchyleniem od środka otworu. To właśnie wśród takich prowadnic przeważnie spotyka się modele ze specyficznym rozmieszczeniem otworów — na przykład w kształcie krzyża.