Ciemny motyw
Polska
Katalog   /   Sprzęt fotograficzny   /   Akcesoria fotograficzne   /  Statywy
Statywy 

Artykuły, recenzje, przydatne porady

Wszystkie materiały
Opinie na temat marek z kategorii statywy
Ranking marek z kategorii statywów został sporządzony na podstawie recenzji i ocen użytkowników serwisu
09.2022
Ranking statywów (wrzesień)
Wskaźnik popularnościstatywów oparty jest na kompleksowej statystyce dotyczącej zainteresowań użytkowników
Czy pełna klatka decyduje? Czy powinieneś kupić aparat pełnoklatkowy?
Czy muszę wydawać pieniądze na kosztowną pełną klatkę, czy lepiej kupić przycięty aparat?..

Statywy: specyfikacje, typy, rodzaje

Rodzaj

- Statyw. Tradycyjne statywy, znane jako statywy lub statywy: trzy nogi z platformą na aparat u góry. Taka konstrukcja jest w stanie pewnie stanąć na niemal każdej mniej lub bardziej poziomej powierzchni, samodzielnie od nierówności – wszystkie nogi i tak znajdą oparcie. Należy pamiętać, że w modelach podłogowych (patrz „Instalacja”) platforma jest często instalowana na wysuwanym drążku i można ją regulować na wysokość, a nogi teleskopowe - na długość; na pulpicie takie regulacje nie są zapewnione, jednak nie są tam szczególnie potrzebne.

- Elastyczny statyw. Statywy z elastycznymi nogami. Najczęściej takie urządzenie wygląda jak statyw stołowy (patrz „Instalacja”), którego nogi mogą zginać się w różnych kierunkach; są też bardziej oryginalne opcje projektowe - na przykład elastyczna "szyja" przymocowana do krawędzi stołu za pomocą spinacza do bielizny. W każdym razie ta konstrukcja zapewnia szerokie możliwości regulacji wysokości statywu i pozycji aparatu. A wiele modeli można nie tylko umieścić na płaskiej powierzchni, ale także przymocować do poręczy, gałęzi drzew itp., Zginając nogi, aby mocno chwyciły podporę. Należy jednak pamiętać, że główna część elastycznych statywów przeznaczona jest do telefonów i aparatów akcji, w skrajnych przypadkach - przenośnych cyfrowych "mydelniczek"; takie modele są słabo kompatybilne z lustrzankami. Wynika to z faktu, że pod dużym ciężarem nogi mogą się po prostu „otworzyć”. Z tych samych powodów...elastyczne statywy nie są przeznaczone do ustawienia na podłodze – ciężar samej konstrukcji byłby zbyt duży.

- Monopod. Monopod to „jednonożny” analog statywu – pręt, na którego szczycie zamocowany jest aparat. Podstawą drążka operator opiera się o ziemię lub inne podparcie, w skrajnych przypadkach - o własny pasek, kieszeń itp. W takim przypadku aparat trzeba trzymać rękami, bo. Monopod nie jest w stanie samodzielnie stać (poza rzadkimi modelami z dodatkowym podparciem - więcej szczegółów poniżej), więc takie urządzenie, w przeciwieństwie do klasycznego statywu, nie jest w stanie całkowicie zniwelować wszystkich drgań. Z drugiej strony ten punkt nie jest tak często krytyczny; podczas gdy monopody są lżejsze, bardziej kompaktowe i mobilne, są idealne do filmowania z ciągłym przemieszczaniem się z miejsca na miejsce. Zwróć uwagę, że niektóre statywy można przekształcić w monopody (patrz niżej), ale takie modele należą do klasycznych statywów w naszym katalogu.

- Zacisk. Urządzenie w postaci głowicy statywu mocowanej na zacisku śrubowym. Ten zacisk można przymocować do krawędzi blatu lub innej powierzchni, balustrady, krawędzi otworu okiennego, rury, gałęzi drzewa i innych podobnych miejscach. Może to być prawdziwym ratunkiem, gdy w pobliżu nie ma odpowiedniej platformy dla bardziej tradycyjnego statywu; jednocześnie zaciski są również bardzo kompaktowe, co ułatwia ich przenoszenie. Z drugiej strony zapotrzebowanie na takie urządzenia jest dość rzadkie – w większości przypadków wygodniejszy okazuje się klasyczny statyw stołowy. Więc zaciski nie zyskały dużej popularności.

- Ramię. Statywy do przenoszenia kamery z podparciem na ramieniu - a dokładniej na górze obudowy operatora. Mogą mieć różne konstrukcje: ramię z podporami na klatkę piersiową i plecy, mocowane ukośnie pasem na ramieniu; urządzenie z oparciem na ramię i dwoma uchwytami na obie ręce; „Kobę z kolbą” do trzymania aparatu jak karabin itp. W każdym razie warto zwrócić uwagę na statywy naramienne, jeśli operator planuje ciągłe przemieszczanie się z miejsca na miejsce - takie właśnie były takie modele stworzone dla.

Transformacja monopoda

Możliwość przekształcenia klasycznego trójnogu w monopod(patrz "Typ"). Jedna z opcji takiej transformacji polega na przymocowaniu jednej nogi do drążka centralnego i usunięciu pozostałych dwóch, ale są też inne sposoby. W każdym razie taki model może się przydać tym, którzy muszą korzystać z różnych typów statywów - zamiast dwóch oddzielnych urządzeń można kupić jedno i używać go w taki czy inny sposób, w zależności od sytuacji.

Montaż

Rodzaj powierzchni, do której przeznaczony jest statyw. Podział ten dotyczy tylko statywów klasycznych (patrz „Typ”), ponieważ prawie wszystkie monopody są w taki czy inny sposób przeznaczone do montażu na podłodze.

- Na zewnątrz. Maksymalna wysokość (patrz niżej) takich statywów jest zwykle porównywalna do wzrostu osoby, co pozwala na ich montaż bezpośrednio na ziemi. Te statywy są najbardziej wszechstronne, a co za tym idzie są najczęstsze. Ich wadą są znaczne gabaryty i waga, a także (z pewnymi wyjątkami) słaba przydatność do makrofotografii.

- Pulpit. Statywy stołowe mają niewielkie wymiary i są przeznaczone do filmowania ze stołu, kamienia, krawężnika, dowolnej innej podwyższonej powierzchni. Są bardzo kompaktowe, często mają wagę i wymiary porównywalne z samymi aparatami, co pozwala na przenoszenie ich bezpośrednio w torbie lub nawet w kieszeni. Statywy stołowe doskonale nadają się również do makrofotografii. Z drugiej strony są mniej uniwersalne niż te stojące na podłodze. w większości przypadków wymagają odpowiedniej wysokości. Ponadto ich maksymalne obciążenie (patrz poniżej) jest zwykle zauważalnie mniejsze.

Przeznaczenie

Statyw ogólnego przeznaczenia. Zauważ, że wiele modeli łączy kilka aplikacji; zobacz poniżej szczegóły.

- Do aparatów. Statywy przeznaczone do aparatów. Wybierając takie urządzenie należy mieć na uwadze, że nie każdy statyw fotograficzny jest w stanie wytrzymać masywną „SLR” z zaawansowaną optyką, dlatego dopuszczalne obciążenie konstrukcji należy doprecyzować osobno. Jeśli chodzi o cechy urządzenia, modele przeznaczone tylko do aparatów (i do niczego innego) są zaprojektowane z większym prawdopodobieństwem do stabilnego trzymania aparatu w jednej pozycji niż do szybkiej zmiany tej pozycji. Z drugiej strony konstrukcja może przewidywać różne urządzenia zwiększające dokładność montażu – niwelatory, skalę azymutów, osobną regulację w 3 osiach itp. Jeśli statyw pozwala również na inne sposoby użytkowania (z kamerami, z lunetami, itp.), jego konstrukcja jest często determinowana przez te opcje specjalizacji, opcjonalnie można zapewnić kompatybilność z kamerami.

- Do kamer wideo. Charakterystyczną cechą większości statywów do kamer jest charakterystyczny długi uchwyt przymocowany do platformy. Za pomocą takiego uchwytu operator może jednocześnie sterować pochyleniem i obrotem kamery oraz szybko zmieniać jej położenie - ma to kluczowe znaczenie podczas filmowania, gdy trzeba szybko uchwycić różne obszary kręconej sceny. Jednak modele stacjonarne (patrz Instalacja) mogą nie mieć uchwytu. Statywy „t...ylko do kamer wideo” mają dodatkowo wydłużoną platformę, ale tak ścisła specjalizacja jest stosunkowo rzadka, większość modeli do tego celu może być również używana z kamerami (zwłaszcza, że wiele nowoczesnych kamer obsługuje również nagrywanie wideo).

- Do teleskopów i lornetek. Statywy odpowiednie do użytku z teleskopami lub lornetkami. Współczesne teleskopy są najczęściej wyposażone we własne statywy, ale lornetki tak często nie potrzebują takiej podpory. Dlatego istnieje niewiele modeli z tą aplikacją, a jeszcze mniej specjalistycznych do teleskopów; najczęściej ten przeznaczenie łączy się z możliwością zamontowania kamery. Jednak cechy takich statywów są bardzo zróżnicowane – od modeli z najprostszymi głowicami kulowymi (patrz „Typ głowicy”) po zaawansowane konstrukcje z mocowaniem 3D i wyspecjalizowanymi funkcjami „astronomicznymi”. Warto również wziąć pod uwagę, że producenci teleskopów mogą korzystać z własnych oryginalnych montaży, dlatego przed zakupem koniecznie sprawdź kompatybilność.

- Do telefonów i kamer akcji. Statywy przeznaczone do użytku ze smartfonami, kamerami sportowymi i innymi urządzeniami o podobnych rozmiarach. Specyfika takich urządzeń zależy od tego, czy można je stosować z innymi rodzajami technologii. Tak więc statywy tylko do smartfonów / kamer sportowych prawie wszystkie mają formę kompaktowych konstrukcji biurkowych (patrz „Instalacja”) - między innymi przenośność w tym przypadku jest ważniejsza niż wszechstronność instalacji. Ale modele, które są również kompatybilne z aparatami i / lub kamerami, mogą również mieć wersję podłogową. Zwróć uwagę, że w każdym razie przed zakupem nie zaszkodzi wyjaśnić zgodność statywu z określonym gadżetem: smartfony są zwykle instalowane w uniwersalnym klipsie, ale kamera sportowa może wymagać zastrzeżonego mocowania.

Minimalna wysokość

Minimalna wysokość od podstawy, na której można zamontować głowicę statywu.

Im niższa minimalna wysokość, tym lepiej statyw nadaje się do makrofotografii i fotografowania obiektów; dodatkowo od tego wskaźnika zależy zakres regulacji wysokości dostępny dla użytkownika. Należy pamiętać, że w przypadku modeli z możliwością obracania wysięgnika (patrz poniżej) minimalna wysokość jest podana dla tradycyjnego położenia wysięgnika, platforma uniesiona. A jeśli deklarowane minimum jest znacznie mniejsze niż długość złożonego statywu (na przykład 15 cm przy długości 50 cm), oznacza to, że nogi mogą „rozłożyć” do pozycji poziomej lub bliskiej, tym samym niedoceniając całą konstrukcję.

Maksymalna wysokość

Maksymalna wysokość od podstawy, na której można zamontować głowicę statywu.

Do użytku na biurku (patrz „Instalacja”) duża wysokość nie jest wymagana, dlatego w większości tych modeli liczba ta nie przekracza 20 cm - jedynymi wyjątkami są niektóre specyficzne monopody. W związku z tym różnica wysokości między różnymi konstrukcjami blatów w większości przypadków nie ma większego znaczenia. Ale w modelach podłogowych „niewymiarowe” mają maksymalną wysokość około 40 - 50 cm, a najwyższe mogą otwierać się do 2,5 m, a nawet wyżej. W takich przypadkach przy wyborze warto wziąć pod uwagę specyfikę użytkowania. Dlatego sensowne jest szukanie konkretnego modelu na 150-160 cm, jeśli fundamentalnie ważne jest, aby zainstalować kamerę na poziomie oczu (poziom oczu jest zwykle gdzieś 10 cm niższy niż wzrost osoby). Jednocześnie większość kamer i wiele aparatów ma obrotowe ekrany, które pozwalają z łatwością patrzeć na urządzenie od góry do dołu; i nawet przy braku takiego ekranu schylanie się do poziomu aparatu nie jest takie trudne. A na statywy o wysokości 170 cm i więcej warto zwrócić uwagę głównie w przypadkach, gdy planowane jest fotografowanie nad głowami – na przykład relacje z wydarzeń publicznych.

Średnica pręta

Średnica pręta środkowego statywu lub pręta głównego monopodu (patrz "Typ"). W obu przypadkach grubsze pręty zwiększają wagę i wymiary konstrukcji, lecz mają pozytywny wpływ na wytrzymałość. A w przypadku klasycznych statywów, duża waga też może być zaletą – masywny pręt pozytywnie wpływa na stateczność, szczególnie w opuszczonej pozycji.

Sekcje nóg

Liczba poszczególnych sekcji składających się na nogi statywu lub wędkę do monopodu (patrz „Typ”).

W modelach stacjonarnych (patrz „Instalacja”) nogi często w ogóle nie są podzielone na sekcje, w takich przypadkach ten parametr nie jest w ogóle wskazany. Z kolei prawie wszystkie stojaki podłogowe mają kilka sekcji, a liczba tych ostatnich przy tej samej maksymalnej wysokości może być różna. Należy przy tym pamiętać, że większa ilość sekcji oznacza mniejszy rozmiar każdego z nich i bardziej kompaktowe wymiary statywu po złożeniu; a mniejsza liczba - upraszcza konstrukcję, zwiększa jej niezawodność i obniża koszty.

Najpopularniejsze w naszych czasach opcje na ilość odcinków - 2 sztuki, 3 sztuki, 4 sztuki, 5 szt., 6 szt., 8 szt..

Odwróć środkowy pasek

Możliwość obracania środkowego pręta klasycznego statywu (patrz "Typ") "do góry nogami" - tak, aby platforma nie znajdowała się nad górną częścią statywu, ale pod nim, między nogami. Dzięki temu kamerę można zamontować na bardzo niskiej (w wielu modelach – praktycznie zerowej) wysokości, co może przydać się np. do makrofotografii.

Poziomy pasek środkowy

Możliwość obrócenia pręta centralnego tradycyjnego statywu (patrz "Typ") do pozycji poziomej. Ta pozycja pozwala skierować aparat w pionie lub prawie w pionie, co jest niezbędne w makrofotografii lub fotografii produktowej. W szczególności statywy „poziome” są bardzo wygodne w profesjonalnej fotografii żywności. Jednocześnie należy mieć na uwadze, że funkcja ta znacząco wpływa na koszty i komplikuje konstrukcję, dlatego jest wykorzystywana głównie w profesjonalnych statywach.

Załącznik dodatk. ekwipunek

Możliwość mocowania do statywu różnego wyposażenia dodatkowego – lampy błyskowej z odbłyśnikiem lub innym źródłem światła, światłomierza, gadżetu typu smartfon itp. Ta funkcja przyda się do użytku profesjonalnego, gdzie sam aparat to za mało – w szczególności w kręceniu studyjnym. W niektórych przypadkach to właśnie statyw jest optymalnym miejscem na umieszczenie dodatkowego sprzętu. Jednocześnie same mocowania urządzeń pomocniczych mogą nie być zawarte w dostawie, punkt ten należy doprecyzować osobno.

Mechanizm podnoszący

Obecność specjalnego mechanizmu w statywie, który zapewnia podnoszenie i opuszczanie środkowego pręta, innymi słowy - regulację wysokości (zwykle poprzez przekręcenie odpowiedniego uchwytu). Ta cecha komplikuje i zwiększa koszt projektu, ale zapewnia dodatkową wygodę: ustawienie dokładnej wysokości przez przekręcenie klamki jest łatwiejsze niż ręczne przesuwanie drążka poprzez odpięcie i zaciśnięcie zatrzasku. Ponadto ruch jest płynniejszy – ma to znaczenie w sytuacjach, w których wysokość trzeba regulować bezpośrednio w trakcie fotografowania.

Typ głowy

Rodzaj głowicy przewidzianej w statywie to w rzeczywistości rodzaj mechanizmu odpowiedzialnego za obrót platformy z kamerą względem podstawy.

- 2D. Głowice te mają 2 stopnie swobody i pozwalają obracać kamerę z boku na bok oraz przechylać się do przodu i do tyłu. W tym przypadku przewidziany jest oddzielny mechanizm wahadłowy dla każdej z dwóch osi. Pozwala to na łatwe wykonywanie panoram pionowych i poziomych: aparat na takim statywie może obracać się ściśle wzdłuż jednej z osi bez zbędnych ruchów, które psują obraz (na przykład ściśle w bok bez poruszania się w górę i w dół). Takie głowice są uważane za odpowiednie przede wszystkim do filmowania wideo; w fotografii są nieco mniej wygodne, ale nadal można je znaleźć w statywach fotograficznych (w tym wysoce specjalistycznych).

- 3D. Głowice o trzech stopniach swobody: obracają się na boki, przechylają w górę i w dół oraz „toczą się” w prawo i w lewo; Za każdy z trzech odpowiada osobny zawias. Stosowane są głównie w modelach z możliwością zamontowania kamer: taka swoboda ruchu jest ważna przede wszystkim w fotografii. Istnieją jednak również specjalistyczne statywy do kamer wideo z głowicami 3D. W porównaniu do głowic kulowych (patrz niżej), które również zapewniają dużą swobodę, mechanizmy 3D są dokładniejsze, są niezastąpione w przypadkach, w których trzeba wyraźnie kontrolować obrót wzdłuż jednej osi (do fotografowania panoramicznego lub...fotografowania z efektem obrót). Z drugiej strony głowice 3D są bardziej złożone i droższe, a także mniej nadają się do szybkiego nakierowywania kamery w dowolnym kierunku.

- Piłka. W głowicach tego typu platforma mocowana jest prętem do kuli, którą mocuje się w specjalnym uchwycie. Poluzując uchwyt, możesz obracać kamerę w poziomie, a także swobodnie przechylać w przód i w tył oraz w lewo i prawo. Kluczową zaletą takich mechanizmów jest możliwość szybkiej zmiany pozycji kamery; w głowicach 3D (patrz wyżej) trwa to dłużej. Zaletami głowic kulowych są również prostota, zwartość i niski koszt. Z drugiej strony trudno obracać kamerą na takiej głowicy ściśle wzdłuż jednej osi bez poruszania się wzdłuż pozostałych dwóch, co komplikuje niektóre techniki fotografowania. W zaawansowanych statywach można zapewnić dodatkowe wyposażenie, które częściowo niweluje tę wadę – np. osobny zawias do panoram poziomych; jednak głowice kulowe są nadal gorsze pod względem dokładności niż mechanizmy 3D.

Zdejmowana głowica

Możliwość wyjęcia głowicy statywu i zastąpienia jej inną w razie potrzeby. Dzięki temu statyw jest bardziej wszechstronny: na przykład możesz wykonywać zdjęcia panoramiczne za pomocą głowicy 2D (patrz „Typ głowicy”), a we właściwym czasie możesz zastąpić ją głowicą kulową, która jest bardziej odpowiednia do zdjęć operacyjnych. Odłączana głowica jest niezbędna do profesjonalnych statywów.

Odpinany obszar

W statywach z tą funkcją głowica posiada specjalną płytkę (platformę) ze śrubą mocującą kamerę, montowaną w mocowaniach, które zapewniają jej szybki demontaż i ponowny montaż na statywie. Taka konstrukcja zwiększa efektywność pracy: wystarczy raz przykręcić platformę do kamery, a montaż/demontaż kamery (wraz z platformą) będzie znacznie szybszy i łatwiejszy niż gdybyś musiał ją przykręcić do statywu się za każdym razem. Zdejmowana platforma jest uważana za niezbędną dla profesjonalnych statywów.

Wbudowana poziomica

Obecność wbudowanego poziomu w statywie - urządzenie, które pozwala kontrolować poziome położenie aparatu.

Najczęściej stosuje się poziomnice - w postaci zamkniętej kolby z płynem i pęcherzykiem powietrza: jeśli pęcherzyk znajduje się między znakami na kolbie, to kamera jest na horyzoncie. Najprostsza opcja przewiduje, że jedna kolba kontroluje pochylenie w prawo i w lewo, aby uniknąć „zasłoniętego horyzontu”; jednak projekt może przewidywać inny poziom, śledząc pochylenie tam i z powrotem, lub jedną wspólną dwuosiową żarówkę. A w modelu z poziomym obrotem pręta (patrz wyżej) często instalowany jest dodatkowy poziom - dla trybu poziomego. W każdym razie funkcja ta znacznie ułatwia ustawienie kamery „w poziomie”.

Maksymalne obciążenie

Maksymalna waga aparatu, której można używać z tym statywem.

Jeśli zakupiono statyw do użytku ze smartfonem lub kamerą sportową, możesz zignorować ten parametr: waga takich gadżetów zwykle nie przekracza 200 g, taki ładunek można łatwo przenieść na dowolny statyw o odpowiedniej specjalizacji (patrz „ Zgodnie z przeznaczeniem”). Kompaktowe aparaty typu „mydelniczka” ważą na ogół do 300 g, a kamery amatorskie do 700 g; ale w obu przypadkach są też bardziej masywne modele. Należy to wziąć pod uwagę przy wyborze stojaka biurkowego (patrz „Montaż”) dla takiej techniki - niektóre modele stacjonarne mają raczej skromne ograniczenia wagowe; ale przy trudnościach na zewnątrz zwykle nie pojawiają się.

Ale jeśli kupowany jest statyw do profesjonalnego sprzętu, należy zwrócić szczególną uwagę na dopuszczalną wagę. Tak więc profesjonalna kamera wideo może „ciągnąć” 2,5 kg, a nawet więcej; średnia waga lustrzanki to 600 – 800 g, ale to tylko „szkielet”, do którego dolicza się wagę optyki – a w niektórych mocnych teleobiektywach może przekroczyć 2 kg. Dlatego te urządzenia mogą wymagać dość „wytrzymałych” statywów.

W komplecie z głową

Obecność głowicy statywu w zestawie dostawczym. Najczęściej głowica dostarczana jest w zestawie, ale niektóre modele (w większości na poziomie profesjonalnym) nie są wyposażone w głowicę - jest ona kupowana osobno i dobierana do konkretnych potrzeb użytkownika (więcej szczegółów w dziale "Zdejmowana głowa" i "Typ głowy"). Dlatego w charakterystyce statywu ten parametr jest wskazywany osobno.

Pilot zdalnego sterowania

Statyw posiada pilota do aparatu. Urządzenie i funkcje takiego pilota mogą się różnić w zależności od przeznaczenia (patrz wyżej). Tak więc w modelach do telefonów i kamer sportowych najczęściej dostarczane są kompaktowe piloty bezprzewodowe, które odpowiadają tylko za najbardziej podstawowe polecenia - robienie zdjęć i nagrywanie wideo start-stop. Takie pęki kluczy są połączone z samym gadżetem, zwykle przez Bluetooth; w tym przypadku zwykle nie ma problemów ze smartfonami, ale kompatybilność z konkretną kamerą sportową należy sprawdzić osobno. Z kolei zaawansowane statywy do kamer mogą mieć pilota przewodowego wbudowanego bezpośrednio w uchwyt obrotu głowicy – pozwala on na sterowanie parametrami nagrywania (zoom, ostrość itp.), przy zachowaniu pełnej kontroli nad położeniem aparatu.

Dodatkowe wsparcie

Obecność dodatkowego wsparcia w konstrukcji statywu - a dokładniej monopod (patrz „Typ”): ta funkcja występuje głównie w monopodach.

Ta podpora to mały statyw na dole tyczki, który możesz samodzielnie rozłożyć i ustawić monopod, jak klasyczny statyw. Rozszerza to zakres zastosowań i zapewnia dodatkową wygodę. Na przykład nagrywanie wideo może być wygodniejsze do prowadzenia ściśle z jednego punktu i w tym momencie można postawić monopod na wsporniku, uwalniając ręce. Jednocześnie należy pamiętać, że takie konstrukcje są zauważalnie gorsze od klasycznych statywów pod względem stabilności i mniej nadają się do nierównych powierzchni. Monopod z dodatkowym podparciem nie jest więc pełnoprawnym zamiennikiem tradycyjnego statywu – to raczej opcja, gdy większość czasu trzeba przemieścić, ale czasami trzeba też długo stać w miejscu.

Haczyk na torebkę

Specjalny haczyk montowany na dolnym końcu klasycznej wędki statywowej (patrz "Typ"). Jak sama nazwa wskazuje, najczęściej służy do wieszania torby fotografa/operatora, choć oczywiście można ją wykorzystać również do innych przedmiotów. Zapewnia to nie tylko dodatkową wygodę, ale także poprawia stabilność konstrukcji: obciążenie na haku pełni funkcję balastu, dodatkowo utrzymując statyw w pozycji pionowej.

Etui w zestawie

Obecność pokrowca w zestawie dostawy statywu. Etui zapewnia wygodę w przechowywaniu i transporcie: chroni konstrukcję przed różnego rodzaju zabrudzeniami i kontaktem z ciałami obcymi, a także może posiadać uchwyty, paski i inne urządzenia ułatwiające przenoszenie. W tym samym celu możesz użyć improwizowanego opakowania, ale kompletne etui jest zwykle znacznie wygodniejsze i bardziej funkcjonalne.

Materiał korpusu (nogi)

Główny materiał użyty do budowy korpusu lub nóg (w zależności od typu) statywu.

- Plastikowe. Główną zaletą tworzywa jest jego niski koszt, wynikający m.in. z łatwości obróbki i przydatności do tworzenia części o skomplikowanych kształtach. Ponadto materiał ten może być elastyczny, mieć dowolny kolor, a nawet stać się przezroczysty. Z drugiej strony jego wytrzymałość jest znacznie mniejsza niż w przypadku innych materiałów statywowych; jest to więcej niż wystarczające do pracy z niewielką wagą, jednak tworzywo sztuczne nie nadaje się do podtrzymywania masywnego sprzętu i tworzenia długich podpór, które ze względu na dużą długość podlegają znacznym obciążeniom zginającym. Dlatego głównym obszarem zastosowania tego materiału są dziś zaciski i małe stojaki stołowe, m.in. elastyczna konstrukcja (patrz „Typ”).

- Aluminium. Stopy na bazie aluminium charakteryzują się połączeniem dużej wytrzymałości z niską wagą, co sprawia, że doskonale nadają się do tworzenia statywów dowolnego formatu - m.in. i klasyczny pełnowymiarowy. Koszt tego materiału jest jednak nieco wyższy niż plastiku i stali, ale niewiele, a wspomniane zalety z nawiązką pokrywają tę wadę. Z tego powodu materiał ten cieszy się największą popularnością we współczesnych statywach, ma szerokie zastosowanie w prawie wszystkich typach i kategoriach cenowych.

- Stal....Stal charakteryzuje się dużą wytrzymałością – nawet wyższą niż w przypadku opisanych powyżej stopów aluminium, przy nieco niższym koszcie. Jednocześnie ten materiał jest dość ciężki. To z jednej strony przyczynia się do stabilności, z drugiej utrudnia przenoszenie z miejsca na miejsce. I chociaż to ostatnie dotyczy głównie statywów podłogowych (patrz „Instalacja”), jednak nawet w kompaktowych modelach stołowych stal jest nadal dość rzadko używana.

- Włókno węglowe. Najbardziej zaawansowany materiał używany do nowoczesnych statywów. CFRP, czyli węgiel, to kompozyt włókien węglowych osadzonych w wypełniaczu – zwykle specjalnej żywicy. Pod względem wytrzymałości jest to połączenie porównywalne ze stalą, natomiast materiał ten waży bardzo niewiele, co jest szczególnie przydatne w przypadku pełnowymiarowych statywów. Jego główną wadą jest wysoki koszt, dlatego profesjonalne modele klasy premium pozostają przywilejem CFRP. Ponadto karbon wymaga ostrożnego obchodzenia się ze względu na jego wrażliwość na precyzyjne uderzenia - łatwo pękają.

- Metal. Ta opcja jest wskazana w przypadkach, gdy producent z tego czy innego powodu nie określił składu metalu w charakterystyce. Najczęściej oznacza to aluminium lub stal, właściwości i cechy użytkowe obu opisano powyżej; jednak można również spotkać inne rodzaje metalu. W każdym razie przy ocenie niezawodności i trwałości takiego statywu najlepiej skupić się na jego półki cenowej.

- Węgiel. Inna nazwa CFRP opisana powyżej; używane przez niektórych producentów ze względu na zwięzłość i „solidność dźwięku”.

Materiał nośnika

Materiałem podpór jest dolna część nóg, bezpośrednio stykająca się z powierzchnią, na której stoi statyw.

- Gumowe. Gumowe nóżki są idealne do stosowania na twardych powierzchniach. Niezawodnie stoją na niemal każdym materiale, nie ślizgają się, a nawet mają tendencję do lekkiego „przyklejania się”, dodatkowo przytrzymując statyw w miejscu. Ponadto takie podpory nie uszkadzają delikatnych powłok, takich jak parkiet czy polerowane drewno, a same z kolei dobrze opierają się uszkodzeniom, nie boją się asfaltu i innych szorstkich materiałów. Przy montażu na ziemi, lepkim lub sypkim materiale gumowe jest nieco gorsza niż kolce, ale moment ten rzadko jest krytyczny, a podpory tego typu są szeroko rozpowszechnione we współczesnych statywach.

- Ciernie. Podpory w postaci dość ostrych kolców są w stanie przebić się przez miękkie powierzchnie, niezawodnie mocując na nich całą konstrukcję. Ta opcja jest idealna do montażu na miękkim podłożu, piasku lub glinie, na gęstym śniegu itp. Jednocześnie ostre kołki nie nadają się do twardych powierzchni: mają tendencję do ślizgania się i mogą uszkodzić miękkie materiały. Dlatego w czystej postaci ten rodzaj podparcia jest dość rzadki, częściej stosuje się kombinację kolca / gumy (patrz poniżej).

- Kolce / gumowe. Podpory w postaci kolców z nałożonymi na nie zdejmowanymi gumowymi nakładkami. Obie opcje osobno, patrz...wyżej, a ich połączenie sprawia, że konstrukcja jest tak wszechstronny, jak to tylko możliwe, pozwalając na dopasowanie go do różnych rodzajów powierzchni. Tak więc ciernie dobrze nadają się na trawnik lub plażę, a jeśli musisz przenieść się na asfalt lub wejść do pokoju, ostre podpory można przykryć gumowymi nakładkami. Ze względu na tę wszechstronność, połączone podpory są bardzo popularne wśród statywów podłogowych (patrz „Instalacja”), ale nie ma sensu ich używać w modelach stołowych.

- Plastikowe. Podpory pod wieloma względami podobne do opisanych powyżej gumowych; przeznaczony również do stosowania głównie na twardych powierzchniach, w tym delikatnych. Jedną z kluczowych zalet plastiku jest jego niski koszt. Z drugiej strony takie podpory są nieco mniej niezawodne i trwałe niż gumowe i mają większą skłonność do ślizgania się, dlatego są znacznie mniej powszechne.

- Magnetyczny. Wsporniki z wbudowanymi magnesami trwałymi, które mogą „przyklejać się” do powierzchni magnetycznych i zapewniają dodatkowe bezpieczne mocowanie. Stosowane są wyłącznie w statywach biurkowych, w większości elastycznych (patrz "Typ") - nie ma sensu montować takich podpór w większym modelu. Jednak w przypadku kompaktowych konstrukcji siła magnesów może wystarczyć nawet do utrzymania statywu zawieszonego do góry nogami razem z aparatem. Z drugiej strony dość rzadko zdarza się umieszczanie statywów na metalu, więc ta opcja również nie była powszechnie stosowana.

- Koła. Podpory w postaci kółek, zazwyczaj samonastawnych (jak w krzesłach biurowych). Rzadko występują, głównie w profesjonalnych statywach studyjnych do filmowania: zarówno same statywy, jak i zamontowane na nich kamery są dość masywne, a całą konstrukcję łatwiej przenosić z miejsca na miejsce na kółkach.
Filtry według parametrów
Cena
oddo zł
Marki
Kolor obudowy
Rodzaj
Przeznaczenie
Głowa
Typ głowy
Konstrukcja
Sekcje nóg
Długość (złożony)
Waga
Materiał obudowy
Maks. wysokość podnoszenia
Min. wysokość robocza
Maksymalne obciążenie
Materiał nośnika
Katalog statywów 2022 - nowości, hity sprzedaży, kupić statywy.