Porównanie LikeBike SEEV vs LikeBike Mantis

Ogólny typ pojazdu determinuje ogólną strukturę, a także niektóre cechy aplikacji.

- Hulajnoga elektryczny. Pojazdy tego typu są zewnętrznie prawie nie do odróżnienia od klasycznych skuterów (skuterów). W szczególności mają stosunkowo małą powierzchnię stopy i dość duży zwis nad tylnym kołem; na tej półce jest siedzisko, a wewnątrz silnik. Zasadniczo jedyną różnicą w stosunku do klasycznych skuterów jest zastosowanie silnika elektrycznego zamiast silnika spalinowego.

- minirower. Minirowery to dość osobliwe pojazdy elektryczne, które zewnętrznie przypominają nieco ulepszone i obciążone hulajnogi: dwa bardzo szerokie koła, platforma, małe siedzisko i kierownica. Pod względem parametrów technicznych, takich jak maksymalna prędkość i rezerwa mocy, minibike nie ustępują skuterom elektrycznym. Jednak niski prześwit i skromna amortyzacja sprawiają, że minirowery są wymagające na nawierzchni drogi, a brak kierunkowskazów w większości modeli sprawia, że nie nadają się do jazdy po autostradach. Idealną opcją dla takiego transportu są parki, strefy dla pieszych i rowerzystów, wąskie uliczki historycznego centrum i inne podobne lokalizacje.

- Motocykl elektryczny. Pojazdy w postaci klasycznych motocykli, różniące się od tradycyjnych motocykli jedynie zastosowaniem silników elektrycznych zamiast silników spalinowych. Podobnie jak tradycyjne motocykl...e, mogą być różnego typu i mieć różne specjalizacje – w szczególności wśród motocykli elektrycznych są modele enduro i crossowe.

- Samochód elektryczny. Pojazdy elektryczne są zbliżone konstrukcją do samochodów osobowych: mają 4 koła, zamknięte wnętrze, odpowiednie sterowanie (kierownica, pedały) oraz charakterystyczne siedzenia. Główną różnicą w stosunku do pełnoprawnych samochodów (w tym elektrycznych) jest ich miniaturowy rozmiar: jednostki tego typu są często przeznaczone dla jednego lub dwóch pasażerów z minimalnym bagażem (choć zdarzają się również większe modele). Jednak w wielu krajach, zgodnie z przepisami ruchu drogowego, takie pojazdy należą do kategorii samochodów. Pojazdy elektryczne są zauważalnie droższe niż elektryczne pojazdy silnikowe, ale zapewniają też odpowiedni komfort: nie trzeba utrzymywać równowagi, a zamknięta kabina chroni kierowcę przed niepogodą.

- Trójkołowy elektryczny. Dość rzadka kategoria pojazdów elektrycznych. Trójkołowce elektryczne, jak sama nazwa wskazuje, mają trzy koła, poza tym są zazwyczaj podobne do opisanych wyżej minirowerów – konstrukcja ma dużą platformę i stosunkowo małe siedzisko. Trójkołowa konstrukcja sprawia, że takie jednostki są bardzo stabilne, nie wymagają podnóżków, a konstrukcja najczęściej zawiera kosz na kierownicę. Jednocześnie trójkołowce elektryczne z wielu powodów nie otrzymały dużego rozpowszechnienia.

Największa dodatkowa masa, dla której zaprojektowano konstrukcję pojazdu, to w rzeczywistości masa ładunku, który może być na nim przewożony.

Maksymalne obciążenie obejmuje zarówno samego pasażera, jak i przewożone przez niego rzeczy. W takim przypadku wartość jest zwykle wskazywana na podstawie płaskiej drogi i spokojnej jazdy. Najlepiej więc mieć maksymalną rezerwę wagową co najmniej 10 - 15 kg - da to dodatkową gwarancję w przypadku sytuacji awaryjnych, takich jak uderzenie koła w głęboką dziurę.

Pojazdy posiadające składaną konstrukcję.

Zgodnie z nazwą funkcja ta pozwala na złożenie urządzenia, zmniejszając jego rozmiar i ułatwiając przechowywanie i transport „nie samodzielnie”. Jednak dodatkowe ruchome łączniki zmniejszają wytrzymałość konstrukcji i jednocześnie zwiększają jej koszt.

Rezerwa chodu pojazdu to odległość, jaką może pokonać na jednym ładowaniu akumulatora.

Należy pamiętać, że charakterystyka zazwyczaj wskazuje wartość dla idealnych warunków pracy: jazda z optymalną prędkością z lekkim ładunkiem, po płaskiej drodze, bez wzlotów i upadków itp. Rzeczywista zasięg na jednym ładowaniu może różnić się od deklarowanej w kierunek mniejszy, czasem bardzo zauważalny... Ponadto producenci mogą celowo stosować silniki o małej mocy, które zużywają mało energii, aby poprawić autonomię.

Moc silnika pojazdu wyrażona w koniach mechanicznych.

Ogólnie moc silników elektrycznych jest zwykle wyrażana w watach. Jednak w transporcie elektrycznym to oznaczenie jest również często wskazywane. Odbywa się to w celu ułatwienia porównania z silnikami spalinowymi: w przypadku silników spalinowych, zwłaszcza w pojazdach, tradycyjnie stosuje się moc i dla niektórych użytkowników wygodniej jest ocenić moc „silników” dokładnie według tego oznaczenia. Co więcej, jeśli zajdzie taka potrzeba, niektóre jednostki można łatwo przerobić na inne: 1 KM. ≈ 735 watów.

Aby zapoznać się z ogólną wartością mocy, zobacz odpowiedni punkt poniżej.

Moc silnika pojazdu wyrażona w kilowatach. Oprócz nich używana jest również moc (więcej szczegółów powyżej).

Wyjaśnijmy, że w tym przypadku mówimy o maksymalnej mocy, przy pełnym ciągu; rzeczywistą moc można regulować podczas jazdy za pomocą „gazu” (akceleratora). A w niektórych modelach może być nawet możliwe ustawienie limitu maksymalnej rozwiniętej mocy.

Mocniejszy silnik pozwala przenosić większą wagę, osiągać wyższe prędkości i/lub rozwijać większą przyczepność. Jednak zużycie energii z akumulatora również będzie wysokie, a autonomia przy tej samej pojemności akumulatora będzie odpowiednio mniejsza niż przy użyciu słabszego silnika. Należy również zauważyć, że w wielu krajach moc silnika jest kryterium klasyfikacji pojazdu elektrycznego jako takiego lub innego typu. Na przykład, zgodnie z tym kryterium, motocykle i motorowery mogą być formalnie rozdzielone, co wymaga różnych kategorii praw.

Najszybsza prędkość, jaką pojazd może rozwinąć.

Wybierając według tego wskaźnika, warto wziąć pod uwagę, że w gęstym ruchu miejskim rzadko możliwe jest przyspieszenie szybsze niż 40 km/h; więc jeśli urządzenie kupowane jest głównie z myślą o wygodnej jeździe przez korki, to nie ma potrzeby szukania szybkiego modelu. Ponadto przy tej samej mocy silnika niższa prędkość oznacza wyższy moment obrotowy, co ułatwia pokonywanie wzniesień.

Maksymalny wzrost, jaki pojazd może pokonać.

Większość jednostek, nawet najtańszych, bez problemu radzi sobie z kątami rzędu 10-12°. Warto więc zwrócić szczególną uwagę na parametr ten tylko wtedy, gdy mamy do czynienia z bardzo stromymi zboczami.

Warto również powiedzieć, że na znakach drogowych kąt wznoszenia jest zwykle podawany nie w stopniach, ale w procentach. Oznacza to, że w celu oceny możliwości danej jednostki może być konieczne przeliczenie stopni na procenty lub odwrotnie. Do tego są specjalne tabele i kalkulatory.

— Gumowe nadmuchiwane bezdętkowe. Opony bez wewnętrznej dętki, gdzie powietrze jest utrzymywane przez samą oponę na szczelnej obręczy. Komfortowo pokonują drobne nierówności, kostkę i zły asfalt, a przy tym lepiej znoszą drobne przebicia: ciśnienie zazwyczaj nie ulatuje od razu, a kierowca często zdąży dojechać do naprawy. W przeciwieństwie do kół dętkowych, mniej zależą od stanu dętki i rzadziej wymagają jej wymiany. Jednak są bardziej wymagające względem jakości obręczy i montażu, dlatego ten typ częściej spotykany jest na bardziej praktycznych miejskich hulajnogach elektrycznych, gdzie ważna jest niezawodność i wygoda codziennej eksploatacji.

— Gumowe nadmuchiwane. W klasycznym rozumieniu mają oddzielną dętkę wewnątrz opony, która utrzymuje powietrze i amortyzuje uderzenia na drodze. Pod względem komfortu są zbliżone do bezdętkowych, dlatego dobrze nadają się do jazdy po podwórkach, kostce, nierównym asfalcie i odcinkach poza miastem. Główna różnica w porównaniu z kołami bezdętkowymi to zachowanie podczas przebicia: dętka zazwyczaj szybciej traci ciśnienie, za to łatwiej i taniej ją naprawić lub wymienić. Taki wariant często spotykany jest w przystępnych cenowo elektrycznych skuterach i motorowerach, gdzie ważne są łagodne prowadzenie, prosta konstrukcja i niedroga obsługa.