Porównanie AIMA Tiger vs Rover Element

Ogólny typ pojazdu determinuje ogólną strukturę, a także niektóre cechy aplikacji.

- Hulajnoga elektryczny. Pojazdy tego typu są zewnętrznie prawie nie do odróżnienia od klasycznych skuterów (skuterów). W szczególności mają stosunkowo małą powierzchnię stopy i dość duży zwis nad tylnym kołem; na tej półce jest siedzisko, a wewnątrz silnik. Zasadniczo jedyną różnicą w stosunku do klasycznych skuterów jest zastosowanie silnika elektrycznego zamiast silnika spalinowego.

- minirower. Minirowery to dość osobliwe pojazdy elektryczne, które zewnętrznie przypominają nieco ulepszone i obciążone hulajnogi: dwa bardzo szerokie koła, platforma, małe siedzisko i kierownica. Pod względem parametrów technicznych, takich jak maksymalna prędkość i rezerwa mocy, minibike nie ustępują skuterom elektrycznym. Jednak niski prześwit i skromna amortyzacja sprawiają, że minirowery są wymagające na nawierzchni drogi, a brak kierunkowskazów w większości modeli sprawia, że nie nadają się do jazdy po autostradach. Idealną opcją dla takiego transportu są parki, strefy dla pieszych i rowerzystów, wąskie uliczki historycznego centrum i inne podobne lokalizacje.

- Motocykl elektryczny. Pojazdy w postaci klasycznych motocykli, różniące się od tradycyjnych motocykli jedynie zastosowaniem silników elektrycznych zamiast silników spalinowych. Podobnie jak tradycyjne motocykl...e, mogą być różnego typu i mieć różne specjalizacje – w szczególności wśród motocykli elektrycznych są modele enduro i crossowe.

- Samochód elektryczny. Pojazdy elektryczne są zbliżone konstrukcją do samochodów osobowych: mają 4 koła, zamknięte wnętrze, odpowiednie sterowanie (kierownica, pedały) oraz charakterystyczne siedzenia. Główną różnicą w stosunku do pełnoprawnych samochodów (w tym elektrycznych) jest ich miniaturowy rozmiar: jednostki tego typu są często przeznaczone dla jednego lub dwóch pasażerów z minimalnym bagażem (choć zdarzają się również większe modele). Jednak w wielu krajach, zgodnie z przepisami ruchu drogowego, takie pojazdy należą do kategorii samochodów. Pojazdy elektryczne są zauważalnie droższe niż elektryczne pojazdy silnikowe, ale zapewniają też odpowiedni komfort: nie trzeba utrzymywać równowagi, a zamknięta kabina chroni kierowcę przed niepogodą.

- Trójkołowy elektryczny. Dość rzadka kategoria pojazdów elektrycznych. Trójkołowce elektryczne, jak sama nazwa wskazuje, mają trzy koła, poza tym są zazwyczaj podobne do opisanych wyżej minirowerów – konstrukcja ma dużą platformę i stosunkowo małe siedzisko. Trójkołowa konstrukcja sprawia, że takie jednostki są bardzo stabilne, nie wymagają podnóżków, a konstrukcja najczęściej zawiera kosz na kierownicę. Jednocześnie trójkołowce elektryczne z wielu powodów nie otrzymały dużego rozpowszechnienia.

Rezerwa chodu pojazdu to odległość, jaką może pokonać na jednym ładowaniu akumulatora.

Należy pamiętać, że charakterystyka zazwyczaj wskazuje wartość dla idealnych warunków pracy: jazda z optymalną prędkością z lekkim ładunkiem, po płaskiej drodze, bez wzlotów i upadków itp. Rzeczywista zasięg na jednym ładowaniu może różnić się od deklarowanej w kierunek mniejszy, czasem bardzo zauważalny... Ponadto producenci mogą celowo stosować silniki o małej mocy, które zużywają mało energii, aby poprawić autonomię.

Moc silnika pojazdu wyrażona w koniach mechanicznych.

Ogólnie moc silników elektrycznych jest zwykle wyrażana w watach. Jednak w transporcie elektrycznym to oznaczenie jest również często wskazywane. Odbywa się to w celu ułatwienia porównania z silnikami spalinowymi: w przypadku silników spalinowych, zwłaszcza w pojazdach, tradycyjnie stosuje się moc i dla niektórych użytkowników wygodniej jest ocenić moc „silników” dokładnie według tego oznaczenia. Co więcej, jeśli zajdzie taka potrzeba, niektóre jednostki można łatwo przerobić na inne: 1 KM. ≈ 735 watów.

Aby zapoznać się z ogólną wartością mocy, zobacz odpowiedni punkt poniżej.

Moc silnika pojazdu wyrażona w kilowatach. Oprócz nich używana jest również moc (więcej szczegółów powyżej).

Wyjaśnijmy, że w tym przypadku mówimy o maksymalnej mocy, przy pełnym ciągu; rzeczywistą moc można regulować podczas jazdy za pomocą „gazu” (akceleratora). A w niektórych modelach może być nawet możliwe ustawienie limitu maksymalnej rozwiniętej mocy.

Mocniejszy silnik pozwala przenosić większą wagę, osiągać wyższe prędkości i/lub rozwijać większą przyczepność. Jednak zużycie energii z akumulatora również będzie wysokie, a autonomia przy tej samej pojemności akumulatora będzie odpowiednio mniejsza niż przy użyciu słabszego silnika. Należy również zauważyć, że w wielu krajach moc silnika jest kryterium klasyfikacji pojazdu elektrycznego jako takiego lub innego typu. Na przykład, zgodnie z tym kryterium, motocykle i motorowery mogą być formalnie rozdzielone, co wymaga różnych kategorii praw.

Najszybsza prędkość, jaką pojazd może rozwinąć.

Wybierając według tego wskaźnika, warto wziąć pod uwagę, że w gęstym ruchu miejskim rzadko możliwe jest przyspieszenie szybsze niż 40 km/h; więc jeśli urządzenie kupowane jest głównie z myślą o wygodnej jeździe przez korki, to nie ma potrzeby szukania szybkiego modelu. Ponadto przy tej samej mocy silnika niższa prędkość oznacza wyższy moment obrotowy, co ułatwia pokonywanie wzniesień.

— Gumowe nadmuchiwane bezdętkowe. Opony bez wewnętrznej dętki, gdzie powietrze jest utrzymywane przez samą oponę na szczelnej obręczy. Komfortowo pokonują drobne nierówności, kostkę i zły asfalt, a przy tym lepiej znoszą drobne przebicia: ciśnienie zazwyczaj nie ulatuje od razu, a kierowca często zdąży dojechać do naprawy. W przeciwieństwie do kół dętkowych, mniej zależą od stanu dętki i rzadziej wymagają jej wymiany. Jednak są bardziej wymagające względem jakości obręczy i montażu, dlatego ten typ częściej spotykany jest na bardziej praktycznych miejskich hulajnogach elektrycznych, gdzie ważna jest niezawodność i wygoda codziennej eksploatacji.

— Gumowe nadmuchiwane. W klasycznym rozumieniu mają oddzielną dętkę wewnątrz opony, która utrzymuje powietrze i amortyzuje uderzenia na drodze. Pod względem komfortu są zbliżone do bezdętkowych, dlatego dobrze nadają się do jazdy po podwórkach, kostce, nierównym asfalcie i odcinkach poza miastem. Główna różnica w porównaniu z kołami bezdętkowymi to zachowanie podczas przebicia: dętka zazwyczaj szybciej traci ciśnienie, za to łatwiej i taniej ją naprawić lub wymienić. Taki wariant często spotykany jest w przystępnych cenowo elektrycznych skuterach i motorowerach, gdzie ważne są łagodne prowadzenie, prosta konstrukcja i niedroga obsługa.

Przedni hamulec w skuterze elektrycznym lub motorowerze elektrycznym odpowiada za główną część hamowania, ponieważ przy hamowaniu ciężar przesuwa się do przodu. Od jego skuteczności zależy nie tylko droga hamowania, ale także pewność kierowcy przy nagłym zatrzymaniu, zjeździe z górki czy jeździe z pasażerem.

— Tarcza. Hamulec tarczowy składa się z tarczy hamulcowej i klocków hamulcowych, które zaciskają ją z obu stron. Uważany jest za bardziej efektywne rozwiązanie dla przedniego koła, ponieważ szybciej reaguje na naciśnięcie manetki, lepiej znosi nagrzewanie i daje bardziej oczywistą siłę przy hamowaniu. Taka opcja lepiej odprowadza ciepło, jest precyzyjniej dozowana i efektywniej działa w bardziej wydajnych skuterach elektrycznych, zwłaszcza przy większych prędkościach, częstych zatrzymaniach i jeździe po mieście.

— Bębnowy. Bębnowy przedni hamulec umieszczony jest wewnątrz koła: klocki rozszerzają się i dociskają do wewnętrznej powierzchni bębna. Jest prostszy, tańszy i lepiej chroniony przed brudem, ale zazwyczaj ustępuje hamulcowi tarczowemu pod względem ostrości i stabilności przy aktywnym hamowaniu, dlatego częściej spotykany jest w lekkich motorowerach elektrycznych i spokojnych modelach miejskich.

Tylny hamulec w hulajnodze elektrycznej lub elektromopedzie pomaga stabilizować pojazd podczas zwalniania i uzupełnia działanie przedniego hamulca. Jest szczególnie przydatny przy niskiej prędkości, podczas gładkiego zatrzymywania, jazdy z pasażerem lub na śliskiej nawierzchni, gdzie ważne jest, by nie przeciążyć przedniego koła.

— Tarcza. Tylni hamulec tarczowy używa tarczy hamulcowej i klocków, które szybko i pewnie spowalniają koło. Ten wariant lepiej nadaje się dla bardziej mocnych hulajnóg elektrycznych, ponieważ wytrzymuje aktywne hamowanie, mniej się przegrzewa i daje kierowcy bardziej precyzyjną kontrolę.

— Bębnowy. Tylni hamulec bębnowy ma zamknięty mechanizm wewnątrz piasty, dzięki czemu jest dobrze chroniony przed brudem, kurzem i wilgocią. Jest prostszy i tańszy w utrzymaniu, ale zazwyczaj mniej skuteczny przy nagłym hamowaniu, dlatego częściej spotykany jest w lekkich elektromopedach i modelach do spokojnej jazdy miejskiej.

- kwas ołowiowy. Najpopularniejszy typ dzisiaj. Ich konstrukcja oparta jest na połączeniu elektrod wykonanych z ołowiu i związków elektrolitu, w których rolę odgrywa kwas siarkowy rozcieńczony wodą. Jednak w tym przypadku mamy na myśli klasyczny typ akumulatorów, które wykorzystują konwencjonalny płynny elektrolit. Ich szerokie zastosowanie wynika z prostoty konstrukcji i niskiego kosztu w połączeniu z dobrymi pojemnościami i prądami rozruchowymi charakterystycznymi dla wszystkich akumulatorów kwasowo-ołowiowych, a także odpornością na niskie temperatury (w porównaniu z innymi typami akumulatorów).

- Litowo-jonowy (Li-Ion). Technologia li-Ion była pierwotnie wykorzystywana w bateriach do przenośnych gadżetów, takich jak telefony komórkowe, ale takie akumulatory są coraz częściej używane, a ostatnio są używane w transporcie. Wśród zalet takich akumulatorów nad bardziej tradycyjnymi odmianami można zauważyć mniejsze wymiary i wagę, możliwość dostarczania wysokich prądów rozruchowych i ładowania dużymi prądami (ten ostatni znacznie skraca czas ładowania), a także dużą liczbę ładowań-rozładowań cykle i długi okres trwałości. Ponadto takie akumulatory zawierają minimum szkodliwych substancji, nie używają kwasów i metali ciężkich, a niektóre modele są nawet ustawione bezpośrednio jako całkowicie nieszkodliwe dla środowiska. Główną wadą modeli litowo-jonowych jest bardzo „gryząca” cena.

- <...a href="/list/1173/pr-42370/">żel. Rodzaj akumulatora kwasowo-ołowiowego, w którym elektrolit nie jest płynny, lecz skondensowany w żel. Taka konstrukcja zapewnia szereg zalet w porównaniu z wersją klasyczną (patrz wyżej): więcej cykli ładowania i rozładowania (a tym samym dłuższa żywotność); minimalny wyciek elektrolitu i powiązanych gazów; brak konieczności konserwacji; odporność na głębokie wyładowania i wahania temperatury itp. Z drugiej strony takie akumulatory są znacznie wyższe.