Porównanie In-Sink-Erator Model 65 vs In-Sink-Erator Evolution 100

Moc silnika elektrycznego zainstalowanego w szlifierce, czyli moc robocza urządzenia. Im wyższy wskaźnik - im wydajniejszy rozdrabniacz, tym szybciej radzi sobie z dużymi ilościami odpadów i tym lepiej radzi sobie z cząstkami stałymi (kości, łupiny orzechów itp.). Z drugiej strony duża moc ma odpowiedni wpływ na pobór mocy i cenę, dlatego warto wybrać opcję dla tego parametru, biorąc pod uwagę specyficzne warunki pracy. Tak więc w przypadku małych objętości i stosunkowo miękkich odpadów wystarczają silniki o mocy do 0,5 KM, a do poważniejszych zadań pożądane są już mocniejsze jednostki.

Należy pamiętać, że pobór mocy jest bezpośrednio związane z mocą silnika (patrz poniżej); chociaż te cechy są mierzone w różnych jednostkach, całkiem możliwe jest ich porównanie za pomocą tego wzoru: 1 KM. = 735 W. Stosunek mocy określa efektywność energetyczną młynka: im większa różnica między nimi, tym niższa sprawność i tym więcej marnuje się energię (prawie nie ma różnicy w najbardziej ekonomicznych modelach). To prawda, tutaj należy pamiętać, że niektórzy producenci mogą podać charakterystykę nie nominalną, ale szczytową moc silnika (generowaną, gdy wirnik jest zablokowany) - może przekroczyć pobór mocy urządzenia, ale szlifierki może pracować w tym trybie tylko przez kilka sekund, a określenie wydajności przez taki wskaźnik jest bez znaczenia.

Pracy pojemność komory rozdrabniacza. Od tego parametru zależy, ile odpadów można umieścić w urządzeniu za jedno pobranie. Do codziennego użytku w średniej rodziny w zupełności wystarczające uważa się objętości do 1 litra, a nawet mniej (około 600 – 700 ml), jednak są i bardziej pojemne modele.

Liczba etapów przetwarzania przewidziana w konstrukcji szlifierki. Większość nowoczesnych modeli ma jeden etap - zwykle wystarcza to do użytku domowego. Kilka etapów (najczęściej 2 lub 3) pozwala poradzić sobie nawet z najtrudniejszymi odpadami – solidnymi i dużymi: dzięki podziałowi procesu na etapy obciążenie narzędzia roboczego na każdym etapie jest niewielkie. Z drugiej strony znacznie zwiększa to koszt niszczarki. Dlatego przetwarzanie wieloetapowe jest zapewnione tylko w najbardziej zaawansowanych modelach przeznaczonych do trudnych warunków pracy (na przykład w dużej rodzinie, w której ciągle trzeba dużo gotować).

Materiał, z którego wykonana jest komora robocza młynka.

- Plastikowy. Plastik wyróżnia się niskim kosztem, łatwością przetwarzania i absolutną niewrażliwością na korozję; ponadto w szlifierkach takie komory wytwarzają znacznie mniej hałasu niż metalowe. Z drugiej strony materiał ten jest gorszy od metalu pod względem wytrzymałości i niezawodności (chociaż te wskaźniki są na ogół wystarczające do ich zamierzonego zastosowania). Kamery plastikowe znajdują się przede wszystkim w modelach klasy podstawowej i średniej.

- Metal. Główną zaletą komór metalowych jest ich wysoka wytrzymałość, dzięki której można je montować nawet w mocnych szlifierkach przeznaczonych do trudnych warunków pracy. Wśród wad warto zwrócić uwagę przede wszystkim na wysoki koszt, a także znaczny poziom hałasu podczas pracy.

Średni poziom hałasu generowanego przez urządzenie podczas normalnej pracy.

Im cichsza niszczarka, tym wygodniej jest z niej korzystać, szczególnie w sytuacjach, w których niepotrzebny hałas jest niepożądany (np. gdy w domu jest małe dziecko lub gdy musisz później pracować w kuchni). Należy jednak pamiętać, że zaawansowane funkcje, takie jak potężny silnik i metalowa komora, nieuchronnie zwiększą poziom hałasu.

Jeśli chodzi o konkretne wartości, są one podawane w decybelach. Jest to wielkość nieliniowa i najłatwiejszym sposobem oszacowania szumu są tabele porównawcze. Oto najprostsza tabela wartości, które są istotne dla nowoczesnych niszczarek:

- 25 - 26 dB - głośność szeptu osoby w odległości około 1 m, poziom hałasu najcichszych modeli;
- 30 dB - szept blisko siebie, maksymalna głośność stałego tła, dopuszczalna w pomieszczeniach mieszkalnych w nocy zgodnie z normami sanitarnymi;
- 35 dB - rozmowa półgłosem;
- 40 dB - zwykła mowa, maksymalna głośność stałego tła, dopuszczalna w pomieszczeniach mieszkalnych w ciągu dnia;
- 50 dB - rozmowa w lekko podniesionych tonach;
- 60 dB - głośna rozmowa;
- 70 dB - kilka głośnych rozmów w odległości około 1 m od każdej;
- 73 - 75 dB - krzyk lub głośny śmiech; maksymalny poziom hałasu występujący w młynkach kuchennych.