Porównanie Velbon EX-Macro vs Velbon EX-Mini

Maksymalna wysokość od podstawy, na której można zamontować głowicę statywu.

Do użytku na biurku (patrz „Instalacja”) duża wysokość nie jest wymagana, dlatego w większości tych modeli liczba ta nie przekracza 20 cm - jedynymi wyjątkami są niektóre specyficzne monopody. W związku z tym różnica wysokości między różnymi konstrukcjami blatów w większości przypadków nie ma większego znaczenia. Ale w modelach podłogowych „niewymiarowe” mają maksymalną wysokość około 40 - 50 cm, a najwyższe mogą otwierać się do 2,5 m, a nawet wyżej. W takich przypadkach przy wyborze warto wziąć pod uwagę specyfikę użytkowania. Dlatego sensowne jest szukanie konkretnego modelu na 150-160 cm, jeśli fundamentalnie ważne jest, aby zainstalować kamerę na poziomie oczu (poziom oczu jest zwykle gdzieś 10 cm niższy niż wzrost osoby). Jednocześnie większość kamer i wiele aparatów ma obrotowe ekrany, które pozwalają z łatwością patrzeć na urządzenie od góry do dołu; i nawet przy braku takiego ekranu schylanie się do poziomu aparatu nie jest takie trudne. A na statywy o wysokości 170 cm i więcej warto zwrócić uwagę głównie w przypadkach, gdy planowane jest fotografowanie nad głowami – na przykład relacje z wydarzeń publicznych.

Liczba poszczególnych sekcji składających się na nogi statywu lub wędkę do monopodu (patrz „Rodzaj”).

W modelach stacjonarnych (patrz „Instalacja”) nogi często w ogóle nie są podzielone na sekcje, w takich przypadkach parametr ten nie jest w ogóle wskazany. Z kolei prawie wszystkie stojaki podłogowe mają kilka sekcji, a liczba tych ostatnich przy tej samej maksymalnej wysokości może być różna. Należy przy tym pamiętać, że większa ilość sekcji oznacza mniejszy rozmiar każdego z nich i bardziej kompaktowe wymiary statywu po złożeniu; a mniejsza liczba - upraszcza konstrukcję, zwiększa jej niezawodność i obniża koszty.

Najpopularniejsze w naszych czasach opcje na ilość odcinków - 2 sztuki, 3 sztuki, 4 sztuki, 5 szt., 6 szt., 8 szt..

Rodzaj głowicy przewidzianej w statywie to w rzeczywistości rodzaj mechanizmu odpowiedzialnego za obrót platformy z kamerą względem podstawy.

- 2D. Głowice te mają 2 stopnie swobody i pozwalają obracać kamerę z boku na bok oraz przechylać się do przodu i do tyłu. W tym przypadku przewidziany jest oddzielny mechanizm wahadłowy dla każdej z dwóch osi. Pozwala to na łatwe wykonywanie panoram pionowych i poziomych: aparat na takim statywie może obracać się ściśle wzdłuż jednej z osi bez zbędnych ruchów, które psują obraz (na przykład ściśle w bok bez poruszania się w górę i w dół). Takie głowice są uważane za odpowiednie przede wszystkim do filmowania wideo; w fotografii są nieco mniej wygodne, ale nadal można je znaleźć w statywach fotograficznych (w tym wysoce specjalistycznych).

- 3D. Głowice o trzech stopniach swobody: obracają się na boki, przechylają w górę i w dół oraz „toczą się” w prawo i w lewo; Za każdy z trzech odpowiada osobny zawias. Stosowane są głównie w modelach z możliwością zamontowania kamer: taka swoboda ruchu jest ważna przede wszystkim w fotografii. Istnieją jednak również specjalistyczne statywy do kamer wideo z głowicami 3D. W porównaniu do głowic kulowych (patrz niżej), które również zapewniają dużą swobodę, mechanizmy 3D są dokładniejsze, są niezastąpione w przypadkach, w których trzeba wyraźnie kontrolować obrót wzdłuż jednej osi (do fotografowania panoramicznego lub...fotografowania z efektem obrót). Z drugiej strony głowice 3D są bardziej złożone i droższe, a także mniej nadają się do szybkiego nakierowywania kamery w dowolnym kierunku.

- Piłka. W głowicach tego typu platforma mocowana jest prętem do kuli, którą mocuje się w specjalnym uchwycie. Poluzując uchwyt, możesz obracać kamerę w poziomie, a także swobodnie przechylać w przód i w tył oraz w lewo i prawo. Kluczową zaletą takich mechanizmów jest możliwość szybkiej zmiany pozycji kamery; w głowicach 3D (patrz wyżej) trwa to dłużej. Zaletami głowic kulowych są również prostota, zwartość i niski koszt. Z drugiej strony trudno obracać kamerą na takiej głowicy ściśle wzdłuż jednej osi bez poruszania się wzdłuż pozostałych dwóch, co komplikuje niektóre techniki fotografowania. W zaawansowanych statywach można zapewnić dodatkowe wyposażenie, które częściowo niweluje tę wadę – np. osobny zawias do panoram poziomych; jednak głowice kulowe są nadal gorsze pod względem dokładności niż mechanizmy 3D.

W statywach z tą funkcją głowica posiada specjalną płytkę (platformę) ze śrubą mocującą kamerę, montowaną w mocowaniach, które zapewniają jej szybki demontaż i ponowny montaż na statywie. Taka konstrukcja zwiększa efektywność pracy: wystarczy raz przykręcić platformę do kamery, a montaż/demontaż kamery (wraz z platformą) będzie znacznie szybszy i łatwiejszy niż gdybyś musiał ją przykręcić do statywu się za każdym razem. Zdejmowana platforma jest uważana za niezbędną dla profesjonalnych statywów.