Obsługa formatów audio
Formaty plików dźwiękowych, które odtwarzacz jest w stanie obsłużyć. Ta lista zawiera popularne formaty
MP3,
WMA,
AAC, OGG,
WAV,
FLAC, ale nie jest wyczerpująca.
-
MP3. Najsłynniejszy z dzisiejszych cyfrowych formatów audio; obsługiwane przez prawie wszystkie urządzenia. Zapewnia tzw. kompresja stratna, gdy niektóre częstotliwości dźwięku są tracone. Jednak po skompresowaniu dźwięk jest przetwarzany w taki sposób, że większość częstotliwości „zanika”, których utrata jest niezauważalna dla ludzkiego ucha.
-
WMA. Format audio, kiedyś stworzony specjalnie dla systemu operacyjnego Windows. Domyślnie używa kompresji stratnej. Format WMA jest szczególnie przydatny do pracy przy niskich przepływnościach, w tych warunkach zapewnia lepszą jakość niż MP3 i zajmuje mniej miejsca. Z drugiej strony format ten jest znacznie mniej popularny w cyfrowym dźwięku wysokiej jakości.
-WAV. Kolejny popularny standard audio pierwotnie opracowany do przechowywania dźwięku na komputerze PC. Z technicznego punktu widzenia może być używany do przechowywania dźwięku w różnych formatach, ale najczęściej jest używany do nieskompresowanego dźwięku. Z tego powodu jakość dźwięku może być dość wysoka, a do jego przetworzenia nie jest wymagana żadna specjalna moc obl
...iczeniowa. Minusem tego jest duża ilość plików audio - wielokrotnie więcej niż MP3.
- AAC. Format zaprojektowany jako potencjalny następca MP3. Zapewnia również kompresję stratną (patrz wyżej), ale zapewnia lepszą jakość przy tym samym rozmiarze pliku; ta różnica jest szczególnie widoczna przy niskich przepływnościach. Aktywnie promowany przez Apple; niemniej jednak jest zauważalnie gorszy od MP3 pod względem rozpowszechnienia.
- OGG. Stratny cyfrowy format audio jest jedną z potencjalnych alternatyw dla MP3. Jedną z kluczowych cech OGG jest to, że podczas kodowania dźwięku szybkość transmisji stale się zmienia; jednocześnie na fragmentach, w których nie ma dźwięku, bitrate spada prawie do zera (w przeciwieństwie do MP3, gdzie strumień danych płynie stale, również w obszarach całkowitej ciszy). Pozwala to na osiągnięcie niewielkich rozmiarów plików przy zachowaniu jakości dźwięku. Należy również pamiętać, że format OGG jest oprogramowaniem typu open source i nie jest ograniczony patentami.
- FLAC. Jeden z formatów wykorzystujących bezstratną kompresję dźwięku (bezstratną). Dzięki tej kompresji zachowane są wszystkie szczegóły oryginalnego dźwięku, dlatego lossless formaty są szczególnie cenione przez wyrafinowanych melomanów i audiofilów. Minusem tej jakości są duże rozmiary plików. W szczególności FLAC jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych nowoczesnych formatów bezstratnych. Wynika to w dużej mierze z tego, że standard ten nie jest szczególnie wymagający pod względem mocy obliczeniowej odtwarzacza. Dzięki temu jego obsługę można zaimplementować nawet w stosunkowo prostych i niedrogich odtwarzaczach (w przeciwieństwie do innego popularnego formatu - APE, patrz niżej). Z drugiej strony pliki FLAC są bardziej obszerne niż pliki APE.
- aPE. Jeden z popularnych formatów bezstratnej kompresji dźwięku. W porównaniu z innym powszechnym standardem - FLAC (patrz wyżej) - APE pozwala uzyskać mniejsze rozmiary plików przy tej samej jakości. Z drugiej strony do odtwarzania takich plików potrzebna jest elektronika o dość dużej mocy obliczeniowej, dlatego kompatybilność z APE jest stosunkowo rzadka w odtwarzaczach kompaktowych.
Ta listaCzęstotliwość próbkowania DAC
Częstotliwość, przy której przetwornik cyfrowo-analogowy (DAC) w odtwarzaczu CD jest dyskredytowany.
DAC to niezbędny element każdego cyfrowego systemu audio. Taki przetwornik to moduł elektroniczny, który przetwarza informacje dźwiękowe na impulsy analogowe podawane do głośników poprzez stopnie wzmocnienia. Techniczne cechy takiej konwersji są takie, że im wyższa częstotliwość próbkowania, tym wyższa jakość sygnału na wyjściu DAC, tym mniej jest on zniekształcony podczas konwersji. A w przypadku odtwarzaczy CD wskaźnik ten również nie może być niższy niż częstotliwość próbkowania odtwarzanego dźwięku cyfrowego – inaczej urządzenie po prostu nie będzie w stanie „przetrawić” danych cyfrowych z nośnika. Tak więc wskaźnik 92 -
96 kHz pozwala słuchać CD-Audio (częstotliwość próbkowania 44,1 kHz), ale w przypadku DVD potrzebujesz co najmniej
192 kHz. W najbardziej zaawansowanych przetwornikach cyfrowo-analogowych częstotliwość próbkowania może wynosić 384 kHz. Ta ostatnia jest jednak rzadka: w większości przypadków wysoka częstotliwość nie jest krytycznie potrzebna, a taka elektronika nie jest tania.
Rozdzielczość DAC
Kolejny wskaźnik, który określa ogólną jakość audio DAC. Aby uzyskać więcej informacji na temat konwertera, zobacz „Częstotliwość próbkowania DAC”; tutaj zwracamy uwagę, że głębia bitowa jest standardowo wyrażana w bitach, a im jest wyższa, tym dokładniej sygnał na wyjściu DAC odpowiada oryginalnemu sygnałowi i tym mniej zniekształceń jest do niego wprowadzanych. W przypadku odtwarzaczy CD, minimum niezbędne i jednocześnie uważane jest za całkiem wystarczający wskaźnik
24 bitów ; wyższe wartości -
32 bity - są rzadkością, wyłącznie w technologii premium.
Pasmo przenoszenia
Zakres częstotliwości dźwięku, jaki może odtwarzać odtwarzacz CD. Ogólnie rzecz biorąc, parametr ten określa, jak pełne jest pasmo częstotliwości wyjściowej, czy dźwięk jest odcinany za wysoki lub za niski. Należy tu jednak zaznaczyć, że ucho ludzkie jest w stanie odbierać dźwięk tylko w zakresie 16 – 20 000 Hz (odchylenia od górnego progu w różnych kierunkach są możliwe, ale niewielkie i maleje wraz z wiekiem). Wszystkie nowoczesne odtwarzacze CD obejmują ten zakres, dlatego w przypadku takich urządzeń wskaźniki częstotliwości dźwięku są wzorcem i praktycznie nie wpływają na dźwięk. I imponujące liczby, takie jak 2 - 40 000 Hz, 5 - 60 000 Hz itp. - jest to rodzaj „efektu ubocznego” konstrukcji urządzenia wysokiej jakości; producenci używają tych liczb do celów marketingowych, ale znowu nie wpływają one na jakość dźwięku. Nie zapominaj również, że faktycznie słyszalne częstotliwości są również ograniczone charakterystyką zestawu głośnikowego, zewnętrznego wzmacniacza i innego sprzętu podłączonego do odtwarzacza CD. Na przykład głośniki o niższym zakresie częstotliwości 150 Hz „odetną” wszystkie niższe częstotliwości i nie ma znaczenia, jaki najniższy bas jest w stanie wytworzyć odtwarzacz - 16 Hz, 20 Hz czy 50 Hz.
Stosunek sygnał/szum
Stosunek poziomu sygnału użytecznego do poziomu zewnętrznego szumu na wyjściu odtwarzacza.
Wskaźnik ten opisuje całkowitą ilość obcych szumów (dowolnego pochodzenia), które wpływają na jakość dźwięku: im wyższy stosunek sygnału do szumu, tym mniej takich szumów i czystszy dźwięk, co jest szczególnie ważne w przypadku Hi-Fi i Hi -Systemy końcowe. Minimalny wskaźnik dla odtwarzaczy CD jest uważany za 85-90 dB, wskaźniki do 100 dB można uznać za całkiem dobre, do 110 dB - dobrze,
ponad 110 dB - doskonale.
Zakres dynamiczny
Zakres dynamiczny odtwarzacza CD.
Z technicznego punktu widzenia zakres dynamiki jest logarytmem stosunku maksymalnego sygnału na wejściu, przy którym poziom zniekształceń jest wystarczająco niski (na przykład), a czułością wzmacniacza. W uproszczeniu parametr ten można opisać jako różnicę między minimalnym a maksymalnym poziomem dźwięku, jaki urządzenie może odtworzyć z wysoką jakością. Im wyższa wartość zakresu dynamiki, tym lepiej urządzenie radzi sobie z dźwiękiem, który ma znaczne różnice w głośności – np. partie orkiestrowe.
Zwróć uwagę, że podczas odtwarzania różnych standardów dźwięku (patrz „Odtwarzanie”) zakres dynamiki odtwarzacza również będzie inny - na przykład dla SACD jego wartość jest zwykle znacznie wyższa niż dla Audio CD. Odtwarzacze CD są zazwyczaj oceniane na najwyższą wartość, aby dać jak najlepsze wrażenie wydajności urządzenia. Jednak producenci często określają, dla jakiego typu dźwięku cyfrowego podawane są dane dotyczące zakresu dynamiki.
Zniekształcenia harmoniczne
Całkowite zniekształcenia harmoniczne (harmoniczne) na wyjściu odtwarzacza CD.
Parametr ten, wraz z opisanym powyżej stosunkiem sygnału do szumu, charakteryzuje ogólną jakość dźwięku odtwarzacza. Oblicza się ją, dzieląc całkowitą ilość harmonicznych przez wartość sygnału podstawowego przy częstotliwości dźwięku 1 kHz i wyraża się w procentach. Znaczne poziomy harmonicznych prowadzą do degradacji dźwięku – od ogólnego poczucia „chropowatości” i „nadmiernej gęstości” dźwięku do pojawienia się wyraźnie słyszalnych zakłóceń; odpowiednio, im mniejsze zniekształcenie harmoniczne, tym lepiej. W stosunkowo niedrogich odtwarzaczach CD liczba ta mierzona jest w dziesiątych częściach procenta, w topowych modelach nie może przekraczać kilku tysięcznych procenta.
Wejścia
Wejścia przewidziane w konstrukcji odtwarzacza CD.
Należy pamiętać, że dokładne użycie wejść używanych do transmisji dźwięku zależy od modelu. Tak więc w niektórych przypadkach możliwe jest przetwarzanie dźwięku za pomocą wbudowanych środków odtwarzacza CD (regulacja balansu, częstotliwości itp.); w innych - konwersja sygnału z analogowego na cyfrowy lub odwrotnie (np. emisja dźwięku z wyjścia optycznego odtwarzacza Blu-ray do akustyki), w innych - rejestracja sygnału wejściowego w czasie rzeczywistym itp. Ale przeznaczenie łączników usług jest dość jednoznaczne.
Konkretne typy danych wejściowych mogą być następujące:
-
Mini-Jack (3,5 mm). Standardowa wtyczka szeroko stosowana w nowoczesnej technologii audio i innej elektronice, głównie przenośnej. Technicznie wejście mini-Jack można wykorzystać do różnych typów sygnału, ale w praktyce w odtwarzaczach CD najczęściej pełni ono rolę interfejsu liniowego i służy głównie do podłączenia wspomnianego sprzętu przenośnego, np. Odtwarzaczy audio. .
-
Wyzwalacz. Wejście serwisowe używane do automatycznego włączania odtwarzacza CD. Jeśli podłączysz to wejście do wyjścia wyzwalającego innego komponentu w systemie audio (np. Odbiornika audio), ten komponent wyśle sygnał sterujący do odtwarzacza i obudzi go po włączeniu. Innymi słowy, urządzenie sterujące i odtwarzacz włączą się jednocześnie, naciskając jeden przycisk - jest to wygodni
...ejsze niż osobne włączanie sprzętu.
- Koncentryczny S / P-DIF. Cyfrowy interfejs audio. Umożliwia pracę z wielokanałowym dźwiękiem do formatu 7.1 włącznie. Technicznie wariant elektryczny S / P-DIF; różni się od opisanego poniżej optycznego z jednej strony większą wrażliwością na zakłócenia elektromagnetyczne, z drugiej mniej delikatnym kablem połączeniowym. Zwróć uwagę, że ten interfejs wykorzystuje złącza RCA i kabel koncentryczny. Jednak w przeciwieństwie do „konwencjonalnych” analogowych RCA (patrz wyżej), w tym przypadku wszystkie kanały audio są przesyłane jednym kablem, a sam przewód musi być ekranowany - w przypadku podłączenia zwykłym przewodem istnieje duże prawdopodobieństwo zniekształcenia z powodu zakłóceń .
- optyczne. Modyfikacja standardu S / P-DIF (patrz wyżej), zakładająca transmisję sygnału przez światłowód TOSLINK. Identyczne z interfejsem koncentrycznym pod względem możliwości transmisji dźwięku, połączenie optyczne jest całkowicie odporne na zakłócenia elektromagnetyczne, co pozwala na niezwykle wysoką wierność sygnału. Wadę tego połączenia można nazwać kruchością kabla - nie pozwala na ostre zgięcia i silny nacisk, może to doprowadzić do uszkodzenia włókna.
- Zbalansowane cyfrowe (AES / EBU). Zbalansowane cyfrowe wyjście audio. Ten format zapewnia odporność na zakłócenia nawet przy dużej długości kabla, co jest szczególnie ważne w zastosowaniach profesjonalnych; w rzeczywistości obecność wejścia AES / EBU wskazuje na dość wysoką klasę urządzenia. Technicznie interfejs ten może wykorzystywać różne złącza, jednak w odtwarzaczach CD zwykle używane są gniazda XLR i wtyki. To połączenie różni się od „zwykłego” (analogowego) XLR, w rzeczywistości w formacie cyfrowym.
- RCA. Podobnie jak w przypadku wyjść RCA (patrz wyżej), w tym przypadku mamy na myśli interfejs do transmisji analogowego sygnału audio w formacie „jeden przewód na kanał”, a jedno wejście to para złączy - dla lewego i prawego kanału dźwięku stereo .
- Wejście sterujące (IR). Złącze do zewnętrznego odbiornika pilota na podczerwień. Prawidłowo umieszczony odbiornik taki pozwoli na korzystanie z pilota nawet w miejscach, w których sygnał z pilota nie może dotrzeć do czujnika głównego (wbudowanego) - np. W innym pomieszczeniu. Zwróć uwagę, że jako zewnętrzne odbiorniki mogą być używane nie tylko pojedyncze czujniki, ale także inne komponenty systemu audio, które są kompatybilne z pilotem - na przykład odbiorniki lub tunery.
- BNC. Rodzaj złącza koncentrycznego używanego do różnych celów. Jednak w tym szczególnym przypadku wejście BNC jest najczęściej przeznaczone do współpracy z zewnętrznym generatorem zegarowym, który odpowiada za synchronizację impulsów cyfrowego sygnału audio. Konieczność stosowania takiego sprzętu wynika z faktu, że podczas przesyłania sygnału pomiędzy elementami systemu audio, z różnych powodów, impulsy mogą się różnić w czasie. Zjawisko to nazywane jest „jitterem”. Wydaje się, że odchylenia są bardzo małe (mierzone w pikosekundach), ale nawet taka drobnostka może znacząco obniżyć jakość dźwięku i zwiększyć poziom hałasu. Aby tego uniknąć, w systemach audio klasy premium można zastosować zewnętrzny generator zegara: przesyłając impulsy serwisowe do innych komponentów, ustala „ogólny rytm”, w którym przemieszczają się pakiety danych i zapobiega brakowi synchronizacji. Aby podłączyć taki generator, zwykle zapewnia się wejście BNC. Jednak w niektórych modelach to złącze może być również używane jako cyfrowe wejście audio, podobnie do opisanego powyżej S / P-DIF.
- XLR. Formalnie XLR to nazwa wtyczki, która ma okrągły kształt, kilka pinów i element ustalający do trzymania wtyczki w gnieździe. Jednak w tym przypadku mówimy o bardzo specyficznym interfejsie: wejściu audio z wtyczką trzypinową służącą do symetrycznego podłączenia analogowego sygnału audio. Osobliwością takiego połączenia jest to, że sam kabel pełni rolę filtra szumów, co pozwala na przesyłanie sygnału audio z dużą niezawodnością nawet przez dość długi przewód. Jednocześnie taka niezawodność rzadko jest wymagana w przypadku zwykłego domowego sprzętu audio, dlatego XLR jest uważane za profesjonalne złącze. Zwróć uwagę, że podobnie jak w przypadku RCA, w tym przypadku jeden kanał audio jest przesyłany przez jedno złącze, a standardowe wejście XLR składa się z dwóch gniazd (dla sygnału stereo).Pobór mocy
Moc pobierana przez odtwarzacz CD. Zwykle, o ile nie zaznaczono inaczej w uwagach, w tym przypadku moc oznacza podczas normalnej pracy. Należy pamiętać, że rzeczywisty pobór mocy w określonym momencie może różnić się od tego wskaźnika - na przykład, gdy model działa z własnym wzmacniaczem mocy (patrz „Wbudowany wzmacniacz”) przy niskim poziomie głośności lub imadle odwrotnie, podczas odtwarzania utworu z nagłymi skokami głośności. Niemniej jednak, organizując zasilanie systemu audio, należy skupić się na tym wskaźniku.
Należy pamiętać, że pobór mocy nie może być niższy niż moc wbudowanego wzmacniacza (jeśli jest dostępny, patrz wyżej). Jednak niektórzy producenci mogą pokusić się o triki – np. wskazać pobór prądu tylko w trybie przedwzmacniacza. W efekcie pobór mocy wskazany w charakterystyce jest znacznie niższy niż wartość rzeczywista przy włączonym wzmacniaczu (a czasami nawet niższy niż moc nominalna samego wzmacniacza). W takich przypadkach rzeczywisty pobór mocy można oszacować, dodając deklarowany pobór mocy do mocy wzmacniacza i uwzględniając margines 20-30% na straty energii spowodowane niedoskonałą sprawnością układów elektronicznych. Na przykład dla modelu 50 W ze wzmacniaczem 2x60 W wartość ta wyniesie około 200 ... 220 W (50 + 2x60=170 plus korekcja strat).