Porównanie Xiaomi Mi Smart Plug ZigBee vs TP-LINK HS110

- Prowadzący (Mistrz). Gniazda, które mogą pracować całkowicie samodzielnie i nie wymagają podłączenia do zewnętrznych bramek – w przeciwieństwie do opisanych poniżej modeli typu Slave. Jednocześnie niektóre urządzenia nadrzędne same w sobie są w stanie działać jako brama do podłączenia gniazd podrzędnych. W każdym razie, jeśli potrzebujesz tylko jednego inteligentnego gniazdka lub budujesz system takich gniazd od podstaw, warto zwrócić uwagę na model wiodącego typu.

- Niewolnik. Gniazda, które nie mogą działać samodzielnie i są połączone za pomocą dodatkowego wyposażenia. Innymi słowy, takie gniazdo odbiera polecenia od użytkownika i przekazuje mu informacje nie bezpośrednio, ale poprzez urządzenia sterujące - na przykład gniazdo Master (patrz wyżej) lub specjalną bramkę do systemu inteligentnego domu. Warto zwrócić uwagę na modele podrzędne, jeśli masz już urządzenie sterujące lub planujesz zbudować system dla kilku inteligentnych gniazd - schemat „1 Master i kilka Slave” będzie kosztować znacznie mniej i będzie łatwiejszy do skonfigurowania niż kilka oddzielnych Gniazda główne. Kupując gniazdo podrzędne, należy zwrócić szczególną uwagę na kompatybilność - do komunikacji z urządzeniami nadrzędnymi można zastosować różne technologie, które nie zawsze są ze sobą kompatybilne.

Metoda sterowania obsługiwana przez urządzenie.

W dzisiejszych czasach inteligentne gniazda wykorzystują głównie sterowanie za pomocą smartfona, z pilota lub z jednostki sterującej. Oto główne cechy każdej z tych wariantów:

- Ze smartfona. Sterowanie za pomocą smartfona lub innego podobnego gadżetu (na przykład tabletu) - najczęściej za pomocą specjalnej aplikacji, ale są wyjątki. Sposób komunikacji w tym przypadku może być inny: istnieje zarówno bezpośrednie połączenie przez Wi-Fi lub Bluetooth, jak i możliwość przesyłania zdalnych poleceń przez sieć komórkową GSM lub przez to samo Wi-Fi; każda opcja ma swoje zalety i wady. Więcej informacji można znaleźć w sekcji „Protokoły komunikacyjne”. Jednak w każdym razie samo sterowanie za pomocą smartfona ma szereg zalet. Pozwala więc na korzystanie z istniejącego gadżetu na farmie bez kupowania specjalnych konsol czy innego wyposażenia. Jednocześnie wspomniane protokoły komunikacyjne są obsługiwane przez wszystkie współczesne smartfony, w tabletach trudności mogą pojawić się tylko z GSM, a same gniazda GSM często pozwalają na sterowanie nawet ze zwykłych telefonów komórkowych (nie smartfonów). Instalowanie i konfigurowanie modeli z tego typu sterowaniem jest zwykle dość proste i nie wymaga dużego wysiłku. Aplikacje sterujące są zwykle dostępne dla wszystkich głównych mobilnych systemów operacyjnych (Andro...id, iOS); ich funkcjonalność może być dość rozbudowana, a interfejs najczęściej wygodny i intuicyjny. Główną wadę tej wariantów można nazwać pewną złożonością (a czasem niemożliwością) integracji z bardziej rozbudowanymi systemami, jak np. „Inteligentny dom”. Z drugiej strony ten punkt dotyczy tylko niektórych protokołów komunikacyjnych, a nawet tam nie jest tak często krytyczny; więc to sterowanie z poziomu smartfona jest w naszych czasach najpopularniejsze.

- Zdalne sterowanie. Sterowanie za pomocą własnego pilota dostarczanego z gniazdem. Pilot zazwyczaj działa bezprzewodowo, a konkretna technologia komunikacji może być inna: niektóre modele działają w zakresie podczerwieni i wymagają linii wzroku, inne wykorzystują kanał radiowy, a nawet „sięgają” przez ścianę. W każdym razie ta opcja jest wygodna, ponieważ wszystko, co potrzebne do sterowania, jest od razu zawarte w pakiecie, użytkownik nie musi korzystać z osobnego gadżetu (w przeciwieństwie do opisanych powyżej modeli zaprojektowanych na smartfona). A połączenie jest bardzo proste, bez zbędnych ustawień. Z drugiej strony pilot jest zwykle mniej funkcjonalny niż aplikacja mobilna; działa tylko w obrębie jednego pomieszczenia (mieszkania, biura itp.), ao zdalnym sterowaniu nie ma; i kontrolowane gniazda są urządzeniami ściśle niezależnymi, które nie są w stanie współdziałać z innymi elementami systemów bezpieczeństwa lub „inteligentnego domu”. Dlatego ta opcja jest dość rzadka w naszych czasach.

- Blok sterujący. Sterowanie poprzez oddzielną jednostkę sterującą (bramkę). Rolę takiej jednostki może pełnić centralny alarm lub systemy smart home, wyspecjalizowana bramka dla inteligentnych gniazd, czy nawet kompatybilne gniazdo Master (chociaż modele z tego typu sterowaniem mogą również należeć do kategorii Master; patrz " Format roboczy ”). Tak czy inaczej, w tym przypadku polecenia od użytkownika nie idą bezpośrednio do gniazdka, ale najpierw do bramy, a stamtąd do urządzenia.
Główną wygodą tej wariantów jest to, że jednostkę sterującą można wybrać według własnego uznania - w zależności od konkretnych potrzeb i innych cech sytuacji. Zwracamy również uwagę, że połączenie takich gniazd z bramą odbywa się najczęściej za pomocą jednego ze specjalnych protokołów - Z-Wave, ZigBee lub Jeweler (więcej szczegółów w rozdziale „Protokół komunikacyjny”). Pozwala to między innymi na integrację gniazd z istniejącymi systemami bezpieczeństwa lub inteligentnego domu, jeśli używają tego samego protokołu. Spośród zauważalnych wad tego rodzaju sterowania można przede wszystkim zwrócić uwagę na potrzebę zastosowania jednostki sterującej. Ponadto podłączanie i konfigurowanie takich gniazd jest nieco bardziej skomplikowane niż odmiany opisane powyżej (chociaż producenci starają się uprościć to zadanie zwykłym użytkownikom).

- Z komputera. W szczególności takie sterowanie jest istotne nie tyle w przypadku inteligentnych gniazdek, ile w przypadku inteligentnych filtrów rozszerzeń. Mogą łączyć się z siecią za pośrednictwem sieci LAN lub USB-B, co umożliwia im odbieranie sygnałów sterujących.

Protokół (standard) łączności używany przez gniazdko do połączenia z urządzeniem sterującym. W dzisiejszych czasach wśród inteligentnych gniazdek używane są tylko bezprzewodowe standardy, które można podzielić na dwie kategorie. Pierwsza to popularne technologie Bluetooth, Wi-Fi i GSM, używane do połączenia ze smartfonem (patrz „Sterowanie”); druga to specjalistyczne formaty łączności Z-Wave, Zigbee i Jeweller, przeznaczone dla systemów ochrony / „inteligentnego domu” i używane przy sterowaniu przez blok kontrolny (patrz tamże). Oto bardziej szczegółowy opis każdego z tych standardów: — Wi-Fi. Najpopularniejszy protokół łączności wśród gniazdek sterowalnych ze smartfona. Początkowo technologia ta była używana głównie do bezprzewodowego dostępu do sieci lokalnych i Internetu, jednak w dzisiejszych czasach możliwe jest również bezpośrednie połączenie różnych urządzeń przez Wi-Fi. W związku z tym konkretny sposób realizacji takiego połączenia może być różny: niektóre modele łączą się z routerem i są dostępne przez sieć lokalną lub nawet zdalnie przez Internet; inne łączą się ze smartfonem/tabletem i można nimi sterować tylko na odległość bezpośredniego połączenia; trzecie dopuszczają oba formaty pracy. Warto te szczegóły ustalać oddzielnie; jednak w każdym wypadku t...aka uniwersalność w dużej mierze odpowiada za szerokie rozpowszechnienie gniazdek Wi-Fi. Drugą zaletą tego protokołu jest dobra odległość łączności: wynosi ona rzędu kilkudziesięciu, a nawet setek metrów (co, oprócz innych cech, pozwala na niezawodną pracę także przez ściany). Należy również zauważyć, że moduły Wi-Fi z definicji znajdują się we wszystkich współczesnych smartfonach i tabletach; a niektóre gniazdka dopuszczają sterowanie z innych urządzeń, np. laptopów, a nawet komputerów stacjonarnych (w tym przez sieci). Z ogólnych wad tej technologii można wymienić jedynie wyższy koszt i mniejszą energooszczędność niż Bluetooth. Jednak pierwszy czynnik jest zazwyczaj przeważany korzyściami, a drugi jest istotny głównie dla urządzeń sterujących, ponieważ same gniazdka stale pobierają zasilanie z sieci i mają praktycznie nieograniczoną autonomię. Dodatkowo warto mieć na uwadze, że niektóre gniazdka Wi-Fi działają tylko przez bezprzewodowy router i nie obsługują bezpośredniego połączenia; jednak, biorąc pod uwagę powszechność sieci Wi-Fi w dzisiejszych czasach, ten aspekt również nie jest krytyczny. — Bluetooth. Kolejna technologia używana do połączenia gniazdek ze smartfonami i tabletami. Występuje zauważalnie rzadziej niż opisany powyżej Wi-Fi, ponieważ możliwościami wyraźnie ustępuje temu standardowi. Po pierwsze, połączenie przez Bluetooth jest realizowane tylko bezpośrednio między urządzeniami, więc o zdalnym sterowaniu nie ma mowy. Po drugie, faktyczna odległość takiego połączenia zazwyczaj nie przekracza 15 – 20 m, a przy dużej grubości ścian może się okazać znacznie mniejsza. Jeśli chodzi o zalety Bluetooth, to zalicza się do nich przede wszystkim niska cena i możliwość pracy bez routerów i innego sprzętu pośredniczącego (podczas gdy wiele modeli Wi-Fi działa tylko przy obecności sieci bezprzewodowej). Ponadto taka łączność charakteryzuje się niskim zużyciem energii, ale w przypadku inteligentnych gniazdek ten aspekt nie jest szczególnie istotny. Chodzi o to, że same gniazdka i tak są stale podłączone do sieci i nie muszą szczególnie oszczędzać energii; a urządzenie sterujące musi znajdować się w bezpośrednim sąsiedztwie gniazdka, a z doładowywaniem jego baterii zazwyczaj nie ma problemów. — GSM. Połączenie przez sieć komórkową; termin „GSM” w tym przypadku jest dość umowny, ponieważ takie gniazdka mogą pracować również w nowocześniejszych sieciach 3G i 4G LTE. Aby korzystać z tego połączenia, należy kupić starter operatora komórkowego i zainstalować kartę SIM w inteligentnym gniazdku. Na ogół sterowanie przez GSM odbywa się za pomocą połączeń i/lub SMS-ów na numer telefonu przypisany do gniazdka; często przewidziana jest także możliwość wysyłania zwrotnych powiadomień (tekstowych lub nawet głosowych), a w celu zabezpieczenia przed nieautoryzowanym dostępem do pamięci urządzenia wprowadzana jest lista dozwolonych numerów. Kluczową zaletą tego sposobu połączenia jest możliwość dostępu do ustawień gniazdka z dowolnego miejsca na świecie, gdzie jest zasięg mobilny. Ponadto, połączenia i SMS-y można wysyłać z dowolnego telefonu komórkowego, niekoniecznie ze smartfona. Z drugiej strony, sterowanie przez sieć komórkową oferuje znacznie mniej możliwości niż inne protokoły, a sama łączność wymaga nakładów finansowych. Z tego powodu raczej nie ma sensu zwracać uwagi na takie gniazdka, jeśli przez większość czasu sterowanie nimi ma się odbywać „lokalnie”, z tego samego domu lub biura, w którym te urządzenia są zainstalowane. — Z-Wave. Standard bezprzewodowej komunikacji, specjalnie zaprojektowany dla systemów automatyzacji i zarządzania, w tym alarmów i „inteligentnego domu”. Obok opisanego poniżej Zigbee należy do jednych z ogólnie przyjętych protokołów stosowanych w takich systemach; a w inteligentnych gniazdkach sterowanych przez blok kontrolny cieszy się jeszcze największą popularnością. Jest to związane z tym, że takie połączenie jest proste i tanie w realizacji, a jednocześnie wystarczająco funkcjonalne i praktyczne. Przewiduje przesyłanie maksymalnie prostych i krótkich komend sterujących, co sprzyja oszczędzaniu energii, i działa w zakresie do 1 GHz, dzięki czemu nie jest podatna na zakłócenia ze strony urządzeń Wi-Fi i Bluetooth. Ponadto w sieciach opartych na Z-Wave możliwe jest użycie topologii MESH — gdy każde pojedyncze urządzenie staje się pełnoprawnym retranslacyjnym sygnałem od innych komponentów systemu. Urządzenia w sieciach tego typu mogą wybierać dowolną trasę przesyłu sygnału, przez dowolną liczbę pośrednich węzłów, w zależności od sytuacji. Na przykład, jeśli bezpośrednie połączenie między dwoma węzłami jest z jakiegoś powodu niemożliwe — dane są przesyłane „obchodząc”, przez inne urządzenia sieciowe, a system automatycznie wybiera najbardziej optymalną trasę. Umożliwia to łatwe organizowanie rozległych sieci z dużą liczbą urządzeń i dużym zasięgiem pokrycia. — Zigbee. Kolejny protokół łączności, stworzony dla systemów automatyzacji (w tym „inteligentnego domu”), alarmów, zarządzania przemysłowego itp. Pod wieloma cechami jest podobny do opisanego powyżej Z-Wave: pozwala na przesyłanie sygnałów sterujących przy niskim zużyciu energii, a także tworzenie sieci MESH z kierowaniem sygnału przez kilka węzłów i automatycznym wyborem optymalnej trasy z uwzględnieniem aktualnej sytuacji w sieci. Główne różnice między Zigbee a Z-Wave to wysoka ochrona kanałów komunikacyjnych przed włamaniami oraz możliwość zapewnienia wysokiej szybkości działania. Odwrotną stroną tych zalet jest wyższy koszt realizacji tego protokołu, mimo że w inteligentnych gniazdkach szybkość i bezpieczeństwo zazwyczaj nie odgrywają kluczowej roli. Dlatego urządzeń zgodnych z tym standardem jest produkowanych nieco mniej niż tych pod Z-Wave. — Jeweller. Pilotowany protokół łączności, opracowany przez firmę Ajax Systems. Specjalizacją firmy są alarmy, a protokół ten został pierwotnie opracowany właśnie z myślą o takich systemach — stąd jego zaawansowane właściwości. W szczególności, Jeweller zapewnia zasięg łączności do 2 km przy bardzo niskim zużyciu energii, ma wysokiej klasy ochronę przed włamaniami, pozwala na zmianę częstotliwości w przypadku prób zakłóceniowych pasma roboczego i obsługuje jednoczesne połączenie do 150 urządzeń na bramkę. Z drugiej strony, dla inteligentnych gniazdek większość tych cech jest zbędna, mimo że wyraźnie wpływają one na koszt. Jednak główną wadą tego protokołu jest to, że jego zastosowanie jest ograniczone do urządzeń jednego producenta. Dlatego warto rozważyć zakup gniazdek z obsługą Jeweller w przypadku, gdy w domu znajduje się (lub planuje się zainstalować) system alarmowy od Ajax Systems.

Różne funkcje i możliwości inteligentnej wtyczki. Mogą to być możliwości związane z bezpośrednim zasilaniem ( timer, praca planowa, statystyka zużycia energii); funkcje ułatwiające podłączenie i integrację z systemami inteligentnego domu (podłączenie dodatkowych gniazd, programowanie IFTTT); różne czujniki ( czujnik temperatury, w tym termostat, czujnik wilgotności, czujnik ruchu); funkcje bezpieczeństwa ( zasłony „baby”, wodoodporność, ochrona przed skokami napięcia); a nawet specyficzne wyposażenie, takie jak lampka nocna. Oto bardziej szczegółowy opis głównych wariantów, które są obecnie istotne dla inteligentnych wtyczek:

- Timer. Funkcja pozwalająca na wyłączenie zasilania po określonym przez użytkownika czasie. Timer przydaje się przede wszystkim w przypadkach, gdy prąd musi zostać wyłączony w określonym momencie, ale użytkownik nie może tego zrobić ręcznie – na przykład, jeśli nadszedł czas, aby iść do pracy i poczekać na czas wyłączenia. Dodatkowo funkcja ta ułatwia śledzenie czasu pracy: zamiast sterować czasem zegarem, wystarczy ustawić timer na gniazdku.

- Działa...zgodnie z harmonogramem. Możliwość ustalenia harmonogramu włączania i wyłączania prądu. Jest to bardziej zaawansowana funkcja niż opisany powyżej timer: timer wymaga ponownego włączenia za każdym razem, gdy zostanie uruchomiony, podczas gdy harmonogram należy ustawić tylko raz. Ponadto harmonogram pozwala zarządzać nie tylko awariami, ale także włączaniem. Funkcja ta daje wiele możliwości konfiguracji pracy „inteligentnego domu”. Na przykład, jeśli obowiązuje taryfa nocna na energię elektryczną, możesz skonfigurować gniazdko tak, aby wydajne urządzenia, takie jak kotły, były włączane tylko w okresie „karencji”. Ponadto do inteligentnego gniazdka z harmonogramem można podłączyć automatyczny system nawadniania, oświetlenie podwórka itp. Należy pamiętać, że specyficzne możliwości programatora mogą być inne; Najprostszą opcją jest możliwość ustawienia programu na dzień, jednak istnieją modele z harmonogramem na dni tygodnia.

- Statystyki zużycia energii. Możliwość prowadzenia statystyk zużycia energii za pomocą gniazdka, czyli kalkulacji kosztów energii elektrycznej za określony czas. Jednocześnie najprostsze modele są w stanie wyświetlić jedynie całkowite zużycie, bardziej zaawansowane potrafią wyjaśniać w jakim czasie zużycie było maksymalne/minimalne, a nawet budować wykresy. Informacje zbierane przez gniazdo są przesyłane do smartfona lub innego gadżetu przez Wi-Fi / Bluetooth lub do jednostki sterującej systemu „inteligentnego domu” (patrz „Sterowanie”); funkcja ta nie jest dostępna w modelach z pilotem lub sterowaniem telefonicznym (GSM).

- Czujnik temperatury. Czujnik monitorujący temperaturę w pomieszczeniu. Sposób korzystania z tej funkcji różni się w zależności od modelu. Tak więc niektóre gniazda z podobnym czujnikiem mają również termostat do automatycznego utrzymywania mikroklimatu. W innych urządzeniach czujnik termiczny służy tylko do przesyłania danych do użytkownika, a osoba, jeśli to konieczne, podejmuje pewne działania. Istnieje również funkcja prostego alarmu pożarowego - gdy temperatura wzrośnie powyżej poziomu krytycznego, gniazdo wysyła powiadomienie alarmowe do użytkownika (lub centrali).

- Termostat. Dodatkowa funkcja występująca w modelach z czujnikiem temperatury (patrz wyżej). Umożliwia użycie inteligentnej wtyczki do automatycznego utrzymywania określonej temperatury w pomieszczeniu. Aby to zrobić, należy przez takie wyjście podłączyć grzałkę lub inne podobne urządzenie i ustawić żądaną temperaturę w ustawieniach termostatu: gdy powietrze ostygnie, termostat włączy zasilanie nagrzewnicy, a gdy ustawiona temperatura zostanie osiągnięty, wyłączy ogrzewanie.
Podkreślamy, że termostaty we współczesnych inteligentnych gniazdach są najczęściej projektowane specjalnie do ogrzewania; tryb chłodzenia prawie nigdy nie występuje w takich regulatorach. Wynika to z faktu, że klimatyzatory stosowane do obniżania temperatury w większości posiadają własne termostaty i nie są przeznaczone do sterowania przez włączanie i wyłączanie zewnętrznego zasilania.

- Czujnik wilgoci. Czujnik monitorujący wilgotność w pomieszczeniu. Sposoby wykorzystania takiego czujnika mogą być różne: w niektórych modelach przekazuje on użytkownikowi tylko dane o wilgotności, w bardziej zaawansowanych gniazdach automatyczne włączenie i wyłączanie może być zapewnione po osiągnięciu określonego poziomu wilgotności. Tak czy inaczej, warto zwrócić uwagę na modele z takim czujnikiem, jeśli planowane jest podłączenie przez nie sprzętu do kontroli wilgotności (nawilżacze lub osuszacze). Taka potrzeba może pojawić się w szczególności w pokoju dziecięcym dla noworodka: suche powietrze jest niepożądane dla dziecka, dlatego w takich pomieszczeniach często stosuje się nawilżacze.

- Czujnik ruchu. Czujnik reagujący na ruch w pomieszczeniu. Specyfika zastosowania takiego czujnika w różnych modelach może być różna. Na przykład niektóre modele mogą pełnić rolę czujnika bezpieczeństwa lub automatycznego włącznika światła: wysyłają sygnał do systemu bezpieczeństwa lub włączają lampę, gdy tylko czujnik wykryje ruch w polu widzenia. Inną opcją korzystania z tej funkcji jest automatyczna ochrona na wypadek zapomnienia użytkownika: np. jeśli podłączył żelazko do inteligentnego gniazdka i wyszedł z pokoju, czujnik wyłączy zasilanie po chwili, gdy przestanie wykrywać ruch.

- Zasłony ochronne przed dziećmi. Klapki zasłaniające otwory w gniazdku przed ciałami obcymi, takimi jak długopis czy śrubokręt, które ciekawskie dziecko może próbować wepchnąć do gniazdka. W tym przypadku zasłony są zaprojektowane w taki sposób, aby nie przeszkadzały we włożeniu tradycyjnej wtyczki.

- Wodoodporność. Wylot posiada wzmocnioną ochronę przed wilgocią. To właśnie na te urządzenia warto zwrócić uwagę, jeśli inteligentne gniazdo ma być używane na zewnątrz lub w pomieszczeniu o dużej wilgotności (łazienka, kryty basen itp.). Należy pamiętać, że poziom ochrony przed wilgocią w różnych modelach może być różny, należy to wyjaśnić przed użyciem.

- Nocne światło. Możliwość wykorzystania inteligentnego gniazdka jako lampki nocnej - przyciemnianej lampki do nocnego podświetlenia. W tym celu obudowa urządzenia zapewnia własne źródła światła, zwykle oparte na diodach LED. Klasyczny sposób wykorzystania lampki nocnej znajduje się w pokoju dziecięcym, dzięki czemu ciemność nie przestraszy maluszka. Funkcja ta może się jednak przydać również osobom dorosłym - w przypadku, gdy trzeba wstać w środku nocy (lub wcześnie rano, przed świtem): łatwiej jest dostać się do głównego wyłącznika nawet przy słabym świetle. lampka nocna niż w całkowitej ciemności.

- Ochrona przed skokami napięcia. System ochronny, który chroni podłączone do gniazdka obciążenie przed wahaniami napięcia w sieci. Z reguły stosunkowo małe i krótkotrwałe przepięcia są wygaszane przez samo gniazdo; jeśli możliwości ochrony nie są wystarczające, zasilanie jest automatycznie wyłączane, chroniąc ładunek przed uszkodzeniem. Ta ochrona jest szczególnie ważna w przypadku wrażliwych urządzeń elektrycznych, takich jak telewizory lub sprzęt audio; nie będzie w stanie zastąpić pełnoprawnego stabilizatora napięcia, jednak w przypadku mniej lub bardziej stabilnych sieci, w których wahania występują rzadko, zwykle wystarcza.

- Podłączenie dodatkowego gniazda. Możliwość podłączenia dodatkowych gniazd slave do gniazda smart typu Master (patrz „Rodzaj”). Warto wybrać model z tą funkcją, jeśli chcesz zbudować system kilku inteligentnych gniazd sterowanych za pośrednictwem jednego z nich. W szczególności jest to najwygodniejszy sposób budowania sieci ze zdalnym sterowaniem przez Internet (patrz "Sterowanie"): zestaw jednego gniazda głównego i kilku gniazd podrzędnych będzie łatwiejszy do podłączenia i tańszy niż kilka oddzielnych gniazd Master.

- Wsparcie IFTTT. Obsługa gniazd dla technologii IFTTT. Technologia ta służy do łączenia różnych typów urządzeń w ramach „inteligentnego domu” i innych podobnych systemów oraz organizowania pracy tych elementów zgodnie z zasadą „jeśli (...) - to (...)”. Na przykład, jeśli na drzwiach znajduje się czujnik otwarcia, możesz skonfigurować inteligentne gniazdo tak, aby włączało własne światło nocne, gdy ten czujnik zostanie wyzwolony - a osoba, która wchodzi, nie musi szukać przełącznika w całkowitej ciemności . Możliwe jest również tworzenie dłuższych, wieloetapowych łańcuchów poleceń (np. „wyzwolenie czujnika – włączenie oświetlenia – uruchomienie wentylacji – włączenie inteligentnego gniazdka z termostatem”). Warto zauważyć, że takie funkcje mogą być dostępne bez IFTTT; jednak ta technologia oferuje szereg zalet. Po pierwsze, pozwala łatwo organizować interakcję między urządzeniami różnych producentów. Po drugie, IFTTT ma ścisłą integrację z wieloma popularnymi usługami internetowymi, takimi jak Gmail. Facebook, Instagram itp., a także specjalne aplikacje, dzięki którym takie systemy mogą reagować na bardzo konkretne zdarzenia – np. odebranie e-maila od konkretnego adresata.
Jeśli chodzi konkretnie o inteligentne gniazda, obsługa IFTTT w nich przede wszystkim ułatwia integrację z innymi komponentami inteligentnego domu czy systemu automatyki.

Maksymalna moc obciążenia, którą można podłączyć do sieci za pomocą inteligentnej wtyczki. Jeśli planowane jest zasilanie kilku urządzeń przez urządzenie - należy wziąć pod uwagę ich całkowitą moc.

Dopuszczalna moc do 2 kW jest uważana za stosunkowo niską, ale wystarcza dla większości urządzeń gospodarstwa domowego, które nie różnią się wysokim zużyciem energii. Na przykład takie wartości wystarczą dla lampy domowej, średniej wielkości telewizora, domowego klimatyzatora, kuchenki mikrofalowej itp. Urządzenia o maksymalnej mocy od 2 do 3 kW nadają się już do bardziej „żarłocznych” sprzęt taki jak czajnik elektryczny czy bojler. A najbardziej „wytrzymałe” inteligentne gniazda mają ograniczenie od 3 do 3,5 kW, będą kompatybilne z dowolnymi urządzeniami elektrycznymi, które są ogólnie zaprojektowane do pracy z gniazdka (przypomnijmy, że moc powyżej 3,5 kW wymaga podłączenia bezpośrednio do rozdzielnicy , zwykłe gniazda nie są już do tego przeznaczone).

Maksymalny prąd obciążenia, dla którego zaprojektowana jest inteligentna wtyczka. Parametr ten jest bezpośrednio związany z maksymalną mocą (patrz wyżej) - przypomnijmy, że moc jest obliczana przez pomnożenie prądu przez napięcie. Tak więc, jeśli maksymalna moc wynosi na przykład 2200 W, to maksymalne obciążenie wyniesie 2200/220 = 10 A.

Dopuszczalne obciążenie poniżej 10 A dla nowoczesnych gniazd inteligentnych jest uważane za niskie, 11 - 15 A to średnie, a maksymalny wskaźnik to w rzeczywistości 16 A - zwykłe gniazdka ścienne początkowo nie oznaczają większego obciążenia. Urządzenia pobierające prąd powyżej 16 A wymagają specjalnego połączenia ze specjalną automatyką regulacyjną, do takich urządzeń nie stosuje się inteligentnych gniazd.

Temperatura robocza urządzenia to zakres temperatury otaczającego powietrza, w którym gwarantuje się, że gniazdo / przedłużacz będzie działać.

Wszystkie inteligentne gniazda i przedłużacze z łatwością tolerują warunki „pokojowe” z komfortową temperaturą dla ludzi. Dlatego jeśli urządzenie jest kupowane do zwykłej powierzchni mieszkalnej lub biurowej, możesz zignorować wskaźnik ten. Ale jeśli gniazdko / przedłużacz ma być używane w bardziej ekstremalnym środowisku (na przykład w nieogrzewanym garażu), należy upewnić się, że wybrany model może normalnie wytrzymać odpowiednie temperatury. Dotyczy to zwłaszcza odporności na zimno: na rynku można znaleźć urządzenia mrozoodporne, ale jest ich sporo.