Porównanie SteelSeries Rival 110 vs SteelSeries Rival 310

Model sensora, umieszczonego w myszce. Informacja ta jest podawana, w zasadzie, dla modeli wyposażonych w czujniki najwyższej klasy, możliwości których są znacznie lepsze od prostszych rozwiązań. Cechy te są ważne przede wszystkim dla gamingowych myszy, dlatego właśnie do tej kategorii należy większość urządzeń, dla których określa się model sensora.

Po nazwie można znaleźć szczegółowe dane sensora i ocenić jego możliwości. Jedna z najbardziej popularnych obecnie marek zaawansowanych sensorów — PixArt; w sprzedaży często są spotykane sensory PixArt 3212, PixArt 3325, PixArt 3327, PixArt 3335, PixArt 3360, PixArt 3389, PixArt 3395, PixArt 3950.

Rozdzielczość czujnika odpowiedzialnego za śledzenie ruchów myszy na powierzchni roboczej. Określone w DPI — punkty na cal.

Fizyczny sens DPI jest taki. Sensor współczesnej myszy działa na tej samej zasadzie, co i matryca aparatu i składa się z pikseli. A DPI (dots per inch) — jest to liczba pikseli, która przypada na 1 cal powierzchni (długości lub szerokości), "widocznej" dla sensora

Uważa się, że większa liczba DPI oznacza bardziej zaawansowany sensor i mysz; w dzisiejszych czasach nie są rzadkością modele na 3500 – 5000 DPI, 12000 DPI, 16000 DPI a nawet więcej. W pewnym sensie tak to jest — wysoka rozdzielczość sprzyja precyzji. Jednak jedyne, co bezpośrednio jest określane przez wskaźnik to szybkość poruszania się kursora na ekranie: im wyższa rozdzielczość sensora — tym większa liczba pikseli, o jaką przesunie się kursor podczas przemieszczania myszy na określoną odległość. Warto przy tym przypomnieć, że zbyt duża prędkość jest bardziej niepożądana niż zbyt mała. Więc realna potrzeba w wysokim DPI (1000 i powyżej) występuje głównie podczas pracy na dużych ekranach (w rozdzielczości 4K i więcej); dla małych ekranów (HD i Full HD) często okazuje się wystarczająca mniejsza wartość.

Największe przyspieszenie podczas jazdy, przy którym mysz działa normalnie; w przypadku przekroczenia tego wskaźnika możliwe jest to, że kursor zacznie "wariować" (przesuwać się w nieoczekiwane miejsca z powodu błędnych danych z sensora).

Im gwałtowniej myszka się porusza — tym większe jest działające na nią przyspieszenie. Odpowiednio, parametr ten określa wrażliwość na gwałtowne ruchy, to, na ile model ten jest w stanie normalnie reagować na takie ruchy. Wysokie wartości maksymalnego przyspieszenia (40 G, 50 G) są ważne przede wszystkim w dynamicznych grach — szczególnie dla profesjonalnych graczy i entuzjastów. Jeśli myszka kupowana jest dla stosunkowo prostych zadań (praca z dokumentami, przeglądanie stron internetowych i itp.) — na wynik ten można nie zwracać szczególnej uwagi.

Parametr ips (cale na sekundę) to wyrażona w calach na sekundę liniowa prędkość ruchu myszy, przy której czujnik manipulatora jest w stanie odczytać powierzchnię. W topowych modelach maksymalna prędkość ruchu myszy często sięga 400-600 ips, ale urządzenia z ips w okolicach 200 są bardziej powszechne.

Przełączniki w myszce wskazują, jakie dokładnie switche są zamontowane pod głównymi przyciskami: na przykład Omron, Huano, Kailh, TTC lub rozwiązania firmowe producenta. Od tego zależy charakter kliknięcia, siła nacisku, głośność kliknięcia, trwałość oraz prawdopodobieństwo pojawienia się podwójnego kliknięcia z czasem.

W przeciwieństwie do ogólnego typu przełączników, gdzie chodzi o zasadę działania — mechaniczną lub optyczną — marka i model pozwalają lepiej zrozumieć poziom wykonania. Na przykład, dwie myszki z mechanicznymi switche mogą klikać się różnie: jedne będą miększe i cichsze, inne — twardsze, dźwięczniejsze i bardziej „gamingowe” w odczuciach.

Myszy, które posiadają symetryczny kształt. Główną zaletą tych modeli jest to, że ich kształt zarówno dobrze nadaje się do prawej, jak i do lewej ręki. Biorąc pod uwagę to, że specjalistyczne urządzenia do lewej ręki są niezwykle rzadkie, symetryczna mysz może stać się prawdziwym ratunkiem dla osób leworęcznych. Warto też wziąć pod uwagę to, że symetria w tym przypadku dotyczy tylko kształtu obudowy i układu głównych przycisków; dodatkowe przyciski mogą być umieszczone w sposób wygodny tylko dla prawej ręki. Jeśli mysz jest kupowana dla osoby leworęcznej warto doprecyzować tę kwestię.

Chwyt — sposób trzymania w ręku — do którego najlepiej pasuje ten model.

Przeznaczenie chwytów różnią się w zależności od ułożenia ręki na myszce. Opcja ta jest istotna przede wszystkim podczas grania w gry: dla maksymalnej wydajności gracz potrzebuje myszy, która nadaje się do zwykłego chwytu. Jest to szczególnie ważne dla profesjonalnego e-sportu, gdzie każdy drobiazg może stać się kluczem do zwycięstwa lub porażki. Dlatego przeznaczenie chwytów są podawane głównie dla gamingowych myszy (patrz "Przeznaczenie"). Można spotkać się z opinią, że te lub inne przeznaczenie chwytu są optymalnie dostosowane do tych lub innych gatunków gier, jednak nie jest to do końca prawda: głównym kryterium wyboru są osobiste preferencje i cechy użytkownika. Na przykład, niektórzy gracze preferują "palm grip", chwyt ten sprawdza się przy graniu w dynamiczne strzelanki, kompensując obniżoną prędkość dobrym reagowaniem; a inni nawet przy graniu w questy wolą "szybkie" claw lub finger grip.

Oto bardziej szczegółowy opis najbardziej popularnych chwytów:

— Palm grip. Rodzaj chwytu myszy, w jego przypadku cała powierzchnia palców i duża część dłoni dotyka całej powierzchni myszki. Innymi słowy, w ten sposób dłoń z palcami leżą na myszce, maksymalnie kontaktując się z nią. Właśnie pod ten chwyt początkowo projektuje się większość "gryzoni", jest on popularny w gamingowych modelach. Większość modeli, tworzonych właśnie pod palm grip jest bardzo wygodna, są one dłuższe..., a także posiadają charakterystyczną asymetryczną konstrukcję z nierównościami i zagłębieniami obudowy — dla maksymalnej ergonomii; chociaż są i wyjątki. W każdym razie, główną zaletą tego rodzaju chwytu myszy jest minimalne obciążenie nadgarstka, a także dobra płynność i precyzja ruchów. Z drugiej strony, prędkość poruszania się myszy może być nieco mniejsza, niż w przypadku innych rodzajów chwytu.

— Claw grip. W tym chwycie dłoń ułożona jest na wzór szpona, nadgarstek użytkownika tworzy łuk i dotyka myszkę tylko dolną częścią dłoni i opuszkami palców. Klasyczny chwyt claw grip polega na prawie prostopadłym ułożeniu palców stosunkowo przycisków, jednak wymóg ten nie jest obowiązkowym — palce mogą leżeć i pod niewielkim kątem. W każdym razie dzięki zmniejszeniu powierzchni styku i większym stopniu swobody dla ręki uchwyt ten zapewnia większą szybkość, niż palm grip, i w tym samym czasie, jest to sposób łatwiejszy do opanowania, niż fingertip grip. Dlatego dla wielu graczy claw grip jest optymalnym rozwiązaniem dla strzelanek, gier akcji i strategicznych gier w czasie rzeczywistym, gdzie ważna jest szybkość reakcji. Specjalistyczne myszy, stworzone do tego rodzaju chwytu zazwyczaj są nieco krótsze, niż tradycyjne do palm grip, również często posiadają one charakterystyczny "garb" w tylnej części obudowy.

— Fingertip grip. Chwyt, w którym palce użytkownika dotykają jedynie opuszkami, a śródręcze nie dotyka górnej części myszy. Główny ciężar dłoni spoczywa na nadgarstku, który leży na podkładce. Ten rodzaj uchwytu pozwala uzyskać wysoką szybkość reakcji, jednak sposób ten jest dość trudny do opanowania i nie wyróżnia się dokładnością, zwłaszcza dla osób, które nie są przyzwyczajone. Jednak, wielu użytkowników stosuje taki sposób intuicyjnie, nie zastanawiając się; zwykle tylko profesjonalni gracze i zaangażowani pasjonaci specjalnie się uczą korzystać z myszki w ten sposób. Myszy tego formatu zwykle mają małą wagę, środek ciężkości jest umieszczony bliżej przedniej części, obudowa jest stosunkowo krótka, najczęściej symetryczna, a "garb" (występ) znajduje się bliżej środka obudowy, albo w ogóle go nie ma (licząc na to, że dłoń i tak nie dotyka myszy).

Należy pamiętać, że są modele, które łączą w sobie kilka przeznaczenie chwytów — nawet wszystkie trzy na raz. W konstrukcji takich myszy przewidziana jest regulacja w ten lub inny sposób, jednak czy taka regulacja jest dostępna warto doprecyzować.