Polska
Katalog   /   Komputery   /   Podzespoły   /   Karty dźwiękowe

Porównanie Asus Xonar AE vs Asus Xonar D1

Dodaj do porównania
Asus Xonar AE
Asus Xonar D1
Asus Xonar AEAsus Xonar D1
Porównaj ceny 3
od 527 zł
Produkt jest niedostępny
TOP sprzedawcy
Rodzajgamingowagamingowa
Specyfikacja
Typwewnętrznawewnętrzna
InterfejsPCI-EPCI
Liczba kanałów7.17.1
Układ audioC-Media 6632AEASUS AV100
Obsługa standardów
Dolby Digital Live, Dolby Headphone, Dolby Virtual Speaker /Dolby Pro Logic/
Funkcja ASIO
DAC
Rozdzielczość bitowa24 bit24 bit
Maks. częstotliwość próbkowania192 kHz192 kHz
Stosunek sygnału do szumu110 dB116 dB
ADC
Rozdzielczość bitowa24 bit24 bit
Maks. częstotliwość próbkowania192 kHz192 kHz
Stosunek sygnału do szumu103 dB
Cechy dodatkowe
 
wyjście na panel przedni
Wejścia
mini Jack (3.5 mm)
/połączony mikrofon / linia/
/linia / mikrofon/
Wyjścia
mini Jack (3.5 mm)54
Optyczne S/P-DIF11
Data dodania do E-Katalogsierpień 2017grudzień 2013

Interfejs

Główny interfejs używany do podłączenia karty dźwiękowej do komputera lub innego urządzenia.

Podobnie jak same karty dźwiękowe, używane w nich interfejsy są podzielone na wewnętrzne ( PCI, PCI-E USB, FireWire, Thunderbolt, mini-jack 3,5 mm, Bluetooth). Oto bardziej szczegółowy opis każdej z tych opcji:

- PCI-E. Główny nowoczesny interfejs do podłączania wewnętrznych urządzeń peryferyjnych (w tym kart dźwiękowych) do płyt głównych komputerów. Używany w większości modeli wewnętrznych (patrz wyżej). Główną zaletą rozwiązań PCI-E jest to, że złącza do ich połączenia można znaleźć na prawie każdej nowoczesnej płycie głównej. To prawda, że te złącza mogą być potrzebne do innych komponentów - karty graficznej, tunera telewizyjnego, a nawet dysku SSD; jednak nawet na najprostszych płytach głównych jest zwykle kilka gniazd PCI-E, więc tego momentu nie można nazwać poważną wadą.

- PCI. Interfejs do podłączenia kart rozszerzeń do płyty głównej komputera. Jest poprzednikiem PCI-E, ma znacznie niższą przepustowość i skromniejsze możliwości, więc jest ogólnie przestarzały. Niemniej jednak w naszych czasach płyty główne z takimi złączami i karty dźwiękowe do interfejsu PCI (w tym dość zaawansowane) są nadal produkowane. Wynika to z faktu, że do pracy z dźwiękiem wystarcza stos...unkowo niska przepustowość; a zainstalowanie karty dźwiękowej w gnieździe PCI pozostawia wolne gniazda PCI-E, które mogą być wymagane w przypadku komponentów, które są bardziej wymagające pod względem szybkości połączenia. W każdym razie przed zakupem takiej karty dźwiękowej nie zaszkodzi osobno upewnić się, że „płyta główna” ma złącze do jej połączenia.

- USB. Połączenie przez standardowy port USB. Jest to najpopularniejszy nowoczesny interfejs dla zewnętrznych urządzeń peryferyjnych, który można znaleźć w prawie wszystkich nowoczesnych komputerach PC i laptopach; więc większość zewnętrznych kart dźwiękowych jest wykonywana dla USB. Wady tej metody połączenia można przypisać tylko temu, że złącza USB mogą być wymagane w przypadku innych urządzeń - może to powodować problemy z niewielką liczbą portów i dużą ilością urządzeń peryferyjnych. Z drugiej strony takie sytuacje nie zdarzają się tak często, a do ich rozwiązania wystarczy mieć pod ręką rozdzielacz USB (hub).
Oddzielnie zauważamy, że oprócz tradycyjnych pełnowymiarowych portów USB, nowoczesne komputery i laptopy coraz częściej zapewniają bardziej kompaktowe USB C. Jednak karty dźwiękowe są najczęściej tworzone dla pierwszego typu; jedynymi wyjątkami są niektóre modele dla Thunderbolt (patrz poniżej), jednak dla nich to Thunderbolt, a nie USB, jest określany jako interfejs połączenia.

- FireWire. To także IEEE 1394. Interfejs do urządzeń zewnętrznych, który kiedyś cieszył się pewną popularnością, dziś już prawie wyszedł z użycia.

- Piorun. Uniwersalne złącze peryferyjne stosowane przede wszystkim w komputerach i laptopach Apple. Należy pamiętać, że różne generacje Thunderbolta różnią się rodzajem złącza fizycznego: wersje v1 i v2 wykorzystują złącze miniDisplayPort, wersja v3 wykorzystuje złącze USB C. Wybierając więc kartę dźwiękową z takim złączem, należy koniecznie wyjaśnij ten punkt. Z drugiej strony wersje Thunderbolt z różnymi złączami są dość wzajemnie kompatybilne dzięki odpowiednim adapterom.

- 3,5 mm (mini-jack). Mini-jack to jedno z najpopularniejszych złączy audio. Jest jednak zwykle dostarczane jako jedno z wejść audio (patrz poniżej) i rzadko jest używane jako główny interfejs do podłączenia karty dźwiękowej do urządzenia zewnętrznego. Takie połączenie można znaleźć głównie w specjalistycznych modelach gier, w tym przeznaczonych do użytku z konsolami. Jednocześnie w takich modelach mini-jack można połączyć, z możliwością podłączenia zarówno sygnału liniowego (analogowego) za pomocą konwencjonalnego przewodu elektrycznego, jak i sygnału optycznego (cyfrowego) za pomocą kabla TOSLINK. Przypomnijmy, że interfejs optyczny wyróżnia się całkowitą niewrażliwością na zakłócenia zewnętrzne, umożliwia przesyłanie dźwięku wielokanałowego, jednak kable do takiego połączenia wymagają ostrożnej obsługi.

- Bluetooth. Połączenie bezprzewodowe Bluetooth. Występuje głównie w modelach przeznaczonych do użytku ze smartfonami i tabletami - w takich gadżetach jest niewiele złączy przewodowych, jednak moduły Bluetooth są prawie gwarantowane. To prawda, początkowo przy takim transferze dźwięk jest mocno skompresowany, co zauważalnie wpływa na jego jakość; jednak obsługa aptX jest zwykle zapewniana w nowoczesnych kartach dźwiękowych Bluetooth, aby skorygować ten niedobór. Oczywiście źródło sygnału również musi obsługiwać tę technologię – warto się o tym upewnić przed zakupem.

Układ audio

Marka układu audio zainstalowanego w karcie dźwiękowej.

Układ audio jest jedną z najważniejszych części karty dźwiękowej, swego rodzaju „sercem” całego układu i to od jego specyfikacji w dużej mierze zależy jakość dźwięku i inne możliwości konkretnego modelu. Znając markę układu, możesz łatwo znaleźć na nim różne informacje - oficjalną specyfikację, wyniki testów, recenzje itp. - i na tej podstawie wyciągnąć wniosek, na ile ta karta dźwiękowa jest w stanie spełnić Twoje wymagania. Oczywiście w przypadku zwykłych kart dźwiękowych (patrz „Rodzaj”) nie ma potrzeby zagłębiać się w takie szczegóły, lecz przy wyborze modelu gamingowego lub audiofilskiego mogą być one bardzo przydatne.

Obsługa standardów

Różne standardy i specjalne technologie dźwięku cyfrowego, z którymi karta dźwiękowa jest oficjalnie kompatybilna. Na przykład Dolby i DTS w różnych odmianach są używane głównie do wielokanałowych ścieżek audio w filmach, podczas gdy DirectSound i EAX zapewniają wysokiej jakości dźwięk przestrzenny w grach. W praktyce zdolność do pracy z określonym standardem jest w dużej mierze zdeterminowana przez część oprogramowania systemu, a nie przez charakterystykę karty dźwiękowej; jednak oficjalna zgodność oznacza co najmniej pełną zgodność karty z wymaganiami normy oraz minimalne ryzyko konfliktów na poziomie sprzętowym.

Stosunek sygnału do szumu

Parametr ten określa stosunek „czystego” dźwięku wytwarzanego przez przetwornik cyfrowo-analogowy na wyjściu do wszystkich szumów zewnętrznych. Jest on więc dość wyraźnym wskaźnikiem czystości dźwięku. Ze względu na stosunek sygnału do szumu DAC współczesne karty dźwiękowe można podzielić w następujący sposób:

do 90 dB — poziom początkowy;
90-100 dB — średni poziom, zaawansowane modele "domowe";
ponad 100 dB - poziom profesjonalny.

Stosunek sygnału do szumu

Stosunek sygnału do szumu zapewniany przez przetwornik analogowo-cyfrowy (ADC) karty dźwiękowej w przetworzonym sygnale. Więcej szczegółów na temat tego stosunku można znaleźć w akapicie o tej samej nazwie powyżej. Tutaj zaznaczamy, że nie odgrywa to decydującej roli w codziennym użytkowaniu, ale jeśli planujesz nagrywać dźwięk w dobrej jakości, warto wybrać kartę o wysokiej wartości tego wskaźnika.

Cechy dodatkowe

- Wzmacniacz słuchawkowy. Obecność oddzielnego wzmacniacza słuchawkowego w konstrukcji karty dźwiękowej. Taki sprzęt pozwala przynajmniej poprawić ogólny dźwięk słuchawek, a także zaimplementować różne dodatkowe ustawienia takiego dźwięku (np. osobna regulacja głośności). A niektóre słuchawki – przede wszystkim modele Hi-Fi o wysokiej impedancji – w zasadzie nie mogą być używane bez specjalnych wzmacniaczy.

- Zewnętrzny moduł sterujący. Obecność zewnętrznego modułu sterującego w konstrukcji karty dźwiękowej. Taki moduł to w rzeczywistości przewodowy panel sterowania; nie zapewnia takiej swobody ruchów jak pilot bezprzewodowy (patrz niżej), ale jest tańszy i często wygodniejszy. Tak więc moduł sterujący nie musi znajdować się w bezpośredniej linii wzroku względem karty dźwiękowej, a długość przewodu jest często wystarczająca, aby umieścić urządzenie na wyciągnięcie ręki użytkownika. To prawda, że zestaw regulacji dokonanych w jednostce zewnętrznej jest zwykle ograniczony do najbardziej podstawowych ustawień; jednak nawet to zwykle wystarcza do wygodnego użytkowania. Ponadto na jednostce sterującej często znajdują się dodatkowe złącza do podłączenia słuchawek i mikrofonu. Między innymi funkcja ta jest szczególnie wygodna w grach - pozwala dostosować dźwięk bez odrywania się od samej gry. Jednak inne typy kart dźwiękowych mogą być również wyposażone w moduły zewnętrzne (patrz „Widok”).

- Pilo...t. Obecność pilota w zestawie dostawy karty dźwiękowej. Nie myl tej funkcji z opisanym powyżej zewnętrznym modułem sterującym: w tym przypadku oznacza to klasyczny bezprzewodowy pilot na podczerwień, taki jak te stosowane w telewizorach. Takie urządzenie niekoniecznie obejmuje wszystkie możliwości adaptera audio, ale zakres funkcji konsoli może być dość obszerny. Z drugiej strony potrzeba sterowania kartą dźwiękową na odległość jest niezwykle rzadka, a w większości przypadków wystarczy do tego wspomniany moduł zewnętrzny. Tak więc modele z pilotem nie dostały dużego rozpowszechnienia.

- Wyjście na panel przedni. Możliwość podłączenia wewnętrznej karty dźwiękowej (patrz „Typ”) do złączy na przednim panelu komputera. W tym celu na płycie znajduje się specjalne złącze (lub kilka złączy), które jest połączone z odpowiednim złączem (złączami) za pomocą przewodu. Wygoda tej funkcji jest oczywista: w komputerach stacjonarnych panel przedni znajduje się najbliżej użytkownika i to do tego panelu najłatwiej podłączyć urządzenia peryferyjne wymagające częstego podłączania i odłączania, takie jak słuchawki i mikrofony. Właściwie złącza do takich urządzeń są najczęściej wyświetlane na panelu przednim.

mini Jack (3.5 mm)

Liczba wyjść ze złączami mini-Jack 3,5 mm w konstrukcji karty dźwiękowej. To właśnie z tego złącza korzysta zdecydowana większość nowoczesnych słuchawek i głośników komputerowych we wszystkich kategoriach cenowych (choć jest to stosunkowo rzadkie w technologii z najwyższej półki) i jest bardzo popularne w innych urządzeniach audio klasy konsumenckiej. Dlatego prawie wszystkie karty dźwiękowe klasy podstawowej i średniej mają co najmniej jedno gniazdo 3,5 mm; brak takich wyjść jest typowy dla modeli specjalistycznych (na przykład DAC, patrz "Widok"). Zwracamy również uwagę, że pojedyncze wyjście mini-jack może pracować z maksymalnie dwoma kanałami, jednak ten interfejs jest również wykorzystywany w wielokanałowych systemach dźwiękowych – w tym przypadku karta dźwiękowa wyposażona jest w kilka złączy, z których każde odpowiada za własnej części systemu. Na przykład w systemach 5.1 jedno złącze jest przydzielone do środka, jedno do pary przednich kanałów, jedno do pary tylnych kanałów, a jedno do subwoofera.

Podobnie jak w przypadku wejść 3,5 mm (patrz wyżej), wyjścia tego typu mogą mieć różne przeznaczenie, a nawet można je rekonfigurować.
Dynamika cen
Asus Xonar AE często porównują
Asus Xonar D1 często porównują