Porównanie ZTE MF65 vs Huawei E5220

Najdłuższa odległość, przy której wbudowany modem router jest w stanie zapewnić komunikację przez interfejs Wi-Fi (patrz „Połączenie”).

Należy pamiętać, że w praktyce zasięg silnie zależy od wielu czynników niezwiązanych z głównymi cechami modemu: obecności zakłóceń i przeszkód na ścieżce sygnału, charakterystyki modułu Wi-Fi podłączonego urządzenia, stan naładowania baterii w tym urządzeniu lub samego modemu itp. ... Dlatego rzeczywiste wskaźniki zasięgu mogą być zauważalnie niższe niż deklarowane: na przykład podczas pracy przez ścianę zauważalnie się zmniejszają. Jednak ta cecha dość wyraźnie opisuje ogólny „zasięg” urządzenia, a porównania różnych modeli na nim są całkiem do przyjęcia.

Zwracamy również uwagę, że nie zawsze ma sens kupowanie urządzenia o maksymalnym zasięgu działania – choć duży zasięg zapewnia dodatkową wygodę, wymaga dużej mocy nadajnika, co znacznie zwiększa gabaryty i cenę modemu. Dlatego przy wyborze warto kierować się przede wszystkim zamierzonym formatem użytkowania. Na przykład, jeśli potrzebujesz połączenia 3G, aby uzyskać dostęp do Internetu w drodze z tabletu, wystarczy zasięg kilku metrów (co więcej, zmniejszy to prawdopodobieństwo podłączenia się osób postronnych do przenośnego punktu dostępowego). Ale w przypadku instalacji w dużym prywatnym domu warto poszukać modelu „rzeźni”.

— USB-wtyk. Obecność w konstrukcji modemu własnego wtyku USB pozwalającego na bezpośrednie podłączenie urządzenia do komputera. Takie podłączenie zapewnia urządzeniu z portem USB dostęp do Internetu, a także dostarcza modemowi niezbędnego zasilania.

— microUSB. Zmniejszona wersja złącza USB, wykorzystywana głównie w modemach Wi-Fi (patrz „Rodzaj”), które mogą pracować autonomicznie i nie wymagają stałego podłączenia do innego urządzenia. W modemach 3G/4G microUSB zazwyczaj ma formę gniazda, a nie wtyku, a do podłączenia używa się specjalnego kabla. Ten interfejs zwykle pełni rolę serwisowego złącza uniwersalnego: przez niego ładuje się akumulator oraz podłącza do PC lub innego urządzenia w celu zarządzania ustawieniami, aktualizacji oprogramowania itp.

— USB-A. Przewodowy interfejs, najbardziej rozpowszechniony i uniwersalny współczesny standard stosowany do podłączania urządzeń peryferyjnych do różnych urządzeń elektronicznych, począwszy od komputerów, aż po smartfony, a nawet bezprzewodowe modemy. W tym przypadku chodzi o pełnowymiarową wersję złącza USB. Zazwyczaj instaluje się ją w klasycznych modemach (patrz „Rodzaj”) i ma formę wtyku, dzięki któremu modem podłącza się do urządzenia sterującego (PC, laptopa, tabletu itp.). Przez to samo złącze najczęściej dostarczane jest także zasilanie.

— USB-C.... Symetryczne złącze o dwustronnej konstrukcji, pozwalającej na wtykanie wtyku dowolną stroną. Podłączenie za pośrednictwem takiego portu innych urządzeń z zewnątrz może odbywać się z wykorzystaniem różnych wersji USB, jednak najczęściej jest to 3.1 gen2 z prędkością transmisji danych do 10 Gb/s. Złącze USB-C w modemach 3G- / LTE stosowane jest w celu zapewnienia działania mediów serwerów z pamięci zewnętrznej lub serwerów NAS.

— LAN (RJ45). Klasyczne przewodowe połączenie poprzez kabel sieciowy przez złącze RJ-45. Znane również jako „LAN”. W dzisiejszych czasach jest jednym z najczęściej używanych sposobów przewodowego dostępu do Internetu, szeroko stosowane również w sieciach lokalnych. Dzięki niemu można podłączyć laptopa lub PC bezpośrednio do modemu przez kabel i nie borykać się z połączeniem Wi-Fi. Ponadto takie połączenie może być szybsze (zależy od prędkości LAN).

— ExpressCard. Interfejs podłączenia stosowany głównie w laptopach. Urządzenia peryferyjne tego standardu, w tym bezprzewodowe modemy, mają formę charakterystycznych kart, które podłącza się do specjalnego slotu w obudowie urządzenia. Warto jednak pamiętać, że istnieją dwa formy ExpressCard — 34 mm i 54 mm, a karty o wymiarze 34 mm mogą być bez problemu stosowane w slotach 54 mm, ale nie na odwrót. Dlatego, wybierając taki modem, warto upewnić się, że jego format pasuje do planowanego „miejsca docelowego”. Niemniej jednak, ten standard stopniowo ustępuje miejsca bardziej zaawansowanym interfejsom — w szczególności USB 3.0.

Obecność gniazda na karty pamięci w konstrukcji modemu. Karty pamięci są bardzo popularne w nowoczesnej elektronice jako wymienne nośniki pamięci; Istnieją dwie główne opcje pracy z modemami bezprzewodowymi. Pierwszy przewiduje wykorzystanie jako zewnętrzny czytnik kart, do wymiany informacji między kartą a urządzeniem, do którego modem jest podłączony przez USB (patrz niżej); Mówiąc najprościej, zainstalowanie karty zamienia modem w „dysk flash” z pamięcią wymienną. A w modelach z Wi-Fi (patrz „Rodzaj”) może być również możliwa praca jako serwer, zapewniając dostęp do zawartości karty wszystkim urządzeniom bezprzewodowym podłączonym do modemu. Jeśli chodzi o rodzaje kart, to najczęstsza obsługa standardu microSD – są na tyle malutkie, że bez problemu można je łączyć z kompaktowymi obudowami modemów bezprzewodowych. Należy pamiętać, że nawet w ramach tego samego standardu kart pamięci istnieje kilka odmian, a przed zakupem nie zaszkodzi wyjaśnić, z którym z nich urządzenie jest kompatybilne.

Pojemność baterii zainstalowanej w modemie z odpowiednim rodzajem zasilania (patrz niżej).

Przy ceteris paribus, im wyższa pojemność, tym dłużej bateria może pracować bez doładowania. Należy jednak pamiętać, że sytuacja ceteris paribus praktycznie nie występuje we współczesnych modemach bezprzewodowych. Po pierwsze, różne technologie transmisji danych (patrz powyżej) charakteryzują się różnymi wskaźnikami zużycia energii; po drugie, nawet modele obsługujące te same standardy mogą różnić się pod względem zużyciem energii (i czasem pracy) ze względu na różnice konstrukcyjne. Dlatego w większości przypadków dany wskaźnik pełni rolę czysto informacyjną, a nawet bardzo podobne modele można za jego pomocą porównać tylko w przybliżeniu. Przy wyborze należy skupić się przede wszystkim na bezpośrednio deklarowanej specyfikacji dotyczącej żywotności (patrz niżej).

Maksymalny czas pracy modemu z zasilaniem bateryjnym (patrz „Zasilanie”) na jednym ładowaniu w trybie surfowania po Internecie. Taki zasilacz jest typowy dla routerów Wi-Fi, dlatego z reguły podczas surfowania po Internecie ma zapewniać dostęp do sieci WWW zewnętrznemu urządzeniu Wi-Fi.

Ta cecha jest głównym wskaźnikiem autonomii każdego modemu zasilanego bateryjnie. opisuje czas używania go do głównego celu bez ładowania. Jednocześnie należy pamiętać, że wskaźnik ten jest mierzony w pewnych „idealnych” warunkach; rzeczywisty czas działania zależy od wielu czynników, w tym intensywności surfowania, ilości przesyłanych danych, liczby podłączonych urządzeń i odległości do nich, siły sygnału sieci komórkowej itp. Dlatego w praktyce autonomia modemu może być nieco mniejsza. Niemniej jednak różne modele można łatwo porównać ze sobą pod względem czasu pracy zadeklarowanego w charakterystyce.

Maksymalny czas pracy modemu na zasilaniu bateryjnym (patrz "Zasilanie") w trybie czuwania na jednym ładowaniu akumulatora.

Ten tryb można określić jako tryb gotowości. Zakłada, że urządzenie jest włączone, jego obwody robocze pod napięciem i w każdej chwili gotowe do reakcji na przychodzący sygnał lub polecenie użytkownika, ale nie dochodzi do wymiany danych i nie działają żadne funkcje. Wskaźnik ten nie jest tak ważny jak czas działania w trybie surfowania po Internecie (patrz wyżej), ale ma też wartość praktyczną i pozwala ocenić autonomię urządzenia – wszak w przerwach między sesjami komunikacyjnymi modem jest w trybie czuwania.