Pasmo przenoszenia
Zakres częstotliwości dźwięku, zwykle odbieranych i przetwarzanych przez mikrofon.
Im szerszy jest ten zakres, tym pełniejszy jest sygnał, tym mniejsze jest prawdopodobieństwo, że zbyt wysokie lub niskie częstotliwości zostaną pominięte z powodu niedoskonałego mikrofonu. Jednak w tym przypadku warto rozważyć kilka niuansów. Po pierwsze: szeroki zakres częstotliwości sam w sobie nie gwarantuje jeszcze wysokiej jakości dźwięku – wiele zależy też od rodzaju mikrofonu (patrz wyżej) i jego pasma przenoszenia, nie mówiąc już o jakości pozostałych elementów systemu audio. Ponadto duża szerokość również nie zawsze jest konieczna. Na przykład, dla normalnej transmisji mowy ludzkiej, za wystarczający uważa się zakres 500 Hz - 2 kHz, który jest znacznie węższy niż całkowity zakres odbierany przez ludzkie ucho. Ten ogólny zakres z kolei wynosi średnio od 16 Hz do 22 kHz, a także zawęża się z wiekiem. Nie zapominaj o osobliwościach sprzętu, do którego podłączony jest mikrofon: nie warto szukać konkretnie modelu o szerokim zakresie, jeśli np. wzmacniacz, do którego ma być podłączony, mocno „obcina” częstotliwości z góry i/lub z dołu.
Czułość
Czułość opisuje siłę sygnału na wyjściu mikrofonu, gdy przetwarza on dźwięk o określonej głośności. W tym przypadku czułość odnosi się do stosunku napięcia wyjściowego do ciśnienia akustycznego na membranie, wyrażonego w decybelach. Im wyższa jest liczba, tym wyższa jest czułość. Zwróć uwagę, że z reguły wartości w decybelach są ujemne, więc możemy powiedzieć tak: im bliżej zera, tym bardziej czuły jest mikrofon. Na przykład model o -38 dB jest lepszy od modelu o -54 dB według tego parametru.
Należy pamiętać, że wysoka czułość sama w sobie nie oznacza wysokiej jakości transmisji dźwięku – po prostu pozwala urządzeniu „usłyszeć” słabszy dźwięk. I odwrotnie, niska czułość nie jest wyraźnym wskaźnikiem słabego mikrofonu. Wybór według tego parametru zależy od funkcji aplikacji: czułe urządzenie przydaje się do pracy z niskimi dźwiękami oraz w tych przypadkach, gdy trzeba uchwycić najmniejsze niuanse tego, co się dzieje, a „słaby” mikrofon będzie wygodny przy dużej głośności lub, jeśli to konieczne, odfiltruje obce, słabe dźwięki. Istnieją modele z
regulacją czułości(a dla modeli z wyjściem słuchawkowym można zapewnić
regulację głośności słuchawek).
Częstotliwość próbkowania ADC
Częstotliwość próbkowania przetwornika analogowo-cyfrowego (ADC) przewidzianego w konstrukcji mikrofonu.
ADC - to moduł odpowiedzialny za konwersję sygnału analogowego z kapsuły mikrofonowej na format cyfrowy. Jest używany głównie w modelach, które są połączone za pomocą interfejsów cyfrowych - na przykład USB (patrz poniżej) - a także w niektórych modelach bezprzewodowych, w których format cyfrowy jest używany do komunikacji radiowej.
Zasada konwersji analogowo-cyfrowej polega na tym, że sygnał analogowy jest dzielony na oddzielne fragmenty, z których każdy jest zakodowany własną wartością liczbową. Jeśli jest to zobrazowane graficznie, to wykres sygnału analogowego wygląda jak gładka linia, a cyfrowy wygląda jak zestaw „kroków” w pobliżu tej linii. Im wyższa częstotliwość próbkowania, tym więcej „kroków” spada na pewien odcinek gładkiej linii i tym dokładniej sygnał cyfrowy odpowiada oryginalnemu analogowi.
Tak więc wysokie wartości tego parametru świadczą o wysokiej jakości mikrofonu. Jednak należy tutaj powiedzieć, że dla normalnego przywrócenia oryginalnego sygnału z cyfrowego (innymi słowy, dla normalnego odtwarzania dźwięku odbieranego przez mikrofon) wystarczającą jest częstotliwość próbkowania, która jest dwukrotnie większa od maksymalnej częstotliwości odbieranego dźwięku . W przypadku czystej mowy ludzkiej wskaźniki 2,3 kHz są uważane za rekord, a harmonijki, które uzupełniają barwę głosu, nie przekraczają częstotliwości 8 kHz. Tak...więc, wysoka częstotliwość próbkowania nie jest wymagana do normalnego przetwarzania mowy. Jednocześnie modele przeznaczane do nagrań studyjnych (patrz „Cel”) mogą mieć dość wysokie wartości tego parametru - do 96 kHz włącznie. Wynika to nie tylko z jakości dźwięku (choć to też ważne), ale także z technicznych aspektów obróbki i miksowania.
Należy również zauważyć, że zwiększenie częstotliwości próbkowania wpływa na ilość przesyłanych danych, więc wysokie częstotliwości nie zawsze są optymalne. W związku z tym, niektóre mikrofony pozwalają na zmianę wartości tego parametru; dla takich modeli w naszym katalogu podana jest maksymalna wartość częstotliwości próbkowania.
Rozdzielczość ADC
Rozdzielczość przetwornika analogowo-cyfrowego (ADC), zainstalowanego w mikrofonie.
ADC - to moduł, odpowiedzialny za konwersję sygnału analogowego z kapsuły mikrofonowej na format cyfrowy. Jest używany głównie w modelach, które są połączone za pomocą interfejsów cyfrowych - na przykład USB (patrz poniżej) - a także w niektórych modelach bezprzewodowych, w których format cyfrowy jest używany do komunikacji radiowej. Aby uzyskać więcej informacji na temat tej konwersji, zobacz „Częstotliwość próbkowania ADC”. Ale jeśli częstotliwość próbkowania opisuje liczbę „kroków” sygnału cyfrowego w określonym obszarze, to rozdzielczość określa liczbę opcji poziomu sygnału dostępnych dla każdego pojedynczego kroku. Im wyższa jest rozdzielczość - tym więcej jest takich opcji i tym dokładniej poziom sygnału cyfrowego będzie odpowiadał poziomowi analogowemu.
Zatem parametr ten również bezpośrednio wpływa na jakość konwersji. Jeśli mówimy o konkretnych wartościach, 16-bitowe jest uważane za wystarczające dla profesjonalnych mikrofonów studyjnych (patrz „Przeznaczenie”), a modele z wyższej półki mogą mieć 32-bitowe przetworniki.
Funkcje i możliwości
—
Połączenie bezprzewodowe. Funkcja ta jest podawana dla tzw. mikrofonów radiowych - modeli, w których sygnał transmitowany jest bezprzewodowo. Należy pamiętać, że zestaw mikrofonów radiowych zwykle wymaga odbiornika, który jest podłączony do wzmacniacza (lub innego urządzenia do przetwarzania dźwięku) w klasyczny sposób przewodowy (patrz „Złącza podłączeniowe”). Natomiast sam mikrofon jest podłączony do odbiornika drogą radiową.
—
Nagrywanie stereo. Możliwość wykorzystania mikrofonu do nagrywania dźwięku w stereo. Ten format zakłada obecność dwóch kanałów, a dla każdego z nich dźwięk musi być przechwytywany osobno; ale wsparcie techniczne takiego nagrania może się różnić w różnych przypadkach. Najpopularniejszą opcją są mikrofony dwukierunkowe. Jednak kategoria ta obejmuje również zestawy sparowane, dla których funkcja nagrywania stereo jest wyraźnie zadeklarowana.
—
LPF (Roll-off). Obecność filtra dolnoprzepustowego w konstrukcji mikrofonu (Roll-off - to alternatywna nazwa tej funkcji). Funkcja ta pozwala na zmniejszenie poziomu niskich częstotliwości w sygnale wytwarzanym przez mikrofon. Potrzeba ta może wynikać z dwóch przyczyn. Po pierwsze, wiele obcych dźwięków - odgłos wiatru, pukanie w obudowę urządzenia, otaczające tło itp. - są precyzyjnie prezentowane w niskich częstotliwościach; tłumiąc ten zakres można znacznie obniżyć poziom obcych dźwięk
...ów „słyszalnych” przez mikrofon. Po drugie, LPF przydaje się do pracy z tzw. „Efektem przybliżenia”. Efekt ten polega na tym, że przy zbliżaniu się do źródła dźwięku wiele modeli ma tendencję do zwiększania głośności basu, a przy oddalaniu się, przeciwnie, zawodzi „bas”. Włączając Roll-off przy zbliżaniu się do źródła dźwięku i wyłączając go podczas oddalania się, można ten efekt do pewnego stopnia wygładzić. Z wielu powodów technicznych funkcja ta jest używana głównie w mikrofonach pojemnościowych i elektretowych (patrz Typ). Zwróć uwagę, że w zaawansowanych modelach filtr dolnoprzepustowy można dostroić i uzupełnić dodatkowym filtrem ultra dolnoprzepustowym.
— Tłumik. Obecność tłumika w konstrukcji mikrofonu - urządzenie, które stopniowo tłumi poziom sygnału na wyjściu (swego rodzaju przeciwieństwo wzmacniacza). Funkcja ta jest przydatna podczas pracy z głośnym dźwiękiem: obniżając poziom sygnału, można uniknąć przeciążenia systemu.
— Regulacja czułości. Obecność własnego regulatora czułości w konstrukcji mikrofonu. Funkcja ta umożliwia regulację poziomu sygnału bez używania elementów sterujących w innych elementach systemu audio - na przykład, zmianę głośności "w locie"; jest to bardzo wygodne, ponieważ mikrofon jest zwykle pod ręką, a ustawienia można zmieniać bardzo szybko i bez zbędnych kłopotów.
— Regulacja głośności słuchawek. Oddzielny regulator do regulacji głośności podłączonych słuchawek (patrz „Wyjście słuchawkowe”). W zależności od modelu można go umieścić zarówno na samym mikrofonie, jak i na odbiorniku w celu połączenia bezprzewodowego. W każdym razie funkcja ta sprawia, że regulacja głośności jest wygodniejsza: sterowanie jest pod ręką, a użytkownik nie musi sięgać po inne urządzenia ani zagłębiać się w ustawienia oprogramowania.
— Wyłączenie mikrofonu. Obecność własnego przełącznika w konstrukcji mikrofonu. W niektórych przypadkach często zdarza się, że mikrofon jest stale włączany i wyłączany. Na przykład, podczas koncertu liczba wykonawców może się zmienić i lepiej wyłączyć nieużywane mikrofony; komunikując się przez Skype przez komputer, czasami musisz rozpraszać się rozmowami z innymi, których rozmówca „komputerowy” nie musi słyszeć i tak dalej. Z reguły, wyłączenie mikrofonu jest możliwe poprzez ustawienia lub panel sterowania urządzenia, do którego jest podłączony; jednak korzystanie z własnego przełącznika jest zwykle łatwiejsze i szybsze, zwłaszcza jeśli musisz często wyłączać / włączać dźwięk.
— Wbudowana pamięć. Obecność wbudowanej pamięci w mikrofonie eliminuje potrzebę stosowania zewnętrznych nośników danych do nagrywania dźwięku. Wbudowaną pamięć znajdziemy w niektórych modelach zaawansowanych mikrofonów krawatowych, mikrofonów do kamer wideo i dyktafonów – m.in. w rozwiązaniach przenośnych zaprojektowanych z myślą o komfortowej pracy w terenie.
— Przełączanie CK. CK oznacza w tym przypadku „charakterystykę kierunkową”, ale funkcja ta może oznaczać przełączanie nie tylko między opcjami dla mikrofonu jednokierunkowego (patrz „Charakterystyka kierunkowa”), ale także między działaniem jednokierunkowym, dwukierunkowym i wielokierunkowym (patrz „Mikrofon kierunkowy”). Dlatego specyficzne cechy przełączania i dostępne opcje powinny być wyjaśnione dla każdego modelu osobno.Złącze
Rodzaje złączy, przewidzianych w konstrukcji mikrofonu.
Najczęściej w tym punkcie mówimy o rodzaju złącza, przeznaczonego do podłączenia samego mikrofonu do zewnętrznego sprzętu audio. Spośród tych interfejsów najpopularniejsze w naszych czasach to analogowe
XLR(w tym mniejsza wersja
mini-XLR),
Jack 6,35 i
mini-Jack 3,5 mm, a także cyfrowe
USB A,
USB C i
Lightning. Ponadto niektóre mikrofony posiadają
własne gniazdo słuchawkowe(czasami
MicroDot). Oto bardziej szczegółowy opis każdej opcji:
- XLR. Charakterystyczne okrągłe złącze jest dość duże, zwykle z zewnętrzną obudową. W mikrofonach najczęściej spotykane są 3-pinowe wtyczki XLR, jedna taka wtyczka umożliwia przesyłanie jednego kanału dźwięku; możliwe są również inne opcje - na przykład, złącze 4- lub nawet 5-pinowe w modelu z obsługą nagrywania stereo (patrz „Funkcje i możliwości”). Tak czy inaczej, główną zaletą XLR jest jego zdolność do pracy ze zbalansowanym połączeniem. Przy takim połączeniu większość szumów indukowanych na kablu jest wygaszana „sama”, bez konieczności stosowania dodatkowych filtrów; pozwala to na użycie raczej długich kabli bez pogorszenia jakości dźwięku. Ponadto złącza XLR za
...pewniają szczelne połączenie, dodatkowo poprawiając odporność na zakłócenia; a dla dodatkowego bezpieczeństwa gniazda i wtyczki tego typu są często wyposażone w zamki. Główną wadą XLR jest jego duży rozmiar; dlatego głównym obszarem jego zastosowania pozostają modele profesjonalne, w których wymienione zalety znacznie przeważają nad wadami.
- mini-XLR. Zmniejszona wersja interfejsu XLR opisanego powyżej; ma te same cechy techniczne i różni się tylko bardziej miniaturowymi wymiarami. To ostatnie sprawia, że mini-XLR jest wygodniejszy w sprzęcie, w którym ważna jest zwartość. Jednocześnie takie złącza nie mają jeszcze oficjalnej standaryzacji i dlatego są dość rzadkie.
- gniazdo mini-jack 3,5 mm. Jedno z najpopularniejszych nowoczesnych złączy audio. W mikrofonach występuje jednak znacznie rzadziej niż ten sam XLR - głównie w kompaktowych modelach, a także w podstawowych i niedrogich rozwiązaniach ze średniej półki. Wynika to z faktu, że mini-Jack jest niewielki, ale zauważalnie gorszy od XLR pod względem jakości i niezawodności połączenia, przez co słabo nadaje się do profesjonalnych zadań. Warto też wziąć pod uwagę, że we współczesnych mikrofonach można spotkać różne wersje złącza 3,5 mm:
- mini-jack 3,5 mm TS. Dwupinowe złącze pozwalające na przesyłanie tylko 1 kanału dźwięku (mono). Występuje w dość zaawansowanych mikrofonach, a gniazda 3,5 mm tego formatu są używane w głównym sprzęcie audio odpowiedniego poziomu i urządzeniach specjalistycznych (takich jak nadajniki do mikrofonów lavalier).
- mini-jack 3,5 mm TRS. Trzy-pinowy, najpopularniejszy typ złącza mini-jack. Technicznie może być używany do zbalansowanego połączenia jednego kanału audio (patrz "XLR" powyżej), ale w praktyce jest częściej używany ze względów kompatybilności (aby mikrofon mógł normalnie pracować z gniazdami trzy- i czteropinowymi w laptopach, telefonach itp.), lub do przesyłania sygnału stereo (w modelach z odpowiednią funkcjonalnością - patrz „Funkcje i możliwości”).
- mini-Jack 3,5 mm TRRS. 4-pinowa wtyczka mini-jack. Stosowana jest głównie w modelach do smartfonów/tabletów, kamer wideo i innego sprzętu - taki sprzęt często wyposażony jest w 4 piny, a dla optymalnej kompatybilności taką samą liczbę pinów zapewniono na mikrofonie. Możliwe jest przesyłanie dźwięku stereo przez taki interfejs, ale funkcja ta niekoniecznie jest obsługiwana.
Najlepiej jest, kiedy mikrofon z mini-jack jest podłączony do złącza, które ma taką samą liczbę pinów - w przeciwnym razie normalne działanie nie jest gwarantowane (chociaż możliwe są wyjątki).
- Jack (6,35 mm). Pełnowymiarowa wtyczka typu Jack; ma prawie dwukrotnie większą średnicę niż opisany powyżej mini-Jack 3,5 mm. Słabo nadaje się do sprzętu przenośnego, ale zapewnia dość szczelne i niezawodne połączenie - choć pod tym parametrem jest nieco gorsza od XLR; może być również używana do połączeń zbalansowanych (patrz „XLR”), ale w tym formacie jest używana stosunkowo rzadko. Zwróć uwagę, że w niektórych mikrofonach interfejs 6,35 mm jest dostarczany nie jako pełnoprawna wtyczka, ale jako adapter do mini-jack 3,5 mm zainstalowany na przewodzie. Złącze Jack może również mieć różną liczbę pinów, ale pod tym względem nie jest tak różnorodne jak mini-jack: klasyczne 3 piny(TRS) są najbardziej rozpowszechnione, a 4-pinowy format (TRRS) prawie nie występuje.
-TA4F. Specjalistyczne złącze, stosowane w sprzęcie audio, a głównie w mikrofonach. Termin ten może również oznaczać złącze o podobnej konstrukcji TA3F (z 3 pinami).
TA4F ma dość mały rozmiar, dzięki czemu nadaje się do kompaktowych mikrofonów noszonych na głowie i lavalier. A dzięki obecności 4 pinów możliwe jest również podłączenie przez nie zasilania phantom dla mikrofonów pojemnościowych (jednak użycie TA4F nie ogranicza się do tego typu mikrofonów). Zwróć uwagę, że to złącze jest uważane za profesjonalne i występuje głównie w technice odpowiedniego poziomu.
- USB. Interfejs USB wykorzystywany jest głównie w sprzęcie komputerowym - do podłączania różnych urządzeń peryferyjnych. Jednocześnie wśród modeli dla komputerów PC i laptopów (patrz „Przeznaczenie”) opcja ta jest znacznie mniej powszechna niż opisany powyżej mini-Jack 3,5 mm, a większość mikrofonów z USB - to mikrofony studyjne. Wynika to z faktu, że sygnał przez USB jest przesyłany w formacie cyfrowym, co jest bardzo wygodne podczas nagrywania na komputer w celu późniejszego przetwarzania i miksowania (ale do komunikacji głosowej wygodniej jest używać zwykłego wejścia mikrofonowego). Istnieją jednak różne typy mikrofonów z tym interfejsem.
- Lightning. Firmowe złącze, używane wyłącznie w urządzeniach przenośnych Apple - smartfonach iPhone, iPadach i odtwarzaczach iPod touch. W związku z tym ta opcja połączenia znajduje się wyłącznie w mikrofonach do smartfonów Apple, ponadto specjalnie stworzonych dla tej technologii.
- Firmowe złącze. Kategoria ta obejmuje wszystkie interfejsy inne, niż opisane powyżej. Mogą to być nie tylko autorskie złącza używane przez konkretną firmę, ale także niektóre standardowe typy połączeń, które nie są szeroko stosowane i znajdują się w specjalistycznym sprzęcie. Jednak w każdym przypadku kupując taki mikrofon, należy osobno upewnić się o jego kompatybilności z urządzeniem, z którym planujesz go używać.
- Wyjście słuchawkowe. Oddzielne gniazdo słuchawkowe. Najczęściej wygląda jak standardowy mini-Jack 3,5 mm - interfejs ten jest stosowany w większości nowoczesnych słuchawek, co daje użytkownikowi duży wybór. Ponadto wyjście to można łączyć z własną regulacją głośności.
Pozostałe cechy samego złącza i jego zastosowania zależą głównie od typu mikrofonu (patrz „Mikrofon”). Tak więc modele lavalier zamieniają się w zestawy słuchawkowe po podłączeniu słuchawek; podczas karaoke słuchawki pozwalają lepiej słuchać muzyki, a przy nagraniach studyjnych pozwalają również usłyszeć własny głos, kontrolując to, co jest nagrywane. Należy również pamiętać, że w systemach radiowych (patrz wyżej) takie wyjście zwykle znajduje się w odbiorniku.Długość kabla
Parametr ten bezpośrednio wpływa na swobodę ruchów i łatwość użytkowania: im dalej od miejsca podłączenia można przenosić mikrofon, tym jest wygodniej, zwłaszcza przy zastosowaniu na dużych przestrzeniach.
Dołączone akcesoria
— Odbiornik. Odbiornik, używany w modelach bezprzewodowych (patrz „Funkcje/Możliwości”). Odbiornik w rzeczywistości pełni rolę adaptera radiowego: jest podłączony do wzmacniacza lub innego sprzętu audio w klasyczny przewodowy sposób i przekazuje sygnał z mikrofonu do tego sprzętu. Więcej informacji na temat dołączonego odbiornika, patrz „System radiowy”,
— Nadajnik. Nadajnik stosowany jest w systemach z połączeniem bezprzewodowym (patrz „Funkcje/Możliwości”), a dokładniej – nadajnik, który jest samodzielnym urządzeniem. Mikrofony miniaturowe (przede wszystkim lavalier i mikrofony nagłowne) mają taką konstrukcję, w której wymiary obudowy nie pozwalają na wbudowanie nadajnika bezpośrednio w urządzenie: mikrofon jest podłączony do zewnętrznego nadajnika za pomocą przewodu, natomiast ten ostatni jest zwykle zawieszony na pasku. Osobny nadajnik zwykle jest cechą kompaktowego mikrofonu; a jedną z praktycznych zalet tej konstrukcji jest to, że mikrofon można odłączyć i podłączyć do innego sprzętu (niekoniecznie nadajnika).
—
Mocowanie na monitor. Urządzenie do mocowania mikrofonu do monitora komputerowego. Z oczywistych względów jest używany tylko w modelach komputerowych (patrz „Cel”). Funkcja ta jest szczególnie przydatna w przypadkach, gdy na biurku, na którym znajduje się komputer, jest bardzo mało wolnego miejsca lub mikrofon nie można umieścić na stole w optymalnym miejscu. Uchwyt może przydać się również do pracy z lapto
...pem, choć zwykle dedykowane mikrofony są wygodniejsze.
— Uchwyt na stojak. Mocowanie, przeznaczone do umieszczania mikrofonu na stojaku, statywie lub innym urządzeniu. Wykorzystywany jest głównie przy modelach wokalnych i instrumentalnych (patrz „Przeznaczenie”), pozwala na szybkie wyjęcie i zamontowanie mikrofonu na statywie – co jest przydatne w szczególności podczas koncertów i innych występów publicznych. Uchwyty sprzedawane są osobno, jednak zakup modelu z kompletnym mocowaniem często jest wygodniejszy - takie mocowanie jest optymalnie kompatybilne z mikrofonem i nie wymaga czasochłonnego poszukiwania i wyboru.
— Zawieszenie antywstrząsowe („ pająk ”). Specjalne zawieszenie antywstrząsowe, używane z mikrofonami studyjnymi (patrz „Cel”); slangowa nazwa „pająk” pojawiła się ze względu na charakterystyczny kształt. Konieczność zastosowania takiego zawieszenia wynika z faktu, że na konwencjonalnym statywie mikrofon może doświadczać różnych wstrząsów i wibracji (od pracy znajdującego się w pobliżu sprzętu, od spadających przedmiotów na podłogę, a nawet od kroków ludzi), które zakłócają dźwięk. „Pająk” kompensuje takie wstrząsy i zmniejsza zakłócenia prawie do zera; jednak zawieszenie z zestawu jest wygodniejsze niż zawieszenie zakupione osobno ze względu na fakt, że z definicji jest kompatybilne z mikrofonem.
— Pop filtr. Taki filtr — to płytka, zwykle okrągła, montowana przed mikrofonem podczas pracy z głosem – najczęściej podczas nagrywania; w związku z tym, funkcja ta jest używana głównie z mikrofonami studyjnymi (patrz „Cel”). Ekran ochronny dobrze przepuszcza dźwięk, jednak zatrzymuje przepływ powietrza, występujący podczas oddychania – dzięki temu zapobiega „wydychaniu do mikrofonu” charakterystycznych zakłóceń. Kolejnym celem pop-filtrów jest ochrona przed drobnymi rozpryskami śliny, które mogą powodować korozję i niekorzystnie wpływać na trwałość mikrofonu.
— Ochrona przed wiatrem. Ochrona przed wiatrem - to najczęściej charakterystyczna „końcówka”, zwykle piankowa, zakładana na mikrofon; jednocześnie w modelach miniaturowych (na przykład, modele nagłowne, patrz „Przeznaczenie”) design może być różny. W każdym razie przeznaczenie takich urządzeń jest zgodne z nazwą: ochrona mikrofonu przed skutkami intensywnych prądów powietrza, które mogą powodować zakłócenia. Zwróć uwagę, że sprawa nie ogranicza się do wiatru - oddech osoby może również stać się źródłem zakłóceń, jeśli mikrofon znajduje się blisko ust.
— Odłączany kabel. Możliwość odłączenia kabla od mikrofonu nie tylko ułatwia przechowywanie i transport, jednak także umożliwia wymianę całego kabla na inny, jeśli wymagają tego okoliczności (np. podłączenie przez inny interfejs, patrz wyżej).
— Statyw. Przenośny statyw przeznaczony jest do umieszczania mikrofonu na stole lub innej podobnej powierzchni. Eliminuje to konieczność trzymania urządzenia w ręku czy organizowania stoiska „z podręcznych przedmiotów”. Statywy są sprzedawane osobno, jednak zakup zestawu zwykle jest wygodniejszy; patrz „Uchwyt do stojaka”, aby uzyskać szczegółowe informacje.
— Zasilacz. Urządzenie pozwalające na zasilanie mikrofonu pojemnościowego lub elektretowego (patrz wyżej) z zasilaniem fantomowym wymaganym do działania ze zwykłego domowego gniazdka 230 V. Umożliwia to podłączenie mikrofonu nawet do tych wzmacniaczy (odbiorniki, odtwarzacze). itp.), które nie mają wejść z fantomowym zasilaniem.
— Etui / pokrowiec. Etui zwykle nazywany jest pojemnik, wykonany z twardych materiałów, podczas gdy pokrowiec jest zwykle miękki. Jedyną kluczową różnicą między nimi jest stopień ochrony – etui są bardziej odporne na wstrząsy. Ale podstawowy cel jest ten sam: znacznie wygodniej jest przechowywać i transportować mikrofon w etui/pokrowcu niż bez takiego przedmiotu (szczególnie, że dodatkowe kompletne akcesoria zazwyczaj można również umieścić w środku).
— Etui z ładowarką. Etui wykonane z twardego materiału, które jednocześnie pełni funkcję ładowarki. Ta funkcja jest bardzo popularna w modelach bezprzewodowych. Takie etui zwykle posiada baterię, z której z kolei ładowane są mikrofon (transmiter) i odbiornik; konstrukcja ta zapewnia dodatkową wygodę z kilku powodów. Po pierwsze, obudowa służy również jako powerbank; pojemność takiego „powerbanku” może być różna, ale zazwyczaj wystarcza jej na kilka pełnych ładowań. Po drugie, możliwość ładowania małych mikrofonów bezpośrednio poprzez etui zmniejsza ryzyko ich zgubienia. Po trzecie, sama procedura ładowania jest dość wygodna – wystarczy podłączyć kabel do etui.
Zwróć uwagę, że oprócz powyższych, producenci mogą dołączyć do zestawu inne akcesoria – np. osobne klipsy do mocowania mikrofonów krawatowych, ładowarki akumulatorów, chusteczki czyszczące itp.