Porównanie Hoco E64 vs Hoco E63

Konstrukcja słuchawek stosowanych w zestawie słuchawkowym bluetooth.

- Wstaw. Inna nazwa to „pigułka”. Mała słuchawka znajdująca się w małżowinie usznej poza kanałem słuchowym (w przeciwieństwie do wewnątrzkanałowego). Niewątpliwymi zaletami wkładek są prostota i niski koszt. Izolacja akustyczna takich urządzeń okazuje się dość słaba, co może być zarówno minusem, jak i zaletą: wkładka douszna słabo nadaje się do hałaśliwego otoczenia, ale prawie nie zakłóca słyszenia. Ale jakość dźwięku „tabletów” jest nieco niższa niż analogów dousznych. Ponadto taka słuchawka gorzej trzyma się w uchu i trudniej dopasować ją do indywidualnych cech osoby (choć do wkładek dousznych dostępne są również wymienne wkładki o różnych rozmiarach).

- Wewnątrz- kanałowe. Słuchawka, która podczas użytkowania jest wkładana głęboko do kanału słuchowego i przytrzymywana tam miękkim silikonem lub podobnym materiałem. Te słuchawki są uważane za bardziej zaawansowane niż słuchawki douszne: przy niższej rzeczywistej głośności (i mniejszym zużyciu energii) zapewniają mocniejszy i bogatszy dźwięk. Do jednoznacznych wad modeli w kanale należy wyższy koszt. Ponadto wysoki stopień izolacji akustycznej może być niewygodny: podczas korzystania z takich zestawów słuchawkowych jedno ucho jest prawie całkowicie zakryte. Z drugiej strony ta sama właściwość sprawia, że słuchawki są dobrze słyszalne nawet w dość hałaśliwym otoczeniu.

Urządzenie przeznaczone do mocowania sprzętu na małżowinie usznej; najczęściej jest to charakterystyczny pałąk. Taki pałąk jest bardzo popularny wśród zestawów słuchawkowych Bluetooth – właśnie w ten sposób najłatwiej jest trzymać na uchu stosunkowo duże urządzenie. Jednocześnie ultrakompaktowe modele można mocować bezpośrednio w uchu bez mocowania zausznego. Zestawy głośnomówiące i zestawy do samochodów (patrz „Urządzenie”) w zasadzie nie wymagają takiego mocowania.

Zauważ, że pałąk jest najczęściej obracalny, co pozwala na przestawienie go z lewego na prawe ucho i odwrotnie.

— Mini-Jack (3,5 mm). Mini-Jack jest jednym z najpopularniejszych przewodowych złączy. Jednak w słuchawkach Bluetooth nie jest używany, a w innych specjalistycznych akcesoriach występuje bardzo rzadko i pełni głównie funkcję pomocniczą. Na przykład w głośnikach Mini-Jack zwykle odpowiada za połączenie kilku urządzeń ze sobą, a w zestawach samochodowych za przekazywanie dźwięku do radia lub fabrycznego systemu audio samochodu. Należy zauważyć, że gniazdo słuchawkowe w tym kontekście nie jest uznawane za złącze 3,5 mm, choć najczęściej jest w takim formacie.

— USB-A. Klasyczne komputerowe złącze USB-A, które stopniowo jest zastępowane przez złącze USB C. Znaczenie i zastosowanie takiego połączenia zależy od typu urządzenia. Na przykład USB w głośnikach jest standardowym złączem do połączeń przewodowych — zarówno z komputerami, jak i z wyspecjalizowanymi systemami łączności. Natomiast w słuchawkach Bluetooth oznacza, że są one wyposażone w adapter USB do połączenia z komputerem bez modułu Bluetooth.

— USB-C. Port, pełniący podobną rolę jak opisany powyżej, ale z nowoczesnym symetrycznym kształtem, który nie wymaga prawidłowego wkładania, oferując jednocześnie wyższe prędkości.

— Bluetooth. Obecnie Bluetooth jest faktycznie standardowym interfejsem bezprzewodowym do łączenia zestawów słuchawkowych i innych akcesoriów audio z gadżetami. Ta techno...logia nie tylko dobrze sprawdza się w transmisji dźwięku, ale może być też wykorzystywana do dodatkowych funkcji — na przykład, zdalnego sterowania. Możliwości zależą od wersji, spośród których warto wyróżnić aktualne Bluetooth v5.0, Bluetooth v5.1, Bluetooth v5.2, Bluetooth v5.3, Bluetooth v5.4 i Bluetooth v6.0. Im nowsza wersja, tym zazwyczaj bardziej zaawansowana sama platforma: na przykład Bluetooth 5.0 przyniósł zauważalny wzrost zasięgu, prędkości i możliwości transferu danych serwisowych, a Bluetooth 5.2 stał się szczególnie ważny dla urządzeń audio jako baza dla LE Audio.
Dla zestawów słuchawkowych istotne jest to, że nowe wersje zapewniają bardziej oszczędną pracę, bardziej nowoczesne funkcje audio i lepszą kompatybilność z aktualnymi gadżetami.

Pojemność baterii zainstalowanej w urządzeniu z własnym zasilaniem (patrz „Zasilanie”).

Teoretycznie wyższa pojemność baterii pozwala na dłuższy czas pracy bez zasilania. Jednocześnie rzeczywisty czas pracy będzie również zależał od zużycia energii przez urządzenie, co jest uwarunkowane szeregiem cech technicznych. Dlatego lepiej oceniać autonomię nie na podstawie pojemności baterii, ale bezpośrednio deklarowanego czasu pracy (patrz poniżej). Użycie tego parametru ma sens, jeśli czasu pracy nie określono; jednocześnie sensowne jest wyciąganie jednoznacznych wniosków tylko wtedy, gdy urządzenia o podobnej charakterystyce wyraźnie różnią się pojemnością — na przykład 60 i 110 mAh.

Czas, potrzebny do pełnego naładowania baterii zestawu słuchawkowego.

W tym przypadku implikuje się czas potrzebny na naładowanie baterii od 0 do 100% przy użyciu standardowej ładowarki (lub ładowarki innej firmy o identycznych parametrach). W związku z tym w praktyce wskaźnik ten może różnić się od podanego, w zależności od specyfiki sytuacji. Jednak ogólnie rzecz biorąc, całkiem możliwe jest ocenianie za jego pomocą różnych modeli, porównanie ich ze sobą i wybranie zestawu słuchawkowego z szybką ładowarką.

Należy zauważyć, że zwiększenie pojemności nieuchronnie wiąże się z wydłużeniem czasu ładowania. Aby to poprawić, mogą być stosowane specjalne technologie szybkiego ładowania — wpływają one jednak na koszt i wymagają stosowania specjalistycznych ładowarek.

Możliwość wymiany zausznika łużącego do mocowania zestawu słuchawkowego Bluetooth do ucha. Funkcja ta pozwala na dopasowanie urządzenia do cech małżowiny usznej, co jest szczególnie potrzebne osobom o niestandardowych rozmiarach lub kształcie uszu. Z reguły w zestawie znajdują się zapasowe zauszniki, a w razie potrzeby można je dokupić osobno.