Aby uniknąć przykrych niespodzianek, zalecane jest wcześniejsze zapoznanie się ze standardami sieci i gniazd zasilających w krajach docelowych podróży. Najbardziej rozpowszechnione na świecie są dwa rodzaje napięcia sieciowego: europejskie i amerykańskie.

Napięcie i częstotliwość

Typ europejski o napięciu 220-240 V / 50 Hz jest ogólnie przyjętym standardem dla krajów kontynentu euroazjatyckiego, Afryki, Australii i wielu stanów Ameryki Południowej.

Na sposób amerykański napięcie wynosi 100-127 V przy częstotliwości 60 Hz. Uważa się, że niższe napięcie i wyższa częstotliwość nie są tak niebezpieczne dla zdrowia i życia w przypadku porażenia prądem. Podobne sieci energetyczne są rozmieszczone w krajach Ameryki Północnej i Łacińskiej, częściowo na kontynencie południowoamerykańskim, w Arabii Saudyjskiej i Japonii. We wschodnich rejonach Kraju Kwitnącej Wiśni dominuje elektryfikacja o częstotliwości 50 Hz, natomiast w zachodnich prowincjach – 60 Hz.

Jeszcze kilka wyjątków od ogólnie przyjętych zasad to Madagaskar z amerykańskim napięciem 100-127 V i europejską częstotliwością 50 Hz, a także Filipiny i Korea Południowa, gdzie wszystko jest dokładnie odwrotnie (220-240 V / 60 Hz).

Wizualny obraz rozprzestrzeniania się sieci energetycznych na całym świecie o różnych napięciach i częstotliwościach prądu.

Zdecydowana większość zasilaczy do urządzeń elektronicznych nadaje się dla różnego rodzaju elektryfikacji. Ale ten punkt należy sprawdzić przed bezmyślnym włożeniem wtyczki ładowania do gniazdka. Niektóre gadżety mogą łatwo ulec awarii z powodu niewłaściwych wartości napięcia i częstotliwości w sieciach zasilających. Ponadto z charakterystycznym fajerwerkiem iskier. Miejsce, w którym można włożyć wtyczkę, jest zwykle oznaczone drobnym drukiem bezpośrednio na ładowarce.

Dużo więcej problemów sprawia brak jednolitego podejścia do standardów wykonania gniazdek w różnych krajach świata. W sumie na dzień dzisiejszy istnieje 15 popularnych typów gniazdek i wtyczek, które do nich pasują.

Rodzaje gniazd i wtyczek

Różnice między gniazdami dotyczą kształtu, wielkości, dostępności wtyczki uziemiającej. Gniazda podobne do siebie często różnią się kalibrem gniazdek i odległością od środka wtyków. Na szczęście wszystkie rodzaje gniazd są legalnie ustalone w krajach według standardów i norm, więc nie będzie trudno zbadać ten problem w przeddzień wizyty zagranicznej. Co więcej, pożądane jest nie tylko przestudiowanie tematu, jednak także nabycie odpowiednich adapterów. Kupowanie ich na lotnisku docelowym nie jest zbyt przyjemne ze względu na wysokie ceny.

W sumie na świecie istnieje 15 różnych typów gniazdek i wtyczek dla nich.

Spośród 15 odmian gniazdek i pasujących do nich wtyczek, najczęściej stosowanych jest 5 typów podstawowych:

Amerykański typ A

Gniazdko amerykańskie bez uziemienia na wtyczkę z dwoma płaskimi bolcami. Używany jest w regionach z napięciem 100-127V - czyli w większości krajów w Ameryce Północnej i Środkowej, Japonii, Arabii Saudyjskiej.

Amerykański typ B

Ten sam amerykański typ z dodatkową okrągłą wtyczką uziemiającą. Stosuje się go analogicznie do gniazdek typu A.

Europejski typ C

Tradycyjne europejskie gniazdko z dwoma okrągłymi otworami bez uziemienia. Gniazdka i wtyczki typu C są szeroko rozpowszechnione na całym świecie, w tym w wielu krajach Europy (z wyjątkiem Wielkiej Brytanii, Irlandii, Malty i Cypru). W tym regionie typ C sąsiaduje z gniazdami E (we Francji, Belgii, Polsce), J (w Szwajcarii), K (w Danii), L (we Włoszech). Zazwyczaj wtyczka typu C jest używana w urządzeniach elektronicznych o małej mocy lub urządzeniach z całkowicie plastikową obudową.

Ciekawy punkt. Posiadając podobieństwo konstrukcyjne z gniazdkami typu C, wtyczki do gniazdek "radzieckich" są wyposażone w bolce o zmniejszonej grubości. W rezultacie "radziecka" wtyczka swobodnie pasuje do każdego europejskiego gniazdka, niestety w drugą stronę to nie działa - grube bolce europejskich wtyczek nie pasują do starych gniazdek w stylu sowieckim.

Typ europejski F

Europejski odpowiednik typu C z dwoma okrągłymi otworami i metalowymi zaciskami uziemiającymi po obu stronach na krawędziach gniazda. Występuje w wielu krajach Europy.

Australijski typ I

Konstrukcyjnie gniazda typu I są wykonane pod wtyczkę z trzema płaskimi bolcami ustawionymi pod kątem do siebie. Standard ten rozpowszechnił się w Australii, Nowej Zelandii, na wyspach Oceanii i w Argentynie.


Świat jest zdominowany przez 5 podstawowych typów gniazdek i wtyczek do nich.

W niektórych regionach planety do dziś istnieją inne rodzaje gniazdek. Gdzieś są one używane razem z wcześniej wspomnianymi gniazdkami A, B, C, F i I, a w wielu stanach rządzą piłką samotnie.

Stary brytyjski typ D

Jeden ze standardów krajów Wielkiej Brytanii, zwany „starym brytyjskim” typem gniazdek. Występuje w starych domach i hotelach w Anglii, Irlandii, byłych koloniach brytyjskich (Indie, Nepal itp.). Wtyczka dla tego rodzaju gniazd ma trzy okrągłe bolce w postaci trójkąta, z których jeden jest grubszy od pozostałych.

Brytyjski typ G

Angielskie gniazdo nowej próbki. Wtyczka pod nim składa się z dwóch płaskich kołków poziomych i jednego kołka pionowego. Często ten typ gniazda jest dostępny z wbudowanym bezpiecznikiem. Podobny standard jest popularny w Wielkiej Brytanii, Malcie, Cyprze, Singapurze i Hong Kongu.

Francuski typ E

Francuski typ gniazdek. Wtyczka do nich posiada dwa okrągłe kołki i otwór na styk uziemiający, który jest wbudowany bezpośrednio w gniazdo. Standard występuje wraz z typami C i F we Francji, Belgii i Polsce.

Izraelski typ H

Gniazdo izraelskie z trzema płaskimi lub okrągłymi bolcami ustawionymi pod kątem względem siebie. Absolutnie nie jest kompatybilny z żadnymi innymi rodzajami wtyczek.

Typ szwajcarski J

Typ szwajcarski do konkretnej wtyczki z dwoma okrągłymi stykami zasilającymi i centralnym bolcem uziemiającym nieco poniżej osi wspomnianych wyżej wtyków. Pod względem formatu bardzo przypomina popularne gniazda typu C, jednak różni się od nich umiejscowieniem styku uziemiającego. Jak można się domyślić po nazwie, jest używany w Szwajcarii i krajach sąsiednich, a także w Etiopii i na Malediwach. Przylega do typu C.

Duński typ K

Kolejny pokrewny duch gniazdek typu C, zmodyfikowany w duński sposób. Charakterystyczną cechą K-gniazdek jest specjalnie ukształtowany styk uziemiający z płaską krawędzią i półokrągłą pozostałą częścią bolca. Najczęściej spotykane w Danii i Grenlandii (wraz z europejskimi gniazdami typu C).

Włoski typ L

Włoskie gniazdo na wtyczkę z trzema bolcami w jednym smukłym rzędzie. Boczne bolce w nej to styki zasilania, środkowy odpowiada za uziemienie. Oprócz Półwyspu Apenińskiego jest używany na Kubie, w Chile, Libii oraz Etiopii. Należy pamiętać, że bezpośrednio we Włoszech gniazda L wszędzie współistnieją z tradycyjnymi typami C i F. W przypadku używania ładowarek bez uziemienia deklarowana jest zgodność typu L ze standardowymi europejskimi wtyczkami C.

RPA typ M

Gniazdo z kontynentu afrykańskiego z trzema okrągłymi stykami w kształcie trójkąta. Bolec uziemiający wtyczek takich gniazd jest znacznie grubszy niż dwa pozostałe bolce. Ten typ samotnie występuje w RPA, Namibii, Lesoto, Suazi i innych pobliskich krajach.

Brazylijski Typ N

Typ N jest bardzo podobny do szwajcarskiego standardu J - przewiduje również obecność dwóch styków zasilania i bolca uziemiającego tuż pod osią centralną. Jednak nie ma między nimi kompatybilności, ponieważ uziemienie jest bliżej wyimaginowanej linii łączącej dwa styki zasilania. Gniazda typu N można zobaczyć w Brazylii. Ich wtyczka jest kompatybilna z wtyczkami C.

Tajski Typ O

Gniazda typu O są używane wyłącznie w Tajlandii. Pasują do nich trzybolcowe wtyczki z dwoma bolcami zasilającymi i bolcem uziemiającym. Według rozmieszczenia otworów w gniazdku są one kompatybilne z grupą C.

Zwykle urządzenia elektryczne w innych krajach można podłączyć za pomocą adapterów. Ale tylko wtedy, gdy napięcie i częstotliwość są zgodne. Gadżety z zasilaczami impulsowymi (na przykład laptopy, aparaty fotograficzne i ładowarki do smartfonów) najczęściej można podłączyć do różnych sieci elektrycznych, jednak lepiej sprawdzić to w instrukcji dla konkretnego urządzenia lub przeczytać drobne napisy na obudowie zasilacza. Często wskazuje się tam napięcie wejściowe i zakresy częstotliwości.